Οι πρώτες ημέρες του 2026 ξεκίνησαν με πολιτικές παρεμβάσεις που δηλώνουν για μια ακόμη φορά την επίδειξη ισχύος του Ντόναλντ Τραμπ και των Ηνωμένων Πολιτειών σε έναν κόσμο τον οποίο ο ίδιος αντιλαμβάνεται ως παγκόσμια σκακιέρα όπου ασκεί απόλυτο έλεγχο. Η στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα, οι δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ στο πλαίσιο ενός τραγελαφικού show που στοχοποιούν (ξανά) τις τρανς γυναίκες ή αναπαράγουν τη χυδαία τακτική του γύρω από την ηγεμονία του στην Ευρώπη (βλ. κυριαρχία επί της Γροιλανδίας και εξευτελισμός του Γάλλου προέδρου με αφορμή τις ανατιμήσεις των φαρμάκων) είχαν ήδη ταράξει τα νερά πριν γίνει γνωστή η είδηση της δολοφονίας της Renee Nicole Good από την ΙCE (Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των Ηνωμένων Πολιτειών) που τις τελευταίες ώρες έχει ξεσηκώσει κύματα αλληλεγγύης σε διάφορες πλευρές του πλανήτη. Η κρατική δολοφονία της Renee Nicole Good δυστυχώς φαντάζει για πολλούς μέρος μίας κοινωνικό-πολιτικής κανονικότητας που ορίζουν οι ΗΠΑ μέσα από μηχανισμούς απανθρωποποίησης και την εγκαθίδρυση ενός νέου δόγματος Μονρόε.
Η Kristi Noem, Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, χαρακτήρισε τη στάση της Renee Nicole Good ως πράξη εγχώριας τρομοκρατίας (“an act of domestic terrorism”) και ισχυρίστηκε ότι η Good χρησιμοποίησε το αυτοκίνητό της ως όπλο απέναντι στην ICE. Όπως συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις κρατικών εγκλημάτων και αστυνομικών δολοφονιών, έτσι κι εδώ βλέπουμε το θύτη να μετατρέπεται σε θύμα και αντίστροφα το θύμα, στη συγκεκριμένη περίπτωση η Renee Nicole Good να παρουσιάζεται ως θύτης, ως κίνδυνος για το κράτος, ως τρομοκράτισσα. Ο πράκτορας της ICE ισχυρίστηκε ότι αναγκάστηκε να ανοίξει πυρ «σε αυτοάμυνα», ενώ αντίστοιχα η πλευρά της συντρόφου της Renee Nicole Good και των αλληλέγγυων κάνουν λόγο για μια queer μητέρα, συγγραφέα και ποιήτρια, που πρόσφατα είχε μετακομίσει στη Μινεάπολη και που βρέθηκε σε αυτό το σημείο ως νομική παρατηρήτρια (legal observer) για να υποστηρίξει κάποιους γείτονες μεταναστευτικής καταγωγής στο πλαίσιο μεγάλης επιχείρησης της ICE που είχε ξεκινήσει εκείνες της ημέρες στην περιοχή προκαλώντας αναταραχές.
Συνθήματα όπως “Justice for Renee” και “ICE out of Minneapolis” ακούστηκαν στην αυθόρμητη πορεία που έγινε την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου λίγες ώρες μετά τη δολοφονία της Good στη Μινεάπολη της Μινεσότα. Το σημείο της δολοφονίας της βρίσκεται λίγα λεπτά μακριά από το σπίτι της αλλά και σε απόσταση λιγότερη των δύο χιλιομέτρων από το σημείο που ο πρώην αστυνομικός, Derek Chauvin, σκότωσε τον George Floyd στις 25 Μαίου του 2020. Εν μέσω των κινητοποιήσεων, ο Jaylani Hussein, μέλος οργανώσεων και πολιτικών ομάδων για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας στην περιοχή ανέφερε μεταξύ άλλων: «Σήμερα η Renee δέχτηκε πυρά και πέθανε επειδή αγαπούσε τους γείτονές της, και η ερώτηση που αφήνει σε όλους μας είναι: Τι κάνουμε τώρα; Τι πρόκειται να κάνουμε; Ήταν ειρηνική, ό,τι κι αν λένε, ήταν ειρηνική. Ήταν παρατηρήτρια. Έκανε το σωστό. (…) Και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε λίγα τετράγωνα μακριά από το μέρος όπου δολοφονήθηκε ο George Floyd. Δεν είναι τυχαίο. Είναι μια υπενθύμιση ότι δεν τελειώσαμε τη δουλειά που είχαμε να κάνουμε από όταν δολοφονήθηκε ο George Floyd. Και τώρα μας δίνεται άλλη μια ευκαιρία να σταθούμε απέναντι στην αστυνομική βία, αυτή τη φορά από την ICE.»
Η στρατιωτικοποιημένη επίβλεψη των ζωών των μεταναστ(ρι)ών πάει χέρι χέρι με τη στοχοποίηση των αλληλέγγυων και όλων εκείνων που δεν είναι μέρος του κινήματος και του πολιτικού ρεύματος “Make America Great Again”, που σήμερα όχι μόνο ανθίζει αλλά βρίσκεται στην εξουσία, χωρίς να διακρίνεται στον ορίζοντα κάποια ρεαλιστική εναλλακτική. Μέσα από μια επιδρομή 2.000 πρακτόρων της ICE στη Μινεάπολη αντικρύσαμε ξανά την κανονικοποίηση της κρατικής βίας και την επιβολή της αυθαιρεσίας, σε μια στιγμή κορύφωσής της, όπως τόσο καλά μας έχουν μάθει οι αρχές στις ΗΠΑ, ενώ λίγες ημέρες πριν ο Keith Porter, 43χρονος αφροαμερικανός δολοφονήθηκε από “εκτός υπηρεσίας” πράκτορα της ICE με κινητοποιήσεις να ακολουθούν στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Σε έναν κόσμο που πολλοί θεωρούν ότι άξιζε στην Renee Nicole Good να σκοτωθεί επειδή ήταν ένα άτομο μάλλον αλληλέγγυο πολιτικά (παρά την αντίθετη δήλωση της βιολογικής της οικογένειας), σε λεσβιακή σχέση και που “δεν κοίταξε τη δουλειά της”, καλούμαστε να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη και την ιστορία της, όπως και των άλλων θυμάτων της κρατικής βίας. Η αντίσταση στη λήθη, στην απανθρωποποίηση και την κανονικοποίηση της φρίκης αποτελούν ίσως τον μόνο δρόμο για να μπορέσουμε να σταθούμε με αλληλεγγύη κι ελπίδα ώστε να αντέξουμε αλλά και να επανανοηματοδούμε διαρκώς ένα παρόν που μοιάζει αδιέξοδο.
