Δημοψήφισμα για κρίσιμο εθνικό θέμα προανήγγειλε στο μεταμεσονύκτιο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός με τον λαό να καλείται να απαντήσει με «ΝΑΙ» ή «ΟΧΙ» στην από 25/6/2015 πρόταση των δανειστών. Πρόταση την οποία η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε, καθώς έκρινε ότι απλώς θα οδηγούσε μετά από ένα πεντάμηνο περαιτέρω οικονομικής συρρίκνωσης σε μια νέα διαπραγμάτευση υπό συνθήκες κρίσης. Εφόσον, βέβαια, οι θεσμοί δεν αποσύρουν την πρόταση. Γιατί αν το κάνουν, δε θα υπάρχει αντικείμενο για το δημοψήφισμα και ενδεχομένως το ερώτημα θα μπορούσε να αφορά ευθέως την αποδοχή ή μη της παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη. Ώστε, με τον τρόπο αυτό, η πίεση προς το εκλογικό σώμα να είναι μεγαλύτερη.
Όμως και με το ερώτημα να παραμένει ως έχει, πάλι προκύπτουν σημαντικά θέματα όσον αφορά την έκβαση των πολιτικών εξελίξεων. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος μπορεί να είναι δεσμευτικό μόνο εφόσον η συμμετοχή είναι άνω του 40% των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους. Παρόλα αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας δεσμεύτηκε ότι θα σεβαστεί το όποιο αποτέλεσμα, αν και η τοποθέτησή του ήταν σαφώς υπέρ του «ΟΧΙ», καθώς έκανε λόγο για εκβιαστικό τελεσίγραφο και αυταρχισμό από μέρους των θεσμών. Προφανώς, θα εγκριθεί από τη Βουλή η εσπευσμένη προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα προκηρύξει το δημοψήφισμα, όπως προβλέπει το άρθρο 44, παράγραφος 2 του Συντάγματος, προς απογοήτευση του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ που έκανε λόγο για πραξικόπημα που ευτελίζει τις δημοκρατικές διαδικασίες.
Τι γίνεται όμως με τις πιθανές εκδοχές της διαδικασίας; Αν το αποτέλεσμα είναι «ΟΧΙ» στην πρόταση των δανειστών, οφείλει ο πρωθυπουργός να έχει ήδη ενημερώσει με σαφήνεια τους πολίτες πώς προτίθεται να συνεχίσει. Τι θα κάνει αν τελικά οι θεσμοί συνεχίσουν να είναι αδιάλλακτοι και δεν δεχτούν οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση; Θα προχωρήσει, όπως οφείλει, σε μονομερείς ενέργειες με τις οποίες θα προσπαθήσει να εφαρμόσει το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο μέχρι τώρα είχε παραμεριστεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς γινόταν η διαπραγμάτευση;
Αν η απάντηση είναι «ΝΑΙ», θα βάλει την υπογραφή του σε ένα μνημόνιο που θα δεσμεύσει τη χώρα σε μια ατέρμονη καθοδική πορεία, στη συνέχιση των πολιτικών λιτότητας τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμάχεται ιδεολογικά; Ή θα ανοίξει το δρόμο για άλλες διαδικασίες; Παραίτηση και εκλογές ή αποχώρηση από την διακυβέρνηση και ανάληψη πρωτοβουλιών από τους γνωστούς αγνώστους του νεοφιλελεύθερου φιλομνημονιακού μπλοκ που αισθάνονται πιο άνετα με τη διαχείριση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των καπιταλιστών;
Στις λίγες μέρες που απομένουν οι μηχανές των φιλομνημονιακών θα δουλεύουν στο φουλ. Τα κανάλια της διαπλοκής θα τρομοκρατούν, η προπαγάνδα θα διοχετεύει στη δημοσιότητα φωτογραφίες από ουρές κόσμου στα ΑΤΜ και το κλίμα ανασφάλειας θα εντείνεται από την αγχωμένη αντίδραση της αγοράς και των τραπεζών.
Απέναντι σε αυτό, οφείλει η παρούσα κυβέρνηση αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ να προτάξουν διαφάνεια στην ενημέρωση, ψύχραιμη επιχειρηματολογία και ειλικρίνεια προς τους πολίτες.
Για να είναι το «ΟΧΙ» η απάντηση, θα πρέπει οι πολίτες να γνωρίζουν πιο πολλά από αυτά που θα τους προσφέρουν τα επιχειρηματικά ΜΜΕ. Και αυτό είναι και δική μας υπόθεση.