Όταν ξέσπασε η κρίση είχανε ξεσαλώσει οι γερμανικές εφημερίδες και οι πνευματικοί τους οικείοι ηθικολογώντας και συναγωνίστηκαν σε χαρακτηρισμούς για τους λαούς του ευρωπαϊκού νότου μέχρι να καταλήξουν στο ιοβόλο και αρκούντως απαξιωτικό «γουρουνάκια του νότου». Η εικόνα καθοδηγούσε το φαντασιακό: κάτι χτικιάρικα γουρουνάκια μπήκαν στον γερμανικό κήπο και φάγανε τα γκαρμπολάχανα. Να όμως που καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια.
Το καμάρι του γερμανικού καπιταλισμού, της προτεσταντικής ηθικής, το επιχειρηματικό παράδειγμα προς μίμηση, το όνειρο του βρικόλακα που πίνει λεμονίτα και μοιράζει ερωτικές δαγκωνιές, η αυτοκινητοβιομηχανία που γέμισε τους δρόμους «σκαραβαίους» για το πόπολο, το δούλευε τελικά το …ματσακόνι. Κατά το κοινώς λεγόμενο ήταν ένας απατεώνας που έκανε ότι μπορούσε για λίγα μικρογραμμάρια ρύπων.
Η ηθική κατάρρευση της Volkswagen στοιχίζει ήδη περισσότερο από την οικονομική διότι εκτός από λεφτά άμα δεν έχεις περηφάνια και αξιοπρέπεια είσαι ένα παχύ, λιπαρό τίποτα, ένας δακτυλοδεικτούμενος ξεφτίλας. Όπως μπορεί να συμβεί κι όταν είσαι φτωχός, γι αυτό και είχαν σπεύσει από πέρυσι, όταν η αριστερά στην Ελλάδα απέδιδε μέρος αυτής πατημένης αξιοπρέπειας στο ελληνικό λαό και, όλοι οι νεοφιλελέδες έσπευδαν να χλευάσουν και να υποτιμήσουν.
Να σου κουνάει το χοντρό του δάχτυλο ο όποιος καγκελάριος, με την διπλωματική, με… την καλή έννοια, το καταλαβαίνεις, αλλά, όσο να ‘ναι, να σου τσιροκοπάνε στ’ αυτιά και τα εγχώρια τσιράκια είναι τουλάχιστον εκνευριστικό, περάσαμε έτσι μια εξαετία με τις εγχώριες ουρσουλίνες να μας τσιγκλάνε με τις πένες τους. Τώρα θρηνολογούν πάνω στα ηθικά ερείπια φορτώνοντάς τα μάλιστα σε ολόκληρη την Ευρώπη, «αμάν τι έπαθε η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία», «αμάν τι κακό ήταν αυτό που μας βρήκε, μας τσάκωσαν με την γίδα στην πλάτη» και άλλα τέτοια ηθικοπλαστικά μόνο η λέξη «Γερμανία» αντικαθίσταται από την «Ευρώπη», μη μας βάλουν να πληρώσουμε κι εμείς τα σπασμένα. Όχι τίποτα άλλο, μα δεν είχαμε προλάβει να χωνέψουμε την ηθικοπλαστική, ιδιωτική φυσικά, και επιχειρηματική, αλίμονο, δραστηριότητα της Siemens και της Deutsche Bank. Ψάχνουν τώρα πώς να το μαζέψουν καθώς η ειρωνική αναφώνηση του Βασίλη Αυλωνίτη, «πνεύμα και ηθική», βρήκε το πραγματικό της αντίστοιχο σε μέγεθος που δεν χωράει σε κανένα κάδρο; Πώς να κρυφτούν τώρα οι πελώριες λιπαρές γουρούνες του βορρά ανάμεσα στα, ανέμελα μεν, μικρούλια όμως γουρουνάκια του νότου;
Δεν είναι βέβαια και για λύπηση αφού τα στελέχη θα φύγουν με πλουσιοπάροχες αποζημιώσεις για την επωφελή, κοινωφελή πάντα, δράση τους ενώ μαύρα θα είναι τα μαντάτα για μερικές χιλιάδες εργάτες που θα βρεθούν στο δρόμο για να πάρουν και πάλι υψηλές αμοιβές οι μανατζαρέοι που θα έχουν το ηθικό σθένος να τους απολύσουν με μια μόνο υπογραφή τους μαυροπόδαρους.
Θα το ξεπεράσουν όμως κι αυτό σε πέντε δέκα χρόνια. Θα κάνουν ότι πρέπει. Ξεκινώντας βέβαια από τον πρώτο κανόνα, μια παραλλαγή, αυτού που έλεγε, αν θυμάστε, βράδυ παρά βράδυ στο Μέγκα η Μαρία Σπυράκη στο πανελλήνιο «να κάνουμε τα μαθήματά μας». Ε, στην περίπτωση των Γερμανών, θα άξιζε να τους στείλουμε, στα πλαίσια της… εταιρικής ευθύνης, τα δικά μας τζιμάνια που θα τους καλούν να προβούν σε… μεταρρυθμίσεις και να τηρήσουν απαρεγκλίτως την Μνημονιακή τους Ηθική Υποχρέωση και κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν «να κάνουν την προσευχή τους» για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους.
* Ο δημοσιογράφος του ρ/σ “Στο Κόκκινο 93,4” Απόστολος Λυκεσάς αρθρογραφεί καθημερινά στο alterthess.gr. Ακούστε ζωντανά στο “Κόκκινο 93,4” την εκπομπή “Ορθά- Κοφτά” με τον Απόστολο Λυκεσά Δευτέρα- Παρασκευή 11:00-12:00. Επικοινωνία με τον Απόστολο Λυκεσά στο [email protected].