Σαν σήμερα δολοφονείται ο Νίκος Τεμπονέρας από στελέχη της ΟΝΝΕΔ

Εικοσιτέσσερα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη δολοφονία του 38χρονου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από μέλη της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας κατά τη διάρκεια μαθητικών κινητοποιήσεων. Εικοσιτέσσερα χρόνια και η παρουσία των νεοναζί της Χρυσής Αυγής στο κοινοβουλιο, η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά με τη παρουσία των Μπαλτάκων, των Φαήλων, των Παπαμιμίκων και των Βορίδηδων και τα ακροδεξιά παραληρήματα για τον φράχτη στον Έβρο και την ρητορεία τρομοκράτησης του λαού κρατά ζεστή τη μνήμη του Ν. Τεμπονέρα και του αγώνα για παιδεία και ελευθερία. 

«Ο Νίκος Τεμπονέρας δίδαξε με το παράδειγμά του! Ο Δάσκαλος που υπερασπίστηκε με την ίδια του τη ζωή τη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία. Η μνήμη αντέχει! Το όνομα του μεγάλου Εκπαιδευτικού και αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα, 24 χρόνια μετά, το σηκώνουν ψηλά οι χιλιάδες των νέων μαθητών και φοιτητών, των εκπαιδευτικών, στις πορείες, στις διαδηλώσεις και στα αγωνιστικά προσκλητήρια. Στέκει περήφανα δίπλα στους Σωτήρη Πέτρουλα και Γρηγόρη Λαμπράκη, και υπογραμμίζει πως οι αγώνες θρέφονται και θεριεύουν με θυσίες», τονίζει μεταξύ άλλων η ΟΛΜΕ στην ανακοίνωσή της.

«Σήμερα, 24 χρόνια μετά, η χώρα και ο λαός μας βρίσκονται στη μέγγενη της καταστροφικής πολιτικής που επιβάλλουν ΕΕ και ΔΝΤ, και υλοποιούν πρόθυμα οι ντόπιες κυβερνήσεις. Μιας πολιτικής ακραία αντιλαϊκής και βάρβαρης, που συνθλίβει εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις και δικαιώματα, ξεπουλά το δημόσιο πλούτο, κατεδαφίζει τους πυλώνες του κοινωνικού κράτους (Υγεία – Παιδεία – Πρόνοια), για να φέρει στη θέση τους το λιγότερο κοινωνικό κράτος, λιγότερα δικαιώματα για τους εργαζόμενους, τη λιγότερη ζωή για το λαό. Τα σχολειά και οι μαθητές βρίσκονται για μια ακόμα χρονιά αντιμέτωποι με τη διαρκή υποβάθμιση της εκπαίδευσης" συνεχίζει και καταλήγει:

"Η 9η του Γενάρη 2015 σηματοδοτεί την αναγκαιότητα να συγκρουστούμε με την παραίτηση, τον ωχαδερφισμό και τη μοιρολατρία. Να πάρουμε τις τύχες και την υπόθεση των αγώνων στα χέρια μας. Τώρα είναι ακόμα μεγαλύτερη η ανάγκη να κρατήσουμε ψηλά τη σημαία των αγώνων, να διατηρήσουμε σταθερά το νήμα των αξιών της αλληλεγγύης, της ενότητας, της αξιοπρέπειας. Να συνεχίσουμε αποφασιστικά στο δρόμο του αγώνα για μια καλύτερη Παιδεία σε μια καλύτερη κοινωνία" καταλήγει η ΟΛΜΕ.

Το χρονικό

Το 1990, η τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί νομοσχέδιο για την Παιδεία που προβλέπει μεταξύ άλλων λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, επιβολή χρονικού ορίου για τις σπουδές, περιορισμό του ασύλου, επιβολή συγκεκριμένης ενδυμασίας κ.ά.

Πάνω από το 65% των σχολείων βρίσκονται υπό κατάληψη ενώ μεγάλες διαδηλώσεις γίνονται σε όλη την Ελλάδα κατά του νομοσχεδίου. Η κυβέρνηση της Ν.Δ δέχεται πιέσεις από παντού ενώ το εκπαιδευτικό κίνημα συνεχώς μεγαλώνει. Για την κυβέρνηση οι καταλήψεις πρέπει να σταματήσουν.

Στις 7 Γενάρη του 1991 η ΟΛΜΕ κηρύσσει στάση εργασίας και συμπαραστέκεται στον αγώνα των μαθητών.

Ομάδες “αγανακτισμένων” γονέων και πολιτών εμφανίζονται στο προσκήνιο με την κινητοποίηση του κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας. Αργά το βράδυ της 8ης Γενάρη του 1991 ομάδα μελών της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας, της ΟΝΝΕΔ παίρνει την κατάσταση στα χέρια της και εισβάλει στο 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο της Πάτρας για να σταματήσει την κατάληψη και να επανακαταλάβει το κτίριο. Αρχηγός της ομάδας των τραμπούκων ο τότε γραμματέας της ΟΝΝΕΔ Αχαίας και δημοτικός συμβουλος της Ν.Δ Ιωάννης Καλαμπόκας.

Στο σχολείο σπεύδουν καθηγητές και μέλη της τοπικής ΕΛΜΕ για να προστατεύσουν και να βοηθήσουν τους καταληψίες μαθητές, μεταξύ αυτών και ο μαθηματικός Ν. Τεμπονέρας.

Στις 23.30 ομάδα καθηγητών προσπαθεί να εισέλθει στο κτίριο και ξυλοκοπείται από τα στελέχη της ΟΝΝΕΔ με σιδηρολοστούς και τσιμεντόλιθους. Ο 38χρονος καθηγητής μαθηματικών και μέλος του ΕΑΜ, Νίκος Τεμπονέρας, τραυματίζεται και πέφτει δολοφονημένος, με ανοιγμένο το κρανίο από χτύπημα του Ι.Καλαμπόκα. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός και το πρωί της 9ης Γενάρη του1991 σταματούν όλες οι ζωτικές λειτουργίες του. 

Οι αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ως φυσικούς αυτουργούς τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Ι. Καλαμπόκα, το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Α. Μαραγκό και τον  Σ. Σπίνο.

Τα γεγονότα προκαλούν έκρηξη των διαδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα. Τις επόμενες μέρες πραγματοποιούνται μεγαλειώδεις οργισμένες διαδηλώσεις με συνθήματα όπως "Το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει", "Η αστυνομία καλύπτει τους δολοφόνους" κ.α. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία κρατούν για δύο μέρες, ενω πυρπολούνται γραφεία της Ν.Δ, δημόσια κτίρια, αυτοκίνητα της αστυνομίας και κλούβες των ΜΑΤ μετά τον θάνατο τεσσάρων ανθρώπων από καπνογόνο της αστυνομίας σε ένα κατάστημα στην Αθήνα.

Ο τότε υπ. Παιδείας της Ν.Δ Κοντογιαννόπουλος παραιτείται και  το νομοσχέδιο αποσύρεται από τον επόμενο υπουργό Γιώργο Σουφλιά.

Στηρίζει η ΟΝΝΕΔ τον Πρόεδρο της

Από την άλλη πλευρά οργανώσεις της ΟΝΝΕΔ προχωρούν σε ανακοινώσεις και εκδηλώσεις συμπαράστασης στον δολοφόνο πρόεδρο της Ι. Καλαμπόκα.

Ακόμα και τέσερα χρόνια μετά η ΟΝΝΕΔ συνέχιζει να στηρίζει τον δολοφόνο Καλαμπόκα όπως φαίνεται από ανακοινώσεις της.

Η κηδεία του Τεμπονέρα είχε 50.000 άτομα ενώ το σχολείο που δολοφονήθηκε πήρε το όνομα του αγωνιστή και δημιουργήθηκε μνημείο στη μνήμη του. Η ΟΛΜΕ σε ένδειξη αναγνώρισης της θυσίας του αγωνιστή καθηγητή, κήρυξε την 9η του Γενάρη "Ημέρα Παιδείας και Αγώνα".

Οι δολοφόνοι έπεσαν στα "μαλακά". Ο Καλαμπόκας καταδικάστηκε αρχικά σε ισόβια κάθειρξη χωρίς ελαφρυντικά που μετατράπηκε μετέπειτα σε 17 χρόνια και 8 μήνες ενώ σε επόμενο δικαστήριο έγινε 16 χρόνια και 9 μήνες. Τελικά αποφυλακίστηκε τον Φλεβάρη του 1998 μετα από  7 χρόνια. Σήμερα ζει και εργάζεται ελεύθερος με διαφορετικό όνομα. Ο συγκατηγορούμενος του και μέλος της ΟΝΝΕΔ και της ομάδας των τραμπούκων που εισέβαλλαν στο σχολείο Αλέκος Μαραγκός απαλλάχθηκε με βούλευμα ενώ ο πρόεδρος του σωματείου κατωτέρων αστυνομικών Αχαΐας δήλωσε ότι είναι  μέλος της Ασφάλειας.

Από τότε μέχρι σήμερα η μνήμη του Ν. Τεμπονέρα παραμένει ζωντανή στους αγώνες ενώ το σύνθημα " Τόσα χρόνια αγώνες της νεολαίας τον δρόμο το δείχνει ο Ν. Τεμπονέρας" αλλά και "Ζει, ζει ο Τεμπονέρας ζει με Πέτρουλα, Λαμπράκη μας οδηγεί" συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν σε πορείες και διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών.

Μαζί με την μνήμη του αγωνιστή παραμένουν και οι ομάδες φασιστών και τραμπούκων της Ν.Δ και της ακροδεξιάς που έχουν βεβηλώσει ουκ ολίγες φορές το μνημείο που στήθηκε.