Σκληρή ανακοίνωση εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. κάνοντας λόγο για υποταγή της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα όρια του ευρώ, αναγνώριση του χρέους και πολιτική πολύ κοντά στην κυρίαρχη της τρικομματικής κυβέρνησης.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Ξεχύθηκε στα κανάλια και στις εφημερίδες αυτό το Σαββατοκύριακο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρας, Σταθάκης, Δραγασάκης) για να επιβεβαιώσει την πλήρη
απόσπασή της από τα αιτήματα και τους στόχους του λαϊκού κινήματος τριών χρόνων και *τη «βίαιη» προσαρμογή του σε μια πολιτική, όχι απλά στα όρια
της ΕΕ και του καπιταλισμού, αλλά και στα όρια της «δημοσιονομικής ορθοδοξίας» και του μνημονίου.*
Σύμφωνα με τις δηλώσεις αυτές, οι μισθοί και οι συντάξεις δεν θα γυρίσουν στα προ μνημονίου επίπεδα, ίσως σταδιακά και *εφόσον το επιτρέψουν οι οικονομικές συνθήκες, *δηλαδή εφόσον ο καπιταλισμός ξεπεράσει την κρίση του. Το απεχθές χαράτσι *δεν θα καταργηθεί παρά για τους άνεργους, άπορους κλπ. *Οι ιδιωτικοποιήσεις θα ονομαστούν* αναπτυξιακές συμπράξεις, *μια που δήθεν χρειαζόμαστε «κεφάλαια» για επενδύσεις. Όραμα αυτής της αντίληψης ο αστικός εκσυγχρονισμός των Βενιζέλου, Τρικούπη, Καραμανλή και ο εξωραϊσμός του αμερικάνικου καπιταλισμού τύπου Ομπάμα.
Φαίνεται καθαρά ότι η υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ στα όρια του ευρώ, της ΕΕ και του κεφαλαίου τον οδηγεί σε μια πολιτική που *όλο και πιο κοντά στη σημερινή κυρίαρχη πολιτική*: αναγνώριση της νομιμότητας του χρέους, «επαναδιαπραγμάτευση» των δανειακών συμβάσεων, μισόλογα για την κατάργηση των μνημονίων, με διατήρηση του πυρήνα των μέτρων που έφεραν. Να ποια είναι η πολιτική της «ρεαλιστικής προσαρμογής» και της «κυβερνητικής λύσης» με «κέντρο» ή «συμμετοχή» του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κόσμος του αγώνα, οι άνεργοι, οι νέοι των συγκρούσεων και των οραμάτων της ανατροπής *δεν έδωσαν μάχες για να δοκιμάσουν μία λιγότερο σκληρή εκδοχή *της ανελέητης επίθεσης που υφίστανται. Άλλωστε αυτή η εκδοχή ακούγεται περισσότερο σαν νανούρισμα και λιγότερο σαν μία εναλλακτική πολιτική. Η Αριστερά δεν μπορεί να αναζητά *συμμαχίες και συνομιλητές στους παράγοντες της πολιτικής που μας εξαθλιώνει.*
Καμία πολιτική δεν θα μπορέσει να αντιστρέψει τους όρους προς το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας, αν δεν έχει στο ορίζοντά της *την αξιοπρεπή διαβίωση *εργαζομένων και ανέργων, *την κατάργηση ολόκληρου *του νομοθετικού πλαισίου των μνημονιακών νόμων, *την άρνηση *του χρέους και των μηχανισμών που το αναπαράγουν και το διαιωνίζουν.
*Η λογική αυτή πρέπει να ηττηθεί μέσα στο κίνημα*. Μόνη λύση είναι ο μαχόμενος κόσμος του κινήματος και της Αριστεράς να κατακτήσει μια νέα ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική ενότητα για να βρουν δικαίωση οι αγώνες και οι στόχοι των εργαζόμενων.