Η αντίδραση διαφόρων αναλυτών και διανοούμενων παγκοσμίως στη ρητή δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με το Δόγμα Ασφαλείας των ΗΠΑ ήταν άμεση, με πρωτοβουλίες που σηματοδοτούν μια βίαιη ρήξη με τις μιλιταριστικές, αυταρχικές και ιδεολογικά αντιδραστικές πρακτικές στον κόσμο. Μία από τις αντιδράσεις θα είναι το Πρώτο Αντιφασιστικό/Αντιιμπεριαλιστικό Συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί στο Πόρτο Αλέγκρε από τις 26 έως τις 29 Μαρτίου, το οποίο προωθεί, μεταξύ πολλών άλλων, ο Ερίκ Τουσέν, μαρξιστής διανοούμενος, ακτιβιστής της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, και εκπρόσωπος της Διεθνούς Επιτροπής για την Κατάργηση του Παράνομου Χρέους (CADTM).
Ποια είναι η άποψή σου για το νέο διεθνές τοπίο;
Έχουμε εισέλθει σε μια πολύ πιο επιθετική φάση. Αν και είναι απαραίτητο να τονιστεί ότι οι ΗΠΑ παραβίαζαν πάντα το διεθνές δίκαιο με διαφορετικούς τρόπους. Το έκαναν στο όνομα του διεθνούς δικαίου. Αυτή τη φορά το καταπατούν και το παραβιάζουν. Αυτό που έχει σημασία είναι η ικανότητα χρήσης βίας για την επίτευξη των στόχων τους. Επιστρέφουμε στις τυπικές ενέργειες των κλασικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων των τελών του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα. Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποίησαν επίσης βία στην Κορέα και το Βιετνάμ. Αλλά στις επόμενες δεκαετίες, είχε ανακοινωθεί μια αλλαγή στη στρατηγική κατάληψης εδαφών. Τα πρόσφατα γεγονότα στη Βενεζουέλα καταδεικνύουν ανοιχτά ότι ο Τραμπ στοχεύει να πάρει το πετρέλαιό της, καταλαμβάνοντάς το και αφήνοντας μόνο μια μικρή ποσότητα για εσωτερική διανομή στη Βενεζουέλα. Το νέο Δόγμα Μονρόε, το οποίο θεσπίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα με το σύνθημα «Η Αμερική για τους Αμερικανούς », θέτοντας όρια στον ιστορικό ευρωπαϊκό αποικισμό, καθιστά σαφές ότι η ολόκληρη η Αμερική είναι υπόθεση των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με αυτό το δόγμα οι ΗΠΑ μπορούν να επέμβουν σε οποιοδήποτε μέρος της επικράτειας, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, ακόμη και της Γροιλανδίας.
Στις ομιλίες του ο Τραμπ έχει τονίσει τις νέες απειλές κατά των κυβερνήσεων της Κολομβίας, της Κούβας, ακόμη και της Διώρυγας του Παναμά. Ο Τραμπ υιοθέτησε μια πολιτική στάση δηλώνοντας ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε λάθος δρόμο όσον αφορά τη μετανάστευσh, και υποστηρίζει ρητά τα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα. Στις περιπτώσεις της Ουγγαρίας και της Ιταλίας, οι σύμμαχοί του Βίκτορ Όρμπαν και Τζόρτζια Μελόνι βρίσκονται ήδη στην κυβέρνηση. Υποστηρίζει επίσης το ακροδεξιό AfD στη Γερμανία, στην Ολλανδία το Κόμμα για την Ελευθερία, στην Πορτογαλία το Τσέγκα, και στο Βέλγιο τη Νέα Φλαμανδική Συμμαχία. Στη Γαλλία, στις εκλογές του επόμενου έτους, έχει πει ότι υποστηρίζει το ψηφοδέλτιο της Μαρίν Λεπέν και του Ζορντάν Μπαρντελά. Σε αυτό το πλαίσιο, λέει ότι το ανατολικό τμήμα της Ευρώπης, που αντιστοιχούσε στο πρώην σοβιετικό μπλοκ και ιδιαίτερα στην ΕΣΣΔ, θα πρέπει να βρίσκεται κάτω από την επιρροή του Πούτιν υπό την προϋπόθεση ότι θα αποστασιοποιηθεί από την Κίνα. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα έρθει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ο Πούτιν δεν παρουσιάζεται ως κίνδυνος για την Ευρώπη. Ο Τραμπ δίνει προτεραιότητα στην προσάρτηση της Γροιλανδίας, είτε με τη βία είτε με την αγορά της, ως ένα γεωστρατηγικό ζήτημα στην περιοχή της Αρκτικής.
Η γεωπολιτική στρατηγική του Τραμπ περιλαμβάνει την οικονομική εξουδετέρωση της Κίνας με κάθε δυνατό μέσο και στοιχηματίζει στην αποστασιοποίησή του από τη Ρωσία.
Η ανησυχία του Τραμπ είναι ότι λόγω των μέτρων που έλαβε η κυβέρνηση Μπάιντεν μετά την εισβολή στην Ουκρανία η Ρωσία ενίσχυσε τη σχέση συνεργασίας της με την Κίνα. Για αυτό είναι πρόθυμος να κάνει παραχωρήσεις στον Πούτιν. Το νέο έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας ασχολείται με τον ρόλο της λεγόμενης Ινδο-Ειρηνικής περιοχής, την οποία η Κίνα απορρίπτει. Η Ινδο-Ειρηνική περιοχή είναι η περιοχή που ξεκινά από την ανατολική ακτή της Αφρικής, την Ινδία και εκτείνεται μέχρι τη δυτική ακτή των ΗΠΑ, την Καλιφόρνια και την Αλάσκα. Εκεί οι ΗΠΑ διαθέτουν 66 μόνιμες στρατιωτικές βάσεις με 375.000 στρατιώτες. Αυτό προστίθεται σε 20.000 στρατιώτες στην Κορέα, περισσότερους από 50.000 στην Ιαπωνία, περισσότερους από 10.000 στο νησί Γκουάμ στον Ειρηνικό, και σε άλλες βάσεις όπως στην Ταϊβάν. Στόχος τους είναι η δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας γύρω από την Κίνα.
Έχουν ποινικό μητρώο.
Ξεκινώντας από το 1974, ο Ρίτσαρντ Νίξον ταξίδεψε στην Κίνα για να προσπαθήσει να καταλήξει σε συμφωνία με τον Μάο Τσε Τουνγκ για τη μείωση της υποστήριξης προς τους Βιετκόνγκ, και οι ΗΠΑ αναγνώρισαν την Ταϊβάν ως μέρος της Κίνας. Αντικατέστησε την Ταϊβάν σε διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ. Ο Τραμπ, ενώ αναγνωρίζει ότι δεν υποστηρίζει την ανεξαρτησία της Ταϊβάν, ισχυρίζεται ότι η Κίνα αποτελεί απειλή για το διεθνές εμπόριο στον Ινδο-Ειρηνικό επειδή έχει την ικανότητα να παραλύσει τη ναυσιπλοΐα στις θάλασσες και τους ωκεανούς της περιοχής. Για να δικαιολογήσει την επίθεση στην Κίνα ακολουθεί μια πολύ επιθετική πολιτική, αν και δεν βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας στρατιωτικής πυρκαγιάς.
Η Κίνα δεν θα μείνει άπραγη μπροστά στην προσπάθεια των ΗΠΑ να αποκόψουν τις αγορές της.
Το στοίχημα του Τραμπ ήταν να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον Πούτιν. Αλλά είναι ικανός να αλλάξει τον τόνο και τις πολιτικές του, τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο.
Ένα άλλο μέτωπο στη διεθνή σκακιέρα, εξαιρετικά αποδυναμωμένο και διχασμένο πολιτικά και ιδεολογικά, είναι η Ευρώπη.
Η ικανότητα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, και η γνήσια προθυμία τους να αντιμετωπίσουν την επιθετικότητα του Τραμπ, είναι πολύ περιορισμένη. Εάν η ακροδεξιά έρθει στην εξουσία στη Γαλλία το 2027, αυτό θα ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ Τραμπ, Λεπέν και Μπαρντελά. Επιπλέον, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν κάνει συμμαχίες με τον Μελόνι σε πολιτικές κατά της μετανάστευσης, ακόμη και με την υποστήριξη των Σοσιαλδημοκρατών.
Σε αυτό το πολύ σοβαρό σενάριο, τον περασμένο Δεκέμβριο υπήρξε μια διεθνής πρωτοβουλία, η Αντιφασιστική και Αντιιμπεριαλιστική Έκκληση.
Ήμουν στη σύνταξή αυτού του εγγράφου. Υπογράφηκε από περισσότερες από 230 εξέχουσες προσωπικότητες. Μεταξύ αυτών είναι ηγέτες από τη Βραζιλία, από το Εργατικό Κόμμα (PT) του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Κινήματος των Ακτημόνων Εργατών (MST), συμπεριλαμβανομένης της ηγετικής του προσωπικότητας Ζοάο Πέδρο Στεντίλ, και ηγέτες του CUT (Κεντρική Ενωτική Συνομοσπονδία Εργατών), της κύριας χιλιανής συνδικαλιστικής συνομοσπονδίας. Από την Ευρώπη υπέγραψαν, μετά την αποβολή τους από το Εργατικό Κόμμα κατηγορούμενοι ψευδώς για αντισημιτισμό για τις καταγγελίες τους κατά του κράτους του Ισραήλ για τη γενοκτονία στη Γάζα. ο Τζέρεμι Κόρμπιν, πρώην ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, και η Ζάρα Σουλτάνα, του νέου Αριστερού Κόμματος Συμμετείχαν επίσης ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν (La France Insoumise), ο Γιάνης Βαρουφάκης (Προοδευτική Διεθνής) και πολλοί άλλοι. Οι υπογραφές και οι συμμετοχές μέχρι στιγμής προέρχονται από περισσότερες από 70 χώρες.
Ποια είναι η επόμενη πρωτοβουλία σε παγκόσμια κλίμακα;
–Υπάρχει ένα κάλεσμα για το Πρώτο Αντιφασιστικό και Αντιιμπεριαλιστικό Συνέδριο. Χιλιάδες συμμετέχοντες θα συγκεντρωθούν στο Πόρτο Αλέγκρε, την πρωτεύουσα του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, από τις 26 έως τις 29 Μαρτίου. Αποτελεί την συνέχεια του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ, που έγινε πριν από σχεδόν 25 χρόνια. Στόχος είναι να φέρει κοντά κοινωνικά κινήματα, αντιρατσιστές, το φεμινιστικό κίνημα, την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ+, ομάδες ιθαγενών και διάφορα πολιτικά κόμματα. Σε αντίθεση με το προηγούμενο Κοινωνικό Φόρουμ πριν από δυόμισι δεκαετίες, αυτό δεν θα είναι μόνο ένα φόρουμ συζήτησης, αλλά θα προσπαθήσει επίσης να θέσει μια ατζέντα για πρωτοβουλίες αντίστασης σε περιφερειακό και ηπειρωτικό επίπεδο.
Πηγή: https://www.tiempoar.com.ar/
