Ιπτάμενοι αναρχικοί και ιπτάμενα τραπέζια. Του Απόστολου Λυκεσά

Σήμερα το πρωί, ο πρωθυπουργός, θα συναντήσει τους γονείς του απεργού πείνας Νίκου Ρωμανού. Δυστυχώς, δεν έχουμε και πολλά να περιμένουμε μετά την χθεσινοβραδυνή αναφορά του στη βουλή, κατά την οποία, το μόνο που είχε να πει ήταν οτι ο Ρωμανός έκανε ληστεία χρησιμοποιόντας καλάσνικοφ. Η αναφορά στον συγκεκριμένο τύπο τυφεκίου, έγινε και από τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος, με δηλώσεις του μας έκανε γνωστό ότι τον ανησυχεί η περίπτωση να βγει από την φυλακή ο Ρωμανός και να ξαναπάρει το όπλο.

Είχε μεσολαβήσει ένα βράδυ, στη διάρκεια του οποίου ορδές κουκουλοφόρων, σε αγαστή συνεργασία, όπως πλήθος βίντεο αποδεικνύουν, με τους αστυνομικούς, κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Αθήνας  επιδιδόμενοι στην εφαρμογή του …νόμου και της τάξης, καθότι, οι αναρχικοί είχαν αναλάβει τις ταράτσες, επιδιδόμενοι σε παρκούρ. Η παρενδυσία των αστυνομικών έχει και άλλες φορές επισημανθεί, ωστόσο, βλέποντας τους να βαδίζουν με τάξη που εντυπωσίαζε, για μια στιγμή πέρασε από το μυαλό μου η εφιαλτική ιδέα ότι ενδέχεται να μην ήταν καν αστυνομικοί. Οπότε, οι μαύρες σκέψεις για την ταυτότητα τους, ήρθαν και με πλάκωσαν βαρύτερα. Εκτός και επιβεβαιώσουν οι αρχές ότι ήταν όντως αστυνομικοί οπότε θα ησυχάσω.

Μέσα στην αντάρα των βραδυνών συγκρούσεων, οι αγαθοί πολίτες βγήκαν στο ηλεκτρονικό κουρμπέτι, διατρανώνοντας την διάθεσή τους να συνεχιστεί η φυσιολογική ζωή. Ο τραγουδοποιός Κωστής Μαραβέγιας σταμάτησε για μια στιγμή τα ιλαρά του σουινγκ, και αναμνισκόμενος τον Τόνυ Βαβάτσικο φώναξε σε όλους μας ότι υπάρχει πολύ αδικία στον ντουνιά και απόδειξη αυτού που καταγγέλει ήταν ότι αυτός ήθελε να βγει μια βόλτα με το κορίτσι του γιατί είχε βρει ένα ωραίο παγκάκι πάνω στο οποίο ήθελε να το φιλήσει, το κορίτσι του, αλλά δεν μπορούσε, γιατί ήταν λερωμένο, το παγκάκι, από μολότωφ και χημικά. Οι φιλήσυχοι καλλιτέχνες επιδεικνύουν μια ευαισθησία στα παγκάκια. Το λέω ενθυμούμενος ότι αγαπάει πολύ το παγκάκι της και η ποιήτρια Κική Δημουλά η οποία το έβρισκε διαρκώς κατηλλειμένο από αλλοδαπούς.

Ευτυχώς, τα ιδιωτικά τηλεοπτικά δίκτυα φρόντισαν να απαλύνουν το κλίμα έντασης, λέγοντας ότι οι αναρχικοί έβγαλαν φτερά, φοράνε μπέρτες  και αντί για μολότωφ πετάνε γλάστρες και ψυγεία κατά των αστυνομικών, οι οποίοι, θυμωμένοι γιατί δεν τους έδωσε η υπηρεσία πτητικές συσκευές έδερναν συναδέφους τους που τους βρήκαν πρόχειρους και οι οποίοι, ήταν ντυμένοι αναρχικοί γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, δηλαδή να τους συλλαμβάνουν και να τους δέρνουν προς εκτόνωση των τσακισμένων τους νεύρων. Το θέαμα και το θέμα των ιπτάμενων αναρχικών που ανέδειξαν τα κανάλια έδωσε,  δυστυχώς, λαβή σε πικρόχολους να γράφουν σχόλια του στυλ: Μάνα βγαίνω -Που πας; -Με τους Ιπτάσμενους Αναρχικούς  για να ρίξουμε καμιά μολώτοφ -Την μπέρτα σου να πάρεις!! ή -θα βρεξει -που το ξες; -οι αναρχικοί πετάνε χαμηλα, και το άλλο, έχω στείλει γράμμα στον άγιο Βασίλη να προσέχει όταν έρχεται γιατί υπάρχουν Ιπτάμενοι Αναρχικοί.

Ύστερα, «ξαναχτύπησε» ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Ενοχλήθηκε γιατί νεαροί του ΣΥΡΙΖΑ κρέμασαν πανό στο δημαρχείο, το οποίο ανέφερε ότι η Θεσσαλονίκη είναι Ευρωπαική Πρωτεύουσα Ανεργίας. Η αλήθεια είναι ότι δεν αντιλαμβάνομαι τι ακριβώς ενοχλησε τον δήμαρχο. Το πανό ή το μήνυμα; Διότι αναλόγως θα έπρεπε να θυμώσει με τις αφίσσες που ανήγγειλαν ότι στο δημαρχείο πραγματοπoιείται Job Festival. Αφήνω κατά μέρος την ξενόγλωσση παρενδυσία. Έχει, όμως, μια εμφανή χυδαιότητα κι ένα περιτύλιγμα σαδισμού να λες ότι κάνεις Φεστιβάλ Εργασίας όταν η ανεργία σαρώνει, όταν οι νεολαίοι φεύγουν κακήν κακώς από τη χώρα για να βρουν δουλειά κι εσύ λες ότι φεστιβαλίζεσαι με τον καημό τους.

Ευτυχώς επαγρυπνούν οι εκπρόσωποι της άρχουσας οικονομικής τάξης, οι πρωτομάστορες των οικονομικών θαυμάτων, που δίνουν δουλειές στον κοσμάκη, οι υπερασπιστές των τεχνών και των γραμμάτων, οι φιλόμουσοι,  που αναδεικνύουν με τον αλτρουισμό τους το ανθρωπιστικό βάθος των συναλλαγών τους. Την κρίσμη στιγμή, φρόντισαν να δείξουν ότι, αν οι αναρχικοί «πετάνε», αυτοί κάνουν τα τραπέζια να «πετάνε» αλλά και ότι η ζωή συνεχίζεται με τα μεράκια της, τα ντέρτια της και τα γλέντια της. Αυτές τις μικρές χαρές που γλυκαίνουν τον πικρό μας βίο. Έτσι, μερακλωμένος φουλ από την νέα εποχή που ξημερώνει, ο εκπρόσωπος της Μόργκαν Στάνλευ, άφησε για μια στιγμή το Σίτυ του Λονδίνου, κι έκανε τα τραπέζια να πετάξουν στο νυχτερινό κέντρο με το φιλοσοφικό όνομασία «Διογένης» όπου άδει λαικότροπος τραγουδιστής. Το γεγονός των ιπτάμενων τραπεζιών, υπερόπλο απένατι στους ιπτάμενους αναρχικούς, έσπασε την κατήφεια των ημερών και ενίσχυσε το επιχειρηματικό και επενδυτικό πνεύμα που τόσο ανάγκη το έχει η χώρα. Απορώ μόνο, γιατί δεν τον κάλεσαν να διδάξει στο Φεστιβάλ Εργασίας, θα είχε τόσα να πει, και γιατί δεν εκλήθει να μιλήσει και στη συζήτηση για τον προυπολογισμό, θα είχαν τόσα να μάθουν οι προιστάμενοι του υπουργείου οικονομικών.

Αλλά βλέπετε, έχουν επικρατήσει οι ελαφρόμυαλοι στη χώρα. Να φανταστείτε άκουσαν για «επέκταση στη γραμμή πίστωσης» και κάποιοι κατάλαβαν γραμμή κοκαίνης. Κι όπως έδειξε έρευνα που δημοσιεύεται σήμερα, τα σαββατοκύριακα, η κατανάλωση γραμμών κοκαίνης αυξάνεται. Τι άλλο να κάνουν πια οι έρημοι αστοί για την αύξηση της κατανάλωσης και την προκοπή της χώρας;