Θα θυμάστε, φυσικά, ότι τα τελευταία χρόνια, το κουρασάνι που «έδενε» τις λέξεις για να δώσει σχήμα προτάσεων, βοήθησε να ορθωθεί κάστρο φόβητρο, εγκαθιδρύοντας καθεστώς μόνιμου ζόφου σε όλη την επικράτεια των σκέψεων.
Στο απλούστερο παράδειγμα διαστροφής, της εντέχνως υπαγορευμένης ιδεοληψίας, αν η γραφειοκρατία ταλαιπωρούσε τους πολίτες, αν τα νοσοκομεία δεν παρείχαν τις υπηρεσίες που έπρεπε, αν η παιδεία δεν ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις, αν οι δρόμοι ήταν γεμάτοι λακούβες, ακόμη και αν οι διαιτητές φαλτσοσφύριζαν στα γήπεδα, τότε έφταιγε το Κράτος. Στον αντίποδα τις όποιες αυξήσεις, τα επιδόματα, τις επωφελείς διεθνείς συμφωνίες, τους καινούργιους δρόμους, τους έφτιαχνε πάντα η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση πότιζε τα άνθη του καλού και το κράτος πατούσε τους πανσέδες στο πάρκο. Η κυβέρνηση ήταν σε …διαρκή μάχη με το κράτος, έτσι διαλλαλούσαν οι κομπανίες. Μπείτε στο αρχείο οιουδήποτε ιδιωτικού ή κρατικού, τηλεοπτικού σταθμού και συγκρίνετε πόσες φορές καταγγέλονται οι δημόσιοι θεσμοί με τις περιβόητες φράσεις «μα τι κάνει το κράτος;» ή «που είναι το κράτος;» ή το απαξιωτικό «τι να περιμένει κανείς από το κράτος;» και πόσες φορές σε αντίθεση εκφέρεται το «με παρέμβαση της κυβέρνησης λύθηκε τελικά το ζήτημα». Σε ότι αφορά δε τα διεθνή θέματα οι κυβερνήσεις εκπροσωπούσαν πάντα «τα εθνικά συμφέροντα».
Μετά τις 25 Ιανουαρίου, καθώς το κάστρο φόβητρο κατέρρευσε, άρχισε η οικοδόμηση καινούργιου πάνω στην άμμο των λέξεων. Η νέα κυβέρνηση στον λόγο των ιδιωτικών καναλιών μοιάζει να λειτουργεί σε ένα κενό. Η μέχρι πρότινος φράση «εκπροσωπώντας την Ελλάδα ο πρωθυπουργός Τάδε» μεταλλάχθηκε, η λέξη «Ελλάδα» έχει βγει από την πρόταση κι έχει μείνει μόνη κατάμονη «η κυβέρνηση» να διαπραγματεύεται εκπροσωπώντας κάτι τόσο αόριστο, που θαρρείς ότι τα στελέχη της είναι σε κάποιον συμβολαιογράφο για να μοιράσουν την πατρική περιουσία με τα αδέλφια τους. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έχει αποσυνδεθεί πλήρως από το αξίωμα που του έδωσε η λαική ετυμηγορία. Στην πλειοψηφία των προτάσεων είναι ένας σκέτος «Τσίπρας», ένα πρόσωπο που ήρθε από το πουθενά και δεν ξέρουμε που πάει, ή ένας «πρωθυπουργός» χωρίς το πρόσημο «ο Έλληνας πρωθυπουργός» λες και όπου εμφανίζεται εκπροσωπεί κάτι που δεν υπάρχει.
Τούτη η στρατιά μαστόρων που σήκωνε τα φρούρια του φόβου ξαμολύθηκε πάλι μετά τις συζητήσεις στις Βρυξέλλες να αναρωτιέται, εντέχνως, γιατί δεν βγήκε ανακοινωθέν μετά το Γιούρογκρουπ για «κάποιες λέξεις». Λες, δηλαδή, και στο Συμβούλιο Υπουργών βρέθηκαν κάτι τύποι που δεν είχαν καμμιά δουλειά να κάνουν την επόμενη μέρα και είπαν να διαλύσουν την σύναξη για την πλάκα τους. Όχι πως θα περίμενα φράσεις όπως «σθεναρή και αμετακίνητη η ελληνική κυβέρνηση στις διεκδικήσεις των ελληνικών συμφερόντων» αλλά από αυτό το σημείο μέχρι να σου δίνουν την εντύπωση ότι βλέπεις δελτίο διεθνών ειδήσεων της Μογγολικής δημόσιας τηλεόρασης, τέτοια και τόση αντικειμενικότης, τόση αποστασιοποίηση πια, τέτοια απονεύρωση, μόνο στομαχικές διαταραχές μπορεί να προκαλεί.
Ο τέως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ως αρχιμάστορας των πύργων του φόβου, συνεχίζει ακόμη και τώρα την ίδια ρητορική. Χθες, μόλις, προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Ευρωπαικού Λαϊκού Κόμματος δήλωσε ««Στόχος μου είναι να διασφαλίσω την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, για αυτό είμαι εδώ. Και βέβαια η αίσθηση αδιεξόδου δεν βοηθάει». Ούτε η Μέρκελ δεν έκανε τέτοια δήλωση. Κατ’ αρχήν, σχετικά με την αίσθησή του, μπορούμε να έχουμε τις αμφιβολίες μας. Είχε και προκελογικά μια… αίσθηση, ότι το κόμμα του θα κέρδιζε, την είχε τονίζει και με μια χαρακτηριστική κίνηση αλλά έχασε. Οπότε, δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στην έκτη του αίσθηση. Σε ότι αφορά το αδιέξοδο, τι ακριβώς άραγε εννοεί; Ποιό είναι το αδιέξοδο; Ποιοί το δημιουργούν; Από τη μία η Ελλάδα και από την άλλη οι άλλες χώρες, προφανώς. Αυτός σε ποιούς συμπαρίσταται; Που τοποθετεί το όποιο πολιτικό του βάρος; Και ποιός είναι ο στόχος του, όταν υπογράφει την ανακοίνωση των ηγετών των άλλων δεξιών κομμάτων στην οποία, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αναφέρεται μόνο ως «πρωθυπουργός Τσίπρας», ένας «πρωθυπουργός Τσίπρας» χωρίς καμμιά συνοδευτική πάλι εθνική ιδιότητα, ένα πρόσωπο που πρωθυπουργεύει του κενού του δηλαδή, τέτοιο ντροπιαστικό κείμενο υπέγραψε ο τέως πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο οποίος αν πιστέψουμε την ανακοίνωση του ΕΛΚ εξακολουθεί να έχει και το βαφτιστικό του όνομα, Αντώνης. Ο Τσίπρας, είναι σκέτος, αβάφτιστος. Και τι να πεις για την ουσία των θέσεων που θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στη φράση «βγάλτε το σκασμό Έλληνες που βγάζετε και γλώσσα». Κι έτρεμε δίπλα στον Αντώνη Σαμαρά ο ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι ο οποίος είχε τολμήσει να ψελλίσει την υπαρξιακή του αγωνία στον έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα «κι εμείς (τώρα) τι (θα) κάνουμε;».
Η απάντηση είναι πολύ απλή. Στην επόμενη συνεδρίαση του ΕΛΚ οι πρώην πρωθυπουργοί θα είστε περισσότεροι.
* Ο δημοσιογράφος του ρ/σ “Στο Κόκκινο 93,4” Απόστολος Λυκεσάς αρθρογραφεί καθημερινά στο alterthess.gr. Ακούστε ζωντανά στο “Κόκκινο 93,4” την εκπομπή “Ορθά- Κοφτά” με τον Απόστολο Λυκεσά Δευτέρα- Παρασκευή 11:00-12:00. Επικοινωνία με τον Απόστολο Λυκεσά στο [email protected]