Τον Σεπτέμβριο του 2003, με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων από την αιματηρή επιβολή της δικτατορίας του Πινοσέτ, ο «Monde diplomatique» είχε συμπεριλάβει σε σχετικό αφιέρωμα ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του γνωστού Χιλιανού κοινωνιολόγου και διδάσκοντα στο πανεπιστήμιο του Σαντιάγκο, Tomas Moulian. Στο κείμενο με τίτλο «Το θρυμματισμένο όνειρο του Σαλβαντόρ Αλιέντε» («Le rêve brisé de Salvador Allende», σελ. 16-17), αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα και στην πολιτική παρακαταθήκη του χιλιανού σοσιαλιστή:
«[…] Ο Αλιέντε δεν επιζήτησε να δημιουργήσει έναν νέο ρεφορμισμό, ούτε έναν σοσιαλδημοκρατικό δρόμο. Επρόκειτο να κάνει από τον ριζικό εκδημοκρατισμό κάθε σφαίρας του κοινωνικού βίου τον άξονα του κοινωνικού μετασχηματισμού. Εκεί βρισκόταν ο επαναστατικός του χαρακτήρας και όχι στη χρήση της βίας για να λύσει το πρόβλημα της εξουσίας. Δυστυχώς για το μέλλον των σοσιαλιστικών ιδεών, αυτή η απόπειρα απέτυχε.
Ο Χιλιανός πρόεδρος δεν εισήλθε στην ιστορία εξαιτίας του θανάτου του, αλλά χάρη στη ζωή του, και ο θάνατος ενισχύει τον θρύλο. Χάρη στο πολιτικό του ένστικτο και στον ιστορικό του ρεαλισμό, έφτασε να αντιπροσωπεύει τη συμβολική έκφραση ενός «καινούργιου τρόπου» για να προχωρήσουμε στον σοσιαλισμό, σε μία στιγμή όπου τα συμπτώματα κρίσης των υπαρκτών σοσιαλισμών άρχιζαν να γίνονται αισθητά […]».
Ο Moulian δεν παραλείπει να εστιάσει και σε μια άλλη παράμετρο: στην παλινωδία εκ μέρους του Αλιέντε για οργανωμένες ρήξεις με συγκεκριμένους μηχανισμούς. Κατά συνέπεια, αμφίβολα ή επικίνδυνα πρόσωπα παρέμεναν ρυθμιστές σε νευραλγικούς τομείς, όπως ο ίδιος ο Πινοσέτ, στον οποίο είχε απονείμει τα «αστέρια» του στρατάρχη. «Εκείνο το φοβερό πρωινό της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος περνάει από τη θλίψη στη διαύγεια», σημειώνει ο Tomas Moulian.
Με τη διαλεκτική της μνήμης, οφείλουμε να έχουμε υπόψη όλες τις παραμέτρους. Η Χιλή της «Unidad» δεν είναι ένα γλυκερά γενικόλογο μνημόσυνο ούτε μουσειακό υπόδειγμα ηρωικής αποτυχίας. Είναι οι αντιθέσεις της ζωντανής ιστορίας και η υπόκωφη διαρκής εξέγερση μιας Αριστεράς που θέλει να δει πιο πέρα από τη μύτη των καταναγκασμών, προς ένα μέλλον αξιοπρέπειας. Αξίζει να μελετάμε την χιλιανή εμπειρία με την προσοχή, την εγρήγορση και την αποφασιστικότητα που θα μπορούσαν να διανοίξουν τον ορίζοντα αυτού του μέλλοντος.
πηγή: Rednotebook.gr