Η καλή καρδιά των αφεντικών. Του Αλεσάντρο Ρομπέκι

Αν σας αρέσει να κάνετε οχτάρια στην οδήγηση, αν σας αρέσουν τα αυτογκόλ και νιώθετε θαυμασμό για τον αυτοτραυματισμό, τα επιχειρήματα αυτών που κατεδαφίζουν το άρθρο 18 (Σ.τ.Μ.: το άρθρο του Καταστατικού των Εργαζομένων που προστατεύει από τις άδικες απολύσεις), θα σας φανούν διασκεδαστικά. 

Αμίμητος ο καθηγητής Μόντι: το να κάνεις ένα νόμο και να λες ενώ τον κάνεις «Θα επαγρυπνούμε κατά των αυθαιρεσιών», σημαίνει ότι γνωρίζεις πως θα υπάρξουν αυθαιρεσίες. Είναι σαν να λέει ο χειρουργός στην ομάδα του, ενώ χειρουργεί έναν ασθενή: «Προσέξτε, χρειάζεται λεπτότητα όταν θα πείτε στους συγγενείς του ότι πέθανε». 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που είναι ο πρώτος υποστηρικτής της κυβέρνησης Μόντι (περισσότερο κι από κάποιους υπουργούς, αν πιστέψουμε τα χρονικά), υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια τη μεταρρύθμιση, και ταυτόχρονα λέει ότι το πρόβλημα δεν είναι το άρθρο 18, αλλά «η κατάρρευση συγκεκριμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων». Οι οποίες καταρρέουν επειδή οι διοικήσεις δεν πληρώνουν τις επιχειρήσεις, επειδή οι μαφιόζοι τούς επιβάλλουν προστασία, επειδή οι πολιτικοί ζητάνε μίζες, επειδή οι δικαστικές αποφάσεις αναμένονται για χρόνια. Νόμους γι’ αυτά τα πράγματα δε βλέπουμε – για το άρθρο 18 όμως ναι. 

Μπορεί να είναι καθηγητές, όχι όμως της λογικής. 

Ο Φερούτσιο ντε Μπόρτολι στην Corriere μας μαλώνει (εμάς, το manifesto, ουάου, είμαστε διάσημοι!), επειδή «μέσω μιας φθαρμένης επανάληψης διανοητικών σχημάτων του παρελθόντος, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα ιδεολογικό χάσμα». Και γιατί; Επειδή πιστεύουμε και επειδή γράφουμε ότι με ένα νόμο που διευκολύνει τις απολύσεις, οι επιχειρηματίες θα απολύσουν πιο εύκολα. Είμαστε πια εντελώς χαζοί: νομίζουμε ότι με ένα νόμο που καταργεί τις διαβάσεις των πεζών, θα παρασυρθούν περισσότεροι πεζοί. Μα άκου τι μας έρχεται στο νου! Ιδεολόγοι… 

Στο μεταξύ, η Corriere, που είναι ελάχιστα ιδεολόγος, βάζει στη σελίδα 53 την απόφαση του δικαστηρίου για τους εργάτες του συνδικάτου Fiom της Fiat του Μέλφι, οι οποίοι με το νέο νόμο θα ήταν «νόμιμοι» άνεργοι. Με λίγα λόγια: αγαπητοί επιχειρηματίες, σας φτιάχνουμε ένα νόμο για να απολύετε, αλλά εσείς, σας παρακαλούμε, μην τον χρησιμοποιήσετε πολύ. Κάνουμε έκκληση στην καλή σας καρδιά. 

Παραφράζοντας τη Τζέσικα Ράμπιτ, το υπέροχο αυτό καρτούν: «τα αφεντικά δεν είναι κακά. Το manifesto τα σχεδιάζει έτσι!».