Ήδη από τις πρώτες συνεδριάσεις της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για την υπαγωγή της χώρας στο μηχανισμό στήριξης (λέμε…) που έγινε γνωστός με την καλλιτεχνική ονομασία «μνημόνιο», έχουν βγει κάποια βασικά συμπεράσματα.
Το πρώτο: Η κατάσταση την εποχή εκείνη, προ υπαγωγής στο μηχανισμό, ήταν πολύ δύσκολη και κάτι έπρεπε να γίνει, τα πράγματα δεν μπορούσαν να συνεχίσουν έτσι, όπου το έτσι αφορούσε το ύψος του δημοσιονομικού ελλείματος και την… αδυναμία των οίκων αξιολόγησης να συνεχίσουν να παρέχουν στην ελληνική κυβέρνηση εξαιρετικά πιστοποιητικά σε ότι αφορά την πιστοληπτική της ικανότητα. Αυτοί που υπερασπίζονται την επιλογή του μνημονίου, έστω ως μονόδρομου ότι δηλαδή δεν υπήρχε άλλη επιλογή, λένε στην επιτροπή ότι η κατάσταση ήταν γνωστή από τις αρχές του 2009, που πάει να πει ότι κάποιοι, πιθανά πολλοί, γνώριζαν με λεπτομέρειες πως είχαν τα πράγματα όχι μόνο πριν από τις εθνικές εκλογές του Οκτώβρη του 2009, αλλά πριν και τις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009. Αν και δεν έχει ακουστεί, ακόμα, στην επιτροπή της Βουλής, υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι σαφή εικόνα για το πώς είχαν τα πράγματα υπήρχε από νωρίτερα, τουλάχιστον από τον Νοέμβριο του 2008. Από αυτό προκύπτει κάτι πολύ συγκεκριμένο, δηλαδή πολλοί ήξεραν και επέλεξαν να αφήσει το νερό στο αυλάκι πιστεύονταν ότι τα πράγματα θα έφταναν σε εκείνο το σημείο όπου η σκληρή λιτότητα, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες του προϋπολογισμού, η μεγάλη αύξηση της φορολογίας, άμεσης και έμμεσης, για τον κόσμο της εργασίας και τα κατώτερα μεσαία στρώματα, θα ήταν η μόνο λύση.
Το δεύτερο: Από τις μέχρι τώρα καταθέσεις στην επιτροπή φαίνεται, μάλλον αποδεικνύεται, ότι η υπαγωγή στο μηχανισμό στήριξης έγινε με σκληρά ταξικά κριτήρια. Αλλιώς αφηγούνται τα πράγματα οι εκπρόσωποι του ΙΟΒΕ, του επιστημονικού οργάνου του ΣΕΒ και αλλιώς οι εκπρόσωποι του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ. Σύμφωνα με τον Σάββα Ρομπόλη, που ήταν μέχρι το Σεπτέμβριο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και συμμετείχε την κρίσιμη περίοδο σε κάποιες συναντήσεις με τους εκπροσώπους της τρόικας, οι εκπρόσωποι των… θεσμών είχε εντελώς λάθος εικόνα για το πώς είχαν τότε τα πράγματα στην ελληνική αγορά εργασίας, παράλληλα όμως ήταν και αποφασισμένοι να επιβάλουν μία γενική απορρύθμιση και στις εργασιακές σχέσεις και στο κοινωνικό κράτος. Σύμφωνα με τον Ρομπόλη από τα 10 στοιχεία που είχαν οι άνθρωποι της τρόικας στα χέρια τους τα 8 ήταν λάθος είτε αφορούσαν την αγορά εργασίας είτε συνολικά την ελληνική οικονομία. Σύμφωνα με τον Ρομπόλη το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος γιατί κυρίως ήταν λάθος η φιλοσοφία του, δηλαδή η φτωχοποίηση του πληθυσμού, σύμφωνα με την παλιά συνταγή του ΔΝΤ που εφαρμόστηκε σε χώρες της Λατινικής Αμερικής με προβλήματα χρέους.
Αντίθετα, ο πρόεδρος και το γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ, Τάκης Αθανασόπουλος και Νίκος Βέττας, υποστήριξαν στην επιτροπή ότι το μνημόνιο ήταν μονόδρομος και αυτό έχει να κάνει με την πίεση που ασκούσαν οι αγορές στην ελληνική οικονομία. Ήταν η μόνη λύση, είπαν, και η μόνη άλλη επιλογή θα ήταν η πτώχευση. Ο μόνος τρόπος για αποφεύγαμε το μνημόνιο, είπαν, ήταν να είχαμε αρχίσει να εφαρμόζουμε μέτρα λιτότητας νωρίτερα. Λάθη έγιναν, είπαν, αστοχίες υπήρξαν, είπαν, αλλά όλα θα ήταν καλύτερα αν είχαν, ήδη από το 2000, γίνει οι διαρθρωτικές αλλαγές από το 2000. Πάντως και οι εκπρόσωποι του ΙΟΒΕ αποδέχτηκαν ότι κάνει δεν πήγαινε καλά σε αυτή την ιστορία καθώς δεν υπήρξε καμία προετοιμασία πριν φτάσουμε στο σημείο οι άνθρωποι της τρόικας να έρθουν στην Ελλάδα και να γράψουν το πρώτο μνημόνιο. Όπως και να έχουν τα πράγματα, χώρα υπόδειγμα για τον ΙΟΒΕ, σε ότι αφορά τη διαχείριση της κρίσης είναι η Λετονία. Αυτό είναι κάτι που το λέει και η συντρόφισσά Λαγκάρντ, αλλά για την Λετονία είχε μιλήσει και ο σύντροφος Βενιζέλος όταν το 2012 κατηγορήθηκε για τη μείωση του βασικού μισθού, λέγοντας ότι υπάρχουν και χειρότερα καθώς στη Λετονία ο κατώτατος είναι 287 ευρώ. Τ’ ότι το καθημερινό κόστος ζωής στην Ελλάδα είναι πολύ κοντά σε αυτό του Βελγίου, όπου ο κατώτατος είναι στα 1400 ευρώ, είναι μία λεπτομέρεια που φαίνεται πως δεν απασχόλησε αυτούς που πήραν τις αποφάσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κρίσιμο διάστημα των διαπραγματεύσεων γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ ήταν ο Γιάννης Στουρνάρας, αλλά μην το κάνουμε και θέμα.
Στη Γερμανία δεν έχουν Κυριάκο Μητσοτάκη; Να τους στείλουμε έναν…
Στη Γερμανία, μετά από πολύμηνη διαμάχη, οι δημόσιοι σιδηρόδρομοι κατέλειψαν σε συμφωνία με το μεγαλύτερο συνδικάτο των σιδηροδρομικών για αυξήσεις από τον Ιούλιου της τάξης των 3,5%, που σημαίνει 80 ευρώ αύξηση το μήνα για τον βασικό μισθό που είναι στα 2285 ευρώ. Το Μάιο του 2016 θα υπάρξει νέα αύξηση 1,6%, δηλαδή άλλα 40 ευρώ το μήνα για τον βασικό μισθό. Καθόλου άσχημα έτσι. Παράλληλα σε εκκρεμότητα είναι η διαδικασία της διαιτησίας μεταξύ των Γερμανικών Σιδηροδρόμων και του σωματείου των μηχανοδηγών που διεκδικούν 5% αυξήσεις. Γενικά μπορείς να πεις ότι τα πράγματα πάνε καλά… Αλλά αναρωτιέσαι στη Γερμανία δεν έχουν έναν Κυριάκο Μητσοτάκη να βγει και να πει ότι αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα και πως αντί για αυξήσεις θα έπρεπε να γίνουν απολύσεις ώστε να δοθούν ευκαιρίες απασχόλησης στη νέα γενιά που θέλει να δουλέψει στους Γερμανικούς Σιδηρόδρομους;
Ακούγεται κάπως εξωφρενικό αλλά αν διαβάσεις ένα χθεσινό άρθρο του Κυριάκου στην Καθημερινή θα δεις πως δεν τον αδικούμε καθόλου… Στο άρθρο του υποστηρίζει πως η νέα κυβέρνηση κάνει πόλεμο στη νέα γενιά γιατί έχει ρίξει όλο το βάρος των προσπαθειών της στο να πληρώνει συντάξεις και μισθούς στο δημόσιο, ότι διαπραγματεύεται το να μην εφαρμοστεί η ρήτρα μηδενικού ελλείματος στις επικουρικές συντάξεις και ετοιμάζεται να βάλει χέρι στα λεφτά του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών, έναν κουμπαρά για αυτούς που θα βγουν στη σύνταξη μετά το 2019.
Γράφει μάλιστα ο Κυριάκος ότι δεν είναι τυχαίο πως στην Ελλάδα – προφανώς εξαιτίας αυτού του πολέμου της νέας κυβέρνησης – η ανεργία των νέων είναι πάνω από το 50%. Μάλιστα υποστηρίζει πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ λειτουργεί ως κανίβαλος για τις νέες γενιές ώστε να βολέψει του πελάτες και τους συνδικαλιστές και στο καπάκι χτυπάει και τους νέους άριστους γιατί θέλει να αποκλείσει το δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας από την παραγωγική διαδικασία.
Πολλά είναι αυτά που πρέπει να ρωτήσουμε τον Κυριάκο. Το βασικό είναι αν ζει μαζί μας σε αυτόν τον πλανήτη, ή αν στέλνει τα άρθρα του στην Καθημερινή από κάποιον άλλο γαλαξία.
Και στην Ισπανία, και εκεί η ανεργία των νέων είναι στο 50%; Μήπως ο Κυριάκος πιστεύει ότι και εκεί κυβερνάει η Αριστερά; Υπομονή μέχρι τον Δεκέμβρη.
Μεγάλη αγωνία για τους εργαζόμενους στα εμπορικά καταστήματα της Θεσσαλονίκης καθώς όλοι περιμένουν το αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολου Τζιτζικώστα, σχετικά με την αργία του Αγίου Πνεύματος αυτή τη Δευτέρα. Με νόμο του 2011 η περιφέρεια δεν έχει πλέον αρμοδιότητες για τον ορισμό της αργίας και ο Τόλης έχει στείλει σχετική επιστολή σε όλους τους εμπλεκόμενους υπουργούς προτείνοντας του Αγίου Πνεύματος να είναι επίσημη αργία για όλα τα καταστήματα. Τώρα, αφού θα είναι το πρώτο τριήμερο αυτού του καλοκαιριού, έχει ένα δίκιο ο Τόλης.
Καλά νέα για τη Θεσσαλονίκη καθώς είναι μέσα στους πρώτους προορισμούς στην Ευρώπη για gay και λεσβίες τουρίστες και τουρίστριες. Μέσα στους δέκα λόγους και ο δήμαρχος της πόλης, Γιάννης Μπουτάρης, που υποστηρίζει όλα τα θέματα της LGBT κοινότητας της Θεσσαλονίκης.
Κακά νέα για τη Θεσσαλονίκη, καθώς και το 2014 η πόλη παρουσίασε το χαμηλότερο ποσοστό ανακύκλησης μεταξύ όλων των μεγάλων ελληνικών πόλεων, στο 10% για μία ακόμα χρονιά. Ο στόχος για το 2015 είναι να φτάσει στο 20%, αλλά η διοίκηση του δήμου δεν μας εξηγεί πως θα γίνει αυτό.
Μην τα θέλουμε όλα δικά μας… ok με gay και λεσβίες, τραγωδία με την ανακύκλωση.
Ένας Λύκος