Συνέντευξη στην Ανίσα Σκεντέρη
“Εν ονόματι της ποιήσεως” ονομάζεται η ξεχωριστή θεατρική παράσταση του συγγραφέα Ιορδάνη Κουμασίδη σε σκηνοθεσία Άννυς Τσολακίδου που παρουσιάζει τη ζωή του ποιητή Γιώργου Βαφόπουλου.Ο Δημήτρης Φραγκούλης ενσαρκώνει τον Βαφόπουλο και μέσα στη μια ώρα που διαρκεί η παράσταση, ο θεατής γίνεται μάρτυρας των γεγονότων που στιγμάτισαν τον ποιητή.
Ποιος είναι ο Βαφόπουλος και γιατί να γίνει η ζωή του θεατρική παράσταση;
Ο κατάλληλος για να απαντήσει είναι ο Ιορδάνης Κουμασίδης,ο συγγραφέας της παράστασης(χαμόγελο). Ο Βαφόπουλος ήτανε ποιητής,αυτός που έκανε δωρεά του Βαφοπουλείο όπου γίνεται και η παράσταση ,ήταν ένας άνθρωπος που έζησε πολλά. Γεννήθηκε το 1903 πράγμα που σημαίνει οτι έχει περάσει παγκόσμιους πολέμους, εμφυλίους, πραξικοπήματα, έχει περάσει όλη την ιστορία της σύγχρονης Έλλαδας και όπως και να έχει φαντάζομαι πως έχει κάποιο βάρος η αποψή του.
Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην ερμηνεία του ρόλου;
Αντιμετώπισα ναι. Αντιμετώπισα γιατί έχει σημασία να ερμηνεύεις κάποιον άνθρωπο που κάποτε υπήρξε σε σχέση με ένα άνθρωπο που απλά είναι φανταστικός και τον γέννησε το μυαλό κάποιου συγγραφέα. Ένιωθα κάποιο βάρος γιατί ήταν ένας άνθρωπος της πόλης μας, υπαρκτό άτομο. Με δυσκόλεψε λίγο και ο ποιητικός λόγος, προσπάθησα μέσα από τις πρόβες να τον φέρω εις πέρας.
Ποιο πιστεύετε οτι είναι το μήνυμα της παράστασης;
Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα.Ίσως οι τελευταίες ατάκες σχετικά με το γένος των ποιητών στο οποίο ανήκει ”το αμείλικτο και το αδυσώπητο και άδοξο τέλος”, το οποιό εγώ δεν ασπάζομαι. Και γενικά δεν πιστεύω οτι υπάρχει ένα μήνυμα,είναι οτι θες να πάρεις εσύ από το κείμενο.
Είναι έτοιμος ο έλληνας θεατής για μια τόσο διαφορετική θεατρική παράσταση;
Ευτυχώς ή δυστυχώ,ς εγώ θα πω δυστυχώς και ας πουν οτι μεροληπτώ, ο έλληνας δεν έχει τη θεατρική παιδεία που χρειάζεται. Έχουμε μάθει αλλιώς. Δεν νομίζω οτι χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη γνώση για να παρακολουθήσει κανείς αυτή τη παράσταση.Είναι μια παράσταση όπου ο συγγραφέας προσπάθησε να την κάνει όσο μεστή και βαλτή γίνεται για τον μέσο άνθρωπο.
Γιατί ο θεατής να επιλέξει αυτή την παράσταση, όταν υπάρχουν ακόμα πάρα πολλές εκεί έξω;
Ας την επιλέξει όποιος θέλει. Είναι μια παράσταση που μιλάει για ένα υπαρκτό πρόσωπο που ήταν δεμένο με την Θεσσαλονίκη. Αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί αιτία για τον θεατή,να την επιλέξει.
Διαβάστε σχετικά: Σηκώνει αυλαία το “δικό μας” Εν ονόματι της ποιήσεως