H συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης για το Γουσουρούμ, την λειτουργία δηλαδή κυριακάτικης αγοράς στην οδό Νικηφόρου Ουρανού, στα δυτικά της Θεσσαλονίκης, ήταν αποκαλυπτική τόσο της αγωνίας όσο και της σύγχυσης που επικρατεί στον εμπορικό κόσμο της πόλης. Οι καταστηματάρχες και οι έμποροι του κέντρου που αντιδρούν βλέπουν στο παζάρι έναν θανάσιμο εχθρό.
Ο γραμματέας του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Χρήστος Νικολόπουλος μίλησε για αθέμιτο ανταγωνισμό στα μικρά μαγαζιά και συνόψισε τις αιτιάσεις του λέγοντας: «Στο ιστορικό κέντρο της πόλης έρχονται για τα ψώνια τους άνθρωποι με χαμηλά εισοδήματα. Ουσιαστικά αυτό το κοινό θα κατευθυνθεί στην καινούργια αγορά, που θα λειτουργεί κάθε Κυριακή, πλήττοντας τα καταστήματα του κέντρου, αλλά και τα μικρά μαγαζιά πολλών άλλων περιοχών, όπως του Ευόσμου, των Αμπελοκήπων ή της Μενεμένης». Άρτυσε, επιπλέον, την άποψή του και με μια δόση φόβου, αναφερόμενος στο θέμα της ποιότητας των προϊόντων όσο και της δυνατότητας δράσης του παραεμπορίου.
Εκπέμποντας στην ίδια συχνότητα και ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Παντελής Φιλιππίδης, χρησιμοποίησε την στατιστική για να επιχειρηματολογήσει. «Προέρχομαι από έναν χώρο που πανελληνίως έχει 170.000 επιχειρηματικά νεκρούς και 378.000 βαριά τραυματίες, που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Η Θεσσαλονίκη έχει 6.500 επιχειρήσεις και, αν δεν θέλετε να δείτε κι άλλα λουκέτα, θα πρέπει να βρείτε άλλες λύσεις».
Από τις δηλώσεις και τα στοιχεία που χρησιμοποίησαν οι εκπρόσωποι των εμπόρων συμπεραίνουμε –επιπλέον αυτών που αντιλαμβανόμαστε στην καθημερινότητά μας- ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο σημείο εκείνο, που τα τρίμματα της φρυγανιάς τα οποία τσιμπολογούσαν στις πλατείες πλανόδιοι μεροκαματιάρηδες είναι πλέον βασικό μενού των πάλαι ποτέ μεσοαστών.
Να υποθέσουμε ότι έριξαν λευκή πετσέτα στον αγώνα τους με τα λιμασμένα για επέκταση εμπορικά κέντρα; Να σκεφτούμε ότι οι αντιρρήσεις τους στα αρπακτικά της κυριακάτικης λειτουργίας των μεγαλοκαταστημάτων είναι απλώς γρυλισμοί δαρμένου ζώου που δεν τολμά να δαγκώσει; Οι αιτιάσεις τους, προς την κυβέρνηση, δεν προσομοιάζουν με παρακαλετό σκυφτού κολλήγου; Το μόνο που απέμεινε στους μεσοαστούς είναι να διεκδικούν τα λέπια από τη σαρδέλα του φτωχού; Γιατί δεν απευθύνονται στους διαμορφωτές εκείνους, που τα τελευταία εφτά χρόνια τους είχαν πείσει -και το επαναλάμβαναν κι αυτοί, μεγαφωνικά- ότι το πρόβλημα ήταν «η ψυχολογία της αγοράς», ότι κάποιοι χαλούσαν την όρεξη του κόσμου να αγοράζει ως και πράγματα που δεν χρειαζόταν; Που είναι τώρα οι ψυχαναλυτές του νεοφιλελευθερισμού; Και τι προσδοκούν άραγε να κερδίσουν οι έμποροι του κέντρου από τα ρέστα της φτωχολογιάς; Τσακίζοντας τα μισθολογικά παϊδια δημοσίων υπαλλήλων και την ραχοκοκαλιά των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, τι προσδοκούν, τι νομίζουν ότι έχει απομείνει γι αυτούς; Μάταια περιμένουν να παρκάρουν έξω από τα μαγαζιά τους οι ρολς ρόυς των αφεντικών και των τραπεζιτών. Τα αγαθά στέκουν στις βιτρίνες παραπονεμένα, διότι προϊόντα υπάρχουν πελάτες δεν υφίστανται.
Τώρα διαμαρτύρονται για το Γιουσουρούμ. Η συμπεριφορά τους θυμίζει τον κύκλο εκείνο στον οποίο «το αφεντικό χτυπάει τον εργάτη, αυτός δέρνει την γυναίκα του κι αυτή με τη σειρά της κλωτσάει το σκυλί της».
Φωνάζουν για το Γιουσουρούμ. Πολύ φοβάμαι ότι, επειδή δεν καταλαβαίνουν ή αρνούνται να παραδεχτούν, τα παλιά τους λάθη, σε πολύ λίγο θα φωνασκούν για να πάρουν άδεια για μια θέση σ’ αυτό, για έναν πάγκο.
* Ο δημοσιογράφος του ρ/σ “Στο Κόκκινο 93,4” Απόστολος Λυκεσάς αρθρογραφεί καθημερινά στο alterthess.gr. Ακούστε ζωντανά στο “Κόκκινο 93,4” την εκπομπή “Ορθά- Κοφτά” με τον Απόστολο Λυκεσά Δευτέρα- Παρασκευή 11:00- 12:00.