Βγήκαμε προχθές μια βόλτα στην πόλη. Περάσαμε από την πεζοδρόμηση της Αγίας Σοφίας και εντυπωσιαστήκαμε από τα πολλά δέντρα, τρεις σειρές, δύο στα άκρα και μία στη μέση, πολύ ωραία σκιά και δροσιά στο κέντρο της πόλης, ωραία παγκάκια και μόνο το τελείως απαραίτητο τσιμέντο. Γύρω από τα δέντρα μεγάλα παρτέρια με ωραία λουλούδια ομόρφαινουν τον περίγυρο.
Μετά ανεβήκαμε προς το μητροπολιτικό πάρκο, στην τέως ΔΕΘ δηλαδή, όπου είναι πραγματικά η μαγεία του πράσινου στο κέντρο της τσιμεντούπολης. Πλούσια χλωρίδα, διάφορες ποικιλίες δέντρων και φυτών, και ένα κλασσικό καφενεδάκι, χωρίς ηχορύπανση, που προσφέρει καφέδες, αναψυκτικά και ποτά. Πάρα πολύ δροσιά μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ήταν εφτάμισι το απόγευμα και σκεφτήκαμε ότι μια ζακετούλα δεν θα ήταν αχρείαστη σε λίγη ώρα. Χιλιάδες πουλιά διαφόρων ειδών μαζεύονταν τιτιβίζοντας στα δέντρα για να αποβραδιάσουν.
Αφήσαμε αυτή την ομορφιά γιατί είχαμε εισιτήρια για θεατρική παράσταση στο θέατρο Δάσους το ίδιο βράδυ.
Ανεβήκαμε στα κοιμητήρια της Ευαγγελίστριας από όπου ξεκινούν τα λεωφορεία που πάνε στο Θέατρο Δάσους κάθε βράδυ όταν υπάρχει παράσταση.
Το λεωφορείο ανεβαίνει πλάι στα κάστρα και μετά τον Άγιο Παύλο παίρνει το δρόμο -που σωστά μονοδρομήθηκε-που πάει στο θέατρο Δάσους και γυρνάει από Σαράντα Εκκλησιές. Θαυμάσαμε τη δύση του ηλίου πάνω από την πόλη και φτάσαμε άνετα στο θέατρο, χωρίς ουρές και εκνευρισμούς αγχωμένων οδηγών ΙΧ. Ελάχιστα αυτοκίνητα υπήρχαν στον δρόμο που προφανώς μεταφέρανε ανθρώπους που έχουν προβλήματα μετακίνησης. Χαρήκαμε μια πολύ ωραία παράσταση και κατεβήκαμε με τα πόδια το ωραίο αυτό βράδυ.
Γυρίσαμε ευχαριστημένοι στο σπίτι μας και περήφανοι που ζούμε σε μία κοινωνία που βάζει ως προτεραιότητα τις ανάγκες της για μία καλύτερη ζωή σε ένα όμορφο περιβάλλον και όχι σε μια κατεστραμμένη πόλη που η τύχη της έχει αφεθεί στα εργολαβικά συμφέροντα και την κερδοσκοπία, που βασίζεται σε άχρηστα φαραωνικά έργα, τύπου fly over και στην τσιμεντοποίηση των πάντων εις βάρος των δέντρων και του πράσινου.
