Η πρόσφατα κακοστημένη, χυδαία αλλά και βλακώδης επιχείρηση συκοφάντησης και ποινικοποίησης της αυτονόητης δραστηριότητας μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Επιστημονικού Προσωπικού του ΑΠΘ ήρθε ως η ακραία συνέπεια της πολιτικής για την αποδιάρθρωση των ΑΕΙ με σκοπό τον έλεγχο, της παιδείας συνολικά, από την αγορά.
Αυτονόητο είναι ότι για να ολοκληρωθεί η αγοραία διαχείριση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως και κάθε δημόσιας λειτουργίας, και η καθυπόταξή τους στις επιταγές της κερδοσκοπίας της πολεμικής οικονομίας, απαιτείται μια συνεπής και τρομοκρατική πολιτική ενάντια σε κάθε πιθανό κίνημα αντίστασης.
Από τις, σκηνοθετημένες από την προηγούμενη πρυτανική διοίκηση, καθημερινές επιθέσεις στην πανεπιστημιούπολη αδέσποτων αστυνομικών δυνάμεων με προκάλυμμα το κτίσιμο βιβλιοθήκης(…) στο Βιολογικό, μέχρι την πρόσφατη ποινικοποίηση φοιτητριών/τών [με σοβαρές νομικές επιπτώσεις για τις/τους κατηγορούμενες/ους] με κατηγορία την παρακολούθηση κινηματογραφικής ταινίας εντός του πανεπιστημίου, ο επίμονος στόχος είναι κοινός. Το πανεπιστήμιο δεν πρέπει να είναι πλέον ενας χώρος πολιτισμού, κριτικής σκέψης, δημοκρατίας και κινημάτων. Να γίνει άμεσα μια ιδιωτική επιχείρηση στην οποία δεν θα υπάρχουν φοιτητές και δάσκαλοι αλλά πελάτες και υπάλληλοί τους. Η επίσης απαράδεκτη και απόλυτα έκνομη [ακόμη και από τη σύγκλητο του ΑΠΘ] προσπάθεια επιβολής ενός κανονισμού λειτουργίας των φοιτητικών εστιών, [λαμπρού μίγματος στρατιωτικής και μανατζερίστικης αντίληψης], στόχο έχει την εκδίωξη των φοιτητών που έχουν πραγματικά ανάγκη τις εστίες και τη δημιουργία μιας νέας ευκαιρίας κερδοσκοπίας ημετέρων με τη μετατροπή και εδώ των φοιτητών σε υποψήφιους πελάτες.
Προφανώς λοιπόν τόσο οι αντιδράσεις των θιγόμενων φοιτητών όσο και η υποστήριξή τους από το Σύλλογο ΔΕΠ αποτελούν μια απαίσια παραφωνία απέναντι στον όμορφο κόσμο της αριστείας και του AUTH innovation.
Πράγματι, αριστεία και AUTH innovation σημαίνει άνοιγμα του πανεπιστημίου στις κερδοσκοπικές βλέψεις της αγοράς, συμπεριλαμβανόμενων φαρμακευτικών πολυεθνικών και επιχειρήσεων (ισραη*νών και άλλων) που δραστηριοποιούνται στην ανερχόμενη πολεμική οικονομία.
Πράγματι, αριστεία και AUTH innovation είναι και η σκληρή και τρομοκρατική επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα, η κακοστημένη σκηνοθεσία συκοφάντησης φοιτητών και καθηγητών για δήθεν ξυλοδαρμό του αντιπρύτανη και η κατασταλτική ποινικοποίηση οιασδήποτε διαφωνίας και κινητοποίησης.
Όλη αυτή χυδαιότητα θα μπορούσε να καταγραφεί στην ιστορία απλώς ως μια κωμικοτραγική καρικατούρα. Το γεγονός όμως ότι για πρώτη φορά μετά τη χούντα ποινικοποιείται η συνδικαλιστική δράση ως εξτρεμιστική βία και επίσης για πρώτη φορά καθηγητές πανεπιστημίου κατηγορούνται ως πιθανοί τρομοκράτες επειδή δεν ανέστειλαν τις συνδικαλιστικές τους ευθύνες, αναδεικνύει τις κινήσεις αυτές και ως σοβαρές αντιδημοκρατικές και αντισυνταγματικές πρακτικές του σύγχρονου, κύρια κατασταλτικού, κρατικού μηχανισμού.
Η σύμπτωση αυτών των κατασταλτικών πολιτικών με αντίστοιχες στο διεθνές περιβάλλον [απολύσεις πανεπιστημιακών από πανεπιστήμια στις ΗΠΑ επειδή μίλησαν για τη γενοκτονία των παλαιστινίων, στη Βρετανία, κλπ] δεν είναι προφανώς τυχαία και αναδεικνύει τη στρατηγική σημασία τους. Καταστολή, φόβος, σιωπή. Απαραίτητα όλα για την εμπέδωση ενός κλίματος παθητικής αποδοχής των πολιτικών κερδοσκοπίας και πολεμοκαπηλίας, για την αποδοχή τελικά της βαρβαρότητας και της καταστροφής που οδηγεί την ανθρωπότητα ο σύγχρονος καπιταλισμός.
Η υπεράσπιση των βασικών δικαιωμάτων στην παιδεία, την υγεία, τη δημοκρατική και συνδικαλιστική ελευθερία είναι η μόνη απάντηση απέναντι στο σκοταδισμό. Η δίωξη των τριών πανεπιστημιακών έφερε ξανά στο προσκήνιο την πρόσφατη δίωξη καθηγήτριας της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και τις απειλές και τη βία ενάντια στους εργαζόμενους στην υγεία. Η στρατηγική αυτή επίθεση του κόσμου της κερδοφορίας, των ΟΠΕΚΕΠΕΔΩΝ, των φαραωνικών έργων που καταστρέφουν ζωές, πόλεις και περιβάλλον ενάντια στον κόσμο της εργασίας, του δημόσιου χώρου, της συλλογικότητας και των δικαιωμάτων, μας δείχνει και το δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε. Μαζικά ενωτικά και αγωνιστικά μέτωπα υπεράσπισης του κόσμου μας απέναντι στην καπιταλιστική καταστροφή.
Η ίδια η συγκυρία στο ΑΠΘ ήρθε να επιβεβαιώσει τα παραπάνω. Τις ίδιες μέρες που η πρυτανεία του ΑΠΘ φούσκωνε από υπερηφάνεια για την υπογραφή συνεργασίας με την πολυεθνική Pfizer, το Σωματείο Εργαζόμενων στην ίδια εταιρεία εξέφρασε την απεριόριστη αλληλεγγύη στους τρεις πανεπιστημιακού τους οποίους διώκει η ίδια πρυτανεία! Οι δύο κόσμοι ξεκάθαρα μπροστά στα μάτια μας.
Πρόσφατα στο φεστιβάλ των Καννών ο οραματιστής και σπουδαίος σκηνοθέτης Ken Loach μιλώντας για τη γενοκτονία των παλαιστινίων μας θύμισε τα λόγια του Martin Luther King που είχε πει ότι «το χειρότερο δεν είναι η βία των κακών αλλά η σιωπή των καλών».
Να σταματήσουν άμεσα οι διώξεις των καθηγητών του ΑΠΘ !
*Ο Αλέξης Μπένος είναι ομότιμος Καθηγητής Υγιεινής, Κοινωνικής Ιατρικής & Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ΑΠΘ στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ
