Του Paul Krugman
Εντάξει, δεν το είχα δει να έρχεται. Με όλα τα προβλήματα στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία, και την Πορτογαλία δεν είχα στραμμένο το βλέμμα στην Κύπρο. Αλλά εκεί ήταν η μεγάλη είδηση για το ευρώ αυτό το Σαββατοκύριακο. Σε αντάλλαγμα για ένα σχέδιο διάσωσης, η Κύπρος έπρεπε να επιβάλει ένα μεγάλο κούρεμα – δηλαδή, απώλεια – για όλους τους καταθέτες των τραπεζών της.
Μπορούμε όμως να καταλάβουμε γιατί το κάνουν αυτό: Η Κύπρος είναι ένας φορολογικός παράδεισος, ειδικά για τα assets των Ρώσων επιχειρηματιών. Αυτό σημαίνει ότι έχει ένα εξαιρετικά μεγάλου μεγέθους τραπεζικότομέα (σκεφτείτε την Ισλανδία) και ότι ένα σχέδιο διάσωσης χωρίς κούρεμα θα πρέπει να θεωρείται ως ένα πακέτο διάσωσης όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά και για τους Ρώσους της, ας πούμε, αβεβαίου εντιμότητας και ήθους. (Νομίζω ότι είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Mohamed El-Erian καταφέρνει να γράψει για αυτό το πράγμα, αρκετά εύλογα, χωρίς να αναφερθεί τόσο πολύ στο “ρωσικό ζήτημα”.)
Το μεγάλο πρόβλημα, όμως, είναι ότι δεν είναι μόνο μεγάλες ξένες καταθέσεις που θα κουρευτούν. Το κούρεμα των μικρών εγχώριων καταθέσεων είναι λίγο μικρότερο, αλλά εξακολουθεί να είναι σημαντικό. Είναι σαν οι Ευρωπαίοι να κρατούν μια πινακίδα νέον, γραμμένη στα ελληνικά και στα ιταλικά, λέγοντας ” η ώρα για να τρέξετε στις τράπεζες σας!”
Αύριο και οι επόμενες ημέρες αναμένεται να είναι πολύ ενδιαφέρουσες.
Πηγη: New York Times
