Διαβάζοντας το εμπαθέστατο σχόλιο του Στ. Κασιμάτη στην έγκριτο ναυαρχίδα του αστικού τύπου με χαρά ου μην και αγαλίασιν επιβεβαίωσα την από δεκαετιών σχηματισθείσαν άποψίν μου ότι τα ιδιωτικά σχολεία δεν αξίζουν τα λεφτά που οι γονείς πληρώνουν βαυκαλιζόμενοι ότι οι βλαστοί τους συγχρωτιζόμενοι με τους γόνους της ανώτερης τάξης θα αποκτήσουν όλα εκείνα τα προσόντα (= κονέ) που θα διευκολύνουν την περιπόθητη κοινωνική κινητικότητα.
Στο παράδειγμα του Γιούκλιντ Τσακαλώτου δύο τινά ισχύουν:
α) ο πατήρ Τσακαλώτος το φύσαγε το παραδάκι και έστειλε το καμάρι του στο αναφερθέν σχολείο, ελπίζοντας να το δει τουλάχιστον βασίλισσα της Εγκλετέρας (βλ. Κέιτ ). Ανταυτού τον καμαρώνει βουλευτή αλλά δυστυχώς σε λάθος κόμμα -μαζί με άλλους 70 άπλητους.
β) το παιδί τα έπαιρνε τα γράμματα και μπήκε με υποτροφία, από αυτές που και στην ημετέραν πατρίδα διάφορα ευαγή ιδρύματα δίδουν προκειμένου φτωχά παιδιά να μπορέσουν να σπουδάσουν και να διακριθούν όπου δει- κατά προτίμησιν στις ΗΠΑ.
Ο Γιούκλιντ -this strange boy- ,λοιπόν , αντί να αισθάνεται δια βίου ευγνωμοσύνην που φοίτησε στα καλύτερα σχολεία της αριστοκρατίας και να γίνει σαν τα μούτρα της πήγε με τους sans culotte (πώς να φύγει από το έρκος της γραφίδος η λαϊκή έκφρασις: ξεβράκωτος…;).
Όθεν από α και β αβιάστως προκύπτει ότι αυτά τα ιδιωτικά σχολεία απέτυχαν, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος πήγε με τον ταξικό εχθρό.
Παρατηρώντας όλους και όλες τους/τις αποφοίτους και πτυχιούχους των «καλύτερων» ιδιωτικών σχολείων και πανεπιστημίων- ημεδαπής και αλλοδαπής-που μας κυβέρνησαν και μας κυβερνούν αναφωνώ με μεγίστην υπερηφάνειαν , ως άρτι αφυπηρετήσασα καθηγήτρια δημοσίου λυκείου: Ιδιωτικά σχολεία= πεταμένα λεφτά. Strange times, my dear.
* αναφέρομαι στο κείμενο του Στ. Κασιμάτη « Οου Γιούκλιντ!», στη στήλη του «Ο θρίαμβος της πασοκαρίας» Καθημερινή 26/1/2014