Η ηγεσία του ΚΚΕ πήρε δημόσια θέση στην επιστολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με ολοσέλιδο άρθρο στον Ριζοσπάστη, το Σάββατο 24 Μαρτίου 2012.
H Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην επιστολή της, ανέφερε ότι «εκτιμώντας το βάθος της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, τα τεράστια προβλήματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας αλλά και το ότι ωριμάζουν κρίσιμες κοινωνικές και ταξικές αναμετρήσεις», ζήτησε «άμεσα συνάντηση αντιπροσωπειών, για μια ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων πάνω στα εξής δυο ζητήματα»:
«Πρώτο: Για το συντονισμό, στον ανώτερο δυνατό βαθμό, της δράσης των δυνάμεών μας για την πολιτική υπεράσπιση, την αγωνιστική ταξική αλληλεγγύη και τη νίκη κρίσιμων αγώνων, (όπως των εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας, στον χώρο των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και αλλού). Για την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην διαδήλωση και την οργανωμένη περιφρούρηση της δράσης του εργατικού – λαϊκού κινήματος, από τις επιθέσεις των δυνάμεων της εργοδοσίας, της κυβέρνησης, του κράτους, των μηχανισμών τους, των αστικών μέσων ενημέρωσης και του δικαστικού συστήματος.
Δεύτερο: Για τη σταθερή κοινή δράση των δυνάμεών μας στο μαζικό κίνημα, με προοπτική να συγκροτηθεί ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ, της κυβέρνησης Παπαδήμου – ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και κάθε διάδοχης διαχειριστικής κυβέρνησης του κεφαλαίου, από το εργατικό και λαϊκό κίνημα.»
Η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε ανακοίνωση της, εκτιμά “σαν θετικό το γεγονός ότι για πρώτη φορά η ηγεσία του ΚΚΕ τοποθετείται με σοβαρότητα σε μια γενικότερη πολιτική πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στα τρία χρόνια της ύπαρξής της”.
“Ο χαρακτήρας και το ύφος του άρθρου δείχνουν ένα πρώτο μικρό βήμα υπέρβασης της προηγούμενης στείρας αντιπαράθεσης και ορισμένες φορές, της εχθρικής αντιμετώπισης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στην ουσία, το άρθρο εγκαινιάζει, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του, ένα είδος δημόσιου διαλόγου.Ωστόσο, η ηγεσία του ΚΚΕ δεν απαντά γιατί αρνήθηκε «συνάντηση αντιπροσωπειών για μια ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων», όπως καλούσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πιστεύουμε ότι αυτή η άρνηση δύσκολα δικαιολογείται με τις υπαρκτές «στρατηγικές διαφορές» μεταξύ των δυο αριστερών δυνάμεων. Η άρνηση γεννά ακόμη μεγαλύτερες απορίες, όταν είναι γνωστό σε όλη την ελληνική κοινωνία, ότι κορυφαία στελέχη του ΚΚΕ συναντιούνται με εκπροσώπους του αστικού κόσμου για ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων, όπως είναι οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας, οι πρωθυπουργοί και οι αρχηγοί του δικομματισμού ή με συνδικαλιστές του αγωνιστικού ρεφορμισμού.” σημειώνει.