Με επτά ταινίες ξεκινά σήμερα η κινηματογραφική εβδομάδα. Στην κορυφή βρίσκεται το βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα αριστούργημα του Μίκαελ Χάνεκε «Αγάπη». Με πολλά βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ σε ολόκληρο τον κόσμο έρχεται και η τουρκική ταινία «Φθινόπωρο» του Οζκάν Αλπέρ, ενώ ένα πολύ ενδιαφέρον θρίλερ, το «Σιωπηλό σπίτι» συμπληρώνει τον κατάλογο των ταινιών που ξεχωρίζουν.
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
SONBAHAR
Σκηνοθεσία: Οζκάν Αλπέρ
Πρωταγωνιστούν: Ονίρ Σαϊλάκ, Μέγκι Κομπαλάντζε, Σερκάν Κεσκίν, Ράιφε Γενιγκούλ
Ο Γιουσούφ, όταν ήταν 22 ετών, συμμετείχε σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις οι οποίες κατέληξαν σε ταραχές και συνελήφθη από την αστυνομία. Τώρα, στα 32 του αποφυλακίζεται για λόγους υγείας και επιστρέφει στο χωριό του, κάπου στη Μαύρη θάλασσα, όπου ζει η ηλικιωμένη και άρρωστη μητέρα του. Ο πατέρας του είχε πεθάνει όταν βρισκόταν στη φυλακή ενώ η αδελφή του ζει παντρεμένη σε άλλη πόλη. Το χωριό είναι ένα χωριό γερόντων αφού οικονομικοί λόγοι έχουν αναγκάσει τους πιο πολλούς νέους να αναζητήσουν την τύχη τους αλλού. Έτσι ο μοναδικός άνθρωπος με τον οποίο κάνει παρέα, είναι ο παιδικός φίλος του, Μιχαήλ. Ενώ πλησιάζει ο χειμώνας θα γνωριστεί με την Έκα, μια νεαρή γυναίκα από τη Γεωργία, η οποία εργάζεται ως πόρνη για να καταφέρει να κερδίσει χρήματα ώστε να συντηρήσει τη μητέρα και την κόρη της οι οποίες βρίσκονται στην πατρίδα. Η σκληρή μοίρα και η μοναξιά θα φέρουν κοντά τους δύο νέους και μέσα από την αγάπη θα αναζητήσουν την ελπίδα και την απόδραση.
Ο κριτικός κινηματογράφου Νταν Φαϊνάρου, τον οποίο συναντώ κάθε χρόνο στα φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης και της Κωνσταντινούπολης, έγραψε για την ταινία: «Βασικό στοιχείο του φιλμ είναι οι χαμηλοί τόνοι. Η ιστορία είναι σχεδόν αδιατάρακτη, κινούμενη αργά και σχεδόν κατά μήκος, παρουσιάζοντας το βασικό χαρακτήρα ως μια θλιβερή ελεγεία ενός ανθρώπου που ξόδεψε άσκοπα τα νιάτα του. Η ζωή του πλέον είναι ασορτί με το φθινόπωρο, μια εποχή του χρόνου που στην ταινία αυτή έχει εξόφθαλμα αλληγορική σημασία (…) Πέρα από τις προσωπικές τραγωδίες των ηρώων, οι οποίοι δεν έχουν σε τίποτα να ελπίζουν, μπορούμε να διακρίνουμε την πικρή εξαπάτηση και το ξεθώριασμα του σοσιαλιστικού ονείρου. Οι ρυθμοί είναι – όπως είπαμε – αργοί, όπως και η φθινοπωρινή μελαγχολία. Τα νεανικά όνειρα δυστυχώς ξεθωριάζουν όπως τα δέντρα το φθινόπωρο. Το εξαιρετικό φυσικό τοπίο αντισταθμίζει το μεγαλύτερο μέρος της αδράνειας, βοηθώντας στη δημιουργία καλύτερης διάθεσης. Μόνο οι επεισοδιακές και θορυβώδεις αναδρομές του παρελθόντος στην πόλη ταράζουν την ατμόσφαιρα και χρησιμοποιούνται από τον σκηνοθέτη με φειδώ και εξυπνάδα. Τέλος, οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι μινιμαλιστικές, ώστε περισσότερο να υποδηλώνουν παρά να δείχνουν καθαρά τα συναισθήματα».
Η ταινία συχνά θυμίζει ντοκιμαντέρ, παρουσιάζοντας την πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση στην Τουρκία κατά τη δεκαετία του 1990. Εκθέτει με αρκετή δόση ειρωνίας τη σκληρή πραγματικότητα εκείνων των χρόνων κάτι αρκετά σπάνιο για τον τούρκικο κινηματογράφο. Μια τολμηρή ταινία με θέμα το θάνατο, την αγάπη, την πολιτική η οποία γυρίστηκε το 2008 και αφού κέρδισε πλήθος βραβείων σε διεθνή φεστιβάλ σε ολόκληρο τον κόσμο
ΑΓΑΠΗ
AMOUR
Σκηνοθεσία: Μίκαελ Χάνεκε
Πρωταγωνιστούν: Ζαν Λουί Τρεντινιάν, Εμανουέλ Ριβά, Ιζαμπέλ Ιπέρ, Αλεξάντρ Ταρόντ, Γουίλιαμ Σίμελ.
Η μεγάλη ταινία της εβδομάδας και μία από τις κορυφαίες της φετινής κινηματογραφικής σεζόν. Ο Χρυσός Φοίνικας του 65ου Φεστιβάλ των Κανών, η ταινία που ενθουσίασε κοινό και κριτικούς που εν πλήρη ομοφωνία μίλησαν για αριστούργημα. Άλλωστε, κατά γενική ομολογία, κάθε ταινία του αυστριακού σκηνοθέτη αποτελεί κινηματογραφικό γεγονός.
Ο Ζορζ και η Αν είναι ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που έχουν περάσει τα 80. Καθηγητές μουσικής και οι δύο, έχουν πλέον αποσυρθεί και έχουν μια κόρη η οποία ζει στο εξωτερικό. Το ζευγάρι ζει αγαπημένο, περιμένοντας ήρεμα το τέλος. Όταν ένα εγκεφαλικό θα «χτυπήσει» την Αν, ο Ζορζ θα της σταθεί με πραγματική αγάπη. Η γυναίκα νιώθει άσχημα για την κατάστασή της αλλά ο άνδρας της συμπαραστέκεται, της θυμίζει παλιά τραγούδια και στιγμές από το παρελθόν, την ακούει με υπομονή ενώ εκείνη μιλά συλλαβιστά. Ο Ζορζ δε λυγίζει, μένει δυνατός μέχρι το τέλος και προσφέρει στην Αν όλη την αγάπη που έχει γι’ αυτή και η οποία έχει παραμείνει άσβεστη μέσα στο χρόνο.
Ο Χάνεκε αυτή τη φορά δε φλερτάρει με τη βία. Κάνει μια ταινία για τη φθορά που επιφέρει ο χρόνος, για το θάνατο, την αφοσίωση και την αγάπη. Μια ταινία αληθινό έργο τέχνης στο οποίο παρατίθενται μια σειρά από φιλοσοφικά, υπαρξιακά και ψυχολογικά ερωτήματα. Οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών –Ζαν Λουί Τρεντινιάν και Εμανουέλ Ριβά- είναι συγκλονιστικές.
ΤΟ ΣΙΩΠΗΛΟ ΣΠΙΤΙ
SILENT HOUSE
Σκηνοθεσία: Κρις Κέντις, Λάουρα Λάου
Πρωταγωνιστούν: Ελίζαμπεθ Όλσεν, Άνταμ Τρες, Έρικ Σέφερ Στίβενς, Τζούλια Τέιλορ Ρος, Χέιλι Μέρφι
Η νεαρή Σάρα βρίσκεται μαζί με τον πατέρα της και το θείο της σε ένα παλιό εξοχικό το οποίο προσπαθούν να επισκευάσουν προκειμένου να το πουλήσουν. Κάποιοι θόρυβοι που ακούει η Σάρα από τον επάνω όροφο αναγκάζουν τον πατέρα της να ανέβει να δει τι συμβαίνει. Αργεί να επιστρέψει, η Σάρα τον αναζητά και τον βρίσκει πεσμένο κάτω και αιμόφυρτο. Η κοπέλα πανικοβάλεται, προσπαθεί να βγει έξω να φέρει βοήθεια αλλά όλες οι πόρτες είναι κλειδωμένες. Κάποιος βρίσκεται μέσα στο σπίτι και την κυνηγά. Όταν καταφέρνει να βγει, συναντά το θείο της και του διηγείται τι έχει συμβεί. Μπαίνουν στο σπίτι αλλά στη θέση που βρισκόταν πεσμένος ο πατέρας της υπάρχει μόνον αίμα. Τι έχει συμβεί; Πλησιάζουμε στη λύση του αινίγματος που είναι πέρα από κάθε προσδοκία.
Αυτό είναι πάνω κάτω το στόρι της ταινίας. Φυσικά δεν αποκαλύπτουμε το φινάλε επειδή έτσι καταστρέφεται όλο το ενδιαφέρον. Οι δύο σκηνοθέτες ακολουθούν την ηρωίδα μέσα στους αδιευκρίνιστους διαδρόμους και τα δωμάτια του σπιτιού, μπερδεύοντας το θεατή σχετικά με τη γεωγραφία του χώρου. Ένα τέχνασμα το οποίο δημιουργεί από μόνο του αίσθημα ανασφάλειας. Ακολουθούν και καταγράφουν τις εκφράσεις της βήμα-βήμα. Κάμερα στο χέρι η οποία δημιουργεί συνεχή κίνηση στη φωτογραφία, λιγοστός φωτισμός, ξαφνικές αλλαγές γωνιών λήψης. Ωραία όλα αυτά και πολύ σημαντικά στη δημιουργία αισθημάτων φόβου και το ανέβασμα της αδρεναλίνης του θεατή. Αυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός του άκρως ενδιαφέροντος σεναρίου και κατ’ επέκτασιν και της ταινίας. Με όλα αυτά τα τεχνάσματα που υποστηρίζουν με τον καλύτερο τρόπο το σενάριο, οι σκηνοθέτες καταφέρνουν αυτό που επιδιώκουν. Αλλά υπάρχει κι ακόμη κάτι καλύτερο. Ολόκληρη η ταινία είναι γυρισμένη σε μονοπλάνο, άρα ο φιλμικός χρόνος συμπίπτει με τον πραγματικό. Ένα δύσκολο εγχείρημα που όμως δικαιώνεται αφού δε χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί μοντάζ για να δημιουργήσει ατμόσφαιρα αγωνίας και τρόμου, αφού αυτή επιτυγχάνεται με το εξαιρετικό μονοπλάνο. Ο θεατής εισχωρεί στο χώρο της δράσης χωρίς να το καταλάβει και ευχαριστιέται με την ψυχή του ένα θρίλερ που δεν τον προσβάλλει.
Το «Σιωπηλό σπίτι» είναι μια ταινία η οποία θα αρέσει σε όσους αγαπούν το σινεμά σε όλες του τις εκδοχές. Δεν περιέχει μηνύματα ούτε θέλει κάτι να μας πει. Έχει κάποιες ψυχολογικές προεκτάσεις που ενδεχομένως οι ειδικοί θα εντοπίσουν αλλά δεν είναι παρά ένα φροντισμένο, ψυχαγωγικό θρίλερ τρόμου. Δείτε το ως τέτοιο και απολαύστε το!
MATCHING JACK
Σκηνοθεσία: Νάντια Τας
Πρωταγωνιστούν: Τζασίντα Μπάρετ, Τζέιμς Νέσμπιτ, Ρίτσαρντ Ρόξμπεργκ, Τομ Ράσελ, Ιβόν Στραχόβσκι, Κόντι Σμιτ Μακφί
Η ζωή της Μαρίσα ανατρέπεται όταν ο γιος της, ο Τζακ, αρρωσταίνει με λευχαιμία. Ταυτόχρονα μαθαίνει πως ο άντρας της την απατά. Στο μεταξύ ο Τζακ αναπτύσσει φιλία με ένα άλλο αγόρι, τον Φιν, που βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο. Η Μαρίσα γίνεται φίλη με τον πατέρα του Φιν ενώ ταυτόχρονα αναζητά τις παλιές ερωμένες του άνδρα της που έχουν παιδιά, με την ελπίδα κάποιο από αυτά να είναι αδελφάκι του Τζακ για να μπορέσει να βρει συμβατό δότη μυελού των οστών για το γιο της. Γλυκερό αυστραλέζικο μελό.
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΡΝ
THE BOURNE LEGACY
Σκηνοθεσία: Τόνι Γκιλρόι
Πρωταγωνιστούν: Τζέρεμι Ρένερ, Ρέιτσελ Βάις, Έντουαρντ Νόρτον, Άλμπερτ Φίνεϊ, Τζόαν Άλεν, Σκοτ Γκλεν, Στέισι Κιτς, Όσκαρ Άιζα
Ταινία δράσης με πράκτορες της Σι Άι Έι και άλλα τέτοια. Μπόλικη δράση, αλλά μπερδεμένο σενάριο και εν τέλει… πολύ κακό για το τίποτα!
Η ΚΟΡΗ
Σκηνοθεσία: Θάνος Ανα;στόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Σαβίνα Αλιμάνι, Άγγελος Παπαδήμα, Γιώργος Συμεωνίδης, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Όρνεα Καπετάν, Θεοδώρα Τζήμου
Ένα 14χρονο κορίτσι, ένα 8χρονο αγόρι και μια χρεοκοπημένη ξυλαποθήκη στη σημερινή Αθήνα. Δραματικιή ελληνική ταινία, άνευ άλλων πληροφοριών. Πάντως το όνομα και το προηγούμενο έργο του σκηνοθέτη, προσωπικά με προδιαθέτει θετικά
ΜΠΑΡΜΠΙ: Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΚΑΙ Η ΠΟΠ ΣΤΑΡ
Κινούμενα σχέδια, άνευ περαιτέρω σχολίων.