Σε μια από τις πολλές συζητήσεις που είχαμε με τον σύντροφο Πίκο Απίκο κι αφού είχαμε, αμφότεροι, καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μοναδικό αποτέλεσμα που θα κάνει μεγάλο σαματά είναι αυτό της 25ης Μαϊου στις ευρωεκλογές, ο σινεφίλ Πίκος μου ανέφερε μια ατάκα από την τελευταία ταινία του Οικονομίδη το Μικρό Ψάρι. Η ατάκα παραφρασμένη κι ενταγμένη στο προεκλογικό πλαίσιο διατυπώνεται ως εξής: “Στις 25 δεν κερδίζουμε. Στις 25 τους γ@#@#$με!”.
Έτσι ακριβώς καλέ σύντροφε και καλή συντρόφισσα. Αυτό το μήνυμα δίνουμε στον κόσμο που έκανε χαβαλέ στις 18. Στον κόσμο που ψήφισε τον γείτονα, το καρντάση από την γειτονιά που ήτανε με τον δεξιό αλλά δεν πειράζει, στο καλό παιδί που βοηθάει με τα ψώνια, τον δήμαρχο που είναι λαμόγιο αλλά μας έχει δώσει κοινωνικές παροχές, τον άλλο δήμαρχο που δεν έχει κάνει πολλά αλλά μαζεύει τα σκουπίδια και κλείνει τις λακούβες. Στον κόσμο που ψήφισε αυτόν με τα σκουλαρίκια και τα τατουάζ γιατί είναι κουλ, τον άλλον που κυκλοφορούσε με τις όμορφες και τις έβαλε στο ψηφοδέλτιο, αυτόν που έταξε δουλειά για το παιδί που είναι 2 χρόνια άνεργο και με κατάθλιψη.
Είναι γεγονός ότι το κριτήριο επιλογής του ψηφοφόρου δεν είναι αυτό που θα θέλαμε εμείς οι κομμουνιστές. Είναι γεγονός ότι πολλοί και πολλές αδιαφόρησαν να πάνε να ψηφίσουν γιατί δεν τους έλεγε και τίποτα αυτή η διαδικασία ή γιατί τίποτα δεν θα αλλάξει. Πολύς είναι ο κόσμος που θεωρεί ότι δεν περνάει πολιτικό μήνυμα μέσα από τις αυτοδιοικητικές εκλογές όπως αρκετός είναι και ο κόσμος που έδωσε ένα τέτοιο μήνυμα και αυτό αποτυπώθηκε στα αποτελέσματα της Αττικής και των δήμων της.
Ωστόσο ένα είναι το σίγουρο σύντροφε και συντρόφισσα, ότι αυτοί που μας γ$!@$@!νε τη ζωή τα χουν κάνει πάνω τους. Δεν μπορούν να διαχειριστούν την επερχόμενη καταστροφή τους. Τρέμουν στην ιδέα ότι αριστεροί, κομμουνιστές, σοσιαλιστές και άλλοι περίεργοι έχουν τη δυνατότητα μιας μεγάλης νίκης. Και οι ξένοι φοβούνται γιατί ξέρουν ότι το μικρόβιο της νίκης και του ενθουσιασμού είναι ένα μικρόβιο που μεταδίδεται. Κι ακόμα χειρότερα το μικρόβιο της αντίστασης και της χειραφέτησης.
Γι’ αυτό μην απελπίζεσαι και η Κυριακή έρχεται. Η δυσαρέσκεια θα αποτυπωθεί αρκεί να πιάσει ο καθένας μας τον διπλανό του και να του πει ότι ήρθε η ώρα όχι απλά να νικήσουμε αλλά να τους γ@#$@με! Ψυχραιμία και χτυπάμε δυνατά.
Προλετάριοι όλων της χώρας ενωθείτε για τις 25 Μάη, ο Ινστρούχτορας
