Η διεξαγωγή του διαρκούς συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ σηματοδότησε την επίσημη απαρχή της προεκλογικής εκστρατείας του κόμματος. Είκοσι ημέρες πριν από την διεξαγωγή της κρίσιμης και «κρισιακής» εκλογικής αναμέτρησης, το κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς οφείλει να ξεδιπλώσει τάχιστα τις βασικές, κατευθυντήριες και θεμελιώδεις προγραμματικές του αρχές. Το συγκρεκριμένο και συνεκτικό πολιτικό πρόγραμμα οφείλει να «απαντά» στις άμεσες ανάγκες του μπλοκ των λαϊκών-κυριαρχούμενων τάξεων, οι οποίες υφίστανται τις συνέπειες της Μνημονιακής διαχείρισης των τρεχουσών «ροών» της βαθιάς οικονομικής κρίσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να μην απεμπολήσει το πρόσημο και το πρόταγμα του ριζοσπαστικού και του πολιτικά «καινοτόμου».
‘Άλλωστε, το πρόσημο ενός προσίδιου και φορτισμένου αριστερού ριζοσπαστισμού (σε συνδυασμό με την έντονη «κρισιακή» δραστηριοποίηση του κόμματος) συνέβαλλε στην κοινωνική, πολιτική και εκλογική διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο τίτλος του κόμματος δεν στερούνταν συγκεκριμένου πολιτικού περιεχομένου. Την πρωταρχική περίοδο διαχείρισης της οικονομικής-κεφαλαιοκρατικής κρίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ έδρασε πρωτίστως ως ενεργή κοινωνική συσσωμάτωση, εκδιπλώνοντας ταυτόχρονα τις «ροές» της άμεσης εναντίωσης σε μέτρα και πολιτικές που ήραν τους θεμελιώδεις όρους συγκρότησης του λαϊκού-εργατικού μπλοκ.
Οι προγραμματικές ανακοινώσεις του προέδρου του κόμματος στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ήταν ιδιαίτερα σημαντικές, καθότι στοχεύουν στην αντιμετώπιση των συνεπειών μίας κρίσης, που, κατά το κόμμα, έχει μετασχηματιστεί σε ανθρωπιστική κρίση, ήτοι σε κρίση που παράγει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την ολική αποκρυστάλλωση ενός «γυμνού», (κοινωνικά & σωματικά) βίου. Ο περιώνυμος «γυμνός» βίος αίρει εκείνα τα βασικά χαρακτηριστικά που συγκροτούν το πλαίσιο του πολλαπλού και ενεργητικού ανθρώπινου βίου.
Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης οφείλει να συμπληρωθεί από την επιδίωξη εφαρμογής του θεμελιώδους καταστατικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Η συγκρότηση και η εμβάθυνση της κοινωνικής και οικονομικής Μνημονιακής «κανονικότητας», οι πολλαπλές ρήξεις που επέφερε στο πεδίο του κοινωνικού η διαχείριση της οικονομικής κρίσης, θέτουν την πολιτική δομή που αποκαλείται ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε νέες και διαρκείς προκλήσεις. Απαιτείται ένας διαρκής θεωρητικός και προγραμματικός «αναστοχασμός» του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι, καθώς και των εξελίξεων που το επικαθορίζουν. Ο πλέριος προγραμματικός-συλλογικός «στοχαστής» του όλου συμπληρώνει αρμονικά την μορφή του κόμματος ‘συλλογικού διανοούμενου’, ήτοι εκείνης της διευρυμένης και ολικής πολιτικής «μορφής» που οργανώνει συγκεκριμένα κοινωνικά-ταξικά συμφέροντα. Το κόμμα ‘συλλογικός διανοούμενος’ είναι η άλλη μορφή του κόμματος που λειτουργεί ως προγραμματικός-συλλογικός «στοχαστής».
Η επικαιροποίηση των πολιτικών και προγραμματικών κατευθύνσεων του κόμματος προφανώς και είναι αναγκαία, ιδίως την στιγμή που έχουν μετατοπιστεί δομικά οι εγχώριες «τεκτονικές» κοινωνικές «πλάκες». Οι διάφορες προγραμματικές επεξεργασίες του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς δύνανται να συμπληρώνουν οργανικά και αρμονικά την βασική πολιτική και προγραμματική του σκευή. Σε αυτό το πλαίσιο και οι εκλογικές συμμαχίες του κόμματος οφείλουν να εναρμονίζονται στις άμεσες και θεμελιώδες πολιτικές στοχεύσεις:
1. Αντιστροφή του τρόπου και της μορφής εκφοράς και διαχείρισης της οικονομικής-κεφαλαιοκρατικής κρίσης, κάτι που ισοδυναμεί με την αναδιανομή πλούτου από τα «άνω» προς τα «κάτω». Η συγκεκριμένη (βαθύτατα «ποιοτική») διαδικασία δεν θα είναι «ευθύγραμμη» και μηχανιστική. Αντιθέτως, θα λέγαμε πως απαιτεί την εγγραφή εκείνων των δομικών πολιτικών συστατικών που θα «αφαιρούν» πλούτο κοινωνική ισχύ και «ενέργεια» από το άρχον αστικό συγκρότημα εξουσίας. Με άλλα λόγια διατυπωμένο, απαιτείται η πρόκληση εγκάρσιων τομών στο πεδίο της οικονομικής αναπαραγωγής,
2. Οικονομική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Και αυτός ο στόχος είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθότι συμφύεται οργανικά με την επανένταξη στην παραγωγική διαδικασία των χιλιάδων ανέργων που πλέον λογίζονται, (ακριβώς λόγω της φορτισμένης-ταξικής διαχείρισης της οικονομικής κρίσης) ως «σημαίνοντα της μη πράξης», 3. Εμπέδωση και εμβάθυνση του δημοκρατικού προτάγματος. Με αυτόν τον τρόπο είναι εξόχως σημαντική η διαδικασία της αποδόμησης του περιώνυμου πλαισίου του «αυταρχικού κρατισμού», που αποκρυσταλλώθηκε στο πεδίο του κοινωνικού ως μορφή μίας «αυταρχικής κανονικοποίησης», εκεί όπου η άσκηση κρατικής-κατασταλτικής βίας αφενός μεν εγκιβωτίζει τα κρατικά επίδικα στον κοινωνικό χώρο, αφετέρου δε «αναπληρώνει» την άρση της διευρυμένης κοινωνικής συναίνεσης.
Οι εκλογικές συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ οφείλουν να «υπηρετούν» τις συγκεκριμένες θεμελιώδεις προγραμματικές κατευθύνσεις και πολιτικές στοχεύσεις. Η καθημερινή σφυρηλάτηση των σχέσεων και των δεσμών πολιτικής εκπροσώπησης που έχει συγκροτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με ένα σημαντικό τμήμα του μπλοκ των λαϊκών-κυριαρχούμενων τάξεων αποτελεί προϋπόθεση για την διαμόρφωση διευρυμένων εκλογικών συμμαχιών που θα βοηθήσουν και στον στόχο της «κατάκτησης» της αυτοδυναμίας. Σε κάθε περίπτωση, η συνεχής απεύθυνση και αναδιαμόρφωση της λαϊκής κοινωνικής συμμαχίας προς την κατεύθυνση της περαιτέρω διεύρυνσης θα επηρεάσει και το εύρος των πολιτικών-εκλογικών συμμαχιών του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Αν το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας «κατασκευάζει» τον φόβο, το κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς οφείλει να δομήσει την ελπίδα, ελπίδα που θα διαρκεί μακροπρόθεσμα.
1.Ο στόχος της αναδιανομής πλούτου από τα «άνω» προς τα «κάτω» είναι κεφαλαιώδους σημασίας για μία κυβέρνηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία εγκάρσια ανασυγκρότησης και αναδιάταξης των κοινωνικών δυνάμεων που συναπαρτίζουν την κοινωνική ολότητα. Μία τέτοια πολύπλοκη διαδικασία απαιτεί ένα κόμμα «παντός καιρού» που θα «φιλτράρεται» και θα διαμεσολαβείται στο πεδίο του κοινωνικού, συμβάλλοντας με τις οξυμένες πολιτικές του «γωνίες» στην ενεργοποίηση των λαϊκών τάξεων. Η πρόκληση «μετακρισιακών» ρηγμάτων στο εσωτερικό του άρχοντος αστικού συγκροτήματος εξουσίας δύναται να επισυμβεί εντός του πλαισίου μίας ριζοσπαστικής «ανάγνωσης» του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι.
Photo Credit: Nikos Libertas/ SOOC