ΕΡ:Από τον Μάιο του 2010, όταν και ψηφίστηκε στη Βουλή το πρώτο Μνημόνιο, οι δείκτες που μετρούν τη φτώχεια και τις οικονομικές ανισότητες έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Την ίδια στιγμή στην ευρωπαϊκή και στην εγχώρια πολιτική σκηνή έχουν κυριαρχήσει δύο απόψεις. Η πρώτη ορίζει την επιλογή του Μνημονίου και των πολιτικών που απορρέουν από αυτό ως μονόδρομο. Η δεύτερη απορρίπτει το Μνημόνιο επικαλούμενη εναλλακτικές προτάσεις για την οικονομία . Με ποια άποψη από τις δύο συμφωνείτε και ποια είναι τα άμεσα μέτρα που προτείνετε για την αντιμετώπιση της φτώχειας και των οικονομικών ανισοτήτων;
ΑΠ: Και οι δύο επιλογές είναι πολύ κακές. Θεωρώ ιδιαίτερα ατυχές το γεγονός ότι η χώρα έφτασε να έχει στον οικονομικό τομέα, μόνον αυτές τις επιλογές. Πρωτίστως φταίνε για αυτό τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Επιλέγω, με πόνο ψυχής, τη λιγότερο κακή λύση, αυτή του μνημονίου, υπό μία προϋπόθεση. Να αρχίσουν άμεσα: Πρώτον αποκρατικοποιήσεις, με το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων που θα προκύψουν να διατίθενται για την ανάπτυξη. Δεύτερον μεταρρυθμίσεις που θα έχουν ως στόχο τη δημιουργία ενός κράτους μικρότερου σε μέγεθος, αποτελεσματικότερου σε απόδοση και μικρότερου κόστους λειτουργίας. Τρίτον, ανάπτυξη με άρση των εμποδίων επενδύσεων και μείωση του συντελεστή φορολόγησης στο 20% σταθερά. Μόνο με την ανάπτυξη θα ανακάμψει η οικονομία.
ΕΡ: Χιλιάδες νέοι στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της ανεργίας ενώ πολλοί από αυτούς που εργάζονται αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της ανασφάλιστης εργασίας, της εκ περιτροπής εργασίας, του περιορισμού της συνδικαλιστικής ελευθερίας και κυρίως της μη τήρησης της μισθοδοσίας από τους εργοδότες. Τα παραπάνω προβλήματα έχουν οδηγήσει χιλιάδες νέους στην οικονομική μετανάστευση. Ποια ορίζετε ως τα αίτια που έχουν οδηγήσει στην περιγραφόμενη κατάσταση και ποιες είναι οι άμεσες λύσεις που προτείνετε;
ΑΠ:Τα σημαντικότερα αίτια είναι τα εξής: Η αποβιομηχάνιση της χώρας , το κλείσιμο πολλών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, η υποβάθμιση της εμπορικής ναυτιλίας και του τουρισμού με την κατάργηση των αντίστοιχων αυτοτελών υπουργείων , η απαξίωση της γεωργίας και η μη δημιουργία νέων επενδύσεων λόγω εμποδίων υψηλού συντελεστή φορολόγησης και μη ευνοϊκού κλίματος και κυρίως η έλλειψη επενδυτικής εμπιστοσύνης του κράτους έναντι των υποψηφίων επιχειρηματιών.
Η λύση του προβλήματος θα προέλθει με την ανάπτυξη που προϋποθέτει άρση των αιτίων που αναφέρθηκαν παραπάνω και η ύπαρξη ρευστότητας μέσω των τραπεζών που πρέπει άμεσα να ανακεφαλαιοποιηθούν. Παράλληλα πρέπει να αξιοποιηθούν το ταχύτερο τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας τα οποία είναι τα εξής: Η εμπορική ναυτιλία (πρώτη στον κόσμο και το 2011), ο τουρισμός, η γεωργία που έχει τεράστια περιθώρια ανάπτυξης, ο ορυκτός μας πλούτος και το σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό μας. Στις νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν, με σχετικά κίνητρα, να απασχοληθούν κατά προτεραιότητα οι νέοι μας.
ΕΡ: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ο αριθμός των δημοσιών υπαλλήλων (μέχρι τις 9 Απριλίου του 2012) μόλις ξεπερνάει τις 700.000 όντας από τους μικρότερους στην Ευρωζώνη. Παράλληλα οι κοινωνικές παροχές συρρικνώνονται λόγω των δεσμεύσεων του μνημονίου ολοένα και περισσότερο. Ποια πολιτική σκοπεύετε να ακολουθήσετε στο ζήτημα των δημοσιών δαπανών σε αντιστοιχία με την παρατηρούμενη μείωση του βιοτικού επιπέδου;
Απ:Μείωση των δημοσίων δαπανών που θα επιτευχθεί με τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που θα γίνουν στο δημόσιο, ιδιωτικοποίηση των δημοσίων οργανισμών που είναι ζημιογόνοι και επιβαρύνουν σήμερα το δημόσιο (μόνον ό ΟΣΕ μας επιβαρύνει 600 εκατομμύρια το χρόνο), στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με δάνεια επιστροφή ΦΠΑ και μείωση του συντελεστή φορολόγησης και στήριξη των αδύναμων κοινωνικών ομάδων που σήμερα υποφέρουν. Στις αδύναμες κοινωνικές ομάδες περιλαμβάνονται: δανειολήπτες για πρώτη κατοικία που αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις, μονογονεϊκές οικογένειες με άνεργο τον γονέα, πληγέντες ιδιώτες από το «κούρεμα» των ομολόγων, μακροχρόνια άνεργοι και πολύτεκνες οικογένειες με άνεργο έναν ή και τους δύο γονείς.