Σύμφωνα με την Κομισιόν οι… θεσμοί δεν ζητούν από τη νέα ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε νέες μειώσεις των μισθών στον ιδιωτικό τομέα αλλά την καλούν να μην υλοποιήσει την προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ για την επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και να τηρήσει τη δέσμευση που απορρέει από το πρώτο μνημόνιο, σύμφωνα με την οποία οι μισθοί στην Ελλάδα θα πρέπει να συνδέονται με την παραγωγικότητα γενικά της οικονομίας και ειδικότερα της κάθε επιχείρησης.
Ουσιαστικά η Κομισιόν ζητάει από την νέα ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε μία… διόρθωση των χειρισμών της κυβέρνησης Παπαδήμου η οποία αν και προχώρησε στη μείωση του κατώτατου μισθού, από τα 751 στα 581 ευρώ, δεν επέβαλε τα 581 ως «εθνικό μισθό» και άφησε την… αγορά εργασίας να «αυτορυθμιστεί» μέσα από ατομικές συμβάσεις εργασίας και συμφωνίες εργοδοτών με «ενώσεις προσώπων».
Η «αυτορρύθμιση», από τις αρχές του 2012 μέχρι και τα μέσα στο 2014, έφερε… σπουδαία αποτελέσματα, το μοναδιαίο κόστος εργασίας στην Ελλάδα έπεσε κάτω από το επίπεδο χωρών της πρώην Ανατολικής Ευρώπης, φέροντας την Ελλάδα στη νούμερο ένα θέση μεταξύ των χωρών μελών της ζώνης του ευρώ σε ότι αφορά τις οικονομικές ανισότητες. Το αίτημα της Κομισιόν, για τη… διόρθωση, δεν είναι ακριβώς παράλογο καθώς απορρέει από τις παλιές συμφωνίες που έκαναν μαζί της, όπως και με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις.
Οι παλιές συμφωνίες προβλέπουν πως θα πρέπει να υπάρξει μία νέα… προσπάθεια μείωσης του μοναδιαίου κόστους εργασίας και αυτό, σύμφωνα με τις αντιλήψεις που κυριαρχούν στην Κομισιόν, μπορεί να επιτευχθεί με την καθιέρωση του «εθνικού μισθού» των 581 ευρώ και από εκεί και πέρα… βλέπουμε ανάλογα με το πώς θα πάνε τα πράγματα γενικά με την οικονομία και ειδικότερα σε κάθε επιχείρηση. Έχει ενδιαφέρον να κρατήσουμε πως μέχρι και το 2009 ποτέ δεν υπήρξε κάποιο ανάλογο αίτημα, για τη σύνδεση των μισθών με την παραγωγικότητα, αν και το επίπεδο των μισθών υπολειπόταν της παραγωγικότητας και ο κατώτατος θα έπρεπε να είναι περίπου στα 800 ευρώ.
Τι άλλαξε; Έγινε, μετά το 2009, περισσότερο «αντιευρωπαϊκή» η Κομισιόν και φλερτάρει με τις εργασιακές σχέσεις που υπήρχαν στην Άγρια Δύση; Και από πού, από ποια οικονομική σχολή, προκύπτει ότι μισθοί που δεν έχουν βιοποριστική διάσταση αποτελούν απάντηση στο πώς μια χώρα μπορεί να αντιμετωπίσει μία δημοσιονομική κρίση; Ούτε η Κομισιόν φλερτάρει με το νόμο δυτικά του Ελ Πάσο, ούτε καμία οικονομική σχολή υποστηρίζει αυτές τις ανοησίες, αυτό που άλλαξε είναι η οπτική γωνία, βλέπουν την Ελλάδα σαν αποικία χρέους, οπότε ποιοι μισθοί, ποιες συλλογικές συμβάσεις και ποια συνδικαλιστικά δικαιώματα… Ε, αυτό πρέπει να αλλάξει, είτε με συμφωνία, είτε με ρήξη.
*Ο Θεόφιλος Σιχλετίδης είναι ένας από τους Δύο Λύκους: καθημερινά, 12 με 1, στο ρ/σ «Στο Κόκκινο 93,4»