Μία φωτογραφία, προχθεσινή έγχρωμη, κάπου από την Κύπρο. Μία κοπέλα, μπορεί και νεαρή κυρία, διαμαρτύρεται για την αιφνιδιαστική φορολόγηση των καταθέσεων και κρατάει ένα αυτοσχέδιο πλακάτ, στα αγγλικά, που λέει, στα ελληνικά, πως αν δεν μας αφήσουν να ονειρευόμαστε, δεν θα τους αφήσουμε να κοιμηθούνε. Κλείνω τον υπολογιστή και προσπαθώ να ονειρευτώ καταθέσεις… και αγχώνομαι γιατί δεν μου έρχεται κάποιο όνειρο. Θυμάμαι παλιά, όταν ήμασταν παιδιά, που συζητούσαμε τι θα κάναμε αν κερδίζαμε, από λαχείο ή κάτι τέτοιο, πολλά λεφτά. Θυμάμαι, μιλούσαμε για αυτοκίνητα, σπίτια, εξοχικά σπίτια και μετά περνούσαν από μπροστά μας τα κορίτσια και αφήναμε τις μαλακίες με τα λεφτά, μήπως και βγάζαμε κανένα ραντεβού για το βράδυ.
Καρντάση δεν ξέρω πόσα και αν έχεις τίποτα στην τράπεζα, ούτε ξέρω πώς έχεις πάρει αυτό που συμβαίνει στην Κύπρο. Απ’ ότι κατάλαβα το θέμα δεν είναι να βρεθούν τα 6 δις ευρώ, αλλά να «μικραίνει» το μέγεθος του τραπεζικού τομέα στην Κύπρο που είναι το μεγαλύτερο στη ζώνη του ευρώ, αναλογικά με το εθνικό ΑΕΠ της χώρας. Προφανώς το να πληρώσει γι’ αυτή την ιστορία ο κόσμος που έχει λίγες χιλιάδες ευρώ στην τράπεζα, για μία δύσκολη ώρα και μήπως του κάτσει καμία σοβαρή στραβή, είναι λάθος και σωστά υπάρχουν αντιδράσεις γι’ αυτό. Δεν ξέρω βέβαια αν τα 100.000 ευρώ πρέπει να είναι το όριο – φυσικά δεν είναι λίγες χιλιάδες ευρώ – ούτε και ποιο πρέπει να είναι το όριο της λαϊκής αποταμίευσης και ποιο το όριο του πλούτου. Προφανώς, επιμένουμε πως στην Ελλάδα, στην Κύπρο και παντού για την κρίση πρέπει να πληρώσουν οι εκατομμυριούχοι. Προφανώς…
Αυτό που δεν καταλαβαίνω, σε αυτή την ιστορία, είναι το τι ακριβώς υπερασπίζεται η ελληνική Αριστερά, και μιλάω για τον ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά και η απόφαση του Γιούρογκρουπ για την Κύπρο είναι μία απόφαση που, τελικά, δεν σταθεροποιεί το τραπεζικό σύστημα στη ζώνη του ευρώ. Φυσικά και μπορεί να συμβούν διάφορα που μπορεί να κάνουν χειρότερη τη ζωή των πολλών καλών ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ – το κόμμα των «χωρίς», υποθέτω και των «χωρίς» καταθέσεις – τι ακριβώς ντέφι βαράει; Και για να κάνουμε μία μεγάλη ιστορία μικρή: Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος από το 2011 οι καταθέσεις των μερικών χιλιάδων ευρώ έχουν μειωθεί κοντά στο 50%, εξαιτίας της ανεργίας, της μείωσης των μισθών, των χαρατσιών και της αύξησης των, άμεσων και έμμεσων, φόρων. Κατά τα άλλα, μου κάνει εντύπωση πως οι θαυμαστές του μοντέλου ανάπτυξης της Τουρκίας μιλούν για Αττίλα Γ….