Ο Άραμπ Μπαργούτι ηγείται της διεθνούς εκστρατείας «Ελευθερώστε τον Μαρουάν, Ελευθερώστε την Παλαιστίνη», απαιτώντας την απελευθέρωση του πατέρα του Μαρουάν Μπαργούτι, ηγέτη της Φατάχ και εμβληματική μορφή του παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα που εκτίει ποινή πέντε φορές ισόβιας κάθειρξης. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, υποστηρίζει ότι ο στόχος της ισραηλινής κυβέρνησης είναι να τερματίσει κάθε ελπίδα για ένα παλαιστινιακό κράτος, μιλάει για τις συνθήκες διαβίωσης των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, και σχολιάζει την στάση των δυτικών κυβερνήσεων απέναντι στη γενοκτονία.
Μετάφραση από το naiz.eus: Δημήτρης Γκιβίσης
-Πως είναι ο Μαρουάν Μπαργούτι;
-Αυτή τη στιγμή, ο πατέρας μου δεν είναι καλά σωματικά. Τα τελευταία δυόμισι χρόνια βρίσκεται σε απομόνωση. Η κατάσταση στη φυλακή είναι μια κόλαση και έχει γίνει στόχος της ισραηλινής σωφρονιστικής υπηρεσίας και της ισραηλινής κυβέρνησης. Έχει βασανιστεί, έχει υποστεί πολλά κατάγματα πλευρών και έχει υποστεί άλλους τραυματισμούς λόγω πολλαπλών επιθέσεων. Οι πιο πρόσφατες σημειώθηκαν μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, επειδή πρόκειται για έναν συνεχή κύκλο βασανιστηρίων. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να αναρωτηθούμε γιατί. Και αυτό συμβαίνει επειδή αποτελεί πηγή ελπίδας. Είναι κάποιος που αντιπροσωπεύει ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον για τον παλαιστινιακό λαό και η σημερινή ισραηλινή κυβέρνηση θέλει να καταστρέψει αυτή την ελπίδα. Για αυτό ο παλαιστινιακός λαός τον βλέπει ως τον ηγέτη που πρέπει να ακολουθήσει.
-Παρά τις συνεχείς επιθέσεις, είναι σε καλή ψυχική υγεία;
-Όταν ο δικηγόρος είδε τον πατέρα μου, μου είπε ότι είδε ένα πολύ δυνατό άτομο. Είδε κάποιον ψυχικά υγιή. Είναι κάποιος που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων για πάνω από 50 χρόνια. Έχει περάσει περισσότερα από 30 χρόνια της ζωής του στη φυλακή, οπότε δεν νομίζω ότι μπορούν να τον σπάσουν, αλλά φυσικά, ανησυχούμε για την υγεία του. Είναι ένας από τους πιο δυνατούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ. Είναι πάντα σε καλή διάθεση. Δεν έχω ακούσει ποτέ τον πατέρα μου να παραπονιέται. Είναι πάντα χαμογελαστός, πάντα θετικός και ποτέ δεν καθοδηγείται από μίσος. Ο πατέρας μου καθοδηγείται από έναν πολύ σαφή σκοπό: τα παιδιά των Παλαιστινίων να ζουν με ειρήνη και ασφάλεια. Έχει αγωνιστεί για αυτό όλη του τη ζωή και ξέρω ότι αυτή τη στιγμή σκέφτεται μόνο πως να προωθήσει περισσότερες πρωτοβουλίες για να σταματήσει τα βάσανα του παλαιστινιακού λαού, ειδικά στη Γάζα, όπου λαμβάνει χώρα γενοκτονία, αλλά και στη Δυτική Όχθη, μεταξύ των Παλαιστινίων στο εσωτερικό του Ισραήλ που ζουν υπό καθεστώς διακρίσεων και μεταξύ των Παλαιστινίων της διασποράς που δεν έχουν καταφέρει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους για δεκαετίες.
-Πότε ήταν η τελευταία φορά που τον επισκεφτήκατε εσείς, κάποιο μέλος της οικογένειάς σας ή ο δικηγόρος σας;
-Δεν μπόρεσα να επισκεφτώ τον πατέρα μου εδώ και τέσσερα χρόνια. Η μητέρα μου ήταν το τελευταίο μέλος της οικογένειας που τον είδε, πριν από τρεισήμισι χρόνια. Ο δικηγόρος του τον είδε τελευταία φορά πριν από δυόμισι εβδομάδες. Μερικές φορές τον επισκέπτεται κάθε δύο μήνες, μερικές φορές κάθε τρεις, εξαρτάται, αλλά, δυστυχώς, κάθε φορά που πηγαίνει μαθαίνει για τα συνεχιζόμενα βασανιστήρια που υφίσταται, και είναι ντροπή που κανένας παγκόσμιος ηγέτης δεν μιλάει ανοιχτά για την απάνθρωπη μεταχείριση που δέχεται ή για την απάνθρωπη μεταχείριση των Παλαιστινίων πολιτικών ηγετών.
-Σε κάθε ανταλλαγή κρατουμένων, το Ισραήλ αρνείται πάντα να τον συμπεριλάβει. Γιατί;
-Δεν είναι επειδή αποτελεί απειλή για την ασφάλεια, ποτέ δεν ήταν. Είναι επειδή αποτελεί πολιτική απειλή για τους στόχους της σημερινής ισραηλινής κυβέρνησης. Στόχος τους είναι να συντρίψουν την ελπίδα για ένα παλαιστινιακό κράτος, και αυτός αντιπροσωπεύει αυτήν την ελπίδα. Αντιπροσωπεύει την ελπίδα της ένωσης όλου του παλαιστινιακού λαού και της δημιουργίας ενός καλύτερου πολιτικού μέλλοντος. Αυτή είναι μια κυβέρνηση που δεν θέλει ειρήνη, και το έχουν δηλώσει πολύ ξεκάθαρα, για αυτό και επιμένουν να τον κρατούν στη φυλακή παρόλο που έχουν απελευθερώσει πολλούς κρατούμενους που εκτίουν ποινές ισόβιας κάθειρξης. Επιμένουν επειδή γνωρίζουν την επιρροή του.
-Βρίσκεται στη φυλακή τα τελευταία 24 χρόνια, αλλά παραμένει δημοφιλής στον λαό. Στις τελευταίες κομματικές εκλογές της Φατάχ έλαβε 1.823 ψήφους από τους 2.500 συνέδρους, τις περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο.
-Ήταν αυτός που συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους, και πήρε επίσης τις περισσότερες ψήφους και το 2016. Ναι, νομίζω ότι αυτή είναι απόδειξη αυτού που αναζητά ο παλαιστινιακός λαός. Ψάχνουμε για ηγέτες πρόθυμους να θυσιαστούν για τον σκοπό, και πιστεύω ότι ο πατέρας μου το ενσαρκώνει αυτό. Όπως είπα, λαχταράμε την ενότητα ως Παλαιστίνιοι, και αυτός το αντιπροσωπεύει επίσης. Ο παλαιστινιακός λαός αναζητά ηγέτες που νοιάζονται πραγματικά για εμάς. Για αυτό εκτιμούμε όσους είναι πρόθυμοι να θυσιαστούν.
-Πως εξελίσσεται η διεθνής εκστρατεία για την απελευθέρωσή του;
-Πηγαίνει πολύ καλά. Η εκστρατεία ονομάζεται «Ελευθερώστε τον Μαρουάν, Ελευθερώστε την Παλαιστίνη», επειδή θέλουμε να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι δεν πρόκειται μόνο για τον Μαρουάν Μπαργούτι, πρόκειται για την Παλαιστίνη. Πρόκειται για όλους τους Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους. Και όταν λέμε «Ελευθερώστε τον Μαρουάν», εννοούμε την οικοδόμηση ενός παλαιστινιακού πολιτικού μέλλοντος που εκπροσωπείται από μια ενωμένη ηγεσία, σεβαστή από τον παλαιστινιακό λαό. Και αυτό ακριβώς αντιπροσωπεύει ο πατέρας μου. Ο πατέρας μου έχει διδακτορικό στις Πολιτικές Επιστήμες και έχει εργαστεί στην πολιτική όλη του τη ζωή. Ενσαρκώνει την παλαιστινιακή ιστορία από νεαρή ηλικία. Πήγε φυλακή για πρώτη φορά στα 15, μετά ξανά στα 18, και τη δεκαετία του 1980 έγινε ένας νεαρός ηγέτης και επικεφαλής του φοιτητικού συμβουλίου στο πανεπιστήμιό του, το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Παλαιστίνη. Εξορίστηκε το 1987 και επέστρεψε με τις Συμφωνίες του Όσλο το 1994. Εξελέγη ως το νεότερο μέλος του Παλαιστινιακού Κοινοβουλίου το 1996. Υποστήριξε την ειρήνη, διαπραγματεύτηκε με τους Ισραηλινούς και τους είπε ότι ήθελε να διατηρήσει την ειρηνευτική διαδικασία, αλλά στα τέλη της δεκαετίας του 1990, οι Παλαιστίνιοι ηγέτες συνειδητοποίησαν ότι είχαν εξαπατηθεί από τις Συμφωνίες του Όσλο και ότι οι Ισραηλινοί δεν είχαν δεσμευτεί. Αντί να μειωθούν ο αριθμός των σημείων ελέγχου και η ποσότητα γης που έκλεψαν από τη Δυτική Όχθη αυξήθηκαν. Υποτίθεται ότι θα είχαμε ημερομηνία ανεξαρτησίας μέχρι το 1999, αλλά μέχρι τότε όλα κατέρρεαν. Τότε ξεκίνησε η Δεύτερη Ιντιφάντα και ο πατέρας μου το θεώρησε καθήκον του να ηγηθεί σε αυτόν τον αγώνα. Εκεί κέρδισε δημοτικότητα. Προσπάθησαν να τον δολοφονήσουν τρεις φορές και όταν απέτυχαν, τον απήγαγαν στη Ραμάλα και τον κράτησαν στη φυλακή επειδή ήθελαν να φιμώσουν τη φωνή της παλαιστινιακής ηγεσίας, αλλά δεν γνώριζαν ότι η φυλάκιση του θα του έδινε μια ακόμη πιο ισχυρή πλατφόρμα για την πολιτική του δραστηριότητα.
-Στην πραγματικότητα, ο Μαρουάν Μπαργούτι έχει δείξει έντονη πολιτική και εκπαιδευτική δραστηριότητα που το Ισραήλ έχει καταστήσει αδύνατη στην τρέχουσα κατάσταση. Από πότε δεν μπορεί να το κάνει;
-Από τις 7 Οκτωβρίου του 2023. Από τότε είναι αδύνατο να κάνει οποιεσδήποτε πολιτικές κινήσεις ή δηλώσεις. Όταν ο πατέρας μου πήγε στη φυλακή, πέρασε από το 2002 έως το 2006 σε απομόνωση. Στη συνέχεια, μετέτρεψε το κελί της φυλακής του σε πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με πτυχίο πανεπιστημίου μαζί με άλλους 450 Παλαιστίνιους και με μεταπτυχιακά, επειδή είναι εκπαιδευτικός. Πιστεύει ακράδαντα στην εκπαίδευση, είναι μέρος της φύσης του. Επίσης, πρωτοστάτησε στο έγγραφο για τους κρατούμενους το 2006, ένα ορόσημο που ένωσε όλες τις παλαιστινιακές παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της Χαμάς, της Ισλαμικής Τζιχάντ και του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Όλοι υπέγραψαν το έγγραφο, το οποίο έθεσε τα θεμέλια για το πολιτικό όραμα στο οποίο συμφωνούν όλοι οι Παλαιστίνιοι. Έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος της επακόλουθης κυβέρνησης ενότητας στην Παλαιστίνη, πριν, δυστυχώς, τη διάσπαση το 2007. Πάντα υποστήριζε την ενότητα. Έχει αγωνιστεί ενάντια στη διαφθορά στην Παλαιστινιακή Αρχή και σε όλη την Παλαιστίνη. Είναι μεγάλος υποστηρικτής της εκπαίδευσης και των δικαιωμάτων των γυναικών. Πάντα θίγει ανοιχτά τα κύρια παλαιστινιακά ζητήματα. Αλλά μετά την 7η Οκτωβρίου, όπως είπα, τον έθεσαν σε απομόνωση. Ήθελαν να τον φιμώσουν. Για αυτό είναι τόσο σημαντική αυτή η εκστρατεία: να του δώσουμε φωνή, ώστε οι άνθρωποι να μάθουν ποιος είναι ο Μαρουάν Μπαργούτι. Και για αυτό εργαζόμαστε πάνω σε ένα βιβλίο που θα μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες την επόμενη άνοιξη, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να τον καταλάβουν, να τον ακούσουν να μιλάει, να μάθουν ποιος είναι, ποια ήταν η ιστορία της παιδικής του ηλικίας, από που ήρθε, ποια είναι η εμπειρία του στη φυλακή και ποιο είναι το πολιτικό του όραμα.
-Ενώ η εκστρατεία για την απελευθέρωσή του βρίσκεται σε εξέλιξη, μια άλλη εκστρατεία διεξάγεται εναντίον του από την Hasbara, μια σιωνιστική προπαγάνδα που στοχεύει στη φήμη του.
-Ναι, ο πατέρας μου δέχεται μια «δολοφονία φήμης». Είναι μια εκστρατεία δυσφήμισης και συκοφαντίας. Για πάνω από 20 χρόνια πρέπει να το καταπολεμήσουμε αυτό επειδή η ισραηλινή κυβέρνηση θέλει να τον παρουσιάσει στον κόσμο ως τρομοκράτη. Αλλά η λέξη «τρομοκράτης» είναι μια αποικιακή λέξη. Είναι μια λέξη που επιβλήθηκε στον Νέλσον Μαντέλα, στον Μπόμπι Σαντς, σε όλους τους θρύλους της Ιρλανδίας, της Νότιας Αφρικής, της Αλγερίας, σε όλους τους καταπιεσμένους και αποικιοκρατούμενους λαούς. Οπότε, ειλικρινά, δεν σημαίνει τίποτα. Ο πατέρας μου είναι απλώς κάποιος που πιστεύει στα δικαιώματα του λαού του και εργάστηκε πολύ σκληρά για αυτόν. Και είναι πολύ σαφής στη στάση του κατά των επιθέσεων σε αμάχους. Είναι ενάντια σε πράξεις που θα μπορούσαν να βλάψουν αθώους ανθρώπους. Αλλά η ισραηλινή κυβέρνηση ήθελε να τον χαρακτηρίσει ως κάποιον που υποστήριζε την τρομοκρατία, κάτι ακριβώς που έγινε και με τον Μαντέλα.
-Η κατάστασή του αποτελεί παράδειγμα της κακοποίησης και των βασανιστηρίων που υφίστανται οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι γενικότερα.
-Οι New York Times δημοσίευσαν ένα εκτενές ρεπορτάζ για τη σεξουαλική βία στις φυλακές. Περισσότεροι από 100 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί στις φυλακές. Μιλάμε για ανθρώπους που πεθαίνουν από την πείνα, από τους ξυλοδαρμούς… Νομίζω ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει πόσο τρομερή είναι η κατάσταση στις ισραηλινές φυλακές. Επειδή ο υπεύθυνος των φυλακών είναι ο Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, που όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι ένας καταδικασμένος τρομοκράτης. Για αυτό είμαι βαθιά απογοητευμένος, επειδή η διεθνής κοινότητα πάντα κατηγορεί τον παλαιστινιακό λαό για την αντίστασή μας, αλλά ποτέ δεν εξηγεί γιατί αντιστεκόμαστε. Αντιστεκόμαστε επειδή υποφέρουμε καθημερινά από την καταπίεση. Αντιμετωπίζουμε φασίστες υπουργούς και κυβερνήσεις, όπως ο Μπεν Γκβιρ, ο Σμότριτς και ο Νετανιάχου. Είναι εγκληματίες πολέμου που διέπραξαν γενοκτονία.
-Ο Μπεν Γκβιρ απείλησε προσωπικά τον Μαρουάν Μπαργούτι.
-Ναι, πήγε στο κελί του και τον απείλησε μπροστά σε όλο τον κόσμο. Κατά τη γνώμη μου, ο Μπεν Γκβιρ είναι μια αληθινή αντανάκλαση της ισραηλινής κυβέρνησης και ο πατέρας μου είναι μια αληθινή αντανάκλαση του παλαιστινιακού αγώνα. Αυτό ακριβώς περιέγραφαν αυτές οι εικόνες. Κάποιος που είναι νταής, κάποιος που νομίζει ότι μπορεί να διαπράττει αδικίες ατιμώρητα, και μετά υπάρχει κάποιος που, αν και αδύναμος, στέκεται σθεναρά με την υπερηφάνεια του λαού του, επειδή ήταν πάντα κάποιος που κουβαλούσε τον πόνο και τα βάσανα του παλαιστινιακού λαού.
-Ο Μπεν Γκβιρ και ο Σμότριτς (σημ: ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ) αναφέρονται συχνά ως η ριζοσπαστική πτέρυγα της κυβέρνησης, αλλά στην πραγματικότητα το ισραηλινό κράτος ενεργεί έτσι, όχι μόνο ένας υπουργός.
-Ναι, συμφωνώ απόλυτα. Νομίζω ότι είναι πρόβλημα να λέμε συνεχώς ότι το πρόβλημα είναι ο Μπεν Γκβιρ, ο Νετανιάχου ή ο Σμότριτς. Το πρόβλημα είναι το Ισραήλ ως κράτος. Αποανθρωποποιούν τον παλαιστινιακό λαό συνεχώς και είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Αν ζείτε στη Δυτική Όχθη, όπου ζω εγώ, δεν μπορείτε να πάτε από πόλη σε πόλη χωρίς σημεία ελέγχου, χωρίς τρομοκρατία εποίκων, χωρίς βία… Και αυτό δεν αναφέρεται καν, φυσικά, στον λαό μας στη Γάζα, που υφίσταται γενοκτονία.
-Πως ζει κάποιος καθημερινά στη Δυτική Όχθη;
-Καθημερινά γίνονται επιθέσεις σε χωριά της Δυτικής Όχθης. Πολλοί Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους τα τελευταία δυόμισι χρόνια στα χέρια εποίκων. Και ακόμη και πριν από τις 7 Οκτωβρίου, μόνο το 2023, εκατοντάδες Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν από το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων 80 παιδιών, πριν από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και όταν η Χαμάς δεν ήταν στη Δυτική Όχθη. Δεν έχουν λοιπόν καμία δικαιολογία, αλλά συνεχίζουν να σκοτώνουν επειδή υπάρχουν παράνομοι έποικοι στη γη μας, την κλέβουν, σκοτώνουν τον λαό μας, κλέβουν τα πρόβατά μας και όλα όσα κατέχουν οι αγρότες, υπό την προστασία του ισραηλινού στρατού. Αυτή δεν είναι ζωή που αξίζει να ζήσει κανείς. Και κάθε φορά που ο παλαιστινιακός λαός εκφράζει την απογοήτευσή του, την απόρριψή του για όσα συμβαίνουν, όταν αμυνόμαστε, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι δυτικοί ηγέτες, μας χαρακτηρίζουν τρομοκράτες. Είναι ένας φαύλος κύκλος. Αυτή τη στιγμή η ισραηλινή κυβέρνηση προσπαθεί να καταρρεύσει την Παλαιστινιακή Αρχή, και αυτό θα ήταν μια ακόμη καταστροφή επειδή οι εργαζόμενοι δεν πληρώνονται. Δεν υπάρχουν χρήματα. Έχουν κλέψει το 70% των φόρων μας τα τελευταία δύο χρόνια.
-Είναι μια κατάσταση που έχει πάρει λιγότερη δημοσιότητα από αυτή της Γάζας.
-Ως Παλαιστίνιος, δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις όταν πρόκειται για τα βάσανα του παλαιστινιακού λαού. Ξεκινάς με τη γενοκτονία στη Γάζα, την τρομοκρατία των εποίκων στη Δυτική Όχθη ή τις διακρίσεις και τον ρατσισμό εναντίον των Παλαιστινίων στο Ισραήλ; Υπάρχουν τόσα πολλά να καλύψεις: απαρτχάιντ, εθνοκάθαρση, γενοκτονία, κατοχή και ούτω καθεξής. Κάθε πιθανό έγκλημα διαπράττεται εναντίον του παλαιστινιακού λαού.
-Ποια είναι η κατάσταση των κατοίκων στα στρατόπεδα προσφύγων, από τα οποία εκδιώχθηκαν 40.000 άνθρωποι; Που ζουν;
-Πηγαίνουν στις πόλεις για να προσπαθήσουν να βρουν καταφύγιο και δεν λαμβάνουν καμία βοήθεια επειδή δεν θέλουν καν οργανώσεις να βοηθήσουν τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Θέλουν να δυσφημίσουν την UNRWA επειδή εκπροσωπεί τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες.
-Ποιος είναι ο ρόλος της Παλαιστινιακής Αρχής σε αυτή την κατάσταση;
-Δυστυχώς, είναι πολύ αδύναμη. Δεν έχει χρήματα, δεν έχει πολιτική δύναμη. Για αυτό ζητάμε εκλογές για την Παλαιστινιακή Αρχή, ώστε να υπάρξει ανανέωση του πολιτικού συστήματος, ανανέωση των ανθρώπων που την αποτελούν. Δεν έχουμε κάνει εκλογές εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια, κάτι που είναι ντροπή. Χρειάζονται εκλογές το συντομότερο δυνατό, ώστε να έχουμε καλύτερη πολιτική εκπροσώπηση (σημ: χτες ανακοινώθηκε ότι μετά από 20 χρόνια θα γίνουν εκλογές στις 28 Νοεμβρίου).
-Έχουμε ήδη συζητήσει τη σιωπή των παγκόσμιων ηγετών σχετικά με την κατάσταση του πατέρα σας. Πως βλέπεις τη στάση των κυβερνήσεων του κόσμου, της διεθνούς κοινότητας και συγκεκριμένα των Ευρωπαίων;
-Όταν λέμε Ευρωπαίοι, πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ διαφορετικών χωρών. Δεν μπορείτε να συγκρίνετε την Ισπανία με τη Γερμανία όσον αφορά την Παλαιστίνη. Δεν μπορείτε να συγκρίνετε τη Σλοβενία με την Ουγγαρία, αν και η Ουγγαρία βελτιώνεται, αλλά πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι συνένοχη σε ό,τι συμβαίνει στην Παλαιστίνη. Και όλοι το γνωρίζουμε, δεν είναι μυστικό. Η Αυστραλία είναι συνένοχη, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι συνένοχο, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι συνένοχες. Αλλά αντί να παραπονιόμαστε, ως Παλαιστίνιοι, πρέπει να οικοδομήσουμε σχέσεις. Πρέπει να σφυρηλατήσουμε συμμαχίες με τη διεθνή κοινότητα, ώστε να καταλάβουν ότι η Παλαιστίνη έχει έναν πραγματικό σύμμαχο για την ειρήνη και ότι το πρόβλημα δεν είναι οι Παλαιστίνιοι. Το πρόβλημα είναι οι Ισραηλινοί όσον αφορά μια μακροπρόθεσμη λύση. Και ο μόνος τρόπος να πιέσουμε την ισραηλινή κυβέρνηση είναι μέσω της απομόνωσης και των κυρώσεων. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το αντιμετωπίσουμε. Είδαμε τι συνέβη με την κυβέρνηση του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, και αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε ένα τόσο καταπιεστικό καθεστώς που κάνει όλα αυτά τα εγκλήματα.
Η Φραντσέσκα Αλμπανέζε δήλωσε πρόσφατα ότι η δυτική κοινωνία «ισραηλινοποιείται», όσον αφορά την καταστολή των διαμαρτυριών και την αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη ή τη μεταχείριση των κρατουμένων. Σε αυτό μας οδηγεί η επιρροή του Ισραήλ;
-Νομίζω ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν στο αντίθετο: στην εξάλειψη όλων όσων σχετίζονται με το κράτος του Ισραήλ. Πιστεύω ότι σε είκοσι ή τριάντα χρόνια το Ισραήλ θα αποτελεί παράδειγμα καταπίεσης, παράδειγμα αδικίας. Και, όπως ακριβώς μάθαμε από τις γενοκτονίες που συνέβησαν ιστορικά στη Ρουάντα, το Ολοκαύτωμα και τόσα άλλα μέρη, η νέα γενιά θα παρουσιάζει το Ισραήλ ως παράδειγμα καταπίεσης. Πρέπει να μάθουμε να μην μιμούμαστε το Ισραήλ. Έχω μεγάλη ελπίδα στη νέα γενιά της Ευρώπης επειδή μαθαίνει από μόνη της, δεν ακολουθεί τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και ελπίζω ότι θα έρθουν στην εξουσία σε δέκα, δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια και θα αλλάξουν τη συνενοχή του δυτικού κόσμου στην καταπίεση των Παλαιστινίων, αλλά και του Σουδάν, του Κονγκό, του Λιβάνου και όλων των καταπιεσμένων λαών του κόσμου.
-Πως έχεις βιώσει όλη αυτήν την κατάσταση με τον πατέρα σου;
-Δεν είναι εύκολο, και πραγματικά εύχομαι να ήμουν μόνος σε αυτό, αλλά υπάρχουν 10.000 παλαιστινιακές οικογένειες που περνούν τα ίδια βάσανα, οπότε έχουμε μια κοινότητα. Μοιραζόμαστε τα βάσανα μας. Δεν ήταν εύκολο, φυσικά. Ήμουν 11 ετών όταν ο πατέρας μου πήγε στη φυλακή. Αλλά ήμουν ευλογημένος που είχα μια υπέροχη μητέρα που ήταν ένα σπουδαίο πρότυπο. Και ξεκίνησε αυτήν την καμπάνια. Έκανε όλα αυτά. Ήταν η φωνή του, και είναι ο λόγος που ο πατέρας μου συνεχίζει να είναι γνωστός και αναγνωρισμένος σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Και η αλήθεια είναι ότι είναι εύκολο να παραπονιέμαι, αλλά το δύσκολο είναι να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι έχω το προνόμιο να έχω τόσο υπέροχους γονείς. Αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου και μια μεγάλη ευθύνη να εκπροσωπώ τον πατέρα μου και τον ευγενή σκοπό του. Ο πατέρας μου θυσίασε τη ζωή του για τον παλαιστινιακό σκοπό και πάντα μας ενσταλάζει τις αρχές της ελευθερίας, της ειρήνης, της αγάπης, τη σημασία της εκπαίδευσης και τη φιλοδοξία για ένα καλύτερο μέλλον. Πιστεύω λοιπόν ότι ναι, η ζωή του ήταν γεμάτη βάσανα, πόνο και δύσκολες στιγμές, στιγμές που δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα των βασανιστηρίων του πατέρα μου στη φυλακή. Αλλά ταυτόχρονα, θυμάμαι πάντα πόσο ευγνώμων είμαι που έχω έναν τόσο απίστευτο και δυνατό πατέρα.
