του Στράτου Κερσανίδη
FISH‘N CHIPS
Σκηνοθεσία: Ηλία Δημητρίου
Πρωταγωνιστούν: Μάριος Ιωάννου, Μάρλεν Καμίνσκι, Αν Μαρί Ο’ Σάλιβαν, Διομήδης Κουφτερός, Άλκηστις Παυλίδου, Μαργαρίτα Ζαχαρίου, Αντρέας Φυλακτού, Στέφανι Νεοφύτου
Ο Άντι, ελληνοκύπριος, ζει στο Λονδίνο, μαζί με την ηλικιωμένη μητέρα του που πάσχει από αλτσχάιμερ, τη γερμανίδα φίλη του και την κόρη της. Εργάζεται σε ένα κατάστημα που πουλάει τηγανητό μπακαλιάρο και πατάτες (Fish’n chips), ιδιοκτήτης του οποίου είναι ένας ηλικιωμένος τουρκοκύπριος, ο Χασάν, ο οποίος αγαπά πολύ τον Άντι. Η υγεία της μητέρας του χειροτερεύει και κάποια στιγμή του ζητά να γυρίσει στην Κύπρο για να πεθάνει. ‘Έτσι ο Άντι αποφασίζει να επιστρέψει στην πατρίδα του οικογενειακώς και να ανοίξει εκεί ένα παρόμοιο μαγαζί. Προσωρινά τον φιλοξενεί ο αδελφός του, ο οποίος είναι παντρεμένος και έχει μια μικρή κόρη. Όμως η Κύπρος δεν είναι Αγγλία και ο κόσμος δεν τρώει φις εν τσιπς. Η επιστροφή του δεν είναι όπως την περίμενε, ο Άντι ακροβατεί ανάμεσα σε δύο πατρίδες και αρχίζει να αναζητά την ταυτότητά του. Όταν η μητέρα του χάνεται σε κάποιο χωριό στα κατεχόμενα όπου πήγε εκδρομή με το γηροκομείο, οι γιοι της πηγαίνουν να την αναζητήσουν και τη βρίσκουν στο σπίτι που ζούσε πριν από την τουρκική εισβολή. Ο θάνατός της φέρνει στην επιφάνεια ένα μυστικό που φέρνει τα πάνω κάτω και τούμπαλιν. Ο Άντι επιστρέφει στο Λονδίνο όπου ο Χασάν τον υποδέχεται συγκινημένος.
Ο Ηλίας Δημητρίου δημιουργεί μια ταινία ψυχής. Μια ταινία που κρύβει βαθιά μέσα της το δράμα της Κύπρου και των ανθρώπων της, χωρίς ίχνος εθνικισμού, αλλά με μία θαυμαστή διακριτικότητα. Θα έλεγα μάλιστα, πως είναι μια ταινία που γεφυρώνει τις αντιπαλότητες, κάτι που επιβεβαιώνει το συγκλονιστικό της φινάλε. Είναι ακόμη μια ταινία για τους δεσμούς της οικογένειας αλλά και για την τρυφερότητα προς την τρίτη ηλικία. Πάνω απ’ όλα όμως είναι μια ταινία που πετάει στον κάλαθο των αχρήστων πατριδοκαπηλείες, ρατσισμούς και εθνικιστικές υστερίες. Που βάζει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και τις αγωνίες του, την αγωνία αυτοπροσδιορισμού και την αναζήτηση της ταυτότητας του σε έναν κόσμο που δεν καθορίζεται, όπως έλεγα στην αρχή, από τα γεωγραφικά σύνορα, ούτε από τις σημαίες. Που δεν αφήνει απέξω το δράμα μιας χώρας χωρισμένης στα δύο, βάζοντας όμως πάνω απ’ όλα τους ανθρώπους-θύματα αυτού του χωρισμού. Κι όλα αυτά χωρίς κραυγές, αλλά μέσα από μια ιστορία καθημερινών ανθρώπων, οι ζωές των οποίων έχουν επηρεαστεί από τα γεγονότα, χωρίς αυτά να μπαίνουν σε πρώτο πλάνο.
Η ταινία είναι βασισμένη σε ένα θαυμάσιο σενάριο, είναι σκηνοθετημένη με εξαιρετική ισορροπία, ο ρυθμός της είναι αξιοθαύμαστος. Ο Ηλίας Δημητρίου, του οποίου γνώριζα κάποιες ταινίες μικρού μήκους, για το «Fish’n chips»βαθμολογείται από την αφεντιά μου με άριστα!
Η ΤΙΜΩΡΟΣ
HAYWIRE
Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντεμπεργκ
Πρωταγωνιστούν: Γιούαν Μακγκρέγκορ, Τσάνινγκ Τέιτουμ, Μάικλ Ντάγκλας, Τζίνα Καράνο, Αντόνιο Μπαντέρας, Μάικλ Φασμπέντερ, Μπιλ Πάξτον, Ματιέ Κάσοβιτς
Η Μάλορι Κέιν εργάζεται σε μια εταιρία η οποία δουλεύει για την κυβέρνηση και αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας επικίνδυνες αποστολές σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Η τελευταία της αποστολή είναι η απελευθέρωση ενός κινέζου δημοσιογράφου ο οποίος κρατείται όμηρος. Η αποστολή πετυχαίνει αλλά σύντομα η Μάλορι ανακαλύπτει πως ο άνθρωπος τον οποίο απελευθέρωσε έχει δολοφονηθεί. Και ξαφνικά βρίσκεται μπλεγμένη αφού κατηγορείται αυτή ως δολοφόνος. Τελικά οι άνθρωποι τους οποίους εμπιστευόταν την έβαλαν στο στόχαστρο και θέλουν να τη βγάλουν από τη μέση. Έτσι ξεκινά ένα ανελέητο κυνηγητό με τη Μάλορι να μετατρέπεται από κυνηγημένη σε κυνηγό και τιμωρό όσων την πρόδωσαν.
Η ταινία είναι ένα θρίλερ καταιγιστικής δράσης και συνεχών ανατροπών. Μια ιστορία ίντριγκας και προδοσίας που θυμίζει ταινίες της δεκαετίας του 1970. Άλλωστε είναι γνωστή η συνεφιλία του Σόντεμπεργκ,
Με εμπνευσμένες γωνίες λήψεις και καθαρές σκηνές δράσης, διατηρεί την αδρεναλίνη στα ύψη. Η πρωταγωνίστρια Τζίνα Καράνο, πρωταθλήτρια πολεμικών τεχνών, γίνεται η ιδανική τιμωρός. Με παγωμένο βλέμμα, με ένα σπάνιο αδιόρατο χαμόγελο, με τις αισθήσεις της διαρκώς σε επιφυλακή, είναι πειστικότατη στο ρόλο που της έχει ανατεθεί.
Η ταινία διαθέτει τεχνική αρτιότητα αλλά δεν είναι αυτό το βασικό της προσόν. Το μεγάλο της ατού είναι η σκηνοθεσία του Στίβεν Σόντεμπεργκ, η βιρτουοζιτέ του και η απελευθερωμένη από τα δεσμά της εμπορικότητας προσέγγισή του.
Όμως θα ήταν άδικο να μείνουμε μόνον σε αυτά. Η ταινία διαθέτει ένα γλυκόπικρο χιούμορ πίσω από το οποίο κρύβεται η ανθρώπινη μοναξιά και η προδοσία. Αλλά και ο κυνισμός των μυστικών υπηρεσιών για τις οποίες η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία.
Λάτρης των ταινιών του Τζέιμς Μποντ, όπως έχει δηλώσει αλλά και με αρκετές δόσεις χιτσκοκικού σασπένς, ο Στίβεν Σόντεμπεργκ προσφέρει μια εξαιρετική ταινία φαινομενικά ψυχρή αλλά με υπόγειο συναίσθημα που φαίνεται κυρίως στη σχέση της Μάλορι με τον πατέρα της.
GHOST RIDER: ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
GHOST RIDER: SPIRIT OF VENGEANCE (3D)
Σκηνοθεσία: Μαρκ Νεβελντάιν, Μπράιαν Τέιλορ
Πρωταγωνιστούν: Νίκολας Κέιτζ, Ίντρις Έλμπα, Κρίστοφερ Λαμπέρτ, Σάιραν Χάιντς
Ο Τζόνι Μπλέιζ παλεύει ακόμα με την προσωπική του κατάρα. Ταυτόχρονα όμως κινδυνεύει να χάσει τα πάντα, όταν συμμαχεί με μια επαναστατική ομάδα μοναχών, με αρχηγό τον Μορό και στόχο τη σωτηρία ενός νεαρού αγοριού από το διάβολο. Ίσως όμως τελικά αυτή του η ενέργεια να τον λυτρώσει και από την κατάρα του για πάντα. Διασκευή του ομώνυμου κόμικς της Μάρβελ του οποίου δεν μπορώ να εκτιμήσω την αξία ως τέτοιου, αλλά ως ταινία καλύτερα να μη τη χαρακτηρίσω.
Η ΚΥΡΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ
THE LADY VANISHES
Σκηνοθεσία: Άλφρεντ Χίτσκοκ
Πρωταγωνιστούν: Μάργκαρετ Λόκγουντ, Μάικλ Ρεντγκρέιβ, Πολ Λούκας, Ντάμε Μέι Γουίτι, Σεσίλ Πάρκερ, Λίντεν Τράβερς, Νότον Γουέιν
Ταινία που ο μετρ του σασπένς γύρισε το 1938 και έκτοτε όσες φορές κι αν τη δει κάποιος δεν μπορεί παρά να υποκλιθεί στον ευφυή σκηνοθέτη. Ένα κατασκοπευτικό θρίλερ με έντονο το στοιχείο του χιούμορ, που μας μεταφέρει στην κεντρική Ευρώπη, όπου οι επιβάτες ενός τρένου, αναγκάζονται να διανυκτερεύσουν σε μια μικρή πόλη λόγω της έντονης χιονόπτωσης. Εκεί, μια κοπέλα, η Ίρις, θα γνωριστεί με την συμπαθέστατη ηλικιωμένη κυρία Φρόι. Όμως την επόμενη μέρα όταν ξεκινά το τρένο, η κυρία Φρόι έχει εξαφανιστεί και κανείς δε θυμάται να την έχει δει. Η Ίρις επιμένει και ξεκινά μια προσπάθεια να αποδείξει πως έχει δίκιο. Χωρίς να το καταλάβει έχει μπει σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι κατασκόπων.
Η αδρεναλίνη στο κόκκινο αλλά και γνήσια κινηματογραφική απόλαυση.
Η φωτογραφία είναι από την ταινία fish n` chips