Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 και το ΚΕMΕΣ συνεχίζουν το αφιέρωμά τους Μας κοιτούν από ψηλά και προβάλλουν προς τιμήν του ηθοποιού Μάρτιν Λαντάου τη Δευτέρα 27 Νοεμβρίου στις 21:00 στην αίθουσα ΒΑΚΟΥΡΑ 1 (Ιωάννου Μιχαήλ 8, τηλ. 231023365) το κοινωνικό δράμα του Γούντι Άλεν Απιστίες και αμαρτίες (ΗΠΑ, 1989, έγχρωμη, 104’). Παίζουν: Μάρτιν Λαντάου, Γούντι Άλεν, Μπιλ Μπερνστάιν, Αντζέλικα Χιούστον, Άλαν Άλντα, Μία Φάροου.

Ηθοποιός-φαινόμενο του παγκόσμιου κινηματογράφου, η χαρισματική κι αγαπημένη Τίλντα Σουίντον πρωταγωνιστεί στο αφιέρωμα «Τίλντα Σουίντον: ένα ξωτικό στο σινεμά» που παρουσιάζει η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης από την Κυριακή 26 Νοεμβρίου έως και την Τρίτη 28 Νοεμβρίου 2017, στο σινεφίλ στέκι της, την αίθουσα Σταύρος Τορνές (Αποθήκη 1, Λιμάνι).

Η κριτική στάθηκε δύσπιστη -και απορώ γιατί- απέναντι στην τελευταία ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Ο θάνατος του ιερού ελαφιού» (προσωπικά θα το απέδιδα στα Ελληνικά ως: «Τι πάει να πει να σκοτώνεις ένα ιερό ελάφι»). Μια ταινία-σταθμό, κατά την άποψή μου, στην ιστορία του σύγχρονου κινηματογράφου. Κάποιοι μίλησαν για «δυσοίωνη αμηχανία», που παράγεται τόσο από τις επίπεδες φόρμες στην εκφορά του λόγου, όσο και από τις έντονες μεταπτώσεις της μουσικής: Λιγκέτι, το «Κατά Ιωάννην» του Μπαχ, το «Στάμπατ Μάτερ» του Σούμπερτ και Έλι Γκούλντινγκ, τη στιγμή που ο αρχαίος μύθος αρδεύει το σενάριο των Λάνθιμου-Φιλίππου. Άλλοι έγραψαν για «αδιαφανές φολκλόρ» εμφυτευμένο σε μοντέρνο σκηνικό, για «κλειστοφοβικό δοκίμιο» ή για «ιδιοσυγκρασιακό ψυχολογικό θρίλερ». 

Μετά την επιτυχημένη ξενάγηση στην έκθεση φωτογραφίας «Το τέλος της παλιάς μας πόλης – Θεσσαλονίκη 1870-1917» στο Μ.Ι.Ε.Τ., που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 19 Νοέμβρη, το Τμήμα Πολιτισμού της Λαϊκής Ενότητας Α΄ Θεσσαλονίκης, συνεχίζει τις πολιτιστικές του δραστηριότητες, με την προβολή της ταινίας «Το τσεκούρι» του Κώστα Γαβρά, τη Δευτέρα 27 Νοέμβρη, στις 7.30΄μ.μ. στα γραφεία της Λαϊκής Ενότητας, Εγνατίας 75, 4ος όροφος.

Μετά την περσινή sold out επιτυχία, το σημαντικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Γάμος του Καραχμέτη» σε σκηνοθεσία της Όλιας Λαζαρίδου ταξιδεύει στο θέατρο «ΑΥΛΑΙΑ» στη Θεσσαλονίκη στις 29 και 30 Νοεμβρίου 2017.

Οι πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις του Εμφυλίου και της δεκαετίας του ’50, ήταν ακόμη νωπές στη μνήμη για την Ελλάδα του ’60, που προσπαθούσε να διαμορφώσει μία ταυτότητα δυτικού, σύγχρονου και ευνομούμενου κράτους. Ενώ προς το παρόν η άνοδος του Γεωργίου Παπανδρέου στην εξουσία το 1964, δείχνει να τηρεί τις αποστάσεις ασφαλείας από τα άκρα και να δίνει τα εχέγγυα για το άνοιγμα της χώρας προς τη Δύση, τη διάσπαση της Ένωσης Κέντρου ακολούθησαν η Αποστασία, το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών και η επιβολή της δικτατορίας τον Απρίλιο του 1967. Μέσα σε ατμόσφαιρα φόβου, διχασμού και εσωστρέφειας, η Ελλάδα πορεύεται ακρωτηριασμένη για τα επόμενα επτά χρόνια. Σημαντικοί άνθρωποι της εποχής, πολλοί προερχόμενοι από το χώρο της τέχνης και της διανόησης, καταφεύγουν εκούσια, αλλά δυστυχώς πολλοί απ’ αυτούς ακούσια, στο εξωτερικό.

Ιστορίες με φόντο γωνιές του κόσμου όπου οι άνθρωποι ζουν καθημερινά στην κόψη του ξυραφιού. Ιστορίες για την αγάπη, την καταπίεση αλλά και την ελευθερία, παρουσιάζει αυτή την εβδομάδα η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης στο αφιέρωμα «Διασταυρούμενα πυρά στη Μέση Ανατολή».

Η Κινηματογραφική Λέσχη των εργαζομένων της ΕΡΤ-3 και το ΚΕMΕΣ, μετά το επιτυχημένο αφιέρωμά τους στον Λουκίνο Βισκόντι, προσεγγίζουν την επικαιρότητα με το αφιέρωμα Μας κοιτούν από ψηλά, τιμώντας 4 σπουδαία ονόματα του κινηματογράφου που “έφυγαν” μέσα στο 2017: Τους ηθοποιούς Ζαν Μορό και Μάρτιν Λαντάου και τους σκηνοθέτες Τζορτζ Ρομέρο και Τζον Άβιλντσεν. Πρώτη ταινία του αφιερώματος στην αίθουσα ΒΑΚΟΥΡΑ 1 (Ιωάννου Μιχαήλ 8, τηλ. 231023365) τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου στις 21:00 η αντιπροσωπευτική νουβελβαγκίσια ταινία του Εντουάρ Μολιναρό Ο δολοφόνος δεν είμαι εγώ (Γαλλία, 1958, ασπρόμαυρη, 93’). Παίζουν: Ζαν Μορό, Ζεράρ Ουρί, Φιλίπ Νικό, Κλερ Μοριέ, Ζεράρ Μπιρ.

Ο "Βαρδάρης - Κέντρο Κοινωνικών Ιστορικών Μελετών Θεσσαλονίκης" σας προσκαλεί στο πλαίσιο του διήμερου αφιερώματός του για τα 100 χρόνια από τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, μακριά από φιέστες και νοσταλγικές καταγραφές, να διερευνήσουμε μαζί, όχι το χρονικό των ωρών που η πόλη καιγόταν, αλλά το πριν και το μετά αυτού του γεγονότος-ορόσημο που μετέβαλε εκ θεμελίων την τοπογραφία και την ανθρωπογεωγραφία της και συνέβαλε όσο λίγα στη σημερινή της φυσιογνωμία.

Pages