Οι ταίνιες της εβδομάδας
Ακόμη δεν μπορώ να ξεπεράσω τον εκνευρισμό μου εξαιτίας της ταινίας «Σιδηρά Κυρία» της Φιλίντα Λόιντ που προβλήθηκε την περασμένη εβδομάδα. Η Λόιντ βιογραφεί τη διαβόητη πρώην βρετανίδα πρωθυπουργό, Μάργκαρετ Θάτσερ, όχι απλά επίπεδα και μονοδιάστατα αλλά με συμπάθεια! Μας την παρουσιάζει ως μία δυναμική γυναίκα η οποία τα έβαλε με το ανδρικό κατεστημένο και κατάφερε να νικήσει. Κατά τη Λόιντ, η Θάτσερ δεν ήταν εκείνη που κατέλυσε το κοινωνικό κράτος, που ιδιωτικοποίησε τα πάντα, που πολέμησε με μίσος τα συνδικάτα, που άφησε του φυλακισμένους του ΙΡΑ να πεθάνουν από απεργία πείνας, που έστειλε το στρατό στα Φόκλαντ. Τίποτε από αυτά δεν μπαίνει στο στόχαστρο της κριτικής, όλα μοιάζουν καλώς καμωμένα, άσχετα εάν η Θάτσερ πέρασε κι άφησε πίσω της συντρίμμια. Η σκηνοθέτιδα μας την παρουσιάζει περίπου ως «αγία» η οποία είχε πίστη και όραμα, η οποία πάλεψε και κατέφερε να επιβληθεί παρά την ταπεινή της καταγωγή. Κουραφέξαλα, δηλαδή!
Μετά από το σοκ έρχομαι στην τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα η οποία περιλαμβάνει πέντε νέες ταινίες. Ανάμεσά τους και η βιογραφία μιας ισχυρής, πλην απεχθούς προσωπικότητας, του Έντγκαρ Χούβερ δια χειρός Κλιντ Ίστγουντ. Αλλά και μια επική περιπέτεια, που σκηνοθέτησε ο μέγας παραμυθάς του Χόλιγουντ, Στίβεν Σπίλμπεργκ. Αλλα ας δούμε τα πράγματα αναλυτικά.
Βιογραφώντας τον Χούβερ
J. Edgar
Σκηνοθεσία: Κλιντ Ίστγουντ
Πρωταγωνιστούν: Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Ναόμι Γουότς, Τζούντι Ντεντς, Άρμι Χάμερ, Τζος Λούκας, Ντέιμον Χέριμαν, Κεν Χάουαρντ
Με τον Κλιντ Ίστγουντ πίσω από την κάμερα οι προσδοκίες είναι μεγάλες. Αλλά και η απόφασή του να μεταφέρει στο σινεμά τη ζωή του Χούβερ, δεν είναι εύκολο εγχείρημα!
Τι γίνεται λοιπόν με τις προσδοκίες μας; Δικαιώνονται;
Ο Ίστγουντ ξεκινά με μια έξυπνη. Βλέπουμε τον Χούβερ, σε προχωρημένη ηλικία να αφηγείται τα απομνημονεύματά του. Και μέσα από αυτήν την αφήγηση, με συνεχή φλας μπακ, παρακολουθούμε την πορεία του ανθρώπου από τη στιγμή που καταλαμβάνει τη θέση του διευθυντή στο Εφ Μπι Άι. Ποιος ήταν λοιπόν αυτός ο άνθρωπος ο οποίος επί πενήντα συναπτά έτη διηύθυνε με σιδηρά πυγμή το Ομοσπονδιακό Γραφείο Πληροφοριών των ΗΠΑ; Ο Ίστγουντ τον σκιαγραφεί λεπτομερώς. Επικεντρώνεται στη σχέση με τη μητέρα του αλλά κυρίως στη σχέση του με τον άμεσο συνεργάτη του Κλάιντ Τόλσον. Μια πλατωνική ομοφυλοφιλική σχέση που κράτησε μια ολόκληρη ζωή και την οποία ο Ίστγουντ παρουσιάζει με διακριτικότητα και χωρίς καμία διάθεση κλειδαρότρυπας. Από εκεί και πέρα βλέπουμε έναν άνθρωπο φιλόδοξο, απόλυτο, αυταρχικό, αδίστακτο, ασωστρεφή. Ένα άνθρωπο που δε δίστασε να παραβλέψει τους νόμους για την ασφάλεια της πατρίδας. Μόνο που η ασφάλεια και το συμφέρον της πατρίδας, για το Χούβερ ήταν εκείνα που ο ίδιος πίστευε ως τέτοια. Μέγας αντικομουνιστής επιδόθηκε σε πογκρόμ διώξεων, επειδή πίστευε πως οι ΗΠΑ κινδυνεύουν από τους «κόκκινους». Μισούσε το Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, διέδιδε πως από πίσω του κρύβεται οι κομμουνιστές και έφτασε στο σημείο να τον απειλήσει με αποκαλύψεις για την προσωπική του ζωή εάν δέχονταν το Νόμπελ Ειρήνης. Σχεδίασε με μεθοδικότητα την απέλαση της αναρχικής Εμα Γκόλντμαν επειδή θεωρούσε πως αποτελεί απειλή για το έθνος. Καθιέρωσε το φακέλωμα των πολιτών. Μάλιστα διέθετε προσωπικό αρχείο, στο οποίο μόνον αυτός είχε πρόσβαση, στο οποίο διατηρούσε στοιχεία για μια σειρά από σημαίνοντα πρόσωπα της αμερικανικής πολιτικής ζωής, όπως για τη σύζυγο του προέδρου Ρούζβελτ. Βέβαια, εφάρμοσε και καινοτομίες στη δίωξη του εγκλήματος, όπως για παράδειγμα την αναγνώριση μέσω δακτυλικών αποτυπωμάτων. Όμως περισσότερο γνωστός είναι για τον αυταρχισμό και τις εμμονές του στην προστασία των αξιών του αμερικάνικου τρόπου ζωής.
Όλα αυτά τα δείχνει ο Ίστγουντ αλλά είναι άτολμος. Δεν «ξύνει» την επιφάνεια, δεν επιχειρεί να πάρει μία κριτική θέση απέναντι στον ήρωά του. Οι αδυναμίες και οι παρεκτροπές του Χούβερ, η αδιαφορία του για έννοιες όπως ελευθερία και δημοκρατία, δεν μπαίνουν στο στόχαστρο της κριτικής του Ίστγουντ. Δυστυχώς ο αμερικανός σκηνοθέτης αποφεύγει κάθε είδους κριτική προς το πρόσωπο του Έντγκαρ Χούβερ. Θα έλεγα μάλιστα, πως τον αντιμετωπίζει θετικά, τον βλέπει με συμπάθεια. Και φυσικά ο αγαπημένος μας Ίστγουντ, χάνει πόντους.
Χορταστικό σινεμά
Το άλογο του πολέμου (War horse)
Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ
Πρωταγωνιστούν: Έμιλι Γουάτσον, Ντέιβιντ Θιούλις, Πίτερ Μιούλαν, Νιλς Άρεστρουπ, Τομ Χίντλεστον, Τζέρεμι Ιρβάιν, Τόμπι Κέμπελ
Ο Στίβεν Σπίλμπεργ δικαίως έχει κερδίσει τον τίτλο του Μέγα Παραμυθά! Με το «Άλογο του πολέμου» σκηνοθετεί μια ταινία από εκείνες που ο θεατής τη βλέπει και ευχαριστιέται. Μια ταινία «γεμάτη», με στρωμένη αφήγηση, με δράση, με συγκίνηση, με συναισθήματα, με σασπένς, με θέαμα, με μηνύματα.
Η ταινία είναι βασισμένη στο δημοφιλές παιδικό βιβλίο του Μάικλ Μορπούργκο, που γράφτηκε το 1982. Η δράση της ταινίες εκτυλίσσεται στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένας έφηβος, ο Άλμπερτ, που ζει σε μια φάρμα στην Αγγλία με τους γονείς του, μεγαλώνει και εκπαιδεύει το αγαπημένο του άλογο, τον Τζόι. Όμως οι οικονομικές δυσκολίες αναγκάζουν τον πατέρα του να πουλήσει τον Τζόι στο βρετανικό ιππικό. Έτσι το άλογο καταλήγει στην πρώτη γραμμή του μετώπου, κάπου στη Γαλλία. Το άλογο ζει μια σειρά από περιπέτειες, αλλάζει χέρια και ο Άλμπερτ κατατάσσεται στο στρατό με την ελπίδα το βρει.
Θαυμάσια σκηνοθεσία, με επικά στοιχεία, με μαγευτικά πλάνα, με σφιχτή και στρωτή αφήγηση που οδηγούν σε άνα απολαυστικό και χορταστικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι το ψυχαγωγικό σινεμά που σέβεται το θεατή. Ένα σινεμά που δεν απογοητεύει, αντίθετα, γοητεύει.
Οι υπόλοιπες ταινίες
Ο τελευταίος χορευτής του Μάο (Mao’ s last dancer)
Σκηνοθεσία: Μπρους Μπέρεσφορντ
Πρωταγωνιστούν: Μπρους Γκρίνγουντ, Κάιλ Μακλάχλαν, Τζόαν Τσεν, Τσι Τσάο, Αμάντα Σουλ, Σουανγκμπάο Γουόνγκ, Τσενγκγου Γκούο, Γουέν Μπιν Χουάνγκ, Άντεν Γιανγκ, Μαντλκίν Ίστο, Καμίλα Βεργκότις
Ο μικρός Λι Κουνζίν, ζει σε ένα χωριό σε μια επαρχία της Κίνας. Όταν επιλέγεται από ένα κυβερνητικό κλιμάκιο που επισκέπτεται το χωριό του, για να φοιτήσει ως χορευτής στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Πεκίνο η ζωή του αλλάζει. Γίνεται ο πιο διάσημος χορευτής της χώρας και καλείται στις ΗΠΑ προκειμένου να δώσει παραστάσεις εκεί. Όταν όμως λήγει η βίζα του η κινεζική κυβέρνηση απαιτεί να επιστρέψει.
Η ταινία είναι βασισμένη σα πραγματικά γεγονότα. Ο Μπέρεσφορντ δίνει μεγάλη προσοχή στον κεντρικό του χαρακτήρα. Μας τον εμφανίζει ως ένα άβουλο και φοβισμένο παιδί που καταλήγει να γίνει ένας άνδρας ο οποίος διεκδικεί με πάθος το δικαίωμα στην καριέρα αλλά κυρίως στη ζωή του. Χωρίς περιττούς μελοδραματισμούς ο αυστραλός σκηνοθέτης παρουσιάζει μια αξιόλογη δουλειά. Ιδιαίτερης ομορφιάς είναι οι σκηνές χορού με τον Τσι Τσαό, χορευτή στο Βασιλικό Θέατρο του Μπέρμιγχαμ, ο οποίος ερμηνεύει τον Κουνζίν.
Μάρθα Μάρσι Μέι Μαρλίν (Martha Marcy May Marlene)
Σκηνοθεσία: Σον Ντέρκιν
Πρωταγωνιστούν: Ελίζαμπεθ Όλσεν, Κρίστοφερ Άμποτ, Μπράντι Κόρμπετ, Χιου Ντάνσι, Μαρία Ντίζια, Τζούλια Γκάρνερ, Τζον Χοκς, Λουίζα Κράουζε, Σάρα Πόλσον
Η Μάρθα είναι μια νέα κοπέλα η οποία το σκάει από μια αίρεση. Βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι της αδελφής της και του συζύγου της. Σύντομα όμως οι τραυματικές εμπειρίες που έζησε αρχίζουν να τη στοιχειώνουν. Ο έλεγχος χάνεται και η Μάρθα αρχίζει να εμπλέκει το παρόν με το παρελθόν, την πραγματικότητα με τους εφιάλτες της.
Ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ βασισμένο σε ένα προσεγμένο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια σενάριο. Χρησιμοποιώντας με έξυπνο τρόπο και χωρίς υπερβολές τα φλας μπακ, ο σκηνοθέτης προσπαθεί να μας εισάγει στον εφιαλτικό κόσμο που βιώνει η Μάρθα Η σκηνοθεσία του είναι στιβαρή, ο ρυθμός του άψογος, οι ηθοποιοί του εξαιρετικοί. Ο Ντέρκιν ασκεί έντονη κριτική στις κάθε είδους αιρέσεις που ευδοκιμούν στις ΗΠΑ αλλά και στους αμερικανούς οι οποίοι πέφτουν στην παγίδα τους.
Η πιο σκοτεινή ώρα (The darkest hour)
Σκηνοθεσία: Κρις Γκόρακ
Πρωταγωνιστούν: Έμιλ Χιρς, Ολίβια Θίρλμπι, Μαξ Μινγκέλα, Ρέιτσελ Τέιλορ
Μια ανεξήγητη παγκόσμια καταστροφή, μια άγνωστη δύναμη που κυνηγά τους ανθρώπους. Ταινία δράσης.