Την εναντίωσή τους σε κάθε εμπλοκή της πανεπιστημιακής έρευνας και διδασκαλίας με τη στρατιωτική οικονομία και τις εντεινόμενες πολεμικές προετοιμασίες εκφράζουν πανεπιστημιακοί με αφορμή την πρόκληση στρατιωτικών του ΝΑΤΟ, ακολούθων της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκη για ομιλίες σε συνέδριο για την Οικονομία του Πολέμου.
Πρόκειται για τη διοργάνωση διήμερου συνεδρίου με τον τίτλο «Οικονομία του Πολέμου» που αρχικά προγραμματιζόταν να διεξαχθεί στις 22-23/1/2026, στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ και η οποία εντάσσεται στη ευρύτερη συνεργασία του ΑΠΘ και της Νομικής Σχολής με το ΓΕΕΘΑ (πρόγραμμα δράσης «Αριστοτέλης») με διακηρυγμένο σκοπό την ενίσχυση της σύνδεσης της ακαδημαϊκής κοινότητας με τις ένοπλες δυνάμεις. Οι αντιδράσεις των πανεπιστημιακών, όπως φαίνεται, προκάλεσαν την αλλαγή του χώρου του Συνεδρίου, οι εργασίες του οποίου θα διεξαχθούν στο μεγάλο αμφιθέατρο της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (Α.ΔΙ.Σ.ΠΟ.) και όχι στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί.
Οι εργασίες του Συνεδρίου δεν θα είναι ανοιχτές στο κοινό και η είσοδος στον χώρο της Α.ΔΙ.Σ.ΠΟ. θα επιτρέπεται μόνο με την επίδειξη ειδικής πρόσκλησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.Ωστόσο παραμένει η διοργάνωση του από τη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και άρα η εμπλοκή του πανεπιστημίου.
Στην εκδήλωση αυτή, μεταξύ άλλων πρόκειται να μιλήσουν απόστρατοι και εν ενεργεία αξιωματικοί του στρατού, επιτελάρχες του US military group Greece, εκπρόσωποι της πολεμικής βιομηχανίας και του ΕΛΚΑΚ. Τα θέματα του «συνεδρίου» πραγματεύονται την αξιοποίηση του πολέμου ως ερευνητικής και επενδυτικής ευκαιρίας, την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-ΗΠΑ, την αξιοποίηση των κυρώσεων ως εργαλείου οικονομικής επιθετικότητας της ΕΕ, τη διασφάλιση της αμυντικής ασφάλειας των υποδομών της χώρας σε περίπτωση επίθεσης, την ανάπτυξη έρευνας διττής χρήσης και άλλα ζητήματα οικονομίας και διεθνών συνεργασιών σε θέματα άμυνας.
Τρεις ανακοινώσεις: της Πρωτοβουλίας Πανεπιστημιακών ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ-ΔΙΠΑΕ της Δημοκρατικής Πανεπιστημονικής Κίνησης (ΔΗΠΑΚ) και της Συσπείρωσης Πανπιστημιακών θέτουν σοβαρά ερωτήματα για την εμπλοκή του πανεπιστημίου στην προετοιμασία του πολέμου.
«Πώς μπορούν συνάδελφοι πανεπιστημιακοί να μιλούν για τη «βία» των συνθημάτων και των γκραφίτι
-όταν ο στόχος των δήθεν βίαιων συνθημάτων πρωτοστατεί στην πρόσκληση του συνεδρίου
-όταν βαφτίζεται επιστημονική μια εκδήλωση που διαφημίζει την κερδοφόρα διαχείριση της πολεμικής βιομηχανίας;
-όταν διδάκτορες και μεταδιδάκτορες καλούνται να συμβουλευτούν τους εκπροσώπους της γενοκτονίας στη Γάζα;
-όταν προωθείται ρητά από ακαδημαϊκούς λειτουργούς η αξιοποίηση των επιχειρηματικών ευκαιριών της «διττής χρήσης» (στρατιωτικής και εμπορικής) της τεχνολογίας των όπλων;
-όταν ο ξεδιάντροπος αυτός εορτασμός του μιλιταρισμού χρηματοδοτείται από τον ΕΛΚΕ;
Ποιον ορισμό της βίας επικαλούνται καταδικάζοντας τη βία “απ’ όπου κι αν προέρχεται”; Ποιος είναι ο ορισμός της βίας αν δεν είναι η ενθουσιώδης και δουλοπρεπής συστράτευση με τη θανατοπολιτική και τους επενδυτές της;» αναφέρει στην ανακοίνωσή της η Πρωτοβουλία Πανεπιστημιακών ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ-ΔΙΠΑΕ απαιτώντας να μη γίνει το πανεπιστήμιο κέντρο σχεδιασμού των πολέμων τους. Ξεκαθαρίζει ότι η εκλογίκευση της σφαγής δεν είναι επιστήμη και καλεί σε αντίσταση στην «επιστράτευση του μυαλού και των χεριών μας»
Από την πλευρά της Δημοκρατικής Πανεπιστημονικήςί Κνησης καταγγέλλεται, επίσης, κάθε εμπλοκή της πανεπιστημιακής έρευνας και διδασκαλίας με τη στρατιωτική οικονομία και τις εντεινόμενες πολεμικές προετοιμασίες.
Η ΔΗΠΑΚ τονίζει ότι «η εκδήλωση αυτή είναι ενδεικτική των ευρύτερων διεργασιών που συντελούνται στα ΑΕΙ της χώρας που σκοπό έχουν τη διεύρυνση της συμμετοχής των πανεπιστημίων στην πολεμική οικονομία και τις πολεμικές προετοιμασίες, με χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα την προσπάθεια αλλαγής του Εσωτερικού Κανονισμού του Οδηγού Χρηματοδότησης του ΕΛΚΕ στο ΕΜΠ προκειμένου αυτός να επιτρέπει την απευθείας έρευνα για το ΝΑΤΟ».
Όπως τονίζει μεταξύ άλλων, «σε μία περίοδο όξυνσης των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων μεταξύ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ρωσίας-Κίνας και αυξημένης εμπλοκής της χώρας μας (με παροχή υποδομών και αποστολή στρατιωτικού υλικού και δυνάμεων εκτός των συνόρων της) σε αυτές τις αντιθέσεις και συγκρούσεις, τα πανεπιστήμια καλούνται να αναπτύξουν επιχειρηματική δραστηριότητα προς τους αναπτυσσόμενους τομείς πολεμικής και διττής χρήσης έρευνας, συμβάλλοντας ταυτόχρονα με εκδηλώσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα στη διαμόρφωση ενός κλίματος κανονικοποίησης, αποδοχής και στήριξης των πολεμικών προετοιμασιών από τους φοιτητές και τους εργαζόμενους στα πανεπιστήμια».
«Δεν χωράνε όμως αυταπάτες! Όσες/οι πιστεύουν μέσα στα πανεπιστήμια ότι μπορεί να βγουν κερδισμένοι από τα διάφορα στρατιωτικά ερευνητικά προγράμματα και τις πολεμικές συνεργασίες είναι βαθιά γελασμένοι. Ο λαός, οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τον πόλεμο παρά μόνο να χάσουν την ζωή και το αίμα τους για αλλότρια συμφέροντα» καλώντας τον ΕΣΔΕΠ να πάρει θεση για το ζήτημα.
Η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών εκφράζει την αποδοκιμασία της στη λογική της «προετοιμασίας για πόλεμο» βάσει της οποίας οργανώνεται το συνέδριο για την «Οικονομία του Πολέμου» στο ΑΠΘ. Καλεί τον ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ να αναλάβει άμεσα την πρωτοβουλία διοργάνωσης ενός διεθνούς συνεδρίου για το ρόλο της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας στη διασφάλιση και προώθηση της ειρήνης.
«Δεν εθελοτυφλούμε στον κίνδυνο του πολέμου. Θεωρούμε σοβαρό ενδεχόμενο την επιλογή του πολέμου από τις κυβερνήσεις που αναζητούν ακροδεξιά διέξοδο στα κοινωνικά και περιβαλλοντικά αδιέξοδα που δημιούργησαν. Για αυτό στεκόμαστε ενάντια στον επιστημονικό λόγο περί μίας “οικονομίας που προετοιμάζεται για πόλεμο και καλείται για τον σκοπό αυτό να αναπτύξει την αμυντική βιομηχανία”. Είναι αυτό το είδος λόγου που λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία και μέσω του οποίου ενισχύεται ο πόλεμος ως “επίλυση” των διεθνών συγκρούσεων. Όσο εμπεδώνεται η ρητορική του πολέμου, καμία σημασία δεν θα έχει “το ποιος ξεκίνησε”. Προφανώς υπάρχει τεράστια ευθύνη από τους πολεμοχαρείς του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, της Κίνας και της Ρωσίας. Όμως σήμερα πλέον δεν αρκούν οι δηλώσεις καταδίκης και οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας» σημειώνεται μεταξύ άλλων από τη Συσπείρωση Πανεπιστημιακών που καταλήγει:
«Ως ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και ακαδημαϊκές δασκάλες γνωρίζουμε ότι κάθε επιστημονική προσέγγιση προκύπτει εντός ενός καθεστώτος αλήθειας που τοποθετεί τα όρια για ό,τι θεωρείται επιστημονικά αποδεκτό σε μια ιστορική συγκυρία. Η ακαδημαϊκή κοινότητα πρέπει επίμονα να μιλήσει με επιχειρήματα τονίζοντας τα πλεονεκτήματα της ειρήνης, ακολουθώντας το πρόσφατο θετικό παράδειγμα του συνεδρίου που διοργάνωσε ο Σύλλογος Μελών ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στα πλαίσια του οποίου διατυπώθηκαν τεκμηριωμένες κριτικές αναλύσεις ενάντια στην εμπέδωση της οικονομίας του πολέμου και της ανάπτυξης της πολεμικής βιομηχανίας»
