Η στοχοποίηση του Πάνου Λάμπρου και δύο ακόμη βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από τον Γ. Πανούση, έναν νεοφιλελεύθερης κοπής πολιτικό που επιλέχθηκε από το πρωθυπουργικό περιβάλλον για τη θέση του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν «χωράει» ουδετερότητα. Κι αυτό όχι μόνο γιατί ο Λάμπρου, σε αντιδιαστολή με τον Πανούση, υπήρξε για πολλά χρόνια (και παραμένει ακόμα) «σαρξ εκ της σαρκός» των κινημάτων για την αλληλεγγύη στους κρατούμενους, αλλά και γιατί η επίθεση στο πρόσωπο είναι κυρίως μία ακροδεξιά άσκηση πίεσης για την εξουδετέρωση όλων των επωφελών για τους φυλακισμένους νομοθετικών διατάξεων που ψηφίστηκαν προτού ο ΣΥΡΙΖΑ ενστερνιστεί τα μνημόνια. Χωρίς αυτό να αποκλείει την ύπαρξη και άλλων, εσωτερικών αντιθέσεων για τον έλεγχο της ΕΥΠ και της «αντιτρομοκρατικής», ή ακόμη και την προσωπική εμπάθεια από έναν υπουργό που λειτούργησε ως «λαγός» για την απαλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά «βαρίδια» του και τη μεταστροφή του σε «ρεαλιστικό» μνημονιακό κόμμα που υπερασπίζεται την ΤΙΝΑ.
Η προσπάθεια σπίλωσης του Πάνου Λάμπρου δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία»: Το σύστημα πιέζει και θα συνεχίσει να πιέζει τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να απαλλαγεί από οτιδήποτε θυμίζει αριστερά. Για να γίνει η κατίσχυση των μνημονιακών πολιτικών πλήρης, θα πρέπει να επεκταθεί και στο δικαιωματικό πεδίο. Να μην μείνει τίποτα όρθιο. Γιατί η νεοφιλελεύθερη πολιτική δεν μπορεί να επιβληθεί κοινωνικά χωρίς να απαξιώσει την ίδια την ύπαρξη των δικαιωμάτων και χωρίς να περιορίσει «α λα καρτ» τη σφαίρα εφαρμογής τους. Στη φάση της κρίσης και της εσωτερικής υποτίμησης, η αναδιανομή του πλούτου υπέρ των ισχυρών πρέπει, αναγκαστικά, να συναντηθεί με το δίκαιο της «έκτακτης ανάγκης» και το δόγμα της μηδενικής ανοχής. Δόγμα που πρέπει πρωτίστως να γίνει αισθητό από τους «εχθρούς του κράτους», απογυμνώνοντας τους από κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.
Η επίθεση σε βάρος των ανθρώπων εκείνων που εντός του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να διατηρούν μια αριστερή συνείδηση και παράλληλα την αυταπάτη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να απαλλαγεί από την νεοφιλελεύθερη μεταστροφή του, έχει ως στόχο να τους θέσει σε μια ιδιότυπη ομηρία «ακινησίας» και ταυτόχρονα να απαξιώσει επικοινωνιακά τις θετικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν σε σχέση με τις φυλακές, παρουσιάζοντάς τες ως αποτέλεσμα «συνδιαλλαγών με τρομοκράτες». Δεν στερείται, άλλωστε, σημασίας, το γεγονός ότι η κατάργηση των ειδικών φυλακών τύπου Γ’ (φυλακών με ειδικές συνθήκες απομόνωσης και περιορισμού της επικοινωνίας) καθώς και η μη εξαίρεση των κρατουμένων για συμμετοχή σε ένοπλες πολιτικές οργανώσεις από το δικαίωμα ολιγοήμερης άδειας εξόδου από τις φυλακές, βρέθηκαν στο στόχαστρο του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ και συνδέθηκαν με τη γενικότερη στάση του ΔΝΤ απέναντι στο ελληνικό χρέος και την καταβολή των δανειακών δόσεων από τους δανειστές.
Αυτό όμως που συνιστά τεράστια πρόκληση, είναι η διοχέτευση από τον κ. Πανούση στοιχείων που αφορούν σε παρακολουθήσεις συνομιλιών πολιτικών προσώπων, τα οποία, μάλιστα, δρούσαν στο πλαίσιο του ρόλου και της άσκησης των καθηκόντων τους. Ακόμη κι αν «δεχθεί» κανείς ότι οι παρακολουθήσεις έγιναν νομότυπα και δεν αφορούσαν τα εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα, η υπεξαίρεση τέτοιου είδους στοιχείων από τον πρώην υπουργό και η διαρροή τους στα ΜΜΕ εγείρει τεράστια ζητήματα νομιμότητας και ομαλής δημοκρατικής λειτουργίας.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να επικροτεί, απλά, το γεγονός ότι των καταγγελιών του κ. Πανούση επιλήφθηκε η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη. Οφείλει να υποστηρίξει το μεταρρυθμιστικό πλαίσιο για τις φυλακές που η ίδια ψήφισε (αν και σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί κενό γράμμα, όπως πχ στην περίπτωση της Εύης Στατήρη, η οποία υποχρεώθηκε σε πολυήμερη απεργία πείνας για την εφαρμογή ενός νόμιμου δικαιώματος της), υπερασπιζόμενη ταυτόχρονα τα στελέχη της που συνέβαλαν σε αυτό. Οφείλει, κυρίως, να απολογηθεί για τις επιλογές των προσώπων που στελέχωσαν την κυβέρνησή της και να εξηγήσει το πώς μία κυβέρνηση «αριστεράς» επιτρέπει πρακτικές που παραβιάζουν κατάφορα το Σύνταγμα της χώρας.
Για εμάς, η αλληλεγγύη μας στον Πάνο Λάμπρου είναι δεδομένη.
Βωβός Παναγιώτης
Μαρματάκης Κώστας
Μπαρσέφσκι Μανια