Ανακοίνωση σχετικά με την υπόθεση των πέντε εκζητούμενων φοιτητών από την ΙΤαλία εξέδωσε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα τυο Ανθρώπου διαπιστώνοντας σημαντικότατες παραβιάσεις δικαιωμάτων παρά το αίσιο τέλος της υπόθεσης.
“Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου παρέστη ως μάρτυρας στην υπόθεση των πέντε εκζητουμένων φοιτητών από την Ιταλία δια του Δημήτρη Σαραφιανού, Αντιπροέδρου της, κατά τις τρεις ημέρες της δικασίμου. Παρότι η υπόθεση είχε αίσιο τέλος, αναδείχθηκαν σημαντικότατες παραβιάσεις δικαιωμάτων. Πέραν των ζητημάτων που αφορούσαν αοριστίες του εντάλματος, παραβίαση της αρχής της ειδικότητας, παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας και του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, πρωτίστως αναδείχθηκαν ζητήματα όσον αφορά το διττό αξιόποινο”. τονίζει η ΕΕΔΑ και προσθέτει:
“Η λογική της αμοιβαίας αναγνώρισης των ευρωπαϊκών δικαιικών συστημάτων και η εφαρμογή του ευρωπαϊκού εντάλματος χωρίς να εξετάζεται o διαφορετικός νομικός χαρακτηρισμός της πράξης ή το πλαίσιο της ποινής, οδηγεί σε σαφείς παραβιάσεις της αρχής της αναλογικότητας. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι το βαρύτερο ποινικό πλαίσιο αντιμετώπισης μιας περίστασης καθίσταται ο κανόνας σε ολόκληρη την Ευρώπη ανεξάρτητα από το αν ο εκζητούμενος εντάσσεται στην αλλοδαπή έννομη τάξη και δύναται να προσανατολίσει αναλόγως την συμπεριφορά του. Έτσι εν προκειμένω, περιστατικά που στην Ελλάδα -αν αποδεικνύονταν- θα αντιμετωπίζονταν το πολύ ως διατάραξη κοινής ειρήνης με ποινική αντιμετώπιση ελαχίστων μηνών, στην Ιταλία αντιμετωπίζονται ως “καταστροφές και λεηλασίες” με πλαίσιο ποινής από 8 ως 15 έτη και αόριστο χρόνο προσωρινής κράτησης”.
“Για να γίνει κατανοητή η διάκριση, κατά τον ιταλικό ποινικό κώδικα αν το ίδιο ακριβώς αδίκημα τελείται με σκοπό προσβολής της κρατικής ασφάλειας τιμωρείται με την ποινή του θανάτου (και πλέον μετά την κατάργηση της θανατικής ποινής με ισόβια). Επιπρόσθετα, η έκδοση ημεδαπού από το ίδιο του το κράτος ως υπόπτου για να δικασθεί σε ξένο δικαιικό σύστημα (τόσο από πλευράς ουσιαστικών, όσο και από πλευράς δικονομικών κανόνων) διαρρηγνύει το δεσμό του πολίτη με το κράτος του. Συνεπώς το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης ενέχει κινδύνους παραβίασης των υπερασπιστικών δικαιωμάτων, ιδίως όταν εφαρμόζεται για την παράδοση ημεδαπών” καταλήγει