Ο Χαράλαμπος Κουρουνδής, υποψήφιος με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Α Θεσσαλονίκης απάντησε στις ερωτήσεις που έχει αποστείλει το alterthess στους υποψηφίους των συνδυασμών της Α’ Θεσσαλονίκης.
ΕΡ: Από τον Μάιο του 2010, όταν και ψηφίστηκε στη Βουλή το πρώτο Μνημόνιο, οι δείκτες που μετρούν τη φτώχεια και τις οικονομικές ανισότητες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Την ίδια στιγμή στην ευρωπαϊκή και στην εγχώρια πολιτική σκηνή έχουν κυριαρχήσει δύο απόψεις. Η πρώτη ορίζει την επιλογή του Μνημονίου και των πολιτικών που απορρέουν από αυτό ως μονόδρομο. Η δεύτερη απορρίπτει το Μνημόνιο επικαλούμενη εναλλακτικές προτάσεις για την οικονομία . Με ποια άποψη από τις δύο συμφωνείτε και ποια είναι τα άμεσα μέτρα που προτείνετε για την αντιμετώπιση της φτώχειας και των οικονομικών ανισοτήτων;
ΑΠ: Τα Μνημόνια και οι πολιτικές τις οποίες προβλέπουν αποτελούν μονόδρομο μόνο για το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Όμως, αυτές οι πολιτικές είναι τόσο άδικες και καταστροφικές, όσο και είναι έρμαια στις ανεξέλεγκτες κινήσεις των αγορών. Τα Ζάππεια Ι, ΙΙ και ΙΙΙ του Σαμαρά έχουν τόση αξία όση και η υπογραφή του, αυτή που δεν θα έβαζε στο πρώτο μνημόνιο και την έβαλε στο δεύτερο. Οι προεκλογικές δεσμεύσεις του Βενιζέλου έχουν τόση αξία όση και ο “πάτος στο βαρέλι” που υποτίθεται θα έμπαινε με το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Η πολιτική που θα ακολουθήσει η οποιαδήποτε κυβέρνηση συγκροτηθεί μετά τις εκλογές με τα μνημονιακά κόμματα δεν θα καθοριστεί από τις “ιδέες” που έχει στο κεφάλι του ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς ή ο Καρατζαφέρης, αλλά από το πώς θα προχωρήσει η κρίση στην Ισπανία και την Ιταλία. Αν πιστέψουμε τους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο, η Αριστερά φταίει για την κρίση διότι αντιστάθηκε στις «μεταρρυθμίσεις»-επιθέσεις που έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και χρόνια, αλλά και επειδή δεν έχει άμεση πρόταση διακυβέρνησης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η δύναμη που δίνει μία καθαρή απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Το μεταβατικό της πρόγραμμα είναι μια άμεση πρόταση για το σήμερα, που δημιουργεί ταυτόχρονα τη γέφυρα με το αύριο, με την κοινωνία που θέλουμε και μπορούμε να χτίσουμε. Η διαγραφή του χρέους, η κρατικοποίηση των τραπεζών, η αντικαπιταλιστική ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ και ο εργατικός έλεγχος δεν είναι προτάσεις για το μακρινό μέλλον, αλλά προτάσεις πάλης ενάντια στη φτώχεια και τις οικονομικές ανισότητες εδώ και τώρα. Όταν ζητάνε από την Αριστερά “προτάσεις για το σήμερα”, εννοούν ότι η Αριστερά πρέπει να κάνει προτάσεις που δεν θα ενοχλούν τους τραπεζίτες, δεν θα αμφισβητούν τα κέρδη των αφεντικών, δεν θα παραβιάζουν τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ριζοσπαστική αλλά ταυτόχρονα και πιο ρεαλιστική. Το κουμάντο στην κοινωνία πρέπει να το πάρουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι, αυτοί που παράγουν τον πλούτο, και να επιβάλουν εργατικό έλεγχο πάνω στην οικονομία.
ΕΡ: Χιλιάδες νέοι στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της ανεργίας ενώ πολλοί από αυτούς που εργάζονται αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της ανασφάλιστης εργασίας, της εκ περιτροπής εργασίας, του περιορισμού της συνδικαλιστικής ελευθερίας και κυρίως της μη τήρησης της μισθοδοσίας από τους εργοδότες. Τα παραπάνω προβλήματα έχουν οδηγήσει χιλιάδες νέους στην οικονομική μετανάστευση. Ποια ορίζετε ως τα αίτια που έχουν οδηγήσει στην περιγραφόμενη κατάσταση και ποιες είναι οι άμεσες λύσεις που προτείνετε;
ΑΠ: Όλα αυτά τα προβλήματα έχουν προκληθεί από τη διεθνή οικονομική κρίση, τη μεγαλύτερη από το 1929. Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων και γι’ αυτό τα προβλήματα που γεννά η κρίση φαίνονται πιο έντονα. Τα κλεισίματα των εργοστασίων και των επιχειρήσεων δεν είναι φυσικά φαινόμενα. Τα αφεντικά που βάζουν λουκέτο δεν το κάνουν συνήθως επειδή δεν έχουν χρήματα, αλλά γιατί η κερδοφορία τους έχει πέσει και έτσι προτιμούν να κρατήσουν τα κεφάλαια τους στην τράπεζα και τις μηχανές σβηστές, περιμένοντας καλύτερες μέρες ή παίζοντας στο μεταξύ στα διεθνή χρηματιστήρια. Η απάντηση σ’ αυτήν την αδίστακτη κερδοσκοπία με το τεράστιο κοινωνικό κόστος είναι οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες να λειτουργήσουν τις μηχανές για να παράγουν αδιαφορώντας για το ύψος της κερδοφορίας. Μ’ αυτόν τον τρόπο, από τη μία πλευρά οι θέσεις εργασίας δεν θα χαθούν, αλλά θα μπορούν να γίνουν καινούργιες προσλήψεις και από την άλλη παράγονται χρήσιμα πράγματα για την κοινωνία. Σε καιρό κρίσης, φτώχειας, ακόμη και πείνας, το να υπολειτουργούν εργοστάσια που παράγουν τρόφιμα, ρούχα και παπούτσια είναι κυριολεκτικά έγκλημα. Για να πραγματοποιηθούν, όμως, όλα αυτά, ο χάλυβας πρέπει να σταματήσει να είναι στον έλεγχο του Μάνεση και του Αγγελόπουλου και ο έλεγχος της ροής των επενδύσεων αλλά και της γης να σταματήσει να είναι στα χέρια του Προβόπουλου, και των άλλων τραπεζιτών και να περάσει στα χέρια των εργαζόμενων που είναι σε καλύτερη θέση να αποφασίσουν αν ένα οικόπεδο αξίζει να γίνει σχολείο ή εκκλησία, πολυκατάστημα ή φοιτητική εστία. Όλα αυτά βέβαια δεν θα τα επιβάλλουμε μέσω των εκλογών, αλλά με αγώνες, καταλήψεις και απεργίες, μέσα στα εργοστάσια, τις επιχειρήσεις, τα νοσοκομεία, τα σχολεία. Έχουμε δει μικρά δείγματα από το νοσοκομείο του Κιλκίς μέχρι την «Ελευθεροτυπία των εργαζομένων».
ΕΡ: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ο αριθμός των δημοσιών υπαλλήλων (μέχρι τις 9 Απριλίου του 2012) μόλις ξεπερνάει τις 700.000 όντας από τους μικρότερους στην Ευρωζώνη. Παράλληλα οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονται λόγω των δεσμεύσεων του μνημονίου ολοένα και περισσότερο. Ποια πολιτική σκοπεύετε να ακολουθήσετε στο ζήτημα των δημοσιών δαπανών σε αντιστοιχία με την παρατηρούμενη μείωση του βιοτικού επιπέδου;
ΑΠ: Είναι γεγονός ότι ο μύθος του «υπερδιογκωμένου» δημόσιου τομέα ήταν μια συνειδητή προσπάθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου για να αποπροσανατολίσει και να διαιρέσει τους εργαζόμενους. Την ίδια στιγμή βέβαια, οι καπιταλιστές συνεχίζουν να παράγουν είδη πολυτελείας τα οποία καταναλώνουν οι ίδιοι με τα συσσωρευμένα κέρδη τους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτείνει την έναρξη ενός μαζικού προγράμματος κατασκευής μέσων μαζικής μεταφοράς για να ανανεωθούν και να πυκνώσουν όλοι οι στόλοι των λεωφορείων, καθώς και ένα πρόγραμμα για κατασκευή ασφαλών πλοίων που θα ενώνουν σταθερά και τακτικά όλα τα νησιά με την ηπειρωτική χώρα και μεταξύ τους. Προτείνει τον εργατικό έλεγχο στη φαρμακοβιομηχανία, ο οποίος θα σήμαινε τεράστια ελάφρυνση για το ΕΣΥ, αφού αντί τα νοσοκομεία να πληρώνουν τους προμηθευτές, το φάρμακο μπορεί να γίνει δημόσιο αγαθό και να πωλείται σε τιμή κόστους ώστε να το έχουν δωρεάν όσοι το έχουν ανάγκη. Αντίστοιχα, προτείνει την ανέγερση καινούριων κατοικιών για εκατοντάδες χιλιάδες φτωχούς ανθρώπους, ντόπιους και μετανάστες, που συνεχίζουν να ζουν στο νοίκι, αλλά και εστιών για τους φοιτητές που τα τελευταία χρόνια δεν αντέχουν οικονομικά να σπουδάσουν σε πόλη μακριά από τους γονείς τους. Για να μπορέσουμε να δώσουμε εδώ και τώρα τέτοιες λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα που έχει οξύνει η κρίση, χρειάζεται να έχουμε συνολικό έλεγχο πάνω στις τράπεζες. Καμιά κυβέρνηση, όσο αριστερή κι αν είναι ή δηλώνει ότι είναι, δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό βήμα, όσο την κάνουλα των επενδύσεων την κρατάνε στα χέρια τους οι τραπεζίτες και όσο οι καπιταλιστές έχουν την ελευθερία να μεταφέρουν τα λεφτά τους από την Ελβετία μέχρι τα νησιά Καϊμάν. Απαιτείται κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, έτσι ώστε οι κινήσεις των λογαριασμών να ελέγχονται από τους εργαζόμενους. Αυτό αναγκαστικά σημαίνει ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με το ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εξασφαλίζει πως κάθε εθνική οικονομία της ΕΈ κινείται στο ρυθμό της συσσώρευσης κερδών και όχι για να ικανοποιεί μισθούς, συντάξεις, και δημόσια έργα για το συλλογικό καλό. Η έξοδος από την ΕΕ και το ευρώ είναι προφανής άμεση επιλογή για να αποκτήσουμε έλεγχο πάνω στον πλούτο των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων. Συνολικά, η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το σήμερα είναι η επιβολή εργατικού ελέγχου παντού, να ξηλώσουμε τα άχρηστα αφεντικά και να αναλάβουν το κουμάντο οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που ξέρουν από δουλειά.