Τώρα που έχουμε στα χέρια μας τις προτάσεις των… θεσμών, ένα σχέδιο συμφωνίας που μας προτείνουν, μπορούμε να πούμε πως αρκετά πράγματα είναι πολύ περισσότερα ξεκάθαρα απ’ ότι ήταν στις αρχές αυτής της εβδομάδας…
Το πρώτο: Η άλλη πλευρά δεν λειτουργεί ως κάτι το ενιαίο γι’ αυτό και δεν έχει καταλήξει σε μία ενιαία και ολοκληρωμένη πρόταση που να αφορά όλα τα θέματα. Αυτό που εμφανίζει ως σχέδιο συμφωνίας δεν είναι τίποτα άλλο από τη συρραφή αιτημάτων και απαιτήσεων, πολλές από τις οποίες ανασύρθηκαν από συρτάρια στα οποία είχαν μπει πριν χρόνια. Γι’ αυτό και αυτό το σχέδιο συμφωνίας είναι τόσο κακό και μπροστά του φαίνεται αρκετά ήπιο το email Χαρδούβελη. Ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει κάτι, δεν είναι δηλαδή οι… θεσμοί περισσότεροι σκληροί με τη νέα κυβέρνηση σε σχέση με την παλιά, είναι περισσότερο αποσυντονισμένοι και όπως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο που πέφτουν κλωτσιές όταν οι αμυντικοί χάνουν τις θέσεις τους, έτσι και τώρα οι… θεσμοί το γύρισαν στις κλωτσιές.
Το δεύτερο: Το σχέδιο συμφωνίας, κόντρα στην κοινή λογική και πέρα από ιδεοληψίες, περιλαμβάνει μέτρα και απαιτήσεις που στρέφονται αποκλειστικά κατά φτωχών ή περίπου φτωχών ανθρώπων στην Ελλάδα. Είναι αλήθεια πως και στο παρελθόν είχε συζητηθεί κάπως στο αόριστο η κατάργηση του ΕΚΑΣ, τώρα όμως η άλλη πλευρά το βάζει ως βασικό στοιχείο για να κλείσει το κεφάλαιο του ασφαλιστικού στη διαπραγμάτευση. Όχι πως κανείς θα μπορούσε να συμφωνήσει με προτάσεις όπως το να υπάρξει πλαφόν για δύο χρόνια ώστε καμία σύνταξη να μην ξεπερνούσε τα 1000 ευρώ, αλλά ακόμα και αυτή η ακραία ιδέα φαντάζει περισσότερο λογική από την κατάργηση του ΕΚΑΣ. Οι… θεσμοί έχουν χάσει τα λογικά τους ή προτείνουν στην κυβέρνηση κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δεχτεί; Το δεύτερο μοιάζει περισσότερο πιθανό και αυτό φαίνεται από την απαίτηση των… θεσμών η νέα κυβέρνηση να προχωρήσει σε νόμο που θα απελευθερώσει πλήρως τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα – που έτσι κι αλλιώς σχεδόν απελευθερωμένες είναι – καλούν δηλαδή τη νέα κυβέρνηση να στραφεί ευθέως κατά των υποστηρικτών της. Αντίθετα, το σχέδιο πρόταση των θεσμών δεν προβλέπει απολύτως τίποτα, μιας και πιάσαμε το ασφαλιστικό, σχετικά με την αύξηση των εσόδων του Συστήματος από την πάταξη της μεγάλης εισφοροδιαφυγής και κατά ένα τρόπο μας γυρνάνε στο θατσερικής έμπνευσης ασφαλιστικό του Γιαννίτση.
Το τρίτο: Τόσο οι δυνάμεις της Ενιαίας Αντιπολίτευσης – που μέχρι προχθές έλεγαν συμφωνία να είναι και ότι να ναι, όσο και η μιντιακή διαπλοκή έπεσαν μέσα στις, ας τις πούμε, προβλέψεις τους, για τις προτάσεις των… θεσμών. Οι δύο συντελεστές ΦΠΑ, 11 και 23% είχαν δει το φως της δημοσιότητας μέρες πριν την πενταμερή του Βερολίνου. Το ίδιο ισχύει και με την παλιά λίστα των ιδιωτικοποιήσεων που βγήκε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων μετά τη συμφωνία στις 20 Φεβρουαρίου. Άρα όλοι όσοι τόσες εβδομάδες έλεγαν να πάμε γρήγορα σε συμφωνία ήξεραν πτυχές της στρατηγικής των… θεσμών, τις υποστήριζαν και τώρα δηλώνουν ότι φοβούνται τις εκλογές και πως θα πρέπει να δούμε τα πράγματα ξανά από το σημείο που τα άφησε ο κ. Χαρδούβελης. Μοναδική εξαίρεση ο Σταύρος Θεοδωράκης που συνεχίσει να κάνει σχέδιο για τη σύνθεση ενός νέου υπουργικού συμβουλίου που θα πάρει μέτρα που θα βυθίσουν στη φτώχεια και αυτούς που σήμερα διαβιούν στα όρια της φτώχιας.
Και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ… πάμε συνέδριο!
Ο καλύτερος τίτλος που διάβασε σε ρεπορτάζ για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, από σήμερα το απόγευμα μέχρι το βράδυ της Κυριακής, είναι το «ναυμαχία σε ένα ποτήρι». Γίνεται; Βρε και σε φλιτζάνι του καφέ έχουν γίνει ναυμαχίες, σε ολόκληρο ποτήρι δεν γίνονται… Άλλωστε μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ που παρά το μικρό κοινοβουλευτικό του μέγεθος, όπως λέει και ο σύντροφος Βενιζέλος, είναι κομμάτι της ζωής των περισσότερων ανθρώπων που ζουν σε αυτή τη χώρα.
Ποιοι θα ναυμαχήσουν στο ποτήρι του γηπέδου του Πανελληνίου στο Πεδίο του Άρεως; Σε πρώτη φάση ο, απερχόμενος, Βενιζέλος με το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας καθώς ο πρώην αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά, είναι βέβαιο ότι στην εισηγητική του τοποθέτηση θα μας πει ξανά ότι έχει σώσει για πάρα πολλές φορές την ελληνική οικονομία και κοινωνία από βέβαιες καταστροφές. Σκεφτείτε, όταν ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά υποστήριζε πως μετά από δικές του ενέργειες, το PSI, το ελληνικό χρέος δεν είναι μόνο βιώσιμο, αλλά της… πλάκας, καθώς είναι το μικρότερο σε όλη την Ευρώπη, θέση που προκαλούσε δυνατούς πονοκεφάλους ακόμα και στον Σαμαρά. Τώρα που είναι στην αντιπολίτευση, δεν αποκλείεται να κατηγορήσει τη νέα κυβέρνηση ότι αυτή ευθύνεται όχι μόνο για το ύψος του χρέους, για το 26% της ανεργίας, αλλά ακόμα και για την μικρασιατική καταστροφή.
Σε δεύτερο πλάνο θα έχουμε αυτούς που θέλουν να πάρουν την ηγεσία του κόμματος. Σε αυτή τη ναυμαχία με το μεγαλύτερο πλεούμενο θα φτάσει στην αίθουσα του συνεδρίου η Φώφη Γεννηματά, που φαίνεται πως ελέγχει μία σχετική πλειοψηφία, περίπου το 40%, των συνέδρων, αλλά και πως έχει πείσει όσους ακόμα ασχολούνται με το ΠΑΣΟΚ ότι είναι η μόνο που μπορεί να εγγυηθεί τόσο το όνομα όσο και τα σύμβολα της παράταξης. Η Φώφη έχει στην ατζέντα της κάποια αριστερή στροφή; Όχι, αλλά δεν κρύβει την ανησυχία της ότι η αυτοδιάλυση του ΠΑΣΟΚ είναι ένα υπαρκτό σχέδιο που θα οδηγήσει στην, τουλάχιστον, εκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία και φωτογραφίζει τον Ανδρέα Λοβέρδο. Ο Λοβέρδος θα απαντήσει από το βήμα του συνεδρίου λέγοντας πως το πρόβλημα σε αυτή τη χώρα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ότι η Γεννηματά θέλει να γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για να γίνει… συνιστώσα. Ενώ ο ίδιος τι θέλει; Απ’ ότι ο ίδιος δηλώνει να δικαιωθεί για όλες τις πολιτικές του επιλογές τα τελευταία πέντε χρόνια, από το πρώτο μνημόνιο για τα εργασιακά, από το ασφαλιστικό που έγραψαν οι άνθρωποι του ΔΝΤ, μέχρι και την αποχώρηση του από το ΠΑΣΟΚ και τη δημιουργία αρχικά της ΡΚΣΣ – Ριζοσπαστική Κίνηση Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας και στη συνέχεια της Συμφωνίας για τη Νέα Ελλάδα και τη συμμετοχή στην «Ελιά – Δημοκρατική Παράταξη». Δύσκολο πράγμα η δικαίωση, σπάνια το κάνει η ιστορία, ποτέ τα κομματικά συνέδρια. Αντίθετα ο τρίτος υποψήφιος, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, που είναι μόλις 37 χρονών, έχει χρόνο μπροστά και προς το παρόν αντιγράφει από το «Ποτάμι» και αναζητά τους «νέους μη προνομιούχους» για να τους προσφέρει επιχειρηματικές ευκαιρίες να φτιάξουν τη ζωή τους. Κατά τα άλλα, θα γίνει χαμός καθώς όλα είναι ανοιχτά, ακόμα και το αν θα στηθούν κάλπες στις 14 Ιουνίου για τον νέο πρόεδρο. Αξίζει να σημειωθεί πως είναι το πρώτο συνέδριο, μετά το 1981, που οι σύνεδροι θα καλύψουν τα έξοδα τους από τις τσέπες τους καθώς λεφτά δεν υπάρχουν…. Πάει χάλασε αυτός ο τόπος.
Για τη ΔΗΜΑΡ τι να πεις… Οι τίτλοι τέλους έπεσαν στις 25 του Γενάρη, οπότε δεν μιλάμε ακριβώς για συνέδριο αλλά μάλλον για μνημόσυνο. Ο πρώην γραμματέας, και υποψήφιος πρόεδρος, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, έχει συγκροτήσει μία ομάδα νέων στελεχών, γεννημένων μετά το 1974. Αυτά δεν τα μπορώ καθόλου, με τις ημερομηνίες γέννησης δεν κάνεις πολιτική. Ούτε με την Μαρία Γιαννακάκη…
Είδες ο Σκουρλέτης, μία σπουδαία είδηση από το υπουργείο Εργασίας…
Τη σύναψη συμβάσεων εργασίας, απευθείας με το υφιστάμενο προσωπικό καθαριότητας που απασχολεί στην έδρα του, αποφάσισε το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αξιοποιώντας το άρθρο 49 του ν. 4325/2015. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται διπλό όφελος, καθώς και το κόστος της καθαριότητας μειώνεται, αλλά και οι εργαζόμενες στην καθαριότητα του υπουργείου εξασφαλίζουν καλύτερους όρους εργασίας και αμοιβής. Το κόστος καθαριότητας μειώνεται κατά 17.085,37 ευρώ για τους επόμενους 7 μήνες. Με την απευθείας απασχόληση του προσωπικού καθαριότητας, μέσω της υπογραφής συμβάσεων ορισμένου χρόνου, το υπολογιζόμενο κόστος ανέρχεται σε 56.009,63 ευρώ ενώ το αναμενόμενο τίμημα της εργολαβίας ήταν 73.185 ευρώ. Η συγκεκριμένη εξέλιξη εντάσσεται στον πυρήνα της συνολικής πολιτικής της Κυβέρνησης και του υπουργείου Εργασίας ειδικότερα, για την απεμπλοκή από διαμεσολαβητές, εργολάβους και υπεργολάβους, όπου αυτό είναι δυνατόν, δίκαιο και εύλογο.
Εδώ πρέπει να γίνει η σύγκριση: Η προηγούμενη κυβέρνηση απέλυσε της αορίστου χρόνου καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών και πήρε στη θέση τους εργολάβο. Μιλάμε για μία νέα πραγματικότητα. Και το σημαντικό είναι ότι ανοίγει δρόμο, δρόμο που ήταν κλειστός από προηγούμενους νόμους που επέβαλαν τους εργολάβους στην καθαριότητα φορέων του δημόσιου τομέα.
Για να δούμε τι θα κάνει ο πρύτανης του ΑΠΘ; Έχει σήμερα τη δυνατότητα να προχωρήσει σε απευθείας προσλήψεις ορισμένου χρόνου για την καθαριότητα του ΑΠΘ.
Το νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων όπως ήταν λογικό ενόχλησε, μα πολύ, τα επιχειρηματικά συμφέροντα που τόσο καιρό έκαναν κουμάντο στη βάση του «στα σκουπίδια υπάρχουν λεφτά». Μαζί με αυτά ενοχλήθηκε και το πολιτικό προσωπικό αυτών των επιχειρηματικών συμφερόντων, που λένε ότι το νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης, αν και ακολουθεί κατά γράμμα τις κοινοτικές οδηγίες, θα μετατρέψει τη χώρα μας σε.. σοβιέτ. Περίεργο γιατί, απ’ όσο ξέρω, στο Ανατολικό Μπλοκ ήταν σχετικά μαλωμένοι με την προστασία του περιβάλλοντος, μπορεί βέβαια να έχω πέσει και θύμα της προπαγάνδας των ιμπεριαλιστών.
Γιατί σοβιέτ; Γιατί σύμφωνα με το πολιτικό προσωπικό των επιχειρηματικών συμφερόντων που έκαναν κουμάντο σε αυτόν τον χώρο, ο νέος Εθνικός Σχεδιασμός απαγορεύει τη συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων σε επενδύσεις, δηλαδή στα εργοστάσια καύσης. Γιατί βάζει μπροστά την τοπική διαχείριση κάτι μου φαίνεται πως εμποδίζει τα σχέδια για να γεμίσει όλη η Ελλάδα εργοστάσια καύσης. Γιατί καταργεί αποφάσεις δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων που πήραν αποφάσεις για την κατασκευή εργοστασίων καύσης, χωρίς να περιμένουν το νέο Εθνικό Σχεδιασμό και γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις κοινοτικές οδηγίες και εξυπηρετώντας κατά πλειοψηφία αποκλειστικά επιχειρηματικά συμφέροντα.
Πάντως αν κάποιοι έχουν τέτοιο γκαϊλέ με την καύση ας καίνε τα σκουπίδια τους στους φούρνους των σπιτιών της. Εντύπωση μου έχει προκαλέσει ότι δύο μέρες τώρα σιωπούν όλοι, πλην ενός φανατικού με εμμονές υποστηρικτή του έργου, οι καλοί συνάδελφοι που για καιρό έδωσαν τον καλό τον αγώνα υπέρ της κατασκευής του ΣΜΑ, καλώντας μάλιστα στην αστυνομία να επέμβει κατά των κατοίκων της Νέας Ευκαρπίας. Άντε παιδιά, να ανεβαίνουμε, σοβιέτ θα μας κάνει η νέα κυβέρνηση.
Και από σήμερα μέχρι και τις 21 Ιουνίου πάμε στο Φεστιβάλ Βιβλίου πάλι στο γνωστό μέρος στη νέα παραλία στην πλευρά του Λευκού Πύργου. Κοινοτυπία, αλλά πάρτε αδιάβροχο!