Η καλλιτεχνική ομάδα Εν Δυνάμει είναι γνωστή για την πλούσια πολιτιστική της πορεία. Από το 2008 δημιουργούν και συμμετέχουν σε project και δρώμενα με επίκεντρο το θέατρο, τα εικαστικά, τον χορό, αλλά πάντα με ανοιχτούς ορίζοντες σε όλα τα πεδία της τέχνης.
Η ομάδα αποτελείται από άτομα με και χωρίς αναπηρία, καθώς στόχος είναι η ουσιαστική συνύπαρξη και η συνδιαμόρφωση των έργων και όχι απλώς η τυπική συμπερίληψη. Έχοντας συμμετέχει σε project τους ως εξωτερικός συνεργάτης, μπορώ να υπογραμμίσω πως τα άτομα τυπικής ανάπτυξης (όρος που χρησιμοποιείται ελαφριά για τις ανάγκες της συντομίας του λόγου) δεν βρίσκονται στην ομάδα απλώς ως συνοδοί και υποστηρικτές των ατόμων που ενδέχεται να έχουν περιορισμένες δυνατότητες στον λόγο, την γραφή και την κίνηση. Υπάρχει στήριξη και καθοδήγηση όπου χρειάζεται, μα το σκεπτικό είναι όλα τα άτομα της ομάδας να συμμετέχουν με ισότιμους όρους στην εκάστοτε διαδικασία.
Κάθε άνθρωπος που έχει δουλέψει στα πλαίσια μεγάλης ομάδας μπορεί να καταλάβει πως τα πράγματα δεν βαίνουν πάντα απλά και ρομαντικά. Κάθε πορεία έχει τις δυσκολίες της, χρειάζονται συμβιβασμοί για το καλό της ομάδας και οι τριβές δεν λείπουν. Μέσα από τα όμορφα και τις προκλήσεις, οι Εν Δυνάμει προσπαθούν να μαθαίνουν και να συνεχίζουν τις δράσεις και τις περιοδείες τους, συναντώντας πάντοτε νέους συνεργάτες.
Το καλοκαίρι του 2026 μέλη της ομάδας συμμετέχουν στην παράσταση Τρωάδες του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου (σταθερή και αγαπημένη συνεργάτης των Εν Δυνάμει, με παραγωγές όπως τα Ερωτευμένα Άλογα και οι Υπνοβάτες). Εκεί, στην κοινή διαμονή της ομάδας κοντά σε έναν όμορφο βράχο της Καλλιθέας, συναντήθηκα με κάποιες Τρωάδες (Μαρία, Λωξάνδρα, Μύριαμ, Θεανώ) και συνομιλήσαμε με αφορμή τις Σχεδόν Σοβαρές Ερωτήσεις που ετοίμασα.
Η παράσταση αυτή αποτελεί μία ιστορική στιγμή για το ελληνικό θέατρο, καθώς θα είναι η πρώτη πλήρως προσβάσιμη παράσταση σε θεατές με αισθητηριακές αναπηρίες που θα πραγματοποιηθεί στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Ανάμεσα σε διάφορες πόλεις και φεστιβάλ, οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τις Τρωάδες στις 31 Ιουλίου και 1 Αυγούστου στην Επίδαυρο και στις 26 Αυγούστου στο Θέατρο Δάσους στη Θεσσαλονίκη. Για περισσότερες πληροφορίες και το πλήρες πρόγραμμα μπορείτε να ανατρέξετε στην αντίστοιχη σελίδα του Εθνικού Θεάτρου για την παράσταση.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου πράγμα σχετικά με το θέατρο;
Λωξάνδρα: Για μένα το θέατρο είναι χορός. Μου αρέσει στις Τρωάδες που είμαστε άνθρωποι. Σοβαροί με τη δουλειά μας. Νιώθω πολύ όμορφα που είμαι ηθοποιός και δουλεύω με πολύ κόσμο.
Μύριαμ: Το ότι μπορείς να μιλήσεις για τα πάντα. Είναι ένα πεδίο που μπορείς να φέρεις κάθε ιστορία και κάθε ανησυχία.
Θεανώ: Αγαπώ το θέατρο γιατί συνεργαζόμαστε μαζί με φίλους. Είμαστε σε μια συγκεκριμένη δουλειά, αλλά με κάνει πολύ χαρούμενη που την κάνουμε μαζί. Συγκεκριμένα, μου αρέσει πολύ το ζέσταμα πριν την πρόβα. Με κάνει πιο έτοιμη.
Μαρία: Εμένα μου αρέσουν όλα. Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω ένα πράγμα, θα διάλεγα το χειροκρότημα. Είναι η ανταμοιβή για τον κόπο που έχουμε ρίξει. Φυσικά, μου αρέσει πολύ που συνεργαζόμαστε με γνωστούς ηθοποιούς και γνωρίζουμε νέο κόσμο.
Αν μπορούσατε να απαγορέψετε μία λέξη για μια μέρα, ποια θα ήταν αυτή;
Λωξάνδρα: Δεν ξέρω για λέξη, αλλά θα μου άρεσε οι άνθρωποι να μην μιλάνε τόσο φωναχτά.
Θεανώ: Δεν θέλω οι άνθρωποι να βρίζουν, με ενοχλεί και με φοβίζει.
Μαρία: Εμένα με τρομάζει όταν οι άνθρωποι δεν ελέγχουν τον εαυτό τους και αυτά που λένε.
Οι Τρωάδες με τρεις λέξεις για σένα:
Μύριαμ: Καταπάτηση, Εξαθλίωση, Τίποτα. Η αντίσταση στον τέλειο όλεθρο. Ε δεν θα πω μόνο τρεις. Χώμα. Γη.
Αν έκανες τα γενέθλια σου στην Επίδαυρο ποιο τραγούδι θα έβαζες να παίξει πρώτο;
Θεανώ: ‘Μας πήρανε τα σπίτια, μας πήρανε τα δέντρα’.
Μύριαμ: Το ηχοτοπίο που έχει ήδη η Επίδαυρος. Μετά από ώρα αν έβαζα μουσική μάλλον θα έβαζα David Bowie.
Μαρία: Ένα κομμάτι μέσα από την παράσταση που λέει ‘Οι θεοί μας εγκατέλειψαν από καιρό’.
Λωξάνδρα: Δεν θα έβαζα τραγούδι, θα έλεγα απλά τα λόγια μου μέσα από την παράσταση, αυτό ταιριάζει στην Επίδαυρο.
Τι σου φαίνεται όμορφο και τι δύσκολο στο να μένεις μαζί με πολλά άτομα στα πλαίσια της δουλειάς;
Μύριαμ: Είναι πολύ ωραίο να ξέρεις πως πάντα κάποιος είναι εκεί. Η βοήθεια και η στήριξη που δείχνουμε μεταξύ μας. Βέβαια, θεωρώ πως ο προσωπικός χώρος είναι σημαντικός για τους ανθρώπους. Βάζω στα θετικά την ποικιλία που φέρνουν τα πολλά άτομα στις διαδράσεις, μαθαίνεις να ακούς και να αποδέχεσαι διαφορετικές συμπεριφορές, αλλά και το πώς να βάζεις κάποια όρια ώστε να διευκολύνεις την συμβίωση για σένα και για όλη την ομάδα.
Τώρα η πιο σοβαρή ερώτηση, αν οι Εν Δυνάμει ήταν φαγητό ποιο φαγητό θα ήταν;
Λωξάνδρα: Σουβλάκι, γιατί μου αρέσει πολύ. Με πατάτες.
Θεανώ: Η ομάδα θα ήταν σπανακόρυζο, γιατί είναι το αγαπημένο μου.
Μύριαμ: Τουρλού ή μπριάμ, κάτι με πολλά χρώματα. Πολλά λαχανικά σε ένα πιάτο για όλες τις εποχές.
Μαρία: Τηγανητές πατάτες. Σπιτικές. Σε λαδόκολλα.
