της Άννας Φρέις
Κι εγώ που νόμιζα πως όταν μια χώρα καταρρέει το κράτος επενδύει τα πάντα στην εκπαίδευση για να ξαναγεννηθει. Θεωρούσα λογικό και επόμενο να διορίζονται εκπαιδευτικοί, να ολοκληρώνονται σχολικά έτη,να βελτιώνονται κτιριακές υποδομές και η εκπαίδευση να βαίνει καλώς. Τελικά αυτό που κατάλαβα είναι πως όταν ένας λαός δεν έχει απιδεία δεν έχει και εκπαίδευση. Ξεκινά η οικονομική κρίση και μαζί της ξεκινα και και η υποβάθμιση της εκπαίδευσης. Συγχωνεύσεις σχολών και σχολείων, διακοπή διανομής βιβλιών απο το Υπ. Παιδείας, ελάχιστοι διορισμοί έως και καθόλου, διαγωνισμοί ΑΣΕΠ μόνο ως παραπληφορόρηση και άλλα πολλά. Δάσκαλοι και καθηγητές κηνυγούν μόρια για μια θέση σε δημόσιο σχολείο όχι γιατί τους νοιάζει ο μισθός που έφτασε στις 3 και 60 αλλά για μια προυπηρεσία που θα γραφτεί στον κατάλογο τους στη ΔΕ. Προφανώς το Υπ. Παιδείας και κανείς από τους υπουργούς που το ανέλαβαν δεν μπήκαν να διδάξουν στην τάξη για να καταλάβουν την ευθήνη παρά μόνο επισκέπτονται τα σχολεία στην αρχη της χρονιας στον αγιασμο και κουνάνεν καταφατικά και συμπονετικά το κεφάλι όταν οι εκπαιδευτικοί τους απαριθμούν τα προβλήματα τους.
Φτάσαμε, λοιπόν, σε μία κατάσταση που όχι μόνο δε διορίζονται νέοι εκπαιδευτικοί με διαγωνισμούς η με μοριοδότηση αλλά απολύονται και αυτοί που ήδη υπάρχουν. Ο μισθός έχει κατέβει κάτω από το βασικό και πολλοί από αυτούς προσπαθούν να διοριστούν όσο πιο κοντά γίνεται στην οργανική τους θέση. Θυμόμαστε όλοι τον Απρίλιο του 2010 ενάντια στο πολυνομοσχέδιο που:
– ΠΕΤΑΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
– ΤΑΥΤΙΖΕΙ ΤΟ “ΠΡΩΤΑ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ” ΜΕ ΤΟ “ΑΝΕΡΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ”
– ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
– ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΩΝ
Αυτό στάθηκε μια από τις καλύτερες αφορμές για να καταλάβουμε καλύτερα τι μας περιμένει στο μέλλον όσον αφορά την αγορά εργασίας και για να συνειδητοποιήσουμε σε ποια κατάσταση βρίσκεται η παιδεία και πόσο ευοίωνο φαντάζει το μέλλον των πτυχίων μας. Πραγματοποιήθηκαν συνελεύσεις σε Αθήνα, Πάτρα, Σέρρες, Δράμα και Θεσσαλονίκη με κύριο συνθήμα των εκπαιδευτικών ‘’όλοι και όλες στους δρόμους! κανένας στα σχολεία για μάθημα!’’ και αυτό γιατί το πλήγμα των 17 χιλιάδων λιγότερων προσλήψεων το Σεπτέμβρη μα και το νέο πολυνομοσχέδιο ήταν η τελευταία σταγόνα πριν ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής.
Ένα νομοσχέδιο όλο εκπλήξεις! Εξοργιστικό και επικίνδυνο μπορεί να χαρακτηρίστει το περιγραφικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στο υπουργικό συμβούλιο, αποτέλεσμα της υποτιθέμενης διαβούλευσης με 3.500 πολίτες αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά τι σημαίνει διάλογος .
Νέο σύστημα πρόσληψης: Οι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί, εφόσον επιτύχουν τη βάση στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ μοριοδοτούνται σύμφωνα με τις ακόλουθες γενικές κατηγορίες κριτηρίων, που διασφαλίζουν την επιλογή των ικανότερων:- Επιτυχία σε διαγωνισμούς ΑΣΕΠ, – Ακαδημαϊκά Προσόντα, – Προϋπηρεσία εκπαιδευτικού, – Κοινωνικά Κριτήρια.
«Διαγωνισμός ΑΣΕΠ για όλους, ανοιχτός και χωρίς να προκηρύσσονται συγκεκριμένες θέσεις»: μιλάμε πλέον για ένα διαγωνισμό – τεστ δεξιοτήτων, που σε καμία περίπτωση δεν εξασφαλίζει διορισμό, δεδομένου ότι δε γίνεται με βάση προκηρυγμένες θέσεις. Η οποιαδήποτε επιτυχία το μόνο που εξασφαλίζει στον υποψήφιο είναι τη δυνατότητα να καταγραφεί στον νέο πίνακα. Και βέβαια δικαίωμα να δώσει κανείς έχει αν έχει παιδαγωγική κατάρτιση μέσω μεταπτυχιακών. Το πτυχίο γίνεται κουρελόχαρτο, δεν εξασφαλίζει τίποτα και το βάρος δίνεται στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του ενός ή δύο χρόνων, με τα δίδακτρα και για όποιον έχει τη δυνατότητα να το κάνει.
«Ακαδημαϊκά κριτήρια»: μεταπτυχιακά, διδακτορικά, σεμινάρια προηγούνται τις προϋπηρεσίας των εκπαιδευτικών, της πραγματικής δουλειά στο δημόσιο σχολείο.
«Προϋπηρεσία»: Απαξιώνεται πλήρως η δουλειά, ο μόχθος όλων αυτών των εκπαιδευτικών που χρόνια τώρα στηρίζουν το δημόσιο σχολείο κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Γιατί η ανασφαλής, κακοπληρωμένη εργασία, δίχως ταμείο ανεργίας το καλοκαίρι και δίχως βιβλιάριο υγείας χιλιάδων εκπαιδευτικών που γυρίζουν κάθε χρόνο την Ελλάδα καλύπτοντας με δικό τους κόστος τις τρύπες του Υπουργείου, οι εκατοντάδες ώρες δουλειάς μέσα στην τάξη θεωρούνται κατώτερες από το χαρτί του μεταπτυχιακού.
Άλλωστε έιναι γνωστό πως τα νησια δεν μπορούν να καλύψουν τα κενά των θέσεων με τον αριθμό των εκπαιδευτικών που έχουν με αποτέλεσμα μια εσωτερική μετανάστευση. Ένας εκπαιδευτικός από τον Έβρο μπορεί να διοριστεί στη Ρόδο, ένας απο τον Πύργο να διοριστεί στην Κρήτη και πάει λέγοντας.
Η πενιχρή χρηματοδότηση των σχολείων και των εκπδευτικών κάθε άλλο παρά οργή και κοροϊδία μπορεί να προκαλέσει, κοροϊδία που με προκλητικό τρόπο συνεχίζεται διορίζοντας πανελλαδικα 20 εκπαδευτικούς. Εισάγεται ο θεσμός του αναπληρωτή με μειωμένο ωράριο…Η επιλογή αυτή γίνεται με την προϋπόθεση ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί καλύπτουν το ωράριό τους και έχει εξαντληθεί κάθε δυνατότητα ανάθεσης εκπαιδευτικού έργου σε όλους τους υπεράριθμους εκπαιδευτικούς καθώς και η δυνατότητα των 5 ωρών υπερωρίας Με άλλα λόγια καταργούνται οι ωρομίσθιοι και γίνονται ωρομίσθιοι αναπληρωτές χωρίς καμία εξέλιξη μονιμότητας με χαμηλότερο μισθο και μηδαμινή ασφάλεια μιας και πολλοί από αυτους έχουν φτάσει σε σημείο να αυτοασφαλίζονται για να μπορέσουν σε 30-35 χρόνια να πάρουν σύνταξη. Μείωση που μπορεί να φτάσει το 70%.
Πώς μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός οτί πολλοί δάσκαλοι για να συμπληρώσουν ώρες κάνουν μαθήματα χωρις να είναι η ειδικότητα τους; Ποιός μπορεί να εξηγήσει το γεγονός της επιτυχίας-αποτυχίας του διαγωνισμού ΑΣΕΠ επιτυχών αλλά όχι επιλαχών; Το πάγωμα των διορισμών του τελευταίου ΑΣΕΠ για πόσο ακόμα θα εκρεμμεί και πότε θα διευκρινιστεί η απαιτούμενη μονιμότητα των διοριστέων;
Να σημειωθεί βέβαι πως ο νεοδιόριστος μόνιμος εκπαιδευτικός παραμένει επί δύο έτη ως «δόκιμος εκπαιδευτικός. Η μονιμοποίηση θα γίνει μετά από αξιολόγηση η οποία μπορεί να καταλήξει, σε πρόταση μονιμοποίησης ή σε πρόταση μετάταξής του σε άλλη υπηρεσία του υπουργείου Παιδείας»: για πρώτη φορά θεσπίζεται η δυνατότητα αφαίρεσης των εργασιακών δικαιωμάτων ενός εργαζόμενου μέσω μιας κρίσης – αξιολόγησης. Η ααξιολόγηση για τους παλιότερους εκπαιδευτικούς θα γίνετα είτε μέσω μιας επιτήρησης είτε οι ίδιοι θα κατάγράφουν τη δουλεία τους και το υλικό τους όπου θα ελέγχεται από τον προϊστάμενο. Η επαγγελματική ζωη ενός εκπαιδευτικού εάν δεν είναι διορισμένος σε κάποια βραχονησίδα μακριά από το σπίτι και την οικογένα του θα είναι σίγουρα σε κάποιο λυόμενο σχολείο καθώς τίποτα δεν εξασφαλίζεται και με καμία σιγουριά από το Υπ. Παιδείας. Γεγονός που για εμάς τους εκπαιδευτικούς μόνο ανασφάλεια μπορεί να μας προκαλέσει και φυσικά χάνουμε κάθε αξιοπρέπεια μιας και η ζωή μας θα είναι με ωρομέτρηση, ο μισθός μειωμένος κ θα υπάρχει ένας μόνιμος έλεγχος της δουλειάς μας. Το κηνύγι των μορίων με μεταπτυχιακά, δεύτερες σχολές, ξένες γλώσσες, διδακτορικά και φυσικά οι συνεχόμενες αλλαγές στον τρόπο παιδείας μόνο άγχος μπορούν να προκαλέσουν μα και μια αβεβαιότητα που ακόμα και το μισό μόριο μπορεί να φανεί αιτία ωστε κάποιος να χάσει το διορισμό του.
Δύο χρόνια μέτα την κατασκήνωση των εκπαιδευτικών στο Συνταγμα οι δάσκαλοι και οι εκπαιδευτικοί βγαίνουν στους δρόμους με μαθητές, συναδέλφους, συνδηκάτα, συλλόγους δασκάλων, φοιτητές, εργαζόμενους διεκδικώντας αξιοπρεπή ζωη και επαγγελματική κατάρτιση. Σε κύκλους εκπαιδευτικών ακούγεται για νέος ΑΣΕΠ το 2013. Με ποια λογική εφόσον δεν έχουν διοριστεί καν οι προηγόυμενοι επτυχόντες;