Κοντόφθαλμο, αυτοκαταστροφικό και άδικο χαρακτηρίζει το “σχέδιο διάσωσης” στην Κύπρο ο Economist αναφερόμενος στην επιβολή κουρέματος στις καταθέσεις έως 100 χιλιάδες. Στο άρθρο στημειώνεται ότι η επιβολή «κουρέματος» 9,9% στις καταθέσεις άνω των 100 χιλιάδων ευρώ ήταν σχετικά αναμενόμενη, καθώς το τελευταίο διάστημα γινόταν η σχετική συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
«Η πολιτική του να σωθούν εύποροι Ρώσοι με τα χρήματα που θα δάνειζαν οι λιτοί Γερμανοί δεν θα πήγαινε πολύ μακριά» γράφει χαρακτηριστικά το περιοδικό.
Για τις περιπτώσεις των καταθετών που θα φορολογηθούν με 6,75% (καταθέσεις έως 100 χιλιάδες ευρώ) ο Economist τονίζει πως η απόφαση είναι λανθασμένη για τρεις λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με τους φόβους ότι η κρίση χρέους θα πάρει νέες διαστάσεις.
«Στην Ευρωζώνη ασφαλώς θα ‘πουλήσουν’ τη συμφωνία με το αιτιολογικό ότι η Κύπρος είναι μια μοναδική περίπτωση, όπως και η Ελλάδα πριν από ένα χρόνο. Αν όμως ήσουν αποταμιευτής σε χώρα της περιφέρειας και συνειδητοποιούσες ότι η χώρα σου χρειαζόταν περισσότερα κεφάλαια, ποια θα ήταν η πρώτη σου εκτίμηση; Ότι η ποτέ δεν θα συνέβαινε αυτό που έγινε στην Κύπρο ή ότι έχει δημιουργηθεί ένα προηγούμενο, το οποίο αντανακλά τις ανάγκες των χωρών που δανείζονται κεφάλαια από τις αγορές να μοιραστούν με κάποιον το βάρος;» αναφέρει ο Economist και προσθέτει ότι ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την αρχή της ισότητας. Πρόκειται, όπως λέει, για μια πολύ επιλεκτική δικαιοσύνη.
Επίσης το περιοδικό αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Ευρωζώνης ότι η περίπτωση της Κύπρου είναι μοναδική.”Ήδη αρκετοί έχουν αρχίσει να σκέφτονται την περίπτωση της εξίσου μικρής Λετονίας, στην οποία επίσης βρίσκουν καταφύγιο ρωσικά κεφάλαια, εν όψει εισόδου στην Ευρωζώνη το 2014..” αναφέρει .
Ο τρίτος λόγος είναι στρατηγικός σύμφωνα με το περιοδικό το οποίο επισημαίνει ότι η απόφαση για την Κύπρο δεν έχει συνοχή. Η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη είχε ηρεμήσει για ένα διάστημα, κυρίως χάρη στην ετοιμότητα της ΕΚΤ να παρέμβει σε χώρες που έχουν ανάγκη. Το τίμημα για αυτό ήταν ασφαλώς τα προγράμματα λιτότητας. Όμως το τίμημα πλέον έγινε ακριβότερο και το δίχτυ ασφαλείας για την ΕΚΤ λεπτότερο.
Τέλος, ο Economist υποστηρίζει ότι με την απόφαση αυτή η ΕΕ απομακρύνεται από θεσμικές αλλαγές που χρειάζονται για να τελειώσει μια και καλή η κρίση χρέους, θεσμικές αλλαγές όπως η χρησιμοποιήση του ΤΧΣ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ώστε να αποδυναμωθεί ο δεσμός μεταξύ κυβερνήσεων και τραπεζών.
Αν εξαιρέσεις όλα αυτά σχολιάζει σκωπτικά ο Economist, είναι μια καλή συμφωνία…