Πανοπλία ενάντια του σωματικού βιασμού – Δεν είναι εικόνα από κάποιο φιλμ που διαδραματίζεται στους δρόμους της Καμπούλ. Αντιθέτως, με αυτό τον τρόπο η 25χρονη καλλιτέχνιδα από το Αφγανιστάν, Kubra Khademi, αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί για τις καθημερινές σεξουαλικές παρενοχλήσεις που υφίσταται μια γυναίκα στο Αφγανιστάν.
Σεξουαλικές παρενοχλήσεις από τις οποίες οι γυναίκες, καθημερινά, πρέπει να αμυνθούν και κανένας δεν τις βοηθάει. Σύμφωνα, μάλιστα με το παρατηρητήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσες γυναίκες βρουν το κουράγιο να καταγγείλουν τον βιαστή τους στην τοπική αστυνομία δέχονται συνήθως περαιτέρω απειλές και χλευασμό από τους αστυνομικούς.
Εύκολα θα μπορούσε κάποιος να εξάγει το συμπέρασμα ότι οι γυναίκες στις εμπόλεμες περιοχές της μέσης, αλλά και της ευρύτερης Ανατολής κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από την “ελεύθερη” γυναίκα της Δύσης. Δυστυχώς το παρατηρητήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ διαψεύδει την παραπάνω υπόθεση και αναδεικνύει ότι η βία κατά των γυναικών είναι ένα φαινόμενο – έγκλημα οικουμενικό, το οποίο έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις.
Η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών αποτελεί μια από τις πλέον διαδεδομένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μπορεί να περιλαμβάνει σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή και οικονομική κακοποίηση. Δεν γνωρίζει όριο ηλικίας, φυλής, κουλτούρας, οικονομικής κατάστασης και γεωγραφίας.
Μπορεί να λάβει χώρα στο σπίτι, στο δρόμο, το σχολείο, το χώρο εργασίας, τα χωράφια, τους προσφυγικούς καταυλισμούς, κατά τη διάρκεια συρράξεων και άλλων κρίσεων. Έχει πολλές εκφάνσεις, από τις πιο διαδεδομένες, όπως η ενδοοικογενειακή και η σεξουαλική βία, μέχρι τις πιο ακραίες πρακτικές, όπως η κακοποίηση κατά της διάρκεια της κύησης, τα λεγόμενα εγκλήματα τιμής κ.ο.κ. Ορισμένοι τύποι βίας, όπως η εμπορία ανθρώπων (trafficking), υπερβαίνουν τα εθνικά σύνορα*.
Οι γυναίκες που υφίστανται βία υποφέρουν από προβλήματα υγείας και η ικανότητά τους να συμμετέχουν στο δημόσιο βίο περιορίζεται. Η βία κατά των γυναικών βλάπτει τις οικογένειες και τις κοινότητες για πολλές γενιές, και ενισχύει άλλες μορφές βίας στην κοινωνία. Η βία κατά των γυναικών επίσης καθιστά φτωχότερες τις γυναίκες και τις οικογένειές τους, τις κοινότητες και τα κράτη.
Οι ρίζες της βίας κατά των γυναικών βρίσκονται στη διατήρηση των διακρίσεων εις βάρος τους.
Το ποσοστό των γυναικών που έχουν υποστεί σωματική βία τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους ποικίλλει, υπερβαίνοντας σε κάποιες περιπτώσεις το 59%, ανάλογα με την περιοχή όπου ζουν. Παγκοσμίως, μέχρι και 7 στις 10 γυναίκες έχουν υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία κάποια στιγμή στη ζωή τους. Στην Ευρώπη, το 20-25% των γυναικών έχουν υποστεί σωματική βία τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής τους και πάνω από το 1/10 έχει υποστεί σεξουαλική βία.
Τα τελευταία χρόνια, έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος όσον αφορά τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Σύμφωνα με σχετική έκθεση της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ του 2006, 89 χώρες είχαν κάποιου είδους νομοθεσία σχετικά με την ενδοοικογενειακή βία, ενώ μεγάλος αριθμός κρατών είχε θεσπίσει εθνικό πλάνο δράσης. Ο συζυγικός βιασμός είχε χαρακτηριστεί ως αδίκημα που διώκεται ποινικά σε τουλάχιστον 104 κράτη, ενώ 90 χώρες διέθεταν νομοθεσία σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση.
Παρόλα αυτά, σε πολλά κράτη υπήρχαν κενά. Σε 102 χώρες δεν υπήρχαν συγκεκριμένες νομικές ρήτρες κατά της ενδοοικογενειακής βίας και ο συζυγικός βιασμός δεν διωκόταν ποινικά σε τουλάχιστο 53. Στις μέρες μας, τουλάχιστον 603 εκατομμύρια γυναίκες ζουν σε χώρες όπου η ενδοοικογενειακή βία δεν θεωρείται έγκλημα.
Οι γυναίκες ηλικίας 15-44 ετών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από το βιασμό και την ενδοοικογενειακή βία παρά από τον καρκίνο, τα τροχαία ατυχήματα, τον πόλεμο και την ελονοσία, σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Π.Τ.Κ.
Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την βία κατά των γυναικών εδώ.
Πηγή: Στο Κόκκινο