«Μυρίζω θάνατο», σου είπα, την ώρα του τελευταίου σπασμού,
ενός ακίνδυνου καθημερινού οργασμού
«Είμαι πλήρης απουσιών».

Τον αποκλεισμό τους από την παροχή οικονομικής στήριξης της κυβέρνησης καταγγέλλουν εργαζόμενοι του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το οποίο υπενθυμίζεται ότι αναβλήθηκε λόγω του κορονοϊού.

Μεγάλη ανησυχία υπάρχει τις τελευταίες μέρες ανάμεσα στους καλλιτέχνες στο Θέαμα-Ακρόαμα, αφού μετά την οριστική παύση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας λόγω των μέτρων κατά του κορονοϊού, πολλοί είναι εκείνοι που δεν δικαιούνται να πάρουν το έκτακτο επίδομα των 800 ευρώ.

Διαδικτυακή συναυλία διοργανώνει η καμπάνια «Covid-19: Κανένας Μόνος/ Καμία Μόνη» την Κυριακή το βράδυ. «Δυναμώνουμε την ένταση στα σαλόνια και στα μπαλκόνια και ακούμε μουσικάρες. Για να ξορκίσουμε τον φόβο. Για να νιώσουμε πιο δυνατοί και δυνατές» αναφέρει το κάλεσμα για τη συναυλία που θα μεταδοθεί ζωντανά από τη σελιδα Covid19: Κανένας Μόνος / Καμία Μόνη).

Υπάρχουν κάποιες πολύ αξιόλογες ταινίες που δυστυχώς δεν κατάφεραν να πάρουν διανομή στην Ελλάδα για τον Α ή Β λόγο. Μία απ’ αυτές είναι το "Sunday Illness" του Ramon Salazar (Piedras 2002). Πρεμιέρα το 2018 στο 68ο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Εφτά Βραβεία για ένα ψυχολογικό θρίλερ που σε κρατάει μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο χάρη στις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Ένα ταξίδι από την Ισπανία στη Γαλλία, μέχρι και στην Ανδόρα. Η πολυπόθητη (επαν)ένωση δύο ανθρώπων, δύο γυναικών θα έλθει μόνο όταν επιστρέψουν γυμνές στο φυσικό τους περιβάλλον, το υγρό στοιχείο.

Το νέο τραγούδι του Δημήτρη Μυστακίδη, βασισμένο στο ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος» γράφτηκε πριν την καραντίνα, αλλά, όπως λέει ο ίδιος, η κατάσταση καθυστέρησε το βίντεο.

Οι συστάσεις με το σκηνοθετικό δίδυμο, Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν είναι μάλλον περιττές. Ο όρος ουμανιστές νομίζω τους αντιπροσωπεύει καλύτερα από κάθε άλλο. Δύο Χρυσοί Φοίνικες με τη "Ροζέτα" το 1999 και το "Παιδί" το 2005 και μία μακρά διαδρομή που φτάνει μέχρι το σήμερα με τον "Νεαρό Αμέντ". Στο κέντρο του έργου τους διαχρονικά βρίσκεται ο άνθρωπος. Ακριβώς αυτό συμβαίνει στο "Deux jours, une nuit" (2014) με την εκθαμβωτική, Μαριόν Κοτιγιάρ κινεί το νήμα της πλοκής.

Υπερτερεί το στοιχείο του αστυνομικού θρίλερ ή ιστορία μίας αληθινής αγάπης στην ταινία του Χουάν Χοσέ Καμπανέλα που έμελλε να του φέρει το OSCAR ξενόγλωσσης ταινίας του 2010 στην 82η τελετή απονομής των Βραβείων της αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου; Μία παλίρροια εικόνων, ένα κρεσέντο ανατροπών που ενεργοποιεί τα συναισθήματα και σε κρατάει σε εγρήγορση μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Για να δώσουμε απαντήσεις πρέπει σίγουρα να δούμε περισσότερες από μία φορά αυτό το εξαιρετικό φιλμ και να ανατρέξουμε στα γεγονότα της εποχής που αναφέρεται.

«Επειδή ο Λόγος δε βρήκε ακόμα χώρο να λέγεται, θα τον τραγουδήσουμε από τα σπίτια μας και θα τον στείλουμε μέχρι τα δικά σας. Επιθυμία μας είναι να ξορκίσουμε με το τραγούδι και τη μουσική όσα μέχρι τώρα η ιστορία έγραψε με μαύρο, με την ευχή να μην ανήκει το "σήμερα" σε αυτές τις σελίδες. Ας ακουστεί λοιπόν μια διαφορετική "Νίκη"!!!» δηλώνουν οι «ThesSingers». Σαράντα καλλιτέχνες από τη Θεσσαλονίκη ενώνουν τις μουσικές τους δυνάμεις σε ένα ιστορικό τραγούδι των Αντώνη Βαρδή και Κώστα Τριπολίτη.

H γαλλική σχολή κινηματογράφου είναι από τις σπουδαιότερες διαχρονικά. Εκτός από αριστουργήματα της έβδομης Τέχνης μας έχει προσφέρει και μερικές εξαιρετικές κωμωδίες που συνηθίζουν να προσελκύουν το μέσο κοινό και να "σπάνε" τα ταμεία. Σήμερα ανατρέχουμε σε μία ταινία του 2011. "Οι Άθικτοι" των Ολιβιέ Νακάς και Ερίκ Τολεντανό, βασισμένη σε μια αληθινή τρελή-τρελή ιστορία.

Pages