Άνοιξε τις πόρτες του χθες η κατάληψη στέγης του Ορφανοτροφείου για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που μετά από δύο εβδομάδες εγκλωβισμού στα σύνορα λόγω της απαγόρευσης διέλευσης που τους έχει επιβληθεί από τις αρχές της ΠΓΔΜ, αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Θεσσαλονίκη.
Η κατάληψη στέγης μεταναστών πραγματοποιήθηκε το Σάββατο και μέσα σε μόλις δύο μέρες αλληλέγγυοι κατάφεραν να επισκευάσουν αίθουσες του εγκαταλελειμμένου κτιρίου (πρώην ορφανοτροφείου) που ανήκει στην Εκκλησία, προκειμένου να δημιουργηθεί άλλη μια αυτοοργανωμένη δομή που θα καλύπτει στεγαστικές αλλά και υλικές ανάγκες των μεταναστών, χτίζοντας εντός της και ένα δίκτυο ιατρικής και νομικής υποστήριξης.
«Η αλληλεγγύη μας δομεί την αντίσταση απέναντι στην εξουσία, που στήνει σύνορα, φράχτες και στρατόπεδα συγκέντρωσης χαρακώνοντας την ανθρωπότητα, εντείνοντας τους διαχωρισμούς, θανατώνοντας τους πλεονάζοντες. Ο αγώνας για αξιοπρέπεια περνάει και μέσα από τον αγώνα για τους μετανάστες» αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους οι αλληλέγγυοι κάνοντας κάλεσμα για συνεισφορά σε είδη αλλά και σε έμπρακτη βοήθεια.
Ήδη από χθες είκοσι περίπου μετανάστες, εκ των οποίων μία οικογένεια, έφτασαν στον χώρο ενώ σήμερα αναμένονται άλλες δύο οικογένειες.
Ο Othman, 27 χρονών, από το Μαρόκο έφυγε από την χώρα του όταν έχασε την δουλειά του στο αεροδρόμιο της Casablanca. «Ταξίδεψα από την Σμύρνη σε μια βάρκα μαζί με ακόμη 57 πρόσφυγες. Κάποια στιγμή χάλασε η μαχανή και τρομοκρατηθήκαμε, ευτυχώς καταφέραμε να την βάλουμε μπρος και φτάσαμε σώοι στην Μυτιλήνη. Αυτή ήταν η πιο δύσκολη στιγμή για μένα. Έπειτα έμεινα 12 μέρες απίστευτης ταλαιπωρίας στην Ειδομένη στο κρύο και στις λάσπες. Διαμαρτυρηθήκαμε πολλές φορές ειρηνικά στο όνομα των Μαροκινών να ανοίξουν τα σύνορα. Πλέον δεν πιστεύω ότι θα ανοίξουν τα σύνορα και για μας αφού η πολιτική του διαχωρισμού που ακολουθούν οι ευρωπαϊκές χώρες είναι ρατσιστική. Είναι σαν να σου λένε ότι κάποιοι έχουν ανάγκη να ζήσουν ελεύθερα και κάποιοι όχι» λέει και προσθέτει:.
«Ήρθα εδώ χτες και ήταν το πρώτο βράδυ που κοιμήθηκα μετά από πολλές μέρες σαν μωρό. Υπήρχε ζέστη και πολύ αγάπη από τον κόσμο. Εδώ με σέβονται. Θέλω να προσπαθήσω να ξαναστήσω την ζωή μου στην Θεσσαλονίκη και θα βοηθήσω και αυτούς που με βοηθούν τώρα. Ήδη απέκτησα φιλίες με τους υπόλοιπους μετανάστες και αυτές οι φιλίες είναι πιο δυνατές γιατί φτιάχνονται στα πιο δύσκολα.
Δίπλα του ο Μοχάμετ, 18 χρονών επίσης από το Μαρόκο. Δείχνει το κεφάλι του που ήταν χτυπημένο από γκλομπ αστυνομικού τις μέρες της έντασης στην Ειδομένη. «Θέλω και εγώ να ξεκινήσω μια νέα ζωή για να βοηθήσω την οικογένεια μου που ζει στο Μαρόκο. Είμαστε όλοι διατεθειμένοι να βοηθήσουμε την προσπάθεια αυτή που κάνουν οι άνθρωποι στην κατάληψη εδώ» τονίζει.
Στην κουζίνα αλληλέγγυοι μαγείρευαν το γεύμα του μεσημεριού και ήδη οι πρώτες προμήθειες από κόσμο της περιοχής και όχι μόνο έχει φτάσει. Η ανάγκη σε στρώματα κουβέρτες, σεντόνια, καθαριστικά και είδη υγιεινής είναι μεγάλη. Στην είσοδο της κατάληψης στην οδό Λαμπράκη έχει αναρτηθεί η λίστα με τα είδη που χρειάζεται να συγκεντρωθούν. Η γειτονιά αγκαλιάζει σιγά σιγά την δομή και κάτοικοι της Τούμπας έρχονται να βοηθήσουν τους αλληλέγγυους της κατάληψης.
Ωστόσο η εκκλησία στην οποία ανήκει το κτίριο δεν έχει δείξει την ανάλογη ευαισθησία.
Το μεσημέρι ένταση δημιουργήθηκε όταν ιερείς προσπάθησαν να μπουν στην Κατάληψη. Καταληψίες με κόσμο της γειτονιάς και περαστικούς στο πλευρό τους υπερασπίστηκαν την ύπαρξη της κατάληψης και οι ιερείς αποχώρησαν.
Άμεση είναι, σύμφωνα με την ανακοίνωση των αλληλέγγυων, η ανάγκη για συνεχή παρουσία κόσμου στην κατάληψη και πλαισίωση της συνέλευσης στις 6μμ.
Σταυρούλα Πουλημένη