Ηθική, ενοίκια και καταθέσεις. Του Χρήστου Λάσκου

Πάει, λοιπόν, κι η Ράνια Αντωνοπούλου!

Σοβαρή τεχνοκράτις (τεχνοκράτιδος), με πατριωτική παρρησία τόση που την έκανε να νιώσει δεσμευμένη να προσφέρει στη χώρα της, με έργο στην προσπάθεια καταπολέμησης της ανεργίας κατά τις φήμες. Και όχι μόνο. 

Όπως μας πληροφορούν σήμερα «Τα Νέα/Οικονομία», στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, του Στουρνάρα, δηλαδή, εμφιλοχωρεί διάγραμμα, από το οποίο, «[α]ντλώντας στοιχεία από τον ΟΟΣΑ και την Παγκόσμια Τράπεζα […], φαίνεται ότι στα χρόνια των Μνημονίων κάναμε τεράστια βήματα όσον αφορά την πλήρη προστασία της εργασίας»!!!!!!! 

Τεράστια βήματα όσον αφορά την  πλήρη προστασία της εργασίας!!!!!!!! Στην Ελλάδα των Μνημονίων. Όχι μόνο της Αντωνοπούλου, αλλά και του Βρούτση ή του Λοβέρδου! 

Είναι προφανές πως μέρος της κυρίαρχης στρατηγικής, εκτός από το να μας ισοπεδώσουν, είναι και το να μας ταπεινώσουν διανοητικά. «Να μας τρελάνουν», που λένε! Ακόμη και τα, υπεράνω υποψίας για προλεταριακή μεροληψία, «Νέα» σχολιάζουν ως εξής το γεγονός: «Δεν ξέρω πώς τις μετράνε εκεί στον ΟΟΣΑ τις μεταρρυθμίσεις «προστασίας της απασχόλησης», αλλά κάτι θα ξέρουν». 

Να το παραφράσω, λέγοντας: «Δεν ξέρω πώς το μετράνε εκεί στην Κυβέρνηση το παραχθέν έργο, σε ό, τι αφορά την εργασία και την ανεργία, αλλά κάτι θα ξέρουν». Ίσως και περισσότερα απ’ ό,τι οι ίδιοι οι άνεργοι ή οι απλήρωτοι εργαζόμενοι. Οι οποίοι, μέσα στο 2018, εκτός της ενισχυμένης προστασίας, έχουν να περιμένουν και νέες μειώσεις στο εισόδημά τους. 

Ας θυμηθούμε μερικά δεδομένα του τρέχοντος προϋπολογισμού: Οι δημόσιες δαπάνες για ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία θα είναι μειωμένες κατά 7.6% -1.6 δις. ευρώ. Το ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων θα εκμηδενιστεί οριστικά –πτώση οικογενειακού εισοδήματος περίπου 1 δις. σε σχέση με το 2016. Η μείωση της χρηματοδότησης του ΕΟΠΥΥ και των νοσοκομείων θα είναι περίπου 600 εκατ. Επιπλέον, η πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση θα ανέλθει στο 1 δις., μοιρασμένη σε άμεσους και έμμεσους φόρους. Περιττό να επισημάνω το πόσο άδικοι κοινωνικά είναι οι έμμεσοι φόροι –άλλωστε, οι σχετικές οιμωγές των σημερινών κυβερνητικών ηχούν ακόμη στα αυτιά όλου του κόσμου. Υπάρχει, όμως, κι άλλο. Αύξηση (5.5%) έχουμε στους άμεσους φόρους μόνο των φυσικών προσώπων –για τα νομικά, δηλαδή τις επιχειρήσεις, προβλέπεται μείωση κατά 3%!. Αθροίζοντας εύκολα καταλήγουμε πως οι λαϊκές τάξεις στην Ελλάδα, μόνο από τα αναφερόμενα, έχουν απώλεια εισοδήματος το 2018 μεγαλύτερη από 3 δις. ευρώ και αναμένουν, κατ’ ελάχιστον, ως ήδη προαναγγελμένη, επιπλέον μείωση 2 δις από τις συντάξεις την επόμενη χρονιά και άλλα τόσα από το αφορολόγητο τη μεθεπόμενη (αν δεν ξυπνήσει στραβά πάντα το ΔΝΤ και τη φέρει νωρίτερα). 

Πώς γίνεται, μ’ αυτά τα δεδομένα, να θεωρείται πως η αποπεμφθείσα υπουργός παρήγαγε έργο; Και, κυρίως, γιατί θεωρείται, από μέρους των κυβερνητικών στελεχών και παπαγάλων,  καλό να λέγεται αυτό; 

Παρήγαγε έργο! Άρα αυτό που της έλαχε ήταν, εν τέλει, άδικο. Στο κάτω κάτω δεν έκανε και τίποτε τόσο τρομερό. Όπως είπε ο Τσίπρας, ανάμεσα σε άλλα αναπτυξιακά, επρόκειτο για 23 ψωροχιλιάρικα μπροστά στα 23 δις. των άλλων. 

Στην πραγματικότητα, η επιμονή στην «παραγωγή έργου» είναι σαφές πως επιδιώκει να σχετικοποιήσει το ηθικό ατόπημα της ενθυλάκωσης από μια πολυεκατομμυριούχο αριστερή του ευτελούς επιδόματος ενοικίου, που προβλέπεται για επαρχιώτες στην Ομόνοια. Τόσο ευτελούς που πάνω από τις μισές ελληνικές οικογένειες έχουν μικρότερο μηνιαίο εισόδημα. 
Ηθικό ατόπημα; Χμ. Μήπως «ηθικολογούμε» ανεπίτρεπτα, ενώ, ως γνωστόν, τα «ζητήματα είναι πολιτικά»; Δεν θα επιχειρηματολογήσω, επ’ αυτού. Σημειώνω, απλώς, πως τα «ηθικά», δηλαδή τα πρακτικά –για να θυμηθούμε τον Καντ- ζητήματα, είναι απολύτως κεντρικής σημασίας. 

Και δεν επιχειρηματολογώ γιατί, ούτως ή άλλως, η κυβέρνηση, επικαλούμενη διαρκώς «ηθικό πλεονέκτημα», καλύπτει αυτήν την ανάγκη. 

Εδώ έχει μεγαλύτερη αξία να υπογραμμιστεί το γεγονός πως σημαντικότερη βαρύτητα και από την ηθική διάσταση του θέματος έχει το γνωσιολογικό! 

Θέλω να πω, δεν είναι μόνο το ξεφτιλίκι μιας ζάμπλουτης –με αριστερά και πατριωτικά αισθήματα, ωστόσο- να μην αφήνει σεντ ανεκμετάλλευτο, έστω και με κίνδυνο να γίνει ρόμπα. 

Το κυριότερο είναι  πως η κυρία Αντωνοπούλου –και πολλοί ακόμη στην κυβέρνηση κι αλλού- αγνοούν τι σημαίνει χιλιάρικο για τον μέσο έλληνα πολίτη. Αγνοούν ολοκληρωτικά τι σημαίνει να μην βγάζεις ποτέ δεκαπενθήμερο –κανένα δεκαπενθήμερο. Θεωρούν πως αυτά που συμβαίνουν στην κοινωνική πλειοψηφία τους αφορούν μόνο ως χομπίστες, που επιδεικνύουν τις «ικανότητές» τους στην επίλυση προβλημάτων. Όχι δικών τους προβλημάτων, ευτυχώς.         

Από αυτήν την άποψη, το ερώτημα «Αν θέλεις την ισότητα γιατί είσαι τόσο πλούσιος;», όπως το έθεσε ο G. A. Cohen, παραμένει καίριο. Κι επιδέχεται μόνο πρακτικές απαντήσεις. Η κυρία Αντωνοπούλου απάντησε πρακτικά –πρακτικότερα δεν γινόταν. 

Γι’ αυτό, χέστε μας με το έργο της και τις συναφείς ανοησίες. Αϊ στο διάβολο, που λέει ο λόγος. Αϊ στο διάλο.