Στην Μασσαλία πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα το «Εναλλακτικό Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό».
Το Φόρουμ διοργανώθηκε στον αντίποδα του 4ου Παγκόσμιου Φόρουμ για το Νερό που διοργανώθηκε την ίδια περίοδο στην Μασσαλία.
Σε ανακοίνωση του το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς που συμμετείχε στο «Εναλλακτικό Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό» τονίζει “Η σημερινή κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού θέτει σε κίνδυνο όλα τα δημόσια κοινωνικά και οικολογικά αγαθά. Βλέπουμε στην πραγματικότητα, τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να χρησιμοποιούν την κρίση ως δικαιολογία για να προχωρήσουν σε μια διαδικασία βίαιης ιδιωτικοποίησης, χωρίς κανένα όριο και σε όλους τους τομείς. Το δημόσιο χρέος έχει γίνει η αιχμή του δόρατος αυτής της διαδικασίας, όπως το βλέπουμε με βάναυσο τρόπο να γίνεται στην Ελλάδα, όπου προωθείται η ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων οργανισμών διαχείρισης των υδάτων μέσα σε διάστημα λίγων μηνών.”
“Σε αυτό το πλαίσιο καταγγέλλουμε τη σημερινή δομή του Παγκόσμιου Φόρουμ για το Νερό που διοργανώνεται σε μεγάλο βαθμό από αυτούς τους ίδιους τους εμπόρους που ζητούν να αγοράσουν (αποκτήσουν) το νερό, με αποκλειστικό σκοπό την αύξηση των κερδών τους και αφήνοντας έξω από τη συζήτηση τους πολίτες.
Για εμάς, αντίθετα, η συμμετοχή των πολιτών, των χρηστών νερού, των περιβαλλοντικών οργανώσεων και της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ένα βασικό διακύβευμα στην αντίσταση απέναντι σε αυτήν την απειλή. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο υποστηρίζουμε οποιονδήποτε κοινωνικό αγώνα αναπτύσσεται στην Ευρώπη, ιδιαίτερα εκείνους που δίνουν τη μάχη για τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για το θέμα της δημόσιας ιδιοκτησίας και διαχείρισης του νερού (Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία, κα).” τονίζει.
“Θεωρούμε ότι μόνο μια πραγματικά δημόσια υπηρεσία μπορεί να εγγυηθεί το αναφαίρετο δικαίωμα στο νερό. Αυτή η δημόσια υπηρεσία θα πρέπει να είναι οργανωμένη αποκεντρωμένα και να ελέγχεται τοπικά από τους εκλεγμένους της τοπικής αυτοδιοίκησης, τους χρήστες και τους εργαζόμενους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με έναν άλλο τρόπο χρηματοδότησης του νερού, με συμμετοχή των κρατών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, με τη δημιουργία μιας συγκέντρωσης πόρων και επενδύσεων που να επιτρέπει την -απαραίτητη για την ισότητα μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών- εξισορρόπηση στην πρόσβαση στο νερό και τις υπηρεσίες αποχέτευσης, την ανάπτυξη της δημόσιας έρευνας για το νερό που σήμερα μονοπωλείται από τις πολυεθνικές.” αναφέρει.