Η Claude Pujade- Renaud δεν είναι νέα στα γαλλικά γράμματα. Από το 1978 έχει γράψει πολλές νουβέλες και μυθιστορήματα, ενώ έχει ασχοληθεί και με την ποίηση. Ιδιαίτερα δραστήρια, έχει ασχοληθεί με το χορό ως χορεύτρια, χορογράφος, δασκάλα χορού, έχει τελέσει καθηγήτρια του πανεπιστημίου του Παρισιού και αρχισυντάκτης περιοδικού ως το 1992. Έχει βραβευθεί εις διπλούν: με το Goncourt des Lyceens για το μυθιστόρημά της «Η Πεθερά» και το 2004 με το Grand Prix de la Societe des gens de lettres.«Οι γυναίκες του λαθροθήρα» είναι ο τίτλος του ενός από τα δύο πιο πρόσφατα έργα της, που εκδόθηκαν το 2010.
Ο λαθροθήρας στο μυθιστόρημα αυτό ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του Ted Hughes, του περίφημου βρετανού ποιητή. Ο Ted θα γνωρίσει την τότε πρωτοεμφανιζόμενη στα λογοτεχνικά δρώμενα αλλά πολλά υποσχόμενη Sylvia Plath, θα ερωτευθούν, θα παντρευτούν, θα κάνουν δύο παιδιά μαζί. Ο ένας εμπνέει τον άλλον, τον συμπληρώνει, τον στηρίζει. Ζουν από την ποίησή τους. Ζουν για την ποίησή τους. Για αρκετό καιρό. Ώσπου ο Ted θα γνωρίσει την Assia Wevill, την εξωτική καλλονή για την οποία θα αφήσει τη Sylvia. H Sylvia θα αυτοκτονήσει, στοιχειώνοντας και τους δύο. Σε λίγο καιρό, θα ακολουθήσει η αυτοκτονία της Assia, πανομοιότυπη της πρώτης. Θα πάρει μαζί της και το ένα παιδί που είχε κάνει με τον Ted.
Η εξαιρετική αυτή μυθιστορία πραγματεύεται αληθινά γεγονότα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η συγγραφέας επιχειρεί κάποιου είδους βιογραφία. Είναι οργανωμένη σε ημερολόγιο, κάτι που την καθιστά ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Διεισδύει στις σκέψεις και τα συναισθήματα όσων εμπλέκονται, και αυτοί είναι παραπάνω από τρεις. Καλλιεργεί σταδιακά στον αναγνώστη την επιθυμία να ανατρέξει στο έργο των δύο καλλιτεχνών, να εξακριβώσει κάθε λεπτομέρεια. Ποτέ, όμως, δεν είναι βέβαιο το ποια στοιχεία είναι όντως αληθινά και ποια όχι. Ίσως πρόκειται για μια ακόμη διαφορετική ανάγνωση του έργου τους.
Σελίδες 432, εκδόσεις Ψυχογιός (2011)
Eπιμέλεια: Ανθή Κανιούρα