Ζήτημα «ατομικής ευθύνης» και ο θάνατος του 52χρονου εργάτη στη Σίνδο;

Αυξάνονται τα ερωτήματα, τόσο για τον ΕΟΔΥ, όσο και για την ίδια την επιχείρηση στην οποία εργαζόταν ο 52χρονος που κατέληξε την Παρασκευή στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», προσβεβλημένος από τον κορονοϊό.

Σύμφωνα με την καταγγελία του ΕΚΘ στην εφημερίδα «Μακεδονία», η επιχείρηση ήταν σε λειτουργία ακόμη και όταν ο ίδιος ο αποθανών αλλά και συνάδελφός του εμφάνισαν συμπτώματα και νοσηλεύτηκαν.

Η χημική βιομηχανία που εργαζόταν ο 52χρονος εδράζεται στη Σίνδο και παράγει χρώματα αυτοκινήτων, που εξάγει κυρίως στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, συμπτώματα πρώτα είχε εμφανίσει ο συνάδελφος του 52χρονου, που εργαζόταν ως οδηγός του λεωφορείου που μετέφερε 11 άτομα στην επιχείρηση. Στη συνέχεια συμπτώματα εμφάνισε και ο 52χρονος, ο οποίος ειδοποίησε τον ΕΟΔΥ στις 25 Μαρτίου και νοσηλεύθηκε τις επόμενες μέρες στο Παπαγεωργίου, ενώ ο συνάδελφός του ήδη νοσηλευόταν στο ΑΧΕΠΑ.

Η πληροφορία για τον θάνατο του 52χρονου έφτασε στο Εργατικό Κέντρο μέσω του σωματείου χειριστών, το οποίο ενημέρωσε μεταξύ άλλων την Επιθεώρηση Εργασίας αλλά και την Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας. Η αστυνομία και ο ΕΟΔΥ επισκέφθηκαν μόλις την Παρασκευή την επιχείρηση, η οποία λειτουργούσε κανονικά, και προχώρησαν στην θερμομέτρηση των εργαζομένων.

Το εξοργιστικό είναι, όπως κατήγγειλε μιλώντας στον ρ/σ Στο Κόκκινο Θεσσαλονίκης ο πρόεδρος του Εργατικό Κέντρου Θεσσαλονίκης Χ. Κυπριανίδης, ότι το εργοστάσιο λειτουργούσε ακόμη και όταν εμφάνισαν συμπτώματα οι δύο εργαζόμενοι ενώ, ακόμη και μετά τον θάνατο του 52χρονου, δεν έχει ξεκαθαριστεί αν θα συνεχίσει τη λειτουργία του. Για την Δευτέρα, ωστόσο, έχει ανακοινωθεί ότι θα παραμείνει κλειστό λόγω πένθους.

«Το περιστατικό έφτασε ως πληροφορία σε εμάς μετά την ανακοίνωση του θανάτου του, καθώς και ότι υπήρχε και άλλο κρούσμα στην ανοικτή κατά τ` άλλα επιχείρηση» σημείωσε ο κ. Κυπριανίδης τονίζοντας πως αυτό προκάλεσε αγωνία σε όλους τους εργαζόμενους αλλά και στις οικογένειές τους.

«Το να υπάρχει εργαζόμενος με κρούσμα κορονοϊού που να εργάζεται ανάμεσά τους και να συνεχίζει η εταιρεία να λειτουργεί δεν το είχαμε ξανασυναντήσει» σχολίασε μεταξύ άλλων.

Σύμφωνα με τον κ. Κυπριανίδη, το ΕΚΘ ήρθε σε επαφή με τον ΕΟΔΥ ο οποίος δεν είχε κανένα στοιχείο ιχνηλάτησης από την επιχείρηση.

«Ακόμη και αν δεν είχαν ενημέρωση από τον ίδιο τον εργαζόμενο, που είναι ο μηχανισμός που πρέπει να δουλεύει στο ακέραιο αυτή τη στιγμή για την ιχνηλάτηση;» διερωτήθηκε, προσθέτοντας πως αν γινόταν σωστά η ιχνηλάτηση των δύο εργαζόμενων θα έφταναν γρήγορα στην εργασία του. Επέρριψε όμως ευθύνες και στην εταιρεία, η οποία «θα έπρεπε να ενδιαφερθεί γιατί έχει την αστική ευθύνη για τον χώρο εργασίας, ο οποίος πρέπει να είναι πλήρως ασφαλής».

Και εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο πρόβλημα: γιατί ο ΕΟΔΥ δεν έφτασε μέσω της ιχνηλάτησης στο εργοστάσιο που εργάζονταν ο 52χρονος αλλά και ο συνάδελφός του αφότου βγήκαν θετικοί στον ιό;

Γιατί το εργοστάσιο παρέμεινε ανοιχτό και πως διασφαλίζει ο ΕΟΔΥ και οι αρμόδιες υπηρεσίες την ασφάλεια εργοστασίων που λειτουργούν εν μέσω πανδημίας;

Γιατί ενώ εφαρμόζονται τα πιο σκληρά μέτρα περιορισμού της κίνησης, υπάρχουν ακόμη χώροι εργασίας που παραμένουν ανοιχτοί και στους οποίους δεν τηρούνται τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων;

Γιατί εξαντλείται γενικότερα η αυστηρότητα των μέτρων σε καταγγελίες για συνωστισμό στους δημόσιους χώρους ή στις ουρές των τραπεζών, ενώ καθημερινά υπάρχουν αχαρτογράφητοι χώροι στους οποίους οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλέψουν χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας με όποιο κόστος;

Είναι τελικά ο θάνατος του 52χρονου ένα ζήτημα «ατομικής ευθύνης»;

Σταυρούλα Πουλημένη