Τρία χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών ο κόσμος ήταν εκεί. Μπορεί οι εικόνες στην αρχή των συγκεντρώσεων να μην έμοιαζαν με τις περσινές, ωστόσο η μαζική παρουσία σωματείων, πολιτικών οργανώσεων, φοιτητικών συλλόγων και ανένταχτου κόσμου που βγήκε ξανά στους δρόμους ζητώντας δικαίωση ξεπέρασε τις αρχικές ανησυχίες και απέδειξε ότι τα Τέμπη κάθε άλλο παρά έχουν ξεχαστεί. Στη Θεσσαλονίκη, από το πρωί πολλοί κλάδοι φαινόταν ότι συμμετείχαν στην απεργία μαζί με εμπορικά καταστήματα που παρέμεναν κλειστά, ενώ οι δρόμοι άρχισαν να κλείνουν πολύ πριν ο κόσμος αρχίσει να συγκεντρώνεται στο κάλεσμα στο άγαλμα Βενιζέλου και στις προσυγκεντρώσεις.
Κοινή ανησυχία των ανθρώπων που έφτασαν πρώτοι στις συγκεντρώσεις ήταν η αγωνία αν η φετινή συγκέντρωση θα μπορέσει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και αν θα είναι αντάξια των όσων έχουν συμβεί αλλά και του προηγούμενου που έθεσαν οι μεγαλειώδεις περσινές συγκεντρώσεις. Απ’ ότι φάνηκε, λίγη ώρα μετά, τα αιτήματα για απόδοση ευθυνών, για αλήθεια, δικαιοσύνη και δικαίωση των θυμάτων και των συγγενών και φίλων τους παραμένει φλογερό στα χείλη όλων των πολιτών και του οργανώσεων με συνθήματα που διαβεβαίωναν ότι τίποτα και ποτέ δε θα ξεχαστεί.
Στα πηγαδάκια οι κουβέντες κι οι αναλύσεις για την πορεία της υπόθεσης των Τεμπών – η επιφύλαξη για τη δίκη που ξεκινά σε λίγες μέρες, η αίσθηση ότι σε αυτή δε θα βρεθούν ως κατηγορούμενοι όλοι οι πραγματικά υπεύθυνοι, οι εξελίξεις στον σύλλογο των συγγενών των θυμάτων, το ερώτημα αν μπορούμε να ελπίζουμε σε δικαιοσύνη εναλλάσσονταν με το αίτημα για την ασφάλεια στον σιδηρόδρομο που δεν έχει επέλθει, για το έγκλημα στη «Βιολάντα», το σκάνδαλο των υποκλοπών αλλά και το σοκ της επικαιρότητας με τη νέα επίθεση των Ισραήλ και ΗΠΑ στο Ιράν.
Μέχρι και μετά τις 13:00, πλήθος κόσμου όλων των ηλικιών με μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας προσήλθε στο άγαλμα Βενιζέλου καταλαμβάνοντας όλη την πλατεία. Η συγκέντρωση εκτεινόταν μέχρι την πλατεία Αριστοτέλους, αλλά και στην Εγνατία από την Αγίας Σοφίας μέχρι τουλάχιστον την οδό Βενιζέλου. Στην εξέδρα που είχε στηθεί ανέβηκαν και μίλησαν μέλη εργατικών σωματείων, όπως οι μηχανοδηγοί που λοιδορήθηκαν ότι προειδοποιούσαν για τις ελλείψεις στα συστήματα ασφαλείας, συγγενείς των θυμάτων, επιζήσαντες που ζούνε με το τραύμα και επανατραυματίζονται, μέλη φοιτητικών συλλόγων που έχασαν τους συμφοιτητές-τριές τους και, φυσικά, του μέλη του συλλόγου συγγενών των θυμάτων. Κοινή παραδοχή στις ομιλίες τους η συγκάλυψη του εγκλήματος από την κυβέρνηση και τη δικαστική εξουσία, η πληθώρα εργοδοτικών εγκλημάτων αλλά και οι ασφαλείς μεταφορές ως η μόνη δικλείδα το έγκλημα «να μη ξανασυμβεί».
Φυσικά, η υπόθεση των Τεμπών έχει ανοίξει και όλα τα ζητήματα που άφησαν οι αθρόες ιδιωτικοποιήσεις της περασμένες δεκαετίας όπως και τα ζητήματα συγκάλυψης όλων των εγκλημάτων που έχουν συμβεί- από τη Βιολάντα μέχρι και το τραγικό «ναυάγιο» στην Πύλο και στη Χίο. Έτσι, το περσινό σύνθημα αλλά και αίτημα «να μη συνηθίσουμε τον θάνατο» έστεκε αγέρωχο όχι μόνο στα πανό αλλά και στις λέξεις των χιλιάδων ανθρώπων που συνέρρευσαν στο άγαλμα Βενιζέλου.
Η πορεία ξεκίνησε μετά τις 13:00, αφότου τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων, και επί ώρες ο κόσμος προχωρούσε σηκώνοντας ψηλά τα πλακάτ του με τα ονόματα των θυμάτων, και συνθήματα, όπως «δεν έχω οξυγόνο», «κράτος δολοφόνος», «κάτω τα χέρια από τις ζωές μας», «τα Τέμπη ξεσκέπασαν το πολιτικό σύστημα», «δικά τους τα κέρδη, δικοί μας οι νεκροί» ενώ σε κεντρικά σημεία της πόλης είχαν αναρτηθεί από οργανώσεις γιγαντοπανό για «αγώνα καθημερινό, αγώνα μέχρι τέλους». Σωματεία εκπαιδευτικών, δικηγορικές παρατάξεις, μισθωτοί τεχνικοί, ενώσεις γονέων, οργανώσεις της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, καθώς και σύλλογοι οπαδών πραγματοποίησαν πορεία μέχρι το Σιδηροδρομικό Σταθμό και από εκεί προς την Ξηροκρήνη, πίσω στο Υπουργείο και την Καμάρα.
Η αστυνομία πραγματοποίησε επιθέσεις στους διαδηλωτές με ανθρωποκυνηγητό στην Αγίου Δημητρίου, στο ΕΚΘ και στην Καμάρα ενώ καταγγελίες αναφέρουν επίθεση σε φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφους που καλύπταν την πορεία στην οδό Μελενίκου. Η αστυνομία πραγματοποίησε προσαγωγές στην οδό Μελενίκου αλλά και στα πέριξ της Καμάρας χωρίς να υπάρχει κάποια πρόκληση ρίχνοντας μάλιστα χημικά και κρότου λάμψης. Για ώρα παρέμενε μετά την ολοκλήρωση της πορείας σε κεντρικά σημεία της πόλης, προκαλώντας και προπηλακίζοντας διαδηλωτές που ζητούσαν την απομάκρυνσή της. Συνολικά, σύμφωνα με τις πληροφορίες, πραγματοποιήθηκαν 50 προσαγωγές εκ των οποίων πέντε μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Οι υπόλοιποι-ες προσαχθέντες-είσες αφέθηκαν ελεύθεροι.
