Δεν πρόκειται να πάει, όπως με τσαμπουκά δήλωσε, στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής ο Παπάς της Χρυσής Αυγής. Δεν έχει καμιά δουλειά η Βουλή, διεμήνυσε, με το είδος της διαμαρτυρίας του έξω από το Mega, κι αυτός δίνει λόγο μόνο στη Δικαιοσύνη και στον λαό. Προφανώς δίνει επίσης λόγο και στο εργαλείο με το οποίο τον εφοδίασε ο Θεός της Ελλάδας για να ουρεί και για κάποιες άλλες χρήσεις, όπως έδειξε η πατριωτική πρωτοβουλία του.
Και η Βουλή, αντί να επαινέσει αυτό το άξιο τέκνο της πατρίδας, που άλλα άξια τέκνα της πατρίδας ανέδειξαν βουλευτή, του ζητάει το λόγο. Με αποτέλεσμα να τίθεται ένα μείζον θέμα δημοκρατίας: Είναι δυνατό το κράτος να ασχολείται με τα μπροστινά του Παπά ή, αύριο μεθαύριο, αν ο εθνικός αγώνας του κλιμακωθεί, και με τα πισινά του; Και αλήθεια, υπάρχουν ουρολόγοι και πρωκτολόγοι στην Επιτροπή Δεοντολογίας – ειδικότητες απαραίτητες για την ενασχόληση με τη Χρυσή Αυγή;
Ας μας πουν επίσης οι φωστήρες, οι οποίοι διώκουν το ευμέγεθες, όπως μπορούμε να φανταστούμε από το χρυσαυγίτικο ενθουσιασμό που προκάλεσε, φρόνημα του Παπά: Δεν μπορεί ο πατριωτισμός να εδρεύει όχι μόνο στην καρδιά, όχι μόνο στο στήθος, όχι μόνο στο μουστάκι, αλλά, και σε άλλα πιο απόκρυφα μέρη του σώματός; Και ποιος μπορεί να μεμφθεί έναν γνήσιο φασίστα αν ο πατριωτισμός του δεν εκφράζεται μόνο με λόγια, μόνο με πάθος για την καθαρότητα της φυλής, μόνο με επιθέσεις εναντίον ανθελλήνων και υπανθρώπων -άντε και με κάνα φόνο- αλλά και με ένα καλό δημόσιο κατούρημα;
Και πώς αγνοούν το ταράκουλο των Τούρκων από αυτή την επίδειξη φρονήματος, που περιγράφει η παλιά παροιμία; Βαστάτε, Τούρκοι, τ’ άρματα να κατουρήσει ο σκύλος…