in

Η κλιματική αλλαγή δεν έρχεται, είναι εδώ. Φταίει όμως μόνο αυτό;

Της Ερμιόνης Φρεζούλη

Η «θεομηνία» της Κυριακής 15 Φλεβάρη που χτύπησε όλο το Αιγαίο και φυσικά τη Χϊο ξαναθύμισε σε δημοτικές και περιφερειακές αρχές την κλιματική αλλαγή. Αυτή είναι υπεύθυνη για τις καταστροφές που έγιναν λόγω των ισχυρών νοτιάδων σε πολλά νησιά του Αιγαίου. Η θάλασσα βγήκε στη στεριά… οι δρόμοι γέμισαν φύκια, πέτρες, βότσαλα και …σκουπίδια (που εμείς έχουμε πετάξει στη θάλασσα). Βέβαια, σύμφωνα με όσα έχουμε μάθει μέχρι τώρα, φαίνεται ότι οι παρατεταμένοι νοτιάδες οδήγησαν σε άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Οπότε μπορεί και πάλι να φταίει ο «στρατηγός άνεμος». Μικρή σημασία έχει.

Οι καταγγελίες για την ανεπάρκεια των τοπικών αρχών δίνουν και παίρνουν. Και οι αρχές προσπαθούν να κρυφτούν και πάλι πίσω από την κλιματική αλλαγή. Όπως γίνεται και με τις φωτιές, όπως και με τις πλημμύρες, προς το παρόν οι σεισμοί την έχουν γλιτώσει.

Είναι όμως μόνο η κλιματική αλλαγή ή έστω οι νοτιάδες υπεύθυνοι για την κατάσταση αυτή;

Οι ανεπάρκειες των κυβερνήσεων και των τοπικών αρχών προφανώς και παίζουν τεράστιο ρόλο. Έργα ημιτελή, κακοσχεδιασμένα από κάποιο γραφείο πολύ μακριά από τον τόπο υλοποίησης τους, χωρίς τα προβλεπόμενα υλικά, όλα αυτά είναι γνωστές παθογένειες που δεν έχουν καταφέρει (ή δε θέλουν) πολιτικοί υπεύθυνοι να αντιμετωπίσουν.

Και όχι μόνο. Χτίζουμε σπίτια και επιχειρήσεις πάνω στον αιγιαλό και πάνω στα ρέματα, μέσα στα δάση. Παλεύουμε για να νομιμοποιήσουμε τις αυθαιρεσίες μας. Και ψηφίζουμε αυτούς που θα ρίξουν το τσιμεντάκι στην ακρογιαλιά.

Ωστόσο, σε όλο αυτό το δημόσιο διάλογο (με ή χωρίς εισαγωγικά μιας και μέσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο διάλογος είναι κάτι σχετικό) ξεχνάμε ότι εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες φωνάζουν ότι αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα τα πράγματα θα είναι δύσκολα για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Η φύση δεν εκδικείται, η φύση απλά μας περιβάλλει.Μπορεί την Κυριακή να ήταν οι νοτιάδες, αλλά ίσως να είναι και μια εικόνα από το όχι πολύ μακρινό μέλλον.

Είναι σαφές ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν πυκνώσει και ενταθεί. Και σίγουρα δεν είναι θεομηνίες. Εκατομμύρια (αν όχι δισ.) έχουν ξοδευτεί εδώ και δεκαετίες για τα προγράμματα adaptation & mitigation (προσαρμογής και μετριασμού της κλιματικής αλλαγής). Πανεπιστήμια, δήμοι, περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν «τρέξει» δεκάδες τέτοια προγράμματα. Κάποια με συγκεκριμένες προτάσεις, κάποια χωρίς απτά αποτελέσματα. Ελάχιστα πάντως έγιναν πράξη, έργα σωστά με αρχή και τέλος. Τα περισσότερα θάφτηκαν μέσα σε γραφεία δήμων ή είδαν το φως μόνο σε επιστημονικές ανακοινώσεις.

Οι προβλέψεις ωστόσο είναι γνωστές. H ανατολική Μεσόγειος αναμένεται να πληγεί πρώτη από τις επιπτώσεις της κλιματικής μεταβολής. Εδώ και χρόνια κυκλοφορούν χάρτες που προβλέπουν βάσει επιστημονικών δεδομένων, τη βύθιση ολόκληρων περιοχών λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο. Γέμισαν τα πρωτοσέλιδα αυτής της εβδομάδας με τους διθύραμβους για την έναρξη των ερευνών για υδρογονάνθρακες στα «οικόπεδα» νότια της Κρήτης. Συνεχίζουμε, δηλαδή, στο ίδιο μοτίβο. Το αφήγημα ότι η Ελλάδα γίνεται ενεργειακός κόμβος και θα «τρώμε με χρυσά κουτάλια» καλά κρατεί.

Και εμείς… Keep walking

*Η Ερμιόνη Φρεζούλη είναι μέλος της συλλογικότητας Gastivists collective

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Στη Ρώμη, γίνεται λόγος άνευ νοήματος για την «αστική αναγέννηση»: οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι είναι αυτοί που κρατούν την πόλη ενωμένη