Τα κομματικά στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων και όχι ισχυρά πολιτικά τους στελέχη, φαίνεται ότι μπλοκάρουν την αλλαγή του τρόπου χρηματοδότησης των κομμάτων, καθώς γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι τα χρέη ξεπερνούν κατά πολύ ένα ποσό που θα μπορούσε κάποια στιγμή να καλυφθεί. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν την υποχρέωση να πληρώνουν τεράστια ποσά σε τόκους κάθε μήνα, ενώ εξακολουθούν να δανείζονται τη στιγμή που η χρηματοδότηση από τα μέλη τους είναι πλέον μηδενική.
Έτσι σήμερα, σύμφωνα με την «Καθημερινή της Κυριακής», πληρώνουν τοκοχρεολύσια, που στην περίπτωση της Ν. Δ. ξεπερνούν τις δαπάνες της, ενώ από την άλλη και η Αγροτική Τράπεζα, εξ αιτίας και της Blackrock, ξεκαθάρισε ότι δεν είναι σε θέση να συνεχίσει την πρακτική της ενεχυρίασης της μελλοντικής κρατικής χρηματοδότησης.
Αυτή κατ’ αρχήν είναι συνδεδεμένη με εκλογικά ποσοστά που δεν είναι βέβαιο ότι θα παραμείνουν τα ίδια στις επόμενες εκλογές. Μία ενδεχόμενη διάσπαση των κομμάτων εξουσίας θα κάνει τον βίο «αβίωτο» για τα σχήματα που θα κληρονομήσουν τα χρέη. Aυτά υπερδιπλασιάστηκαν τα τελευταία 5 χρόνια.
Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις στελέχη και των δύο μεγάλων κομμάτων παραδέχονται ότι η συντήρηση των περίπου 450 υπαλλήλων που σήμερα διαθέτουν -χωρίς τους αποσπασμένους- δεν είναι δυνατή, όπως δεν είναι δυνατή και η πληρωμή τόκων που προσεγγίζουν το 9,5%. Σε πρόσφατη συνάντηση τους με τον πρόεδρο της ΑΤΕ κ. Θ. Πανταλάκη και τον κ. Ευ. Βενιζέλο ζήτησαν μια έμμεση τουλάχιστον επιδότηση αυτού του επιτοκίου.
Σήμερα τα κόμματα μπορούν να μειώσουν, αν θέλουν, δραστικά τη μισθολογική τους δαπάνη, τα ενοίκια σε πανάκριβα κτίρια και τις μετακινήσεις ετεροδημοτών στις εκλογές.
Εδώ εντοπίζεται και το βασικό πρόβλημα των δύο μεγάλων κομμάτων. Τα μικρότερα κόμματα και κυρίως το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτουν μυστικά κονδύλια –π.χ. ετεροδημότες- , αλλά πάσχουν από το χρόνιο ζήτημα της κακής διαχείρισης και των πολλών δραστηριοτήτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ειδικά στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ το μεγάλο χρέος προέρχεται από τη συντήρηση των κομματικών ΜΜΕ και από… αφίσες.
Ανάλογη είναι και η κατάσταση στον Περισσό, που για πρώτη φορά αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας και οι κομματικές καμπάνιες συγκέντρωσης χρημάτων δεν αποδίδουν.