Γράφει ο Στράτος Κερσανίδης
Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΜΩΤΡΙΑΣ
LE MARI DE LA COIFFEUSE
Σκηνοθεσία: Πατρίς Λεκόντ
Πρωταγωνιστούν: Ζαν Ροσφόρ, Άνα Γκαλίενα, Ρολάντ Μπερτέν, Μορίς Σεβί, Φιλίπ Κλεβενό
Το 1990, ο Πατρίς Λεκόντ, μας είχε συνεπάρει με τον «Εραστή της κομμώτριας» (Le mari de la coiffeuse). Και να που σήμερα, είκοσι δύο χρόνια μετά, η ταινία επαναπροβάλλεται, προς τέρψιν όλων ημών αλλά και όσων δεν είχαν την τύχη να τη δουν.
Η μυρωδιά του κομμωτηρίου, οι κολόνιες, οι λοσιόν αλλά πιο πολύ η μυρωδιά που αναδίδει το κορμί της πληθωρικής κομμώτριας, της κας Σαφέρ, έχουν γίνει εμμονή για το μικρό Αντουάν. Επισκέπτεται το κομμωτήριο όσο πιο τακτικά μπορεί, πολύ προτού μεγαλώσουν τα μαλλιά του, μόνο και μόνο για να βρεθεί στον αισθησιακό του χώρο και να αφεθεί στις περιποιήσεις της κας Σαφέρ. Από τότε ο Αντουάν είχε αποφασίσει τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει: σύζυγος κομμώτριας!
Ενήλικας πια, και όχι στην πρώτη νεότητα, ο Αντουάν θα γνωρίσει την αισθησιακή κομμώτρια Ματίλντ. Η ομορφιά της τον σαγηνεύει και της κάνει αμέσως πρόταση γάμου. Η Ματίλντ δέχεται και το ζευγάρι αρχίζει να ζει μέσα στο δικό του ονειρικό κόσμο. Έναν κόσμο απόλυτης αγάπης, έρωτα και αφοσίωσης. Έναν κόσμο αποκομμένο από την καθημερινότητας κλεισμένο μέσα στο χώρο του κομμωτηρίου.
Η ταινία είναι ένας ύμνος. Καταρχήν στην παιδικότητα και τα παιδικά όνειρα τα οποία μπορεί να μας ακολουθούν μέχρι την ενηλικίωση και κάποτε να πραγματοποιηθούν. Αλλά και στην αγάπη και τον έρωτα, με την απόλυτη μορφή τους και για το πώς μπορούν να οδηγήσουν στην αληθινή ευτυχία. Αλλά η ταινία είναι και ένας ύμνος στον ερωτισμό. Ο Λεκόντ δημιουργεί ένα κόσμο που ξεχειλίζει από ερωτισμό και αισθησιασμό, χωρίς να καταφεύγει στην ευκολία του γυμνού. Δεν είμαι ηθικολόγος, ούτε με ενοχλεί το γυμνό στην τέχνη. Αλλά αυτό που πετυχαίνει ο γάλλος σκηνοθέτης, δηλαδή να μας παρασύρει σε έναν κόσμο απύθμενης σεξουαλικότητας, αφήνοντας χώρο μόνο στη φαντασία και στις αισθήσεις μας, είναι καταπληκτικό.
Ο Λεκόντ χρησιμοποιεί μία σκηνοθεσία σχεδόν υπνωτική. Η κάμερά του χαϊδεύει τους δύο πρωταγωνιστές, τους αγκαλιάζει, τους ερωτεύεται. Γίνεται άλλοτε Ματίλντ και άλλοτε Αντουάν, γίνεται το βλέμμα τους καθώς αυτό θαυμάζει το αντικείμενο του έρωτά του. Μια γλυκιά νοσταλγία ανάμικτη με θλίψη αλλά και ανείπωτη ευτυχία, διατρέχει ολόκληρη την ταινία. Ο Αντουάν είναι ερωτευμένος, πιστός κι αφοσιωμένος στη Ματίλντ. Δεν χρειάζεται τίποτε άλλο. Ούτε φίλους, ούτε ταξίδια. Του αρκεί να είναι με την αγαπημένη του μέσα στο χώρο που τόσο αγάπησε από παιδί: μέσα στο κομμωτήριο. Η Ματίλντ από την πλευρά της νιώθει τα ίδια συναισθήματα και έχει βρει στο πρόσωπο του Αντουάν τον ιδανικό άνδρα. Είναι τόσο ευτυχισμένη που φοβάται μήπως κάποτε όλο αυτό τελειώσει. Και γι’ αυτό παίρνει τη μεγάλη απόφαση να μην αφήσει το χρόνο να φθείρει την ευτυχία της και πηγαίνει ένα βήμα πιο μπροστά από το τέλος, που τόσο πολύ φοβάται.
Η ταινία είναι μια τρυφερή ωδή στα πιο αγνά αισθήματα του ανθρώπου. Μοιάζει με ερωτική προσευχή, με σπονδή στην αφοσίωση, την πίστη, τα ειλικρινή κι άδολα συναισθήματα. Είναι μια συγκινητική προσέγγιση του αισθησιασμού τον οποίο ανυψώνει και αγιοποιεί. Η μουσική του Μάικλ Νάιμαν ακολουθεί το ροή της ταινίας και διεισδύει μέσα στις φλέβες της, προσθέτοντάς της μεγαλείο αλλά και συγκίνηση. Ο Ζακ Ροσφόρ, δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία ως Αντουάν. Αξέχαστες μένουν οι σκηνές που χορεύει με έναν ιδιαίτερο τρόπο ανατολίτικους χορούς, έναν τρόπο που το αστείο γίνεται σπαρακτικό και εν τέλει συγκινητικό. Η Άνα Γκαλίενα ιδανική στο ρόλο της σαγηνευτικής κομμώτριας, με το διαρκές αδιόρατο χαμόγελό της να κρύβει την ευτυχία και τους φόβους της για το μέλλον.
DADDY COOL
STARBUCK
Σκηνοθεσία: Κεν Σκοτ
Πρωταγωνιστούν: Πατρίκ Ιάρ, Ζουλί Λε Μπρετόν, Αντουάν Μπερτράν, Ντομινίκ Φιλί, Μαρκ Μπελανζέ, Ιγκόρ Οβαντίς, Ντέιβιντ Μάικλ
Ο Στάρμπακ, κατά κόσμον Ντέιβιντ Βόσνιακ, είναι ένας 42χρονος άνδρας ο οποίος προσπαθεί να πείσει την οικογένειά του και την αγαπημένη του πως είναι υπεύθυνος άνθρωπος. Μόνο που κάποια στιγμή το παρελθόν έρχεται να τον αναστατώσει ακόμη περισσότερο. Όταν ήταν νέος, υπήρξε δότης σπέρματος. Τώρα ανακαλύπτει πως από το σπέρμα του, το οποίο είναι εξαιρετικής ποιότητας, έχουν γεννηθεί 533 παιδιά, από τα οποία τα 140 διεκδικούν το δικαίωμα να μάθουν ποιος είναι ο πραγματικός τους πατέρας! Όπως καταλαβαίνετε, η ζωή του Ντέιβιντ, ο οποίος πρόκειται να γίνει αληθινός πατέρας, γίνεται κουλουβάχατο.
Από τη μια η οικογένειά του, από την άλλη η μνηστή του και παραδίπλα τα υπόλοιπα παιδιά του, τον κάνουν να χάσει τον ύπνο του. Η υπόθεση πρόκειται να λυθεί στα δικαστήρια και στο μεταξύ ο Ντέιβιντ αρχίζει να προσπαθεί, χωρίς να αποκαλύπτει την ταυτότητά του, να γνωρίσει τα 140 παιδιά του! Σύντομα θα καταλάβει πως δεν είναι καθόλου άσχημο να έχει μια τόσο μεγάλη οικογένεια.
Μια ευχάριστη κωμωδία η οποία θέτει το ζήτημα των δικαιωμάτων. Αφενός του δωρητή σπέρματος να παραμείνει ανώνυμος, αφετέρου των παιδιών να μάθουν ποιος είναι ο βιολογικός τους πατέρας. Ο σκηνοθέτης Κεν Σκοτ κατορθώνει να δημιουργήσει μια τρυφερή κωμωδία, συγκινητική κι ανθρώπινη. Χωρίς πολλά-πολλά, με ένα αρκετά ευφάνταστο σενάριο η ταινία ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη και σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα. Αν μη τι άλλο θα διασκεδάσετε χωρίς να νιώσετε πως σας κοροϊδεύουν.
Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ
HYSTERIA
Σκηνοθεσία: Τάνια Γουέξλερ
Πρωταγωνιστούν: Μάγκι Γκίλενχααλ, Χιου Ντάνσι, Τζόναθαν Πράις, Φελίσιτι Τζόουνς, Ρούπερτ Έβερτ, Άσλεϊ Γιένσεν, Γκέμα Τζόουνς, Άν Κάνσελορ, Σέρινταν Σμιθ
Ο πραγματικός τίτλος της ταινίας είναι «Υστερία» (Hysteria) και κακώς, κατά τη γνώμη μου, έχει αλλάξει προς το πιο αβανταδόρικο. Όλα συμβαίνουν στη δεκαετία του 1880, στη συντηρητική βικτωριανή Αγγλία. Ο γιατρός Ντάλριμπ έχει ανακαλύψει κάποιον τρόπο αντιμετώπισης της, κατ’ εξοχήν γυναικείας αρρώστιας, της υστερίας. Δεν το λέω εγώ, έτσι πίστευαν κάποτε. Η θεραπεία του έγκειται στο κολπικό μασάζ το οποίο οδηγεί τις ασθενείς σε παροξυσμό (οργασμό το λέμε τώρα) με αποτέλεσμα την ανακούφιση των ασθενών οι οποίες επανέρχονται για να απολαύσουν το ιατρικό μασάζ! Ο νεαρός γιατρός Μόρτιμερ Γκράνβιλ, ο οποίος υποστηρίζει την ύπαρξη των μικροβίων, έρχεται σε ρήξη με το ιατρικό κατεστημένο της εποχής, απολύεται από το νοσοκομείο που εργάζεται και προσλαμβάνεται ως βοηθός από τον δρα Ντάλριμπ. Οι δουλειές πηγαίνουν πολύ καλά μέχρι που ο νεαρός προδίδεται από τα χέρια του καθώς το συνεχές μασάζ του γυναικείου κόλπου, του δημιουργεί κράμπες. Απολύεται για μια ακόμη φορά αλλά θα επανέλθει δριμύτερος. Ο εφευρέτης φίλος του Έντμουντ, έχει ανακαλύψει μια ηλεκτρική συσκευή για ξεσκόνισμα. Ο Μόρτιμερ προτείνει να αντικατασταθούν τα πούπουλα με ένα άλλο εξάρτημα, ώστε να κάνει την ίδια δουλειά μα ανθρώπινα δάχτυλα, χωρίς να δημιουργεί κράμπες. Η επιτυχία είναι άνευ προηγουμένου. Ο δονητής, το ερωτικό εξάρτημα εκατομμυρίων γυναικών, έχει εφευρεθεί!
Ευχάριστη, έξυπνη και κάπως τολμηρή ταινία, η οποία χωρίς να εντυπωσιάζει, βλέπεται με ικανοποίηση.
ΔΙΑΖΎΓΙΟ ΜΕ ΠΡΟΘΕΣΜΊΑ
THE AWFUL TRUTH
Σκηνοθεσία: Λίο Μακ Κάρεϊ
Πρωταγωνιστούν: Κάρι Γκραντ, Αϊρίν Ντιουν, Ραλφ Μπέλαμι, Αλεξάντερ Νταρσί, Σεσίλ Κάνινγκχαμ, Μόλυ Λαμόντ, Έσθερ Ντέιλ
Ο Τζέρι και η Λούσι Γουάρινερ, ένα κομψό και μοντέρνο ζευγάρι, αποφασίζουν να πάρουν διαζύγιο όταν υποπτεύονται ο ένας τον άλλον για απιστία. Συνειδητοποιούν το λάθος τους σύντομα, άλλα η περηφάνια τους δεν αφήνει περιθώριο για επανασύνδεση. Ο καθένας τους αρραβωνιάζεται, και ο καθένας σαμποτάρει τον αρραβώνα του άλλου- ο Τζέρι με μια κοσμοπολίτισσα κληρονόμο, και η Λούσι μ’ έναν συγκρατημένο εκατομμυριούχο από την Οκλαχόμα που ζει με την μητέρα του στο απέναντι διαμέρισμα. Το ‘Διαζύγιο Με Προθεσμία’ βασίστηκε σε θεατρικό που είχε κινηματογραφηθεί ήδη δυο φορές τότε, άλλα ο ΜακΚάρεϊ έδωσε στην σπουδαία κωμική ομάδα το ελεύθερο να αυτοσχεδιάσουν και να προσθέσουν στοιχεία, και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά υπέροχο. Απλά περιμένετε ν’ ακούσετε την Αϊρίν Ντούν να προσπαθεί να τραγουδήσει τον ύμνο της πολιτείας του Κάνσας!
Κωμωδία του 1937.