Την μέχρι και αναστολή της χρηματοδότησης εκείνων των ιδρυμάτων που δεν θα συμμορφωθούν με τις επιταγές του προβλέπει το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια που κατατέθηκε χθες στην Βουλή καθώς σύμφωνα με τις διατάξεις του πρέπει μέσα στο επόμενο ακαδημαϊκό έτος να ολοκληρωθεί η διαδικασία μετάβασης στο νέο διοικητικό μοντέλο. Επίσης, η συγκρότηση των Συμβουλίων θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 16/1/2012 και η μετατροπή των τμημάτων σε προγράμματα σπουδών μέχρι τις 30/4/2012. Το νομοσχέδιο καταργεί εντελώς τον αποφασιστικό χαρακτήρα των συγκλήτων οι οποίες περιορίζονται πλέον σε μια γνωμοδότηση εθιμοτυπικών ζητημάτων. Όπως είναι φανερό η Α. Διαμαντοπούλου αγνόησε το σύνολο τις πανεπιστημιακής κοινότητας και των εκλεγμένων οργάνων της και βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο διάλυσης του Πανεπιστημίου.
«Δεν είναι δυνατόν ένα νομοσχέδιο που απορρίπτεται μαζικά από τα εκλεγμένα όργανα τους Συλλόγους ΔΕΠ και φοιτητές να υπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνίας» δηλώνει η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών στην ανακοίνωσή της αναφέροντας ολόκληρο τον κατάλογο των οργάνων τα οποία συνεδρίασαν και αντιτίθενται δημόσια στο προσχέδιο νόμου. Εκτός από τα τμήματα, τους συλλόγους ΔΕΠ που για λόγους οικονομίας δεν συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο αυτό, στο νομοσχέδιο έχουν πει «όχι» μέχρι στιγμής η 67η Σύνοδος των Πρυτάνεων, η Σύγκλητοι του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου ΕΚΠΑ, του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Κρήτης ΠΘ, του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου Πατρών, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, του Παντείου Πανεπιστημίου, του Πανεπιστημίου Μακεδονία, του Πανεπιστημίου Κρήτης, του Πολυτεχνείου Κρήτης, του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Πανεπιστημίου Αιγαίου, του Ιόνιου Πανεπιστημίου και της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών.
Παρακάτω αναφέρονται στοιχεία από τους λόγους απόρριψης του νομοσχεδίου μέσα από τις αποφάσεις των συγκλήτων των πανεπιστημίων όλης της χώρας.
Συγκεκριμένα η Σύγκλητος του Παντείου απορρίπτει το σχέδιο νόμου διότι «περιέχει αντισυνταγματικές διατάξεις και, στον πυρήνα του, καταλύει τον ακαδημαϊκό και δημόσιο χαρακτήρα και το αυτοδιοίκητο του ελληνικού πανεπιστημίου».
Η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου Κρήτης ανησυχεί βαθύτατα για το μέλλον του ελληνικού Πανεπιστημίου και προβληματίζεται έντονα «για το ποιοί πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτό» καθώς όπως αναφέρεται στην απόφαση της με το νομοσχέδιο «εισάγονται ταχύρυθμα προγράμματα σπουδών διετούς και τριετούς διάρκειας. Επομένως η πανεπιστημιακή γνώση υποβιβάζεται σε επιφανειακή κατάρτιση τύπου ΙΕΚ και τα Πανεπιστήμια ανάγονται σε γραμμή παραγωγής ημιμαθών»
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου καλεί επίσης την κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο αλλά και «να σταματήσει τον ολισθηρό δρόμο του κυβερνητικού και κομματικού παρεμβατισμού στη διοίκηση και την ανάπτυξη των πανεπιστημίων, παρεμβατισμού που έχει στρεβλώσει τις προσπάθειες και την εικόνα των ελληνικών πανεπιστημίων»
Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Κρήτης στην απόφασή της, μεταξύ άλλων, τονίζει τα ζητήματα συνταγματικότητας που προκύπτουν από το νομοσχέδιο αναφέροντας ότι το τελευταίο «θέτει ερωτηματικά ως προς τις πραγματικές προθέσεις της Πολιτείας για την ανταπόκρισή της στη συνταγματική επιταγή για χρηματοδότηση από το Κράτος» ενώ η σύγκλητος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων λέει ξεκάθαρα ότι «το νομοσχέδιο μετατρέπει το πανεπιστήμιο σε εταιρεία αφού αναιρεί τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της Ανώτατης εκπαίδευσης»
Η Σύγκλητος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου έχει επισημάνει πολλές φορές ότι το νομοσχέδιο απομακρύνει τα Πανεπιστήμια από τα ιδανικά της Παιδείας και υποβαθμίζει τις σπουδές καθώς «συγχέει την εκπαίδευση με την κατάρτιση και εισάγει ταχύρρυθμα, αμφίβολης ποιότητας και επαγγελματικής επάρκειας προγράμματα σπουδών».
Τέλος η Σύγκλητος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών υπογραμμίζει ότι «Το σχέδιο νόμου διαπνέεται από ένα ολιγαρχικό και αντιδημοκρατικό πνεύμα εισάγοντας σχέσεις χρόνιας βαθιάς και διαρθρωτικής υποτέλειας σε κάθε επίπεδο της πανεπιστημιακής λειτουργίας. Πνεύμα ιδιαίτερα επικίνδυνο σε μία περίοδο που η χώρα βρίσκεται σε γενικευμένο καθεστώς απώλειας εθνικών και συνταγματικών δικαιωμάτων» τονίζοντας ότι «εισάγει ένα υπέρ-συγκεντρωτικό και υπέρ-γραφειοκρατικό σύστημα διοίκησης που καταργεί τη συνταγματικά κατοχυρωμένη επιταγή της πλήρους αυτοτέλειας»