<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>AlterThess.gr &#8211; Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</title>
	<atom:link href="https://alterthess.gr/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://alterthess.gr/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 11:56:08 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.0.9</generator>

<image>
	<url>https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2020/11/favicon-32x32-1.png</url>
	<title>AlterThess.gr &#8211; Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</title>
	<link>https://alterthess.gr/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Οι ΗΠΑ του Τραμπ και η Αριστερά. Του Χρήστου Λάσκου</title>
		<link>https://alterthess.gr/oi-ipa-toy-tramp-kai-i-aristera-toy-christoy-laskoy/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/oi-ipa-toy-tramp-kai-i-aristera-toy-christoy-laskoy/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[DimosthenisPapadatos]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Nov 2026 11:37:36 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[alter-Βιβλίο]]></category>
		<category><![CDATA[featured]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140865</guid>

					<description><![CDATA[<p>Cole Stangler, Μπροστά στη καθρέφτη της Αμερικής. Έρευνα για τη ριζοσπαστικοποίηση της αριστερής ιδεολογίας και το μέλλον της Αριστεράς, Πόλις 2026, σελ. 228 (μετάφραση: Βάλια Καϊμάκη) Κέρδισα τις περιοχές που αντιπροσωπεύουν τα δύο τρίτα του ΑΕΠ της Αμερικής […] κέρδισα τις περιοχές που είναι αισιόδοξες, ανοιχτές στη διαφορετικότητα, δυναμικές και προχωρούν μπροστά Χίλαρι Κλίντον, 2016 [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/oi-ipa-toy-tramp-kai-i-aristera-toy-christoy-laskoy/">Οι ΗΠΑ του Τραμπ και η Αριστερά. Του Χρήστου Λάσκου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Cole</strong> <strong>Stangler</strong><strong>, <em>Μπροστά στη καθρέφτη της Αμερικής. Έρευνα για τη ριζοσπαστικοποίηση της αριστερής ιδεολογίας και το μέλλον της Αριστεράς, </em>Πόλις 2026, σελ. 228 (μετάφραση: Βάλια Καϊμάκη) </strong></p>
<p style="text-align: right;"><em>Κέρδισα τις περιοχές που αντιπροσωπεύουν τα δύο τρίτα του ΑΕΠ της Αμερικής </em>[…] <em>κέρδισα τις περιοχές που είναι αισιόδοξες, ανοιχτές στη διαφορετικότητα, δυναμικές και προχωρούν μπροστά</em></p>
<p style="text-align: right;">Χίλαρι Κλίντον, 2016</p>
<p>Η δήλωση της Κλίντον μετά από τις πρώτες εκλογές, στις οποίες επικράτησε ο Τραμπ, είναι ενδεικτικές του πώς αντιλαμβάνονται τον κόσμο οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ.</p>
<p>Το μήνυμα είναι σαφές· σαφέστερο δεν γίνεται.</p>
<p>Άλλωστε, η υποψήφια των Δημοκρατικών είχε φροντίσει, ήδη από την προεκλογική περίοδο, να χαρακτηρίσει του δυνητικούς ψηφοφόρους του Τραμπ ως μίζερους, αποτυχημένους, σκουπίδια· ενώ οι δικοί της ψηφοφόροι ήταν έλλογοι, μορφωμένοι, έξυπνοι και δικαίως εύποροι, με ανοιχτό πνεύμα. Οι ψηφοφόροι της, με άλλα λόγια, είναι αυτοί που δικαιούνται να επιλέγουν την ηγεσία της χώρας. Γιατί αυτοί ξέρουν, σε αντίθεση με τους άλλους.</p>
<p>Μετά την ήττα του 2016 και ενώ, μάλιστα, η εκστρατεία της Κλίντον είχε υποστηριχθεί πολύ από τους μεγάλους χρηματοδότες και τα περισσότερα μέινστριμ Μέσα, ξέσπασε ένας οχετός επίπληξης ενάντια στους ανίκανους και άξεστους.</p>
<p>Με μια εντυπωσιακή, σε σχέση με παλιότερες εποχές, μεταστροφή, οι Δημοκράτες, από κόμμα του working people, έγιναν η παράταξη των επιτυχημένων, των ευνοημένων από τη ζωή, των άξιων.</p>
<p>Το κόμμα του Ρούζβελτ μιλούσε, όλο και περισσότερο, τη γλώσσα όσων τη δεκαετία του ’30 θεωρούσαν τον Ρούζβελτ παρανοϊκό – και τον θεωρούσαν παρανοϊκό γιατί πίστευε πως η εργατική τάξη που είχε κάθε δικαίωμα να απαιτεί τα «φυσικά» της δικαιώματα. Ότι ήταν ο εργαζόμενος λαός αυτός που έπρεπε να καθορίζει τις πολιτικές προτεραιότητες.</p>
<p>Η περίοδος της μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης του 1929 ήταν μια εποχή μεγάλης δυσφήμησης των ειδικών, ιδίως των οικονομολόγων, οι οποίοι είχαν αποτύχει σε όλες τους τις προγνώσεις· αλλά και σε όλες τις προτεινόμενες θεραπείες. Ο Ρούζβελτ είχε πλήρως αντιληφθεί ότι τα να βασιστεί στις υπηρεσίες των «έγκυρων και ευυπόληπτων» οδηγούσε κυριολεκτικά στον γκρεμό. Και επέλεξε τον άλλο δρόμο, όταν οι αντίπαλοί του, μανιασμένοι εχθροί αυτού του ταξικού αποστάτη, τον κατηγορούσαν πως προτεραιοποιούσε τις ανάγκες των ανίκανων και τεμπέληδων.</p>
<p>Οι Δημοκρατικοί σήμερα συνεχίζουν να επιπλήττουν τους αυθάδεις, αμόρφωτους και ανίκανους, την  πλέμπα, που κάνει συνήθως τις λάθος επιλογές. Ακόμη και μετά το 2008, όταν για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πως αυτοί που «ξέρουν», την τύφλα τους ξέρουν.</p>
<p>Η απέχθεια προς την «πλέμπα» είχε ήδη εκδηλωθεί στις εφαρμοσμένες πολιτικές των Δημοκρατικών από την εποχή του Μπιλ Κλίντον. Ο οποίος είχε συγκεκριμένες προτεραιότητες: Ενέκρινε μια σημαντική μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικών παροχών, περιορίζοντας τα κριτήρια πρόσβασης και μειώνοντας τα επιδόματα. Περιέστειλε τις κοινωνικές δαπάνες […] για να εξισορροπήσει τον προϋπολογισμό μέσω της λιτότητας. Απελευθέρωσε το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ο κατώτατος μισθός συνέχισε να αντιστοιχεί σε ψίχουλα…</p>
<p>Όπως γράφει ο Κόουλ Στάνγκλερ, καίριος λόγος για την άσκηση μιας τέτοιας πολιτικής ήταν και η «νέα αντίληψη» για το πού θα έπρεπε να αναζητηθούν, μετά από δώδεκα χρόνια ρεπουμπλικανικής  κυριαρχίας, οι κατάλληλοι ψηφοφόροι. Οι οποίοι ήταν οι «μετριοπαθείς». Το μέλλον δεν παίζονταν στις λαϊκές συνοικίες, αλλά στα προάστια.</p>
<p>«Αν η εργατική βάση των Δημοκρατικών αποδυναμώνονταν, δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας: έτσι κι αλλιώς, από δημογραφική άποψη, ήταν καταδικασμένη σε εξαφάνιση […] [Χαρακτηριστικά], κατά την προεκλογική εκστρατεία του 1996 ο Μπιλ Κλίντον υιοθέτησε και διέδωσε τον όρο soccer moms – οι γυναίκες που, στο συλλογικό φαντασιακό, ζουν στα προάστια και περνούν τις μέρες τους μεταφέροντας τα παιδιά τους από τη μια αθλητική δραστηριότητα στην άλλη» (σελ. 30). Από την άλλη, είναι διεθνώς διαπιστωμένο πως τα χαμηλότερα στρώματα προσέρχονται πολύ λιγότερο τις κάλπες.</p>
<p>Ενδεικτικό παράδειγμα της αναδιάταξης της εκλογικής βάσης των Δημοκρατικών είναι, μεταξύ πολλών άλλων, το Νιού Κάνααν.</p>
<p>«Για δεκαετίες, το Νιου Κάνααν, αυτή η πλούσια πόλη του Κονέκτικατ, ψήφιζε Ρεπουμπλικάνους, πιστή στην αστική της ταυτότητα. Διόλου παράξενο για μια κοινότητα όπου το διάμεσο ετήσιο εισόδημα των νοικοκυριών αγγίζει τα 163000 δολάρια. Όλα, όμως, άλλαξαν με τον Τραμπ […] Το 2024 η Κάμαλα Χάρις συγκέντρωσε το 56% των ψήφων, 21 μονάδες παραπάνω από το ποσοστό που είχε λάβει ο Μπαράκ Ομπάμα κατά την επανεκλογή του» (σελ. 151). Και η Κάμαλα έχασε την προεδρία.</p>
<p>Για να κάνω μια γενικότερη παρατήρηση, οι ανά τον κόσμο -και όχι μόνο στις ΗΠΑ- Κεντρώοι είναι οι κατεξοχήν «αντιλαϊκιστές». Ενώ ιστορικά ο αντιλαϊκισμός ήταν μια σαφώς δεξιά έως ακροδεξιά στάση, σήμερα υπηρετείται από κόμματα, όπως οι Δημοκρατικοί.</p>
<p>Οι Κεντρώοι έχουν εγκολπωθεί όλα τα στερεότυπα απέναντι στους φτωχούς εργαζόμενους, που, σταθερά και διαχρονικά, εμφιλοχωρούσαν στις θεωρήσεις της ελίτ -και της φιλελεύθερης -ιδίως αυτής πολύ συχνά. Ήδη, στη δεκαετία του ’50, ο εξαιρετικά επιδραστικός κοινωνιολόγος Σέιμουρ Λίπσετ, διαπίστωνε, περιγράφοντας τον «αυταρχισμό της εργατικής τάξης», πως τα «άτομα χαμηλότερης τάξης» δεν ήταν κατάλληλα για τη δημοκρατική αυτοκυβέρνηση.</p>
<p>Όπως σημειώνει ο Τόμας Φρανκ, στο <em>Λαός δίχως εξουσία</em><a href="#_ftn1" name="_ftnref1">[1]</a><em>,</em> ο Λίπσετ υποστήριζε πως «[ο]ι «κανόνες της δημοκρατίας» μπορούν να εκτιμηθούν μόνο από κάποιον με «υψηλό επίπεδο καλλιέργειας και αυτοεκτίμησης». Οι άνθρωποι της εργατικής τάξης εξ ορισμού δεν ήταν «εκλεπτυσμένοι» και αυτό οδηγούσε σε κάθε είδους προβλήματα: πείθονταν από δημαγωγούς, μισούσαν τις μειοψηφίες, ήταν καχύποπτοι με τους διανοούμενους…». Ακόμα και για τη φιλελεύθερης κοπής αντικουλτούρα των 60s<a href="#_ftn2" name="_ftnref2">[2]</a>, ο χειρώνακτας εργάτης έρεπε προς τον φασισμό: «Δεν είχε παρά ελάχιστη αγάπη, ή ποίηση, ή μουσική, ή φύση, ή χαρά. Ο φόβος είχε κυριαρχήσει πάνω του […] Είναι θυμωμένος, ζηλιάρης, πικρόχολος […] Σε όλη του τη ζωή δραπετεύει από τη συνείδηση και την ευθύνη».</p>
<p>Ο Στάνγκλερ αφιερώνει μεγάλο μέρος του βιβλίου σε ένα είδος ανθρωπολογίας στο πεδίο. Επισκέπτεται περιοχές, όπου ο Τραμπ καταγράφει μεγάλα ποσοστά, συνομιλεί με ανθρώπους που τον ψηφίζουν, εργάτες υποβαθμισμένων μικρών πόλεων, αλλά και παραδοσιακούς «μεσαίους» -οι οποίοι, όπως αναφέρει ο ίδιος κατέληγαν: «Είμαι επιχειρηματίας, επομένως η Αριστερά δεν είναι επιλογή για μένα» (σελ. 89). Έχουν σημασία αυτές οι επισημάνσεις γιατί μια ορισμένη επιφανειακή «εκλογική κοινωνιολογία» τείνει να θεωρεί πως η βάση του Τραμπ είναι οι εργάτες· πράγμα που, έτσι ειπωμένο, δεν ισχύει. Όπως δεν ισχύει και για την κοινωνική βάση της γαλλικής Ακροδεξιάς, την περίπτωση της οποίας επίσης αναλύει ο Στάνγκλερ με συγκριτικό τρόπο.</p>
<p>Το βιβλίο παρουσιάζει μια ιστορική περιγραφή της πορείας, η οποία οδήγησε στη σημερινή συνθήκη, φωτίζει πλευρές, παράδοξες, αλλά όχι ανεξήγητες, όπως αυτές των μαύρων τραμπιστών ή των Αράβων λεπενιστών. Αναλύει την καθοριστική βαρύτητα των μέσων τύπου Fox News, στις ΗΠΑ  ή CNews στη Γαλλία. Υπογραμμίζει την διανοητική «ευλυγισία» της χριστιανικής Δεξιάς, η οποία συγχωρεί τον Τραμπ για όλες του τις αμαρτίες, αρκεί που προωθεί την απονομιμοποίηση των αμβλώσεων. Τονίζει το πόσο λειτούργησαν ως χορηγοί της Ακροδεξιάς, ιδίως στη Γαλλία, ο Μιτεράν ή ο Μακρόν.</p>
<p>Επιμένει -και σωστά- στο ότι η τόσο αναγκαία στροφή προς τα άμεσα ταξικά ζητήματα παράγει ήδη αποτελέσματα για την  Αριστερά. Οι μεγάλες εκλογικές επιδόσεις του Σάντερς, αλλά -και πιο πρόσφατα- οι εκλογικές επιτυχίες των Δημοκρατών Σοσιαλιστών και των εν γένει «μη Κεντρώων» Δημοκρατικών είναι ενδεικτικές. Και συνδεδεμένες με μια επανακτημένη  συνήθεια:</p>
<blockquote><p>[Σ]ε αντίθεση με την πλειονότητα των Αμερικανών πολιτικών που αναφέρονται στη «μεσαία τάξη» -αυτή τη φαντασιακή middle class, που έχει ταυτιστεί με το αμερικάνικο όνειρο [αυτοί] προτιμούν να μιλούν για τη working class -όρος που χρησιμοποιήθηκε ιστορικά από τα κομμουνιστικά και σοσιαλιστικά κόμματα (σελ. 141).</p></blockquote>
<p>Επισημαίνω, όμως, την προσοχή σε δύο ζητήματα.</p>
<p>Νομίζω πως η επιμονή στις άμεσες και χειροπιαστές «λύσεις», στο «απλό» μήνυμα, στα «πολύ συγκεκριμένα» μέτρα με «υλικό» περιεχόμενο – κάντο όπως ο Ρούσβελτ με το Νιου Ντιλ-, ενώ πιάνει κάτι πολύ σημαντικό,  μπορεί να γίνει παραπλανητική. Χωρίς έναν μεγαλύτερο στρατηγικό ορίζοντα, αυτά τα πολύ αναγκαία, θα αποδειχτούν αναποτελεσματικά.</p>
<p>Επιπλέον, θα πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη την «περίπτωση Βάγκενκνεχτ», όταν ένας ορθά ταξικός λόγος γίνεται «αντιγουόκ». Η ριζοσπαστική Αριστερά μπορεί να είναι αδιάλλακτα ταξική, χωρίς να εκχωρήσει τον ιδρυτικό «δικαιωματισμό» της. Το 1917 και το 1968 αποτελούν αδιαίρετα την ιδιοπροσωπία της.</p>
<p><em>Την Κυριακή 22 Νοεμβρίου, στις 8:00 μ.μ., η Ανταγωνιστική Αριστερά και η Ανυπακοή (συνέλευση Θεσσαλονίκης) οργανώνουν διαδικτυακή εκδήλωση-συζήτηση, με τίτλο «Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές (DSA) και η Αμερικανική Αριστερά», με θέμα τις εξελίξεις στην Αριστερά στις ΗΠΑ. Θα μιλήσουν οι: Δέσποινα Λαλάκη, Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας (City University of NY/CUNY) * Κάτυα Νικολάου- DSA Queens. Παρεμβαίνουν: Γιάννης Ανδρουλιδάκης, δημοσιογράφος * Αντώνης Νταβανέλος, ΔΕΑ * Δημήτρης Στεργιόπουλος, Διδάκτωρ Ιστορίας ΕΚΠΑ, Ανυπακοή Συντονίζει η Αλέκα Κρασοπούλου, εκ μέρους της Ανταγωνιστικής Αριστεράς Ο σύνδεσμος (λινκ) για την παρακολούθηση θα αναρτηθεί τις επόμενες μέρες.</em></p>
<p>______________</p>
<p><a href="#_ftnref1" name="_ftn1">[1]</a> Τόμας Φρανκ, <em>Λαός δίχως εξουσία -Μια σύντομη ιστορία του αντιλαϊκισμού,</em> Εκκρεμές 2021 (μετάφραση: Αντώνης Γαλανόπουλος, πρόλογος: Γιάννης Σταυρακάκης), σελ. 210</p>
<p><a href="#_ftnref2" name="_ftn2">[2]</a> Charles Reich, <em>The Greening o America, </em>1971, από το: Τόμας Φρανκ, όπ.π., σελ. 244</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/oi-ipa-toy-tramp-kai-i-aristera-toy-christoy-laskoy/">Οι ΗΠΑ του Τραμπ και η Αριστερά. Του Χρήστου Λάσκου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/oi-ipa-toy-tramp-kai-i-aristera-toy-christoy-laskoy/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Για τη Μαμά Κοράλ (Ιστορίες για να αντικαταστήσουμε τις ενέσεις)</title>
		<link>https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Nov 2026 11:14:40 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Ο Νότος αντιστέκεται]]></category>
		<category><![CDATA[featured]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140854</guid>

					<description><![CDATA[<p>Σε λίγες μέρες ξεκινάει το Ταξίδι για τη Ζωή – Κεφάλαιο Μεξικό, η αποστολή 1.530 ζαπατίστας (αντρών, γυναικών και παιδιών) στην Πόλη του Μεξικού – αλλά και στις πολιτείες Βερακρούς, Χαλίσκο, Πουέμπλα και Κερέταρο. Το Ταξίδι θα διαρκέσει ολόκληρο τον Δεκέμβριο και την πρώτη βδομάδα του Ιανουαρίου 2027, και βασικός του στόχος, όπως έχουν πει οι [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/">Για τη Μαμά Κοράλ (Ιστορίες για να αντικαταστήσουμε τις ενέσεις)</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><em>Σε λίγες μέρες ξεκινάει το Ταξίδι για τη Ζωή – Κεφάλαιο Μεξικό, η αποστολή 1.530 ζαπατίστας (αντρών, γυναικών και παιδιών) στην Πόλη του Μεξικού </em>–<em> αλλά και στις πολιτείες Βερακρούς, Χαλίσκο, Πουέμπλα και Κερέταρο. Το Ταξίδι θα διαρκέσει ολόκληρο τον Δεκέμβριο και την πρώτη βδομάδα του Ιανουαρίου 2027, και βασικός του στόχος, όπως έχουν πει οι ζαπατίστας, είναι να αγκαλιάσουν τις οικογένειες που αναζητούν τα εξαφανισμένα παιδιά τους </em>–<em> να ακούσουν τις ιστορίες τους και τις ιστορίες των απόντων τους, να μοιραστούν τον πόνο και τον αγώνα τους για αλήθεια και δικαιοσύνη.</em></p>
<p><img fetchpriority="high" decoding="async" class="size-full wp-image-140859 aligncenter" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/el-abrazo-560x494.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"></p>
<p><em>Ο αριθμός των εξαφανισμένων προσώπων στο Μεξικό υπερβαίνει τις 135.000. Ένα μέρος του, περίπου 2.350 πρόσωπα, αφορά παλιότερες υποθέσεις, κυρίως της εποχής του λεγόμενου Βρώμικου Πολέμου (Guerra Sucia), από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, τότε που το μεξικανικό κράτος συλλάμβανε και στη συνέχεια εξαφάνιζε τους πολιτικούς του αντιπάλους: αγωνιστές και αγωνίστριες της Αριστεράς, συνδικαλιστές, μέλη αντάρτικων κινημάτων. Το συντριπτικά μεγαλύτερο όμως μέρος, περίπου 130.000 πρόσωπα σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του Μαρτίου 2026, αφορά ανθρώπους που έχουν εξαφανιστεί από το 2006 μέχρι σήμερα. Και βέβαια δεν πρόκειται για σκέτους αριθμούς. Πίσω από τον καθένα υπάρχει «ένα όνομα, μια ιστορία, μια τραγωδία, ένας πόνος» – και η αγωνία των δικών τους ανθρώπων που τους ψάχνουν με αξίνες και φτυάρια στις ερημιές, δίχως καμιά βοήθεια από το κράτος.</em></p>
<p><em>Το 2006 ο τότε πρόεδρος Φελίπε Καλντερόν κηρύσσει τον «Πόλεμο κατά των καρτέλ ναρκωτικών». Τα αποτελέσματα είναι ακριβώς τα αντίθετα – και ορατά μέχρι σήμερα: Κλιμάκωση της βίας, διάχυση και πολλαπλασιασμός των εγκληματικών οργανώσεων, εδαφική τους εξάπλωση σε πολλές μεξικανικές πολιτείες (ενώ παλιότερα τα προβλήματα εντοπίζονταν κυρίως στο βορρά, σήμερα εμφανίζονται επίσης σε πολιτείες του νότου και του κέντρου της χώρας), διεύρυνση των «παράνομων» δραστηριοτήτων τους και πέραν των ναρκωτικών, και επέκτασή τους και στη «νόμιμη» οικονομία. Οι εξαφανίσεις πολλαπλασιάζονται και αφορούν απαγωγές, αναγκαστική στρατολόγηση μελών, συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων συμμοριών, εξαφανίσεις μαρτύρων, δημοσιογράφων ή ανθρώπων που αντιστέκονται στις δραστηριότητές τους.</em></p>
<p><em>Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν δίχως την ανοχή και συχνά τη συνενοχή του κρατικού μηχανισμού. Είναι επίσημα διαπιστωμένη σε πολλές περιπτώσεις, και ευρέως γνωστή γενικότερα, η συνεργασία εγκληματικών οργανώσεων και τοπικών κυβερνητών, δημάρχων, αξιωματούχων, μελών της αστυνομίας και του στρατού. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που το ταξίδι-αγκαλιά των ζαπατίστας ανησυχεί τόσο την «προοδευτική» κυβέρνηση της σημερινής προέδρου Κλαούδια Σέινμπαουμ όσο και τα υπόλοιπα θεσμικά κόμματα που έχουν κυβερνήσει στο παρελθόν.</em></p>
<p><em>Το κείμενο του Εξεγερμένου Υποδιοικητή Μάρκος που παρουσιάζουμε, γραμμένο το 2009, δείχνει ότι η αλληλεγγύη των ζαπατίστας προς τις μητέρες που αναζητούν τα εξαφανισμένα τους παιδιά έχει μακρά ιστορία. Σήμερα οι ζαπατίστας πηγαίνουν στην Πόλη του Μεξικού προτείνοντας στα διάφορα κοινωνικά κινήματα, δίχως να εγκαταλείψουν τη διαφορετικότητά τους και τα ξεχωριστά τους αιτήματα, να προσθέσουν σε αυτά ένα κοινό αίτημα: «Αλήθεια και δικαιοσύνη για όσες και όσους λείπουν»</em><em>.</em></p>
<p><img decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140857" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/ausencias-560x747.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"></p>
<p><strong>Ιανουάριος 2009</strong></p>
<p><strong>Προς κάθε ενδιαφερόμενο:</strong></p>
<p>Τα ξημερώματα, όπως συμβαίνει συνήθως, έφτασε η είδηση. Η κρύα νύχτα έγινε ακόμη πιο κρύα και, με το χάραμα, βρεθήκαμε σα να ’χουμε ένα κενό, σαν κάτι να μας έλειπε, σα να είχαμε χάσει κάτι πολύ δικό μας.</p>
<p>Η γεωγραφία όπου μας έλαχε να αγωνιζόμαστε, εμείς οι άντρες και οι γυναίκες ζαπατίστας, είναι πολύ εκτεταμένη. Στους χάρτες έχει το όνομα «Μεξικό», και το να πορευτείς σε όλες του τις γωνιές είναι ένα έργο ακόμη πιο μακροχρόνιο.</p>
<p>Στο ημερολόγιο της Έκτης φτάσαμε σε μια από τις πιο παράξενες γωνιές της, γιατί, παρά τα όσα έδειχναν ο χάρτης και τα χιλιόμετρα που διανύσαμε, η ιστορία, εκείνο το σύνθετο πλέγμα ημερολογίων και γεωγραφιών των αποκάτω, είχε σημαδεμένη μια από τις πληγωμένες καρδιές μας: τη Σιουδάδ Χουάρες, στην Τσιουάουα.</p>
<p>Σιουδάδ Χουάρες. Η πόλη των νεαρών εργατριών που δολοφονήθηκαν χωρίς να υπάρξει καμιά τιμωρία. Που δολοφονήθηκαν επειδή ήταν γυναίκες, επειδή ήταν νέες, επειδή ήταν εργάτριες… επειδή υπήρχαν. Και μαζί η πόλη της αξιοπρεπούς οργής των κατοίκων τής Λόμας δε Πολέο, που αντιστέκονται στις επιθέσεις, στις παγίδες, στις συκοφαντίες, στις σιωπές.</p>
<p>Η πόλη της Μαμάς Κοράλ.</p>
<p>Όχι, δεν θα διηγηθώ την ιστορία της. Αυτό αρμόζει σ’ εκείνες κι εκείνους που όλο αυτό τον καιρό στάθηκαν κι εξακολουθούν να στέκονται στο πλευρό της, στον αγώνα για να εμφανιστούν ζωντανοί όσοι και όσες έχουν εξαφανιστεί.</p>
<p>Πήγαμε να της μιλήσουμε. Ήταν μια ιδιωτική συνάντηση μαζί της και με άλλους συγγενείς εξαφανισμένων. Έτσι το ζήτησε εκείνη, έτσι το ζητήσαμε κι εμείς. Η συνάντηση έγινε στο καθιστικό του σπιτιού της. Εκεί στριμωχτήκαμε καμιά δεκαπενταριά με είκοσι άνθρωποι.</p>
<p>Η δόνια Κονσεπσιόν Γκαρσία δε Κοράλ ήταν η μεγαλύτερη σε ηλικία… και η πιο δυνατή.</p>
<p>Σαν να μην την είχαν εξαντλήσει τα ημερολόγια που αναζητούσε τον γιο της, τον Χοσέ δε Χεσούς. Σαν η άρνηση να τα παρατήσει να της επέτρεπε να βλέπει πιο μακριά.</p>
<p>Μίλησαν οι σύντροφοι συγγενείς. Είπαν σε γενικές γραμμές: «<em>Θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια</em>».</p>
<p>Η δόνια Κονσεπσιόν πήγε ακόμη πιο πέρα: «<em>Αν ο Θεός μού έχει χαρίσει τόσα χρόνια ζωής, είναι γιατί ο Χοσέ δε Χεσούς είναι ζωντανός και εγώ θα τον βρω</em>».</p>
<p>Όχι, δεν θυμάμαι αν ήταν αυτά ακριβώς τα λόγια της, αλλά νομίζω ότι αυτό ήταν το συναίσθημα.</p>
<p>Ύστερα μίλησα εγώ.</p>
<p>Δεν είπα πολλά…</p>
<p>Ή τα είπα όλα…</p>
<p>Δεν θυμάμαι και πολύ καλά, αλλά νομίζω ότι τους είπα εκείνα που θα ήθελα να πουν στους δικούς μου ανθρώπους, αν υπήρχε τόπος, χρόνος ή τρόπος να τους μιλήσουν: δεν φύγαμε επειδή δεν τους αγαπούσαμε, αλλά επειδή τους αγαπάμε, αν και διαφορετικά, με άλλον τρόπο.</p>
<p>Μη με παίρνετε τοις μετρητοίς, αλλά νομίζω ότι ήταν τότε που αγκάλιασα τη δόνια Κονσεπσιόν Γκαρσία δε Κοράλ και της ψιθύρισα στο αυτί: «Μαμά Κοράλ».</p>
<p>Ύστερα έφυγα.</p>
<p>Πάντα φεύγω.</p>
<p>Για άλλη μια φορά, ήρθαν οι γεωγραφίες και τα ημερολόγια να μας πάνε και να μας φέρουν. Όμως, μέσα από τις γεωγραφίες και χάρη στα ημερολόγια, μαθαίναμε γι’ αυτήν.</p>
<p>Νομίζω ότι κάποια φορά τής αφιερώσαμε κι ένα κείμενο. Κάπου εκεί πρέπει να βρίσκεται, νομίζω.</p>
<p>Ίσως να της το διάβασαν. Ίσως να χαμογέλασε. Ίσως να κατάλαβε ότι της λέγαμε: «Εδώ είμαστε και δεν ξεχνάμε».</p>
<p>Κι όπως φαίνεται τώρα, έγραφα αυτές τις ιστορίες επειδή υπήρχε ένας άρρωστος και κάποιος έπρεπε να του δώσει ένα γιατρικό, έστω κι από απόσταση.</p>
<p>Κι επίσης, επειδή έχω ένα σωρό επιστολές διαμαρτυρίας. Κάποιες από υποτιθέμενες ιατρικές εταιρείες, που με επιπλήττουν για τις δηλώσεις μου εναντίον των ενέσεων, και άλλες είναι από εξοργισμένες μαμάδες, που έμειναν με τη σύριγγα στο χέρι και το εκάστοτε θύμα αρνήθηκε να υποβληθεί στα βασανιστήρια, επικαλούμενο κάποιο υποτιθέμενο σημείο κάποιου υποτιθέμενου εθνικού προγράμματος αγώνα που υποτίθεται απαγόρευε την παραγωγή, τη διακίνηση και τη χρήση των ενέσεων. Εν ολίγοις, καταλήγουν να με θεωρούν υπεύθυνο για τις πιο τρομερές επιδημίες και ενδημίες.</p>
<p>Ψέματα, δεν έχουν φτάσει επιστολές διαμαρτυρίας. Όμως βουίζουνε τ’ αυτιά μου, πράγμα που, όπως έλεγε η μητέρα μου, σημαίνει ότι κάποιος σε κακολογεί.</p>
<p>Έτσι λοιπόν, υπό την πίεση της Λουπίτα και της Τονίτα, στρώθηκα στη δουλειά στο εργαστήριό μου για να παρασκευάσω ένα φάρμακο εναλλακτικό στις ενέσεις. Και έτσι γεννήθηκε η πρώτη από αυτές τις «<em>Ιστορίες για να αντικαταστήσουμε τις ενέσεις</em>».</p>
<p>Ενώ περίμενα την απόφαση των Διοικητριών για το αν θα διοργάνωναν ή όχι μια αθλητική και πολιτιστική συνάντηση στις 8 Μαρτίου, έφτασε, τα ξημερώματα, η είδηση του θανάτου της Μαμάς Κοράλ.</p>
<p>Ήρθε με μια επιστολή, που την υπέγραφε η Επιτροπή Μητέρων Εξαφανισμένων Πολιτικών Αγωνιστών της Τσιουάουα, και που κατέληγε ως εξής: «<em>Υποδιοικητή Μάρκος, δεχθείτε την εκτίμησή μας και τα συλλυπητήριά μας. Η Μαμά Κοράλ έφυγε, αλλά τώρα βρίσκεται ακόμη πιο δυναμικά στο πλευρό σας και στο δικό μας. Δεχθείτε μια θερμή αγκαλιά και την ευχή μας</em>».</p>
<p>Πόνεσε. Πολύ.</p>
<p>Λίγο αργότερα ξαναδιάβασα αυτές τις γραμμές και σκέφτηκα πως ναι, βρίσκεται στο πλευρό μας και είναι με το μέρος μας. Έτσι, με τη σχετική άδεια, έκανα μερικές αλλαγές και τροποποιήσεις στην πρώτη από τις «Ιστορίες για να αντικαταστήσουμε τις ενέσεις» που είχα αφηγηθεί στη Μαμά Κοράλ, στην Ελένα και σε όλες τις μαμάδες που ένιωθαν τον πόνο στο πετσί τους, και την παραθέτω στη συνέχεια:</p>
<p><strong>Ι. Φάρμακο για τον πόνο της καρδιάς:</strong></p>
<p><strong>Η ιστορία για το άλλο φυλλαράκι</strong></p>
<p>Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα φυλλαράκι που βρισκόταν πάνω σ’ ένα δέντρο, στο πιο ψηλό του σημείο. Το φυλλαράκι ήταν χαρούμενο, γιατί είχε κοντά του πολλά φυλλαράκια και τραγουδούσαν όμορφα όταν φυσούσε ο άνεμος. Και μπορούσε να βλέπει πολύ μακριά, ολόκληρη την κοιλάδα και μέχρι τα γειτονικά βουνά.</p>
<p>Βέβαια, υπήρχαν και κάποια μειονεκτήματα, γιατί, για παράδειγμα, έτσι όπως ήταν πολλά φυλλαράκια μαζί, τα κουτσομπολιά διαδίδονταν ταχύτατα. «<em>Είδες πώς έχει κολλήσει το λεγάμενο με το άλλο;</em>» έλεγαν κάποιες φορές. Και τότε ξεσπούσε μεγάλος σαματάς, γιατί το κουτσομπολιό μαθευόταν κι έτσι τα άλλα απαντούσαν: «<em>Κοίτα ποιο μιλάει! Εσύ που είσαι όλη την ώρα δίπλα σ’ εκείνο εκεί πέρα</em>». Με λίγα λόγια, τα φυλλαράκια μάλωναν πολύ μεταξύ τους, όπως άλλωστε συνηθίζεται.</p>
<p>Συνέβαινε επίσης, όταν έβρεχε, τα φυλλαράκια που βρίσκονταν ψηλά να είναι τα πρώτα που βρέχονταν και δεν μπορούσαν να πουν το γνωστό «τι ωραία να βλέπεις τη βροχή χωρίς να βρέχεσαι».</p>
<p>Από την άλλη όμως, όταν έβγαινε ο ήλιος, τα φυλλαράκια που βρίσκονταν ψηλά ήταν τα πρώτα που στέγνωναν.</p>
<p>Έτσι, λοιπόν, περνούσε το φυλλαράκι της ιστορίας μας, άλλοτε με βροχές κι άλλοτε με λιακάδες, όταν ξαφνικά ήρθε ένας δυνατός άνεμος και το ξεκόλλησε από το κλαδί όπου ζούσε. Και το φυλλαράκι άρχισε να πετάει, να παίρνει στροφές, ν’ ανεβοκατεβαίνει με τα ρεύματα του αέρα.</p>
<p>«<em>Τέλειο!</em>» είπε το φυλλαράκι, που ήταν και λιγάκι σκέιτερ.</p>
<p>«<em>Ναιαιαιαιαι!</em>» φώναξε, όταν κατάφερε να κάνει μια διπλή τούμπα πολύ κοντά στη στέγη μιας καλύβας. Ύστερα, μια ριπή του ανέμου το έφερε κοντά σ’ ένα σύννεφο που πάνω του ήταν γραμμένο με πολλά χρώματα: «<em>Ελευθερία και να εμφανιστούν ζωντανοί όσοι και όσες έχουν εξαφανιστεί για πολιτικούς λόγους</em>».</p>
<p>Και πάνω σ’ ένα άλλο σύννεφο έγραφε: «<em>Το καλό με το βάψιμο στα σύννεφα είναι ότι εδώ δεν φτάνουν οι μπάτσοι</em>».</p>
<p>Και το φυλλαράκι συνέχισε να πηγαίνει από δω κι από κει.</p>
<p>Κάποια στιγμή όμως ο άνεμος πήρε το τραγούδι του κι έφυγε γι’ άλλα μέρη, και ο νόμος της βαρύτητας εφαρμόστηκε με όλη του την αυστηρότητα, κι έτσι το φυλλαράκι, σχεδόν χωρίς να το θέλει, κατέληξε στο έδαφος.</p>
<p>«<em>Αμάν!</em>» είπε από μέσα του το φυλλαράκι, «<em>και τώρα τι κάνω;</em>»</p>
<p>Το φυλλαράκι ήθελε να γυρίσει ξανά στο πιο ψηλό σημείο του δέντρου. Μπορεί να ήταν πολύ κουτσομπόλικα, αλλά εκεί βρίσκονταν τα φιλαράκια του. Κι ακόμα κι αν ήταν το πρώτο που βρεχόταν όταν έβρεχε, ήταν και το πρώτο που ζεσταινόταν όταν έβγαζε ήλιο, και μπορούσε να βλέπει πολύ μακριά. Κι ακόμα κι αν ο άνεμος το έριχνε ξανά κάτω, θα μπορούσε να δοκιμάσει καινούργιες πιρουέτες που είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει, και σκεφτόταν μάλιστα να βάψει σε κάποιο σύννεφο, με γράμματα πολύχρωμα και σε διάφορα αστεία μεγέθη, ένα σύνθημα για ελευθερία και δικαιοσύνη.</p>
<p>Το φυλλαράκι δοκίμασε να περπατήσει, αλλά επειδή ήταν πάντοτε πάνω στο δέντρο, γαντζωμένο σ’ ένα κλαδί, δεν το είχε καθόλου με τις πεζοπορίες.</p>
<p>Τότε πέρασε από εκεί ένα μυρμηγκάκι. Το φυλλαράκι το αναγνώρισε, γιατί ήταν ένα μυρμηγκάκι που κάποια φορά είχε βρεθεί κι εκείνο ψηλά στο δέντρο και μάλιστα είχε δώσει και μια δαγκωνιά στο φυλλαράκι.</p>
<p>«<em>Γεια σου!</em>» το χαιρέτησε το φυλλαράκι.</p>
<p>«<em>Ποιο είσαι εσύ; Σε ξέρω;</em>» απάντησε το μυρμηγκάκι, που, για να διαφέρει, είχε τις μαύρες του.</p>
<p>Το φυλλαράκι συστήθηκε: «<em>Με λένε Φυλλαράκι και ζω στο πιο ψηλό σημείο του δέντρου, αλλά έπεσα και τώρα θέλω να γυρίσω στο σπίτι μου, αλλά δεν ξέρω πώς να τα καταφέρω. Θα μπορούσες να με βοηθήσεις;</em>»</p>
<p>Το μυρμηγκάκι κοίταξε το φυλλαράκι, ύστερα κοίταξε το δέντρο, κι ύστερα ξανακοίταξε το φυλλαράκι. Κι απόμεινε το μυρμηγκάκι να κοιτάζει.</p>
<p>Τελικά είπε: «<em>Εντάξει, τώρα τον ήπιαμε, γιατί θα πρέπει να σε πάρω στην πλάτη μου και μετά να σκαρφαλώσω </em><strong><em>όόόόόλο</em></strong><em> το δέντρο χωρίς να με φάνε τα πουλιά ή ο μυρμηγκοφάγος. Και μετά, άμα καταφέρουμε να φτάσουμε στην κορφή, θα είναι και ο </em><strong><em>πρόβλημας</em></strong><em> να σε κολλήσουμε στο σωστό κλαδί</em>».</p>
<p>Το φυλλαράκι κοίταξε το μυρμηγκάκι και ύστερα κοίταξε το δέντρο. Κι απόμεινε να το κοιτάζει, πράγμα που σημαίνει ότι είχε αρχίσει να πιάνει τον τρόπο του μυρμηγκακίου.</p>
<p>Τελικά είπε: «<em>Δεν υπάρχει πρόβλημα, μπορούμε να πάμε ν’ αγοράσουμε κόλλα από το χαρτοπωλείο ή μπορώ να κρατηθώ πολύ γερά από το δικό μου κλαδί</em>».</p>
<p>Το μυρμηγκάκι άκουσε το φυλλαράκι, το κοίταξε και… εντάξει, δεν θα πούμε ξανά ότι απόμεινε να το κοιτάζει, γιατί θα παρατραβήξει η ιστορία.</p>
<p>Τότε το μυρμηγκάκι είπε: «<strong><em>Νταξ’</em></strong><em>, θα σε πάω, αλλά πρώτα πρέπει να περάσω από τη </em><strong><em>δικιά μου</em></strong><em> να της ζητήσω λίγο καλαμπόκι γιατί μου τέλειωσε. Έρχεσαι μαζί μου ή θα με περιμένεις εδώ να γυρίσω;</em>»</p>
<p>Το φυλλαράκι σκέφτηκε πως, άμα το μυρμηγκάκι συναντούσε τη <strong>δικιά του</strong>, θα κάθονταν με τις ώρες να κοιτάζονται και η ιστορία θα τελείωνε χωρίς να έχει λύσει το πρόβλημά του, και γι’ αυτό απάντησε: «<em>Έρχομαι μαζί σου! Και με την ευκαιρία περνάμε ν’ αγοράσουμε την κόλλα από το χαρτοπωλείο</em>».</p>
<p>Τότε το μυρμηγκάκι πήρε το φυλλαράκι στην πλάτη του και ξεκίνησε να περπατάει προς το σπίτι της <strong>δικιάς του</strong>.</p>
<p>Στο δρόμο, το φυλλαράκι παρατηρούσε ένα σωρό πράγματα που δεν γνώριζε… ή που τα γνώριζε, αλλά τα είχε δει από την κορφή του δέντρου όπου ζούσε.</p>
<p>Πέρασε και δίπλα από την ασυμβίβαστη πετρούλα, εκείνη που ήθελε να γίνει σύννεφο, και την είδε τεράστια. Καθώς κοιτούσε την ασυμβίβαστη πετρούλα να κάνει ασκήσεις για να χάσει βάρος, το φυλλαράκι σκέφτηκε: «<em>Τελικά, από ψηλά τα πράγματα φαίνονται εντελώς διαφορετικά</em>».</p>
<p>«<em>Ή δεν φαίνονται καθόλου</em>», είπε το μυρμηγκάκι, που, εκτός από ευέξαπτο, μπορούσε και να ακούει τις σκέψεις των άλλων πλασμάτων.</p>
<p>«<em>Ναι, ή δεν φαίνονται καθόλου</em>», σκέφτηκε το φυλλαράκι.</p>
<p>Συνέχισαν να περπατάνε.</p>
<p>Δηλαδή, το μυρμηγκάκι περπατούσε, γιατί το φυλλαράκι απλώς κοιτούσε τον ίδιο κόσμο που είχε δει από ψηλά, αλλά τώρα, που τον έβλεπε από κάτω, ήταν άλλος κόσμος.</p>
<p>Και είδε το φυλλαράκι πολύ κόσμο.</p>
<p>Είδε, για παράδειγμα, το Κακό και τον Κακό με τη μορφή κυβερνήσεων, επιχειρηματιών, αεροπλάνων που βομβάρδιζαν παιδιά, αστυνομικών που χτυπούσαν και δολοφονούσαν νέους και νέες και εξαφάνιζαν κοινωνικούς αγωνιστές και αγωνίστριες, αντρών που κακοποιούσαν γυναίκες, αυτών που καταδίωκαν όσους αγαπούσαν διαφορετικά, ρατσιστών, παρουσιαστών του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, δημοσιογράφων, πολιτικών αναλυτών, κομισάριων της σκέψης.</p>
<p>Αλλά είδε και ένα σκαθάρι με κράνος, που κάπνιζε πίπα και έγραφε σε έναν σούπερ-μίνι-μίκρο-υπολογιστή.</p>
<p>Και είδε τη Λουπίτα και την Τονίτα να παίζουν με κάτι καμηλοπαρδάλεις που τους είχαν χαρίσει στο Φεστιβάλ της Αξιοπρεπούς Οργής. Και είδε τον Σουπ να λέει στα κορίτσια ότι δεν ήταν καμηλοπαρδάλεις αλλά αγελάδες και ότι τους είχαν μακρύνει τον λαιμό γιατί ήθελαν να τις κάνουν σούπα, όμως οι αγελάδες δεν το δέχτηκαν και αντιστάθηκαν και έγιναν εξεγερμένες αγελάδες, και τους έμεινε τεντωμένος ο λαιμός από την αντίστασή τους, αλλά καμηλοπαρδάλεις δεν ήταν. Και είδε την Τονίτα και τη Λουπίτα να κατσαδιάζουν τον Σουπ και να του δείχνουν ένα βιβλίο με ζώα για να δει ότι πράγματι ήταν καμηλοπαρδάλεις και όχι αγελάδες με τεντωμένο λαιμό. Και είδε τον Σουπ να τους απαντά ότι δεν ήταν αλήθεια, ότι το βιβλίο το είχαν φτιάξει οι ίδιοι άνθρωποι που ήθελαν να κάνουν τις αγελάδες σούπα. Για να μην γίνει γνωστό το δικό τους έγκλημα, είπε ο Σουπ. Και είδε τα κορίτσια να κρατούν κάτι ενέσεις, γιατί έλεγαν ότι ο Σουπ ήταν άρρωστος και γι’ αυτό έλεγε μπούρδες, και ότι θα τον θεράπευαν. Και είδε τον Σουπ να το βάζει στα πόδια. Και δεν είδε αν τελικά τον έπιασαν.</p>
<p>Και είδε τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, όταν η Σκιά, ο πολεμιστής, το κουβαλούσε με ένα <em>μεκαπάλ.<sup><a href="https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/#footnote_1_140854" id="identifier_1_140854" class="footnote-link footnote-identifier-link" title="Το mecapal είναι ένας ιμάντας, συνήθως από ύφασμα ή δέρμα, που στερεώνεται στο μέτωπο του κεφαλιού, και χρησιμοποιούταν ήδη πριν την κατάκτηση της Αμερικής για τη μεταφορά φορτίων. (Σ.τ.μ.">1</a></sup>)</em></p>
<p>Και είδε τον Ελίας Κοντρέρας, Επιτροπή Έρευνας του EZLN, να πηγαίνει λουλούδια στον τάφο της Μαγδαλένα.<sup><a href="https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/#footnote_2_140854" id="identifier_2_140854" class="footnote-link footnote-identifier-link" title="Ο Ελίας Κοντρέρας πρωταγωνιστεί στο μυθιστόρημα των Υποδιοικητή Μάρκος – Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ, Ανήσυχοι νεκροί (κι ό,τι λείπει, λείπει), μτφρ. Βασιλική Κνήτου – Κρίτων Ηλιόπουλος, Άγρα και Κέδρος 2005. (Σ.τ.μ.">2</a></sup>)</p>
<p>Και είδε τον Γερο-Αντόνιο να στρίβει ένα τσιγάρο σε καλαμποκόφυλλο.<sup><a href="https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/#footnote_3_140854" id="identifier_3_140854" class="footnote-link footnote-identifier-link" title="Βλ. και Subcomandante Marcos, Ιστορίες του Γερο-Αντόνιο, μτφρ. Γιώργος Καρατζάς, Ροές 2003. (Σ.τ.μ.">3</a></sup>)</p>
<p>Και είδε ιθαγενείς άντρες και γυναίκες, που δεν είχαν πάει ποτέ σχολείο, να εξηγούν τον κόσμο σε μια ερευνήτρια με διδακτορικό στις κοινωνικές επιστήμες.</p>
<p>Και είδε τα στρατεύματα των ζαπατίστας να κατασκευάζουν την καλύβα για το Ράδιο Ινσουρχέντε.</p>
<p>Και είδε τον Μόι να συζητάει με τις Αυτόνομες Αγροτικές Επιτροπές για ένα πρόβλημα με τη γη.</p>
<p>Και είδε ένα ζευγάρι να αγγίζεται ολόγυμνο, και είδε ότι δεν είχε καμιά σημασία αν το ζευγάρι ήταν γυναίκα και άντρας, ή άντρας και άντρας, ή γυναίκα και γυναίκα, ή άλλο και άλλο.</p>
<p>Και είδε κάποιον να βάφει σ’ έναν τοίχο: «<em>Ένας τοίχος χωρίς γκράφιτι είναι σαν χωνάκι χωρίς παγωτό</em>», και είδε τον τοίχο να μεταμορφώνεται σε πανό.</p>
<p>Και είδε ότι κανείς δεν προετοιμαζόταν για να αντιμετωπίσει τον Πολύφημο.</p>
<p>Και είδε τα ημερολόγια και τις γεωγραφίες να βαδίζουν για να συναντηθούν.</p>
<p>Όλα αυτά κι άλλα πολλά είδε το φυλλαράκι, αλλά είναι για άλλες ιστορίες.</p>
<p>Έφτασαν επιτέλους στο σπίτι της φίλης του μυρμηγκακίου και, όπως ήταν αναμενόμενο, η <strong>δικιά του</strong> έλειπε, γιατί δεν έφτασαν γρήγορα κι εκείνη έπρεπε να δουλέψει σε μια άλλη ιστορία, οπότε έφυγαν για το χαρτοπωλείο για ν’ αγοράσουν κόλλα.</p>
<p>Με όλα αυτά όμως που είχε δει ο φυλλαράκι είχε ξεχάσει ότι πήγαινε να αγοράσει κόλλα. Έτσι, είπε στον υπάλληλο του χαρτοπωλείου: «<em>Θέλω ένα τετράδιο και μερικά χρωματιστά μολύβια πολύ χαρούμενα</em>».</p>
<p>Ο υπάλληλος απάντησε: «<em>Από πού κι ως πού είναι χαρούμενα τα χρωματιστά μολύβια; Τα χρωματιστά μολύβια είναι χρωματιστά μολύβια</em>».</p>
<p>Ακολούθησε μια μακρά συζήτηση σχετικά με το αν τα άψυχα αντικείμενα έχουν ή δεν έχουν την ικανότητα να αισθάνονται, συζήτηση που θα παραλείψουμε γιατί διαφορετικά η ιστορία θα πάρει άλλη τροπή.</p>
<p>Τέλος πάντων, στο τέλος το φυλλαράκι κατάφερε να αποκτήσει τα χρωματιστά του μολύβια, το τετράδιό του και την κόλλα του (γιατί το μυρμηγκάκι τού θύμισε για ποιο λόγο είχαν πάει στο χαρτοπωλείο).</p>
<p>Και μετά, το μυρμηγκάκι και το φυλλαράκι έφτασαν στη βάση του δέντρου.</p>
<p>Ετοιμάζονταν να αρχίσουν να σκαρφαλώνουν, όταν ξαφνικά, μπουμ!, ένιωσαν κάτι σαν σεισμό. Όλα άρχισαν να τρίζουν σα να καταρρέουν.</p>
<p>Σαν ένα παζλ που διαλύεται και τα κομμάτια του σκορπίζουν.</p>
<p>Το ραδιόφωνο, η τηλεόραση και οι εφημερίδες των αποπάνω δεν είπαν τίποτα γιατί είχαν κι αυτά διαλυθεί, οπότε ό,τι έγινε γνωστό ήταν γιατί δημοσιεύτηκε στα εναλλακτικά μέσα επικοινωνίας.</p>
<p>Γιατί, όπως αποδείχθηκε, οι άντρες και οι γυναίκες ζαπατίστας είχαν κερδίσει τον πόλεμο ενάντια στη λήθη και ο κόσμος όλος ερχόταν τα πάνω κάτω, τα πάντα αναποδογύριζαν.</p>
<p>Και ο ήλιος δεν ανέτελλε πια από την ανατολή, αλλά από τη δύση.</p>
<p>Και ό,τι ήταν απάνω τώρα βρισκόταν κάτω, και ό,τι ήτανε κάτω τώρα βρισκόταν πάνω.</p>
<p>Κι έτσι, για να πάνε στο κλαδί όπου ζούσε το φυλλαράκι, έπρεπε τώρα να κατέβουν στην κορφή του δέντρου, κι όχι ν’ ανέβουν.</p>
<p>«<em>Γαμώτο!</em>» είπαν με μια φωνή το φυλλαράκι και το μυρμηγκάκι, κι άρχισαν να τσακώνονται μεταξύ τους.</p>
<p>Κι αυτό γιατί το φυλλαράκι έριξε την ευθύνη στο μυρμηγκάκι, επειδή είχε καθυστερήσει τόσο πολύ με το να κοιτάζει και στο μεταξύ οι ζαπατίστας, οι άντρες και οι γυναίκες, είχαν νικήσει και είχαν φέρει τον κόσμο ανάποδα.</p>
<p>«<em>Για να είναι πια σωστός ο κόσμος</em>», έτσι έλεγαν οι άντρες και οι γυναίκες ζαπατίστας, και ως συνήθως κανείς δεν τους είχε καταλάβει.</p>
<p>Ταν-ταν.</p>
<p>Ναι. Υγεία και υπομονετική οργή, Μαμά Κοράλ, υπομονετική οργή.</p>
<p>Σουπ Μάρκος.</p>
<p>Μεξικό, Ιανουάριος 2009.</p>
<p>Πηγή: <a href="https://enlacezapatista.ezln.org.mx/2009/01/31/un-cuento-del-sci-marcos-para-mama-corral/?fbclid=IwY2xjawVLPgtleHRuA2FlbQIxMABwZG9mAWJyaWQRMGpmcWJuNGI3czVtcm10NUJzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeEx0Jy9uJqTQw8zxXJvSqJxOZILSkQYJjV5PnauAUB46wVMx_mQIqlZRUES4_aem_dlzm9BMExG3NRUoL7hQNrw"><u>enlacezapatista.ezln.org.mx</u></a></p>
<p><strong>Εισαγωγικό σημείωμα – μετάφραση: σ.π.</strong></p>
<ol class="footnotes"><li id="footnote_1_140854" class="footnote">Το mecapal είναι ένας ιμάντας, συνήθως από ύφασμα ή δέρμα, που στερεώνεται στο μέτωπο του κεφαλιού, και χρησιμοποιούταν ήδη πριν την κατάκτηση της Αμερικής για τη μεταφορά φορτίων. (Σ.τ.μ.</li><li id="footnote_2_140854" class="footnote">Ο Ελίας Κοντρέρας πρωταγωνιστεί στο μυθιστόρημα των Υποδιοικητή Μάρκος – Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο ΙΙ, <em>Ανήσυχοι νεκροί (κι ό,τι λείπει, λείπει)</em>, μτφρ. Βασιλική Κνήτου – Κρίτων Ηλιόπουλος, Άγρα και Κέδρος 2005. (<em>Σ.τ.μ.</em></li><li id="footnote_3_140854" class="footnote">Βλ. και Subcomandante Marcos, <em>Ιστορίες του Γερο-Αντόνιο</em>, μτφρ. Γιώργος Καρατζάς, Ροές 2003. (<em>Σ.τ.μ.</em></li></ol><p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/">Για τη Μαμά Κοράλ (Ιστορίες για να αντικαταστήσουμε τις ενέσεις)</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/gia-ti-mama-koral-istories-gia-na-antikatastisoyme-tis-eneseis/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Η νίκη του Λούλα αντιπροσωπεύει μια νέα ισορροπία δυνάμεων στην κοινωνία που υπερβαίνει τα τείχη του κοινοβουλίου</title>
		<link>https://alterthess.gr/i-niki-toy-loyla-antiprosopeyei-mia-nea-isorropia-dynameon-stin-koinonia-poy-ypervainei-ta-teichi-toy-koinovoylioy/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/i-niki-toy-loyla-antiprosopeyei-mia-nea-isorropia-dynameon-stin-koinonia-poy-ypervainei-ta-teichi-toy-koinovoylioy/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Nov 2026 08:33:45 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Πολιτική]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140849</guid>

					<description><![CDATA[<p>Λίγες εβδομάδες μετά τη νίκη του Λούλα στις προεδρικές εκλογές της Βραζιλίας και την φυγή του Μπολσονάρο στις ΗΠΑ, είναι χρήσιμο να κατανοήσουμε τα στοιχεία που κατέστησαν δυνατή αυτή τη νίκη, καθώς και τα διδάγματα που μπορούν να αντληθούν πέρα ​​από τα σύνορα της Βραζιλίας. Ο Μπερτ Ντι Μπέλντερ, επικεφαλής του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/i-niki-toy-loyla-antiprosopeyei-mia-nea-isorropia-dynameon-stin-koinonia-poy-ypervainei-ta-teichi-toy-koinovoylioy/">Η νίκη του Λούλα αντιπροσωπεύει μια νέα ισορροπία δυνάμεων στην κοινωνία που υπερβαίνει τα τείχη του κοινοβουλίου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong><b>Λίγες εβδομάδες μετά τη νίκη του Λούλα στις προεδρικές εκλογές της Βραζιλίας και την φυγή του Μπολσονάρο στις ΗΠΑ, είναι χρήσιμο να κατανοήσουμε τα στοιχεία που κατέστησαν δυνατή αυτή τη νίκη, καθώς και τα διδάγματα που μπορούν να αντληθούν πέρα ​​από τα σύνορα της Βραζιλίας. Ο Μπερτ Ντι Μπέλντερ, επικεφαλής του τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Εργατικού Κόμματος του Βελγίου </b></strong><strong><b>(PTB/PVDA)</b></strong><strong><b>, μίλησε με τον </b></strong><strong><b>Ζοάο Πέδρο Σταμπίλε </b></strong><strong><b>για να αναλύσει τις συνθήκες που επέτρεψαν στην αριστερά να θριαμβεύσει επί του κατεστημένου.</b></strong></p>
<p><strong><b>Μετάφραση: Δημήτρης Γκιβίσης</b></strong></p>
<p><strong><b>-Πως έχει απηχήσει η νίκη του Λούλα και του βραζιλιάνικου λαού στη Βραζιλία, σε επίπεδο βάσης, μεταξύ των εργατών, των αγροτών, των γυναικών και των ιθαγενών πληθυσμών;</b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Η εκλογική νίκη του Λούλα είναι μια πολιτική νίκη για ολόκληρο τον βραζιλιάνικο λαό, ο οποίος κινητοποιήθηκε μαζικά στο δεύτερο γύρο για να νικήσει την ακροδεξιά. Ο τρόπος με τον οποίο κερδίσαμε έφερε τεράστια χαρά και μεγάλη αυτοπεποίθηση σε ολόκληρη τη χώρα, και ιδιαίτερα στα πιο οργανωμένα τμήματα της εργατικής τάξης και της αριστεράς. Είναι επίσης μια νίκη για τη νεολαία, η οποία βγήκε στους δρόμους και, κατά κάποιο τρόπο, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μαζικής κινητοποίησης.</p>
<p><strong><b>-Πως μπορεί να εξηγηθεί αυτή η νίκη;</b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Σήμερα, διάφορα τμήματα της εργατικής τάξης κάνουν πολλές αναλύσεις και αξιολογήσεις. Εμείς, στο MST, πιστεύουμε ότι η ανατροπή στο δεύτερο γύρο οφειλόταν σε έναν συνδυασμό αρκετών συμπληρωματικών παραγόντων. Δεν μπορούμε να πούμε ότι κάποιος από αυτούς ήταν καθοριστικός. Ήταν το άθροισμα όλων. Νέοι και αγρότες, οργανωμένοι σε λαϊκά κινήματα, βγήκαν στους δρόμους καθώς συνειδητοποίησαν την απειλή που αποτελούσε μια φασιστική κυβέρνηση. Οι μάζες, φοβούμενες την απώλεια των δικαιωμάτων τους, κινητοποιήθηκαν. Επίσης, σημαντική ήταν η επίδραση που άσκησαν οι επιστολές που απηύθυνε ο Λούλα σε διάφορους τομείς, όπως Καθολικούς, Ευαγγελικούς, κοινότητες <em><i>terreiro</i></em><em><i> </i></em>(αφροβραζιλιάνικη θρησκεία) και γυναίκες, καθώς και η εργασία που έγινε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από διάφορους <strong><b>ινφλουένσερς.</b></strong><strong><b> </b></strong> Σε αυτό προστέθηκε η ενεργός συμμετοχή καλλιτεχνών και μουσικών, οι οποίοι ανέλαβαν την πρωτοβουλία και συνέβαλαν στην αναταραχή και την προπαγάνδα κατά του Μπολσονάρο και υπέρ του Λούλα.</p>
<p><strong><b>-Σε ποια κύρια ζητήματα θα μπορέσει ο Λούλα να οικοδομήσει και να προσφέρει συγκεκριμένες προόδους για την εργατική τάξη τους επόμενους μήνες</b></strong>;</p>
<p><strong><b>–</b></strong>Ο Λούλα γνωρίζει ότι ο κινητοποιημένος λαός ήταν αυτός που του χάρισε τη νίκη. Και ότι αυτό δημιουργεί δεσμεύσεις από τώρα και στο εξής, τόσο στο στυλ διακυβέρνησής του όσο και στην εγγύηση συγκεκριμένων μέτρων που μπορούν να βελτιώσουν άμεσα τις συνθήκες, ενώ άλλα μέτρα πρέπει να καθοδηγήσουν τη χώρα προς μια συζήτηση για ένα αναπτυξιακό έργο.</p>
<p><strong><b>-Ο Λούλα ανακοίνωσε ότι θέλει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας, με μεγαλύτερη και πιο άμεση λαϊκή συμμετοχή μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών. Πως θα εφαρμοστεί αυτό στην πράξη;</b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Έχει συνειδητοποιήσει ότι η αποτελεσματική διακυβέρνηση εξαρτάται από τους οργανωμένους τομείς, όχι μόνο από συμφωνίες μεταξύ πολιτικών κομμάτων. Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι υπάρχει η δυνατότητα να συζητήσουμε με τον Λούλα τη δημιουργία νέων μηχανισμών για τη λαϊκή συμμετοχή στις κυβερνητικές αποφάσεις, χρησιμοποιώντας λαϊκές ψηφοφορίες, δημοψηφίσματα, συζητήσεις και διαβουλεύσεις με το λαό. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα ευρύτερα δυνατά δημοκρατικά μέσα για να ενισχύσουμε τη συζήτηση και τη συμμετοχή του κόσμου στις κυβερνητικές αποφάσεις.</p>
<p><strong><b>-Ο Λούλα ισχυρίζεται ότι είναι ο πρόεδρος όλων των Βραζιλιάνων, επιδιώκοντας την ένταξη και τον διάλογο με όλα τα τμήματα της κοινωνίας. Πως θα το κάνει αυτό;</b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Ο τρόπος με τον οποίο κερδίσαμε τις εκλογές δημιούργησε μια νέα ισορροπία δυνάμεων στην κοινωνία, μια ισορροπία που υπερβαίνει τα τείχη του κοινοβουλίου. Επομένως, πιστεύω ότι ο Λούλα έχει μόνο έναν δρόμο: να κυβερνήσει παράλληλα με τον λαό. Για να το κάνει αυτό, πρέπει να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα που ωφελούν τον λαό και, ταυτόχρονα, όποτε είναι απαραίτητο, να κινητοποιήσει τις μάζες. Και εμείς, τα αριστερά κινήματα και οι οργανώσεις, έχουμε την πρόκληση να μετατρέψουμε την ενέργεια που αναδύθηκε από τους δρόμους κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας σε οργανωτικές διαδικασίες και σε συσσώρευση δύναμης εντός του λαού.</p>
<p><strong><b>-Τι μπορούμε να περιμένουμε, τι πρέπει να φοβόμαστε και για τι πρέπει να προετοιμαστούμε σε σχέση με τον Μπολσοναρισμό και τους ελιγμούς του, τόσο στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Βραζιλίας όσο και στο εξωτερικό;</b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Καταρχάς, είναι σαφές ότι η ιμπεριαλιστική ακροδεξιά στις Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργεί μέσω διαφόρων διεθνών συμμαχιών. Έχουν δημιουργήσει την λεγόμενη «Ασπίδα της Αμερικής», η οποία συγκεντρώνει ακροδεξιές κυβερνήσεις για να υποστηρίξουν τα καταπιεστικά μέτρα των ΗΠΑ. Από την άλλη πλευρά, ο Ρούμπιο και άλλες προσωπικότητες συνεχίζουν να συνεργάζονται με την ισπανόφωνη ακροδεξιά για την εδραίωση περισσότερων πολιτικών και ιδεολογικών συμμαχιών στη Λατινική Αμερική, ενεργώντας κυρίως μέσω της χρηματοδότησης δεξιών τομέων και της παρέμβασης στις εκλογικές διαδικασίες. Τώρα, εδώ στη Βραζιλία, οι εκλογές έχουν αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων. Και η φυγή του Μπολσονάρο στις ΗΠA, γιατί φοβόταν τη σύλληψή του εδώ λόγω των πολυάριθμων κατηγοριών για διαφθορά που θα αντιμετώπιζε, ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία. Η βραζιλιάνικη ακροδεξιά έχει επιστρέψει στην συνήθη κατάστασή της: της λείπει ένας ηγέτης ικανός να πείσει και το εκλογικό της βάρος έχει μειωθεί. Στη θέση της, έχει αναλάβει μια πιο «πολιτισμένη» δεξιά πτέρυγα, που εκπροσωπείται από τον νυν κυβερνήτη του Σάο Πάολο και έφεδρο λοχαγό του στρατού, Ταρκίσιο Φρέιτας. Έχει ήδη δηλώσει την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2030. Έχει την ικανότητα να ενώσει άλλες ομάδες στα δεξιά του και προς την κεντροδεξιά. Με άλλα λόγια, από εδώ και στο εξής, ο κύριος αντίπαλος θα είναι ο Ταρκίσιο και το σχέδιό του. Η εποχή των Μπολσοναριστών έχει τελειώσει και θα περάσει.</p>
<p><strong><b>-Τι σημαίνει αυτή η νίκη για τη λατινοαμερικανική ήπειρο, για την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή, για την καταπολέμηση της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του βορειοαμερικανικού ιμπεριαλισμού και της επιδίωξής του για απόλυτη ηγεμονία σε ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο με το λεγόμενο «</b></strong><strong><b>Δόγμα Ντονρόε»;</b></strong> <strong><b>(σημ; γεωπολιτικός νεολογισμός που συνδυάζει το όνομα του προέδρου των ΗΠΑ</b></strong> <strong><b>Ντόναλντ Τραμπ</b></strong> <strong><b>με το ιστορικό </b></strong><strong><b>Δόγμα Μονρόε</b></strong><strong><b> του 1823). </b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Η νίκη μας ήταν μια ήττα για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, τις εταιρείες του και τις πολιτικές των κυβερνήσεων Τραμπ και Νετανιάχου. Νικήσαμε το «Δόγμα Ντονρόε». Η εκστρατεία μας βοήθησε να καλλιεργήσουμε αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα και να υπερασπιστούμε την εθνική κυριαρχία στον βραζιλιάνικο πληθυσμό. Και σταματήσαμε την πιθανότητα επέκτασής του στη Λατινική Αμερική. Τώρα μπορούμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με το Μεξικό, την Ουρουγουάη, τη Βενεζουέλα και την Κούβα και να αντιμετωπίσουμε τις συμμαχίες της ακροδεξιάς. Έχουμε επίσης ξεπεράσει την παράνοια που υπήρχε στην αριστερά, σύμφωνα με την οποία τα ισχυρά συστήματα υπολογιστών της Meta και των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών <em><i>ήταν</i></em><em><i> </i></em>ανίκητα, αφού, υποτίθεται, είχαν προκαλέσει τις ήττες μας στο Περού, την Κολομβία και την Ονδούρα. Τώρα έχουμε δείξει ότι μπορούμε και εμείς να τους νικήσουμε, αρκεί να συνδεθούμε με τον λαό, να ξεκινήσουμε διάλογο και να συναντηθούμε με την εργατική τάξη. Και, φυσικά, διεκδικώντας κάθε πιθανό χώρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς όμως να εγκαταλείψουμε τους δρόμους. Πιστεύουμε ότι η νίκη μας ενθάρρυνε τα λαϊκά κινήματα και τα αριστερά κόμματα σε όλη τη Λατινική Αμερική. Αυτό μπορεί να ενισχύσει το ηθικό που απαιτείται για να νικήσουμε τον Μιλέι και άλλους εκπροσώπους της δεξιάς και της ακροδεξιάς στις επερχόμενες εκλογές. Ομοίως, ελπίζουμε ότι οι κινητοποιήσεις στους δρόμους στην Ευρώπη θα συνεχιστούν και θα χρησιμεύσουν ως έμπνευση για όλους τους κοινωνικούς αγώνες και για τους λαούς που συμμετέχουν στην αντίσταση.</p>
<p><strong><b>-Ποιος είναι ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν ο Λούλα και η Βραζιλία σε μια ασταθή και δύσκολη παγκόσμια κατάσταση;</b></strong></p>
<p><strong><b>-Ο </b></strong>Λούλα παραμένει μια πολιτική προσωπικότητα στη Λατινική Αμερική. Διατηρεί τη δέσμευσή του στην πολυμέρεια και διαθέτει την πολιτική βούληση να επεκτείνει τις συμμαχίες με την Κίνα. Ωστόσο, πιστεύω ότι η μεγαλύτερη συμβολή του μπορεί να γίνει στο πλαίσιο των BRICS, ενισχύοντάς τες και συνεχίζοντας να πιέζει για τον εκδημοκρατισμό του ΟΗΕ.</p>
<p><strong><b>-Όσον αφορά την οικονομική και νομισματική κατάσταση, ποιες δυνατότητες υπάρχουν για την επίτευξη μεγαλύτερης αποδολαριοποίησης και το άνοιγμα περισσότερου χώρου για νομίσματα που δεν ελέγχονται από κεντρικές τράπεζες, οι οποίες κυριαρχούνται από το δολάριο και το ευρώ;</b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Η οικονομική πολιτική της επόμενης κυβέρνησης Λούλα θα είναι περίπλοκη, καθώς θα πρέπει να αντιμετωπίσει την οικονομική δύναμη της αστικής τάξης, του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των πολυεθνικών εταιρειών. Η μεγαλύτερη πρόκληση θα είναι ο έλεγχος του βασικού επιτοκίου που συντονίζεται από την Κεντρική Τράπεζα, γνωστό εδώ ως επιτόκιο Selic, το οποίο καθορίζει όλα τα άλλα επιτόκια στην οικονομία. Επί του παρόντος, αυτό το επιτόκιο βρίσκεται σε στρατοσφαιρικά επίπεδα: 14% ετησίως. Τα επιτόκια καταναλώνουν το 40% του συνολικού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού. Ομοίως, θα υπάρξει η πρόκληση, η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη διεύρυνση του διαλόγου με την εργατική τάξη, της οικοδόμησης ενός εθνικού σχεδίου που περιλαμβάνει την επαναβιομηχάνιση και κάνει μαζικές επενδύσεις στην επιστήμη και την τεχνολογία, προκειμένου να δημιουργήσει ελπίδα και να διασφαλίσει ότι οι νέοι έχουν πρόσβαση στην απασχόληση και το εισόδημα.</p>
<p>–<strong><b>Τι είδους συγκεκριμένες πρωτοβουλίες διεθνούς αλληλεγγύης θα πρέπει να αναπτύξουμε και να υποστηρίξουμε;</b></strong></p>
<p><strong><b>–</b></strong>Εμείς, οι αριστερές οργανώσεις, πρέπει να είμαστε αλληλέγγυοι κατ’ αρχήν. Μόνο η αλληλεγγύη θα σώσει την ανθρωπότητα, ως θεμελιώδης αρχή της ζωής. Και πρέπει να είμαστε αλληλέγγυοι εντός της τάξης μας, στην κοινωνία μας, αλλά και διεθνώς με όλους τους λαούς που αγωνίζονται και αντιμετωπίζουν τον ιμπεριαλισμό, την αποικιοκρατία και όλες τις μορφές εκμετάλλευσης και διακρίσεων. Ελπίζω ότι τα ευρωπαϊκά κινήματα και η αριστερά θα επιδείξουν μεγαλύτερη αλληλεγγύη με τον λαό της Παλαιστίνης, με τους μετανάστες από την Αφρική, με τους λαούς του Σαχέλ, της Δυτικής Σαχάρας και, εδώ στη Λατινική Αμερική, με τους λαούς της Κούβας και της Βενεζουέλας.</p>
<p><strong><b>Πηγή:</b> <a href="https://www.ptb.be/actualites/la-victoire-de-lula-un-nouveau-rapport-de-forces-dans-la-societe-qui-depasse-les-murs-du" target="_blank" rel="noopener">www.ptb.be</a></strong></p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/i-niki-toy-loyla-antiprosopeyei-mia-nea-isorropia-dynameon-stin-koinonia-poy-ypervainei-ta-teichi-toy-koinovoylioy/">Η νίκη του Λούλα αντιπροσωπεύει μια νέα ισορροπία δυνάμεων στην κοινωνία που υπερβαίνει τα τείχη του κοινοβουλίου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/i-niki-toy-loyla-antiprosopeyei-mia-nea-isorropia-dynameon-stin-koinonia-poy-ypervainei-ta-teichi-toy-koinovoylioy/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Οδηγός τσέπης για τον σύγχρονο φασίστα</title>
		<link>https://alterthess.gr/odigos-tsepis-gia-ton-sygchrono-fasista/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/odigos-tsepis-gia-ton-sygchrono-fasista/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 18:30:39 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Διεθνή]]></category>
		<category><![CDATA[Κοινωνία]]></category>
		<category><![CDATA[featured]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140843</guid>

					<description><![CDATA[<p>Της Lavinia Marchetti Μετάφραση: Καλλιόπη Ράπτη Ο σύγχρονος φασίστας διαθέτει σχεδόν πάντα ένα προφίλ στο Facebook, στο οποίο θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε μια δεκαετία μελετών για μια αρχετυπική-ανθρωπολογική έρευνα. Στη φωτογραφία εμφανίζεται συχνά ένας λύκος, κατά πάσα πιθανότητα μοναχικός, αν και ο κάτοχος του λογαριασμού περνάει μεγάλο μέρος της ημέρας του αναζητώντας την έγκριση της [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/odigos-tsepis-gia-ton-sygchrono-fasista/">Οδηγός τσέπης για τον σύγχρονο φασίστα</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Της Lavinia Marchetti</strong></p>
<p><strong>Μετάφραση: Καλλιόπη Ράπτη</strong></p>
<p>Ο σύγχρονος φασίστας διαθέτει σχεδόν πάντα ένα προφίλ στο Facebook, στο οποίο θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε μια δεκαετία μελετών για μια αρχετυπική-ανθρωπολογική έρευνα. Στη φωτογραφία εμφανίζεται συχνά ένας λύκος, κατά πάσα πιθανότητα μοναχικός, αν και ο κάτοχος του λογαριασμού περνάει μεγάλο μέρος της ημέρας του αναζητώντας την έγκριση της αγέλης. Άλλες φορές μια ποδοσφαιρική ομάδα ή μια ιταλική σημαία, φετιχιστικά σύμβολα του ανήκειν. Μερικές φορές επιλέγει έναν αετό, σύμβολο της υπερηφάνειας ενός παρελθόντος (ποιου;) που στην καθημερινή του ζωή δυσκολεύεται να εκφράσει. Η βιογραφία του, γενικά, περιέχει κάποιες νουθεσίες σχετικά με την πίστη, την πατρίδα ή τον σεβασμό, λέξη την οποία χρησιμοποιεί με ιδιαίτερη συχνότητα, ειδικά όταν ετοιμάζεται να προσβάλει κάποιον.</p>
<p>Άλλες φορές συναντάμε εκεί το αξίωμα: «όσο περισσότεροι οι εχθροί, τόσο μεγαλύτερη η τιμή», το οποίο θα ήταν ωραίο να διαβάζει κανείς αν τους εχθρούς δεν τους δημιουργούσε η παράνοιά του. Συχνά έχει σπουδάσει στο «Πανεπιστήμιο της Ζωής» ή είναι «επιχειρηματίας του εαυτού του» (ποτέ δεν κατάλαβα τι σημαίνει αυτό, αλλά είναι ο ίδιος ορισμός που χρησιμοποιούν οι συνοδοί πολυτελείας). Συχνά βρίσκουμε στη βιογραφία του μια δριμεία επίθεση εναντίον των διαχρονικών κακών, των κομμουνιστών.</p>
<p>Στον τοίχο του/της, εναλλάσσει φωτογραφίες από ψητές μπριζόλες με σκέψεις για την παρακμή της Δύσης. Ανάμεσα σε μια εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ και την κοινοποίηση μιας κατάφωρα ψευδούς είδησης, βρίσκει χρόνο να ευχηθεί τον θάνατο σε κάποιον διαδηλωτή, καταλήγοντας στη συνέχεια στο συμπέρασμα ότι τα προβλήματα της Ιταλίας είναι, κατά σειρά σπουδαιότητας, η απώλεια των χριστιανικών αξιών, οι μετανάστες και τα «κόκκινα τσιμπούρια».</p>
<p>Τα ψυχολογικά του χαρακτηριστικά παρουσιάζουν αξιοζήλευτα στοιχεία, σχεδόν ζεν. Επιθυμεί διακαώς την ελευθερία και τρέφει ειλικρινή θαυμασμό για όσους είναι εξουσιοδοτημένοι να την περιορίζουν. Η στολή ασκεί πάνω του μια σχεδόν ερωτική γοητεία, που μετριάζεται από μια ευλάβεια η οποία αγγίζει τα όρια της αφοσίωσης, κάτι ιερό στο οποίο μπορεί να αναθέσει κάθε αίτημά του, αρκεί να μην περιορίζει τον ίδιο/την ίδια. Μπορεί να γίνει μάρτυρας του ξυλοδαρμού ενός σπουδαστή και να αναρωτηθεί αμέσως τι έκανε ο νεαρός για να προκαλέσει μια τέτοια αντίδραση. Το γκλομπ είναι κάτι αιθέριο, αποκαθιστά την τάξη σπάζοντας κρανία και άκρα, ένα είδος κεραυνού του Δία που έρχεται να συνδράμει την εύθραυστη, διασαλευμένη «τάξη».</p>
<p>Η αντίληψή του για τη δικαιοσύνη είναι πολύ πιο εκλεπτυσμένη από ό,τι φαίνεται. Ένας κλέφτης που φεύγει τρέχοντας από ένα κοσμηματοπωλείο μπορεί να αξίζει μια σφαίρα στην πλάτη, εφόσον το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, σύμφωνα με την προσωπική του ερμηνεία της πολιτικής φιλοσοφίας, διαθέτει μια μεταφυσική αξιοπρέπεια πολύ ανώτερη από αυτή του δικαιώματος στη ζωή.</p>
<p>Πώς να διαφωνήσεις μαζί του; Αντίθετα, ένας νεαρός που καταλαμβάνει ένα πανεπιστήμιο θα έπρεπε να γνωρίσει τη φυλακή, κατά προτίμηση εκείνη του παρελθόντος, για την οποία έχει τόσο ασαφή γνώση ώστε να τη φαντάζεται ως σωφρονιστικό ίδρυμα για νεαρούς κομμουνιστές. Όταν, όμως, ένας επιχειρηματίας καταδικάζεται για οικονομικά αδικήματα, εκδηλώνει ξαφνική δυσπιστία απέναντι στη δικαιοσύνη. Οι φυλακές, σε αυτήν την περίπτωση, είναι υπερπλήρεις, έκλαιγε με τις επιστολές του Αλεμάνο,* οι δίκες φαίνονται ατέρμονες, και, τελικά, οι δικαστές είναι ιδεολογικά καθοδηγούμενοι, «καταραμένες κόκκινες τήβεννοι». Εν ολίγοις, η ευαισθησία του όσον αφορά την προστασία των δικαιωμάτων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τραπεζικό λογαριασμό του κατηγορουμένου ή από το χρώμα του δέρματός του (αλλά, πάντως, αν ο κατηγορούμενος είναι πλούσιος, είναι μια χαρά ακόμα κι αν είναι μαύρος).</p>
<p>Στο μπαρ τον συναντάς συχνά να εξηγεί ότι η Ιταλία χρειάζεται έναν ισχυρό ηγέτη, αυστηρές ποινές και να δοθεί ελεύθερο πεδίο δράσης στους «ένστολους αγγέλους» για να απομακρύνουν  όλα αυτά τα σκουπίδια από τους δρόμους. Συνήθως αυτά τα λέει σε έναν κακοπληρωμένο σερβιτόρο, στον οποίο μόλις πριν λίγο παραπονέθηκε για την τιμή του καφέ.</p>
<p>Η ιδέα του για πολιτική αποφασιστικότητα συνοδεύεται από μια περίεργη αδυναμία να επιδείξει αυτονομία στις καθημερινές σχέσεις. Αν το αφεντικό τον ταπεινώνει, φυσικά λέει στον εαυτό του ότι πρέπει να δείξει υπομονή, η αγορά είναι δύσκολη. Η εταιρεία απαιτεί δωρεάν υπερωρίες; Πρέπει να κατανοήσουμε τις ανάγκες της επιχείρησης. Η βενζίνη κοστίζει πάρα πολύ; Ευτυχώς, είναι οι δικοί μας στην κυβέρνηση.</p>
<p>Φταίει ο Τραμπ. Τι σχέση έχουν η Μελόνι και ο Σαλβίνι με τον Τραμπ; Και αν μια απεργία στους σιδηροδρόμους τον εμποδίσει να φύγει για το Σαββατοκύριακο; «Να τους απολύσουμε αμέσως», προτείνει. Η οργή που καταπνίγει στη δουλειά βρίσκει στους σιδηροδρομικούς έναν στόχο επιτέλους ακίνδυνο. Άνθρωποι που τόλμησαν να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες, υπενθυμίζοντάς του εκείνες που ο ίδιος έμαθε να υπομένει παθητικά, μέχρι που κατέληξε ένας απογοητευμένος άνθρωπος.</p>
<p>Ξέρω ότι το οικονομικό κεφάλαιο θα άξιζε μια μονογραφία. Ο σύγχρονος φασίστας δεν είναι αυτός της δεκαετίας του 1920. Δεν είμαστε τόσο αφελείς. Ο σημερινός φασίστας μπορεί να ζει σε ένα διαμέρισμα δύο δωματίων επιβαρυμένο με ένα τριακονταετές στεγαστικό δάνειο και να νιώθει πραγματική αγανάκτηση στην ιδέα της φορολόγησης της μεγάλης ιδιοκτησίας. Ο πλούτος των άλλων του προσφέρει μια έμμεση ικανοποίηση, σχεδόν σαν να συμμετέχει προσωπικά στην ευημερία τους. Προσοχή, το λέω μόνο τώρα: ο φασίστας δεν ψηφίζει πάντα τη δεξιά. Ο σύγχρονος φασίστας έχει αφομοιώσει από τον «μπερλουσκονισμό» μια ψυχολογική αρχή εξαιρετικής αποτελεσματικότητας. Αυτό είναι το σημείο κλειδί: ταυτίζεται με τον νικητή και αυτό τον/την απαλλάσσει από την ανάγκη να νικήσει.</p>
<p>Αν ένας Ιταλός δισεκατομμυριούχος αγοράσει ένα τρίτο γιοτ, ο δικός μας νιώθει ένα είδος εθνικής υπερηφάνειας. Αν, από την άλλη πλευρά, μια φτωχή οικογένεια πάρει ένα επίδομα, όπως συνέβαινε με το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», υποψιάζεται αμέσως απάτη. Σύμφωνα με την προσωπική του οικονομική επιστήμη, οι φτωχοί χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Στους αξιοσέβαστους, που υπομένουν σιωπηλά και θυσιάζονται για τη χώρα τους χωρίς δισταγμό (μερικές φορές ο ψυχολογικός μας τύπος εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία και όλο αυτό θα το αποκαλούσε «τιμή»!), και τους παρασιτικούς, που απαιτούν να τρώνε κάθε μέρα και να έχουν δικαιώματα. Αυτός ανήκει φυσικά στην πρώτη κατηγορία, αλλά μόνο μέχρι να έρθει ο επόμενος λογαριασμός, όταν αρχίζει να κατακεραυνώνει το κράτος-κλέφτη, αλλά από μέσα του, εκτός και αν βρίσκονται στην κυβέρνηση οι «κομμουνιστές». Επειδή ο κομμουνισμός, φυσικά, είναι η αιτία για όλες τις κακοτυχίες του.  Το λουκέτο στο τοπικό κατάστημα, ακόμη και η τιμή της βενζίνης, και το υψηλό κόστος ζωής μαρτυρούν ότι πίσω από όλα αυτά βρίσκεται μια εξαιρετικά αποτελεσματική ανατρεπτική οργάνωση. Το γεγονός ότι κανένας κομμουνιστής δεν έχει κυβερνήσει ποτέ την Ιταλία δεν τον ενδιαφέρει.</p>
<p>Το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των οικονομικών πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών σχεδιάστηκε στο πλαίσιο των αρχών της φιλελεύθερης αγοράς είναι μια ιστορική λεπτομέρεια που προτιμά να παραβλέπει. Ο αντικομμουνισμός (ο οποίος συχνά καταλήγει στα «κόκκινα τσιμπούρια που θέλουν τους μετανάστες») του επιτρέπει να διατηρεί ανέπαφη μια καθολική εξήγηση του κόσμου, με ένα πραγματικά σημαντικό πλεονέκτημα: μπορεί να αποφύγει οποιαδήποτε έρευνα για τις πραγματικές αιτίες των δικών του δυσκολιών.</p>
<p>Ας περάσουμε στη σχέση του με τους περιθωριοποιημένους. Ο άστεγος που κοιμάται μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό του φαίνεται να αποτελεί απειλή για την ευπρέπεια, μια ντροπή που πρέπει να κρυφτεί. Ο μετανάστης που πουλάει χαρτομάντιλα ή βραχιόλια στα φανάρια είναι μια επίθεση στην εθνική κυριαρχία. Αλλά αν ο ξένος εργάζεται, τότε παίρνει τη δουλειά από τους Ιταλούς. Αν μείνει άνεργος, ζει εις βάρος των φορολογουμένων.</p>
<p>Ο φίλος μας έχει αναπτύξει ένα σύστημα κρίσης εντελώς αδιαπέραστο από τις περιστάσεις, στο οποίο το να ανήκεις σε μια κοινωνικά περιφρονημένη κατηγορία αποτελεί από μόνο του ένα στοιχείο ενοχής. Δεν έχει σημασία τι κάνει ο ξένος/ο μετανάστης, οτιδήποτε κάνει θα πρέπει να αποτελεί λόγο για επαναπατρισμό. Είναι πεπεισμένος, a priori, ότι οι φτωχοί, οι περιθωριοποιημένοι, οι ξένοι (οι φτωχοί ξένοι) έχουν διαπράξει κάποιο αποφασιστικό λάθος στη διαχείριση της ζωής τους, ανεξάρτητα από το αν αυτό είναι γενετικής ή άλλης φύσεως. Η φτώχεια, για αυτόν, είναι ατομικό σφάλμα και ο πλούτος αρετή, ενώ η ανισότητα αποτελεί φυσικό γεγονός. Μπροστά σε ένα πεινασμένο παιδί μπορεί ακόμα και να συγκινηθεί, αρκεί κάποιος να τον διαβεβαιώσει ότι οι γονείς του έχουν υποφέρει αρκετά ώστε να αξίζουν αυτή τη συμπόνια.</p>
<p>Ο μισογυνισμός αποτελεί επίσης ένα άλλο στοιχείο αυτού του χαρακτήρα, και θα ήταν πολύ αφελές να υποθέσουμε ότι αφορά αποκλειστικά τους άνδρες. Η σύγχρονη φασίστρια παρουσιάζει μάλιστα ακόμη πιο συναρπαστικές παραλλαγές, κυρίως λόγω της αυστηρότητας και του βλοσυρού βλέμματος με το οποίο επιβλέπει τις ελευθερίες που έχουν κατακτήσει οι άλλες γυναίκες. Μπορεί να κατέχει θέσεις ευθύνης και όμως να θεωρεί τον φεμινισμό μια επινόηση των γυναικών που είναι ανίκανες να βρουν σύζυγο ή να κρατήσουν μια δουλειά. Έχει κατακτήσει το δικαίωμα να ψηφίζει, να εργάζεται και να κατέχει περιουσία, και όμως επιδεικνύει μια ασυνήθιστη αδιαλλαξία απέναντι στους αγώνες που συνέβαλαν στο να γίνει αυτό δυνατό. Φυσικά, δηλώνει «ανεξάρτητη». Η ανεξαρτησία, στην δική της περίπτωσή συγκεκριμένα, συνεπάγεται πάντα το δικαίωμα να εξηγεί στις άλλες γυναίκες πώς πρέπει να συμπεριφέρονται για να αξίζουν σεβασμό. Η γυναικεία ελευθερία της φαίνεται μια κατάκτηση δίκαιη και αξιοσέβαστη μόνο όταν συμπίπτει με τις προσωπικές της επιλογές, αλλά γρήγορα μετατρέπεται σε ηθικό εκφυλισμό όταν κάποια την χρησιμοποιεί με διαφορετικό τρόπο.</p>
<p>Το αρσενικό του είδους, από την πλευρά του, αρέσκεται να αυτοπροσδιορίζεται ως «προστάτης των γυναικών». Η «μεσογειακή πατριαρχία» είναι μια ευφυής έκφραση όλων αυτών. Η προστασία που προσφέρει έχει, φυσικά, ένα μικρό τίμημα που πρέπει να καταβληθεί στην παραδοσιαρχία και προϋποθέτει μια ορισμένη «σεξουαλική διακριτικότητα» καθώς και την αναγνώριση της ανδρικής υπεροχής στα σημαντικά ζητήματα.</p>
<p>Η ιδανική γυναίκα θα πρέπει να είναι ελεύθερη να κάνει αυτό που θέλει, αρκεί να θέλει ακριβώς αυτό που εκείνος θεωρεί κατάλληλο. Προφανώς η μητρότητα είναι ιερή, ειδικά η μητρότητα των άλλων, και η παραδοσιακή οικογένεια αποτελεί το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού, ανεξάρτητα από το αν ο κύριος πολιτικός εκπρόσωπός της έχει μια μάλλον ταραχώδη συζυγική πορεία. Σε αυτή την περίπτωση, παρεμβαίνει μια προνοητική διάκριση μεταξύ της ιδιωτικής ηθικής και του νόμου. Αλίμονο, κυρία μου!</p>
<p>Η ομοφυλοφιλία τού προκαλεί αναστάτωση. Θα ήθελα να γράψω μια ψυχαναλυτική μελέτη γι’ αυτό, αλλά τι νόημα θα είχε; Ο σύγχρονος φασίστας υποστηρίζει ότι ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στην κρεβατοκάμαρά του, όμως στη συνέχεια αυτή του η παραχώρηση τον κατατρύχει, και τότε νιώθει υποχρεωμένος να αφιερώσει έναν εκπληκτικό αριθμό ωρών συζητώντας για το τι κάνουν οι άλλοι στις δικές τους κρεβατοκάμαρες. Η απλή πιθανότητα δύο άνδρες να φιληθούν δημόσια τον πείθει για την επικείμενη κατάρρευση του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Πόσο μάλλον αν ένα ομόφυλο ζευγάρι επιθυμεί να υιοθετήσει ένα παιδί. Σε αυτή την περίπτωση, ξεχνώντας τη «μαύρη παιδαγωγική» της οποίας είναι περήφανος φορέας («στα δικά μου χρόνια…»), ανακαλύπτει μια παθιασμένη ανησυχία για την παιδική ηλικία, την οποία ούτε καν ο Winnicott δεν θα ήταν ικανός να επιδείξει.</p>
<p>Η ψηφιακή του ζωή είναι ίσως το μέρος όπου όλες αυτές οι κλίσεις επιτυγχάνουν μια αξιοσημείωτη «καθαρότητα έκφρασης». Τον βρίσκω συχνά κάτω από τις αναρτήσεις μου. Τον διαβάζω επίσης κάτω από την ανάρτηση κάποιου δημοσιογράφου όταν γράφει «ξεπουλημένος»· κάτω από την ανάρτηση ενός μελετητή όταν ρωτάει ποιος τον πληρώνει. Αν κάποιος του παρουσιάσει μια αξιόπιστη πηγή, απαντά, φυσικά, με τα «ενημερώσου» ή «μελέτησε!».</p>
<p>Μόλις ακούσει για μια σύλληψη, γράφει: «Κλείστε τον μέσα, και πετάξτε το κλειδί», δεν έχει σημασία το γιατί,  κάτι θα έχει κάνει. Ένα άτομο διαδηλώνει ή απεργεί κατά της κυβέρνησης; «Πήγαινε να δουλέψεις». Ένας φοιτητής διαμαρτύρεται για τα δίδακτρα του πανεπιστημίου; «Πλήρωσέ τα». Ένας άνεργος ζητά βοήθεια; «Ανασκουμπώσου». Από την άλλη, όταν ένας μεγάλος επιχειρηματίας παίρνει δημόσια χρηματοδότηση ή μίζες, αναγνωρίζει αμέσως την ανάγκη να στηριχθεί το παραγωγικό σύστημα. Μια ζωή χτισμένη στην κατηγορική προσταγή. Προτιμά τις φωτογραφίες προφίλ με σκούρα γυαλιά, κατά προτίμηση τραβηγμένες στο εσωτερικό του αυτοκινήτου, όπου παίρνει μια περήφανη και αποφασιστική έκφραση, του στυλ «Top Gun», παρόλο που η στρατιωτική του εμπειρία συχνά περιορίζεται σε έναν καυγά στο σούπερ μάρκετ για μια θέση στάθμευσης. Δηλώνει ότι είναι αλλεργικός στην πολιτική ορθότητα και επιδεικνύει μια ιδιόμορφη ευαισθησία όταν κάποιος ειρωνεύεται τις απόψεις του. Θεωρεί την ελευθερία της έκφρασης ένα αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα, ειδικά όταν αφιερώνει ώρες για να καταγγείλει κάποια εφημερίδα και να ζητήσει το κλείσιμό της. Αν ένα κοινωνικό δίκτυο παρέμβει σε ένα προσβλητικό σχόλιό του, ανακοινώνει ότι επιστρέψαμε σε μια δικτατορία. Συνήθως το ανακοινώνει δημόσια, στην ίδια πλατφόρμα, τουλάχιστον τέσσερις φορές.</p>
<p>Οι ultras είναι το πιο κοντινό πολιτικό του μοντέλο. Άλλωστε, η πίστη στην ομάδα του δεν έχει καμία σχέση με την αξιολόγηση των γεγονότων και το να ανήκει κάπου είναι κάτι ιερό. Ο φίλος μας αγαπά την ισχύ επειδή υπόσχεται το τέλος της αμφιβολίας, την οποία θεωρεί ασθένεια των διανοουμένων (κομμουνιστών!).</p>
<p>Οι διανοούμενοι, εξάλλου, του εμπνέουν δυσπιστία, ειδικά όταν γνωρίζουν το θέμα για το οποίο συζητούν. Αντιλαμβάνεται την ικανότητα ως μια μορφή αλαζονείας, επομένως βλέπει την κουλτούρα ως μορφή προνομίου (και μερικές φορές έχει δίκιο). Αντιλαμβάνεται την αβεβαιότητα και την αμφιβολία ως αδυναμία λήψης αποφάσεων.</p>
<p>Η αντίληψή του για το έθνος είναι, κατά κύριο λόγο, ιδιοκτησιακή. Η Ιταλία ανήκει σε κάποιον, και αυτός ο κάποιος πρέπει να του μοιάζει και να σκέφτεται, λίγο πολύ, όπως αυτός. Οι άλλοι κατοικούν εκεί προσωρινά, και υποβάλλονται σε μια διαρκή δοκιμασία ευγνωμοσύνης και απόλυτης συμμόρφωσης. Είναι βαθιά προσκολλημένος στις παραδόσεις, μερικές από τις οποίες τις ανακάλυψε την προηγούμενη εβδομάδα στο Facebook. Όσον αφορά την ιστορία του φασισμού, εκδηλώνει έναν θαυμασμό που αυξάνεται αντιστρόφως ανάλογα με τη γνώση του για τα ντοκουμέντα και τα ιστορικά γεγονότα. Στην πράξη, αποτελεί το απτό παράδειγμα της ευφυΐας της φασιστικής προπαγάνδας, η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί ακόμη και εκατό χρόνια μετά.</p>
<p>Η δικτατορία μνημονεύεται ως μια περίοδος τάξης, όπου τα πάντα λειτουργούσαν και οι αξιοσέβαστοι άνθρωποι μπορούσαν να κοιμούνται ήσυχοι. Όσο για το τι συνέβαινε σε όσους θεωρούνταν ανάξιοι σεβασμού, ο δικός μας κρίνει αυτό το κομμάτι της ιστορίας άσκοπα διχαστικό. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να περιορίσει κανείς αυτή τη φιγούρα σε μια απλή καρικατουρίστικη συμπύκνωση κακίας. Η ψυχολογία του αξίζει προσοχής, ακριβώς λόγω των αντιφάσεων που τον διακατέχουν και οι οποίες μερικές φορές μπορούν να διακατέχουν όλες και όλους μας. Πίσω από την επίδειξη σιγουριάς ενδέχεται να κρύβεται η δυσκολία να ανεχτεί την αβεβαιότητα, τον αναπόφευκτα ατελή χαρακτήρα κάθε κρίσης, καθώς και την ελευθερία των άλλων. Η ιεραρχία προσφέρει μια μεγάλη, ουσιαστική ψυχολογική παρηγοριά. Για παράδειγμα, αυτός γνωρίζει ποιος κατέχει την ανώτερη θέση και τον σέβεται, και έτσι μπορεί να εντοπίσει κάποιον που βρίσκεται αρκετά χαμηλά ώστε να μπορεί να τον περιφρονεί.</p>
<p>Η ισότητα του φαίνεται σχεδόν σαν κλοπή, γιατί στερεί από το προνόμιο το κύριο κίνητρό του. Αν όλοι μπορούν να διεκδικούν τα ίδια δικαιώματα, ποια ικανοποίηση μένει σε όσους έχουν χτίσει την ταυτότητά τους πάνω στην πεποίθηση ότι αξίζουν καλύτερη μεταχείριση; Χρειάζεται κάποιος που να μην το αξίζει, για να αξίζει την περιφρόνησή του και το μίσος του. Και αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των φασιστών.</p>
<p>Ωστόσο, ο σύγχρονος φασίστας προσθέτει μια επιπλέον δόση μίσους και έτσι μπορεί να περάσει τη ζωή του υπερασπιζόμενος μια κοινωνική τάξη που τον βλάπτει, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα ένα μικρό πιστοποιητικό προνομίου: ίσως είναι λευκός, ίσως έχει ένα σπίτι, μπορεί να κάνει τα ψώνια του και να πηγαίνει διακοπές μια φορά το χρόνο, να έχει ένα αυτοκίνητο στο οποίο να προβάλλει την αξία του.</p>
<p>Θαυμάζει όσους του επιβάλλουν θυσίες, είναι καχύποπτος με όσους ζητούν τη μείωση τους και βρίσκει στην ταπείνωση των άλλων ένα μάλλον φθηνό υποκατάστατο της δικής του χειραφέτησης. Χρειάζεται αναγνωρίσιμους εχθρούς, κατά προτίμηση εκείνους που δεν είναι κατάλληλα εξοπλισμένοι για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, διότι η σύγκρουση με όσους κατέχουν πραγματικά την εξουσία θα απαιτούσε μια μορφή θάρρους πολύ διαφορετική από εκείνη που χρειάζεται για να προσβάλει έναν έφηβο στα κοινωνικά δίκτυα.</p>
<p>Ο Μπαλζάκ, που γνώριζε αρκετά καλά τη ματαιοδοξία των μικρών ανθρώπων και την εκπληκτική τους ικανότητα να εκλαμβάνουν τη φιλοδοξία ως αρετή, πιθανότατα θα είχε αναγνωρίσει τον χαρακτήρα. Θα είχε παρατηρήσει τα παπούτσια του, θα είχε ακούσει τον τόνο με τον οποίο απευθυνόταν στον σερβιτόρο και θα είχε ρωτήσει πόσα κέρδιζε. Στη συνέχεια, ίσως, στη φαντασία μου, θα τον είχε ρωτήσει πώς ήταν δυνατόν ένας άνθρωπος τόσο αφοσιωμένος στην ελευθερία να περνάει ολόκληρη τη μέρα του επιθυμώντας κάποιον πρόθυμο να τον διατάζει. Ο δικός μας, φυσικά, θα είχε απαντήσει «κομμουνιστικό τσιμπούρι».</p>
<p><strong>*</strong> <em>Τζάνι Αλεμάνο, ακροδεξιός πρώην δήμαρχος της Ρώμης, καταδικάσθηκε σε έξι χρόνια φυλάκισης από δικαστήριο της πόλης για διαφθορά και παράνομη χρηματοδότηση. Η όλη έρευνα αφορά την υπόθεση γνωστή ως Mafia Capitale, και σχετίζεται με τις διασυνδέσεις του οργανωμένου εγκλήματος με τον χώρο της πολιτικής και των επιχειρήσεων. Μέσα στη φυλακή, ο Ιταλός πολιτικός ξεκίνησε να γράφει τακτικές επιστολές προς την κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης, καταγγέλλοντας τις συνθήκες κράτησης στις ιταλικές φυλακές. Κάθε Τρίτη δημοσίευε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το «Ημερολόγιο Κελιού», κείμενα με ιστορίες συγκρατουμένων του, αναδεικνύοντας ανθρώπινα δράματα και καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης. Το βράδυ της αποφυλάκισής του συναντήθηκε με τον Ρομπέρτο Βανάτσι,  και ανακοίνωσαν την προσχώρησή του στο ακροδεξιό  κόμμα Futuro Nazionale.</em></p>
<p>Πηγή: laviniamarchetti.substack.com/</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/odigos-tsepis-gia-ton-sygchrono-fasista/">Οδηγός τσέπης για τον σύγχρονο φασίστα</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/odigos-tsepis-gia-ton-sygchrono-fasista/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Στη Δικαιοσύνη η υπόθεση διάνοιξης δρόμου στην προστατευόμενη κορυφογραμμή του Γράμμου</title>
		<link>https://alterthess.gr/sti-dikaiosyni-i-ypothesi-dianoixis-dromoy-stin-prostateyomeni-koryfogrammi-toy-grammoy/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/sti-dikaiosyni-i-ypothesi-dianoixis-dromoy-stin-prostateyomeni-koryfogrammi-toy-grammoy/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 11:29:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Περιβάλλον]]></category>
		<category><![CDATA[featured]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140834</guid>

					<description><![CDATA[<p>Στις 23 Νοεμβρίου 2026 θα εκδικαστεί ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων η αίτηση παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας που έχει κατατεθεί κατά της Περιφέρειας Ηπείρου και του Ελληνικού Δημοσίου για τη διάνοιξη δρόμου στην κορυφογραμμή του Γράμμου, εντός της προστατευόμενης περιοχής NATURA2000 «Κορυφές Όρους Γράμμος». Η αίτηση κατατέθηκε τον Αύγουστο του 2026 από τέσσερις οργανώσεις της [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/sti-dikaiosyni-i-ypothesi-dianoixis-dromoy-stin-prostateyomeni-koryfogrammi-toy-grammoy/">Στη Δικαιοσύνη η υπόθεση διάνοιξης δρόμου στην προστατευόμενη κορυφογραμμή του Γράμμου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Στις 23 Νοεμβρίου 2026 θα εκδικαστεί ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων η αίτηση παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας που έχει κατατεθεί κατά της Περιφέρειας Ηπείρου και του Ελληνικού Δημοσίου για τη διάνοιξη δρόμου στην κορυφογραμμή του Γράμμου, εντός της προστατευόμενης περιοχής NATURA2000 «Κορυφές Όρους Γράμμος».</p>
<p><img decoding="async" class="size-full wp-image-140839 aligncenter" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/Prin-meta-560x420.png" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"></p>
<p>Η αίτηση κατατέθηκε τον Αύγουστο του 2026 από τέσσερις οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, πέντε ακόμη συλλογικούς φορείς και 27 πολίτες, με στόχο την προσωρινή παύση των εργασιών οδοποιίας και την απαγόρευση της χρήσης της διανοιχθείσας οδού από μηχανοκίνητα οχήματα, μέχρι την οριστική εκδίκαση της υπόθεσης. Επιδιώκεται έτσι η <strong><b>αποτροπή περαιτέρω παρεμβάσεων και πρόσθετης περιβαλλοντικής βλάβης σε μία από τις σημαντικότερες ορεινές φυσικές περιοχές της χώρας.</b></strong></p>
<p>Η υπόθεση αφορά τις εργασίες που ξεκίνησαν το 2024 στην περιοχή μεταξύ των κορυφών Γκέσος, Περήφανο και Κιάφα. Σύμφωνα με την Οριστική Έκθεση Ελέγχου των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, πραγματοποιήθηκαν έργα οδοποιίας <strong><b>χωρίς την απαιτούμενη περιβαλλοντική αδειοδότηση</b></strong>. Επιπλέον, σε συνολικό μήκος 2,9 χλμ., καταγράφηκαν αλλοίωση του φυσικού ανάγλυφου και του τοπίου, απομάκρυνση βλάστησης από οικότοπο προτεραιότητας, κατακερματισμός του οικοσυστήματος και περιβαλλοντική ζημία που απαιτεί μέτρα αποκατάστασης.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="size-full wp-image-140837 aligncenter" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/prin-meta-2-560x420.png" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"></p>
<p>«Η δικαστική διαδικασία αποτελεί συνέχεια μιας πολύμηνης προσπάθειας κατοίκων, φορέων,  και ορειβατικών συλλόγων που προχώρησαν σε καταγγελίες, αυτοψίες, δημόσιες παρεμβάσεις και θεσμικές ενέργειες για την ανάδειξη του ζητήματος και την αποφυγή περαιτέρω υποβάθμισης της περιοχής. Παρότι οι εργασίες διακόπηκαν προσωρινά, συνεχίστηκαν το φθινόπωρο του 2025 συνδέοντας τα τμήματα που είχαν ήδη διανοιχθεί.</p>
<p>Η επικείμενη εκδίκαση αναμένεται να αποτελέσει κρίσιμη εξέλιξη όχι μόνο για το μέλλον του Γράμμου, αλλά και για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας σε προστατευόμενες φυσικές περιοχές της χώρας» αναφέρουν οι συνυπογράφουσες οργανώσεις:</p>
<p><a href="https://med-ina.org/el/"><u>MedINA</u></a></p>
<p><a href="https://callisto.gr/"><u>Καλλιστώ</u></a></p>
<p><a href="https://eepf.gr/"><u>Ελληνική Εταρία Προστασίας της Φύσης</u></a></p>
<p><a href="https://ornithologiki.gr/el/"><u>Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία</u></a></p>
<p><strong>Δείτε για την υπόθεση ρεπορτάζ του Alterthess και ανακοινώσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων:</strong></p>
<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="VASNLzW1Cc"><p><a href="https://alterthess.gr/ekthesi-katapeltis-toy-somatos-epitheorisis-perivallontos-gia-tin-paranomi-dianoixi-sto-grammo/">Έκθεση καταπέλτης του Σώματος Επιθεώρησης Περιβάλλοντος για την παράνομη διάνοιξη στο Γράμμο</a></p></blockquote>
<p><iframe class="wp-embedded-content" sandbox="allow-scripts" security="restricted"  title="“Έκθεση καταπέλτης του Σώματος Επιθεώρησης Περιβάλλοντος για την παράνομη διάνοιξη στο Γράμμο” — AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη" src="https://alterthess.gr/ekthesi-katapeltis-toy-somatos-epitheorisis-perivallontos-gia-tin-paranomi-dianoixi-sto-grammo/embed/#?secret=E5uWoEgDsH#?secret=VASNLzW1Cc" data-secret="VASNLzW1Cc" width="600" height="338" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no"></iframe></p>
<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="ouBn5ak18X"><p><a href="https://alterthess.gr/grammos-ochi-stin-katastrofi-adiatarakton-oikosystimaton-anakoinosi-perivallontikon-organoseon/">Γράμμος: Όχι στην καταστροφή αδιατάρακτων οικοσυστημάτων – Ανακοίνωση περιβαλλοντικών οργανώσεων</a></p></blockquote>
<p><iframe class="wp-embedded-content" sandbox="allow-scripts" security="restricted"  title="“Γράμμος: Όχι στην καταστροφή αδιατάρακτων οικοσυστημάτων – Ανακοίνωση περιβαλλοντικών οργανώσεων” — AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη" src="https://alterthess.gr/grammos-ochi-stin-katastrofi-adiatarakton-oikosystimaton-anakoinosi-perivallontikon-organoseon/embed/#?secret=FL0GVdc75V#?secret=ouBn5ak18X" data-secret="ouBn5ak18X" width="600" height="338" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no"></iframe></p>
<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="jtRQdhtXv7"><p><a href="https://alterthess.gr/mystirio-paramenoyn-akomi-oi-logoi-dianoixis-dromoy-ston-grammo/">Μυστήριο παραμένουν ακόμη οι λόγοι διάνοιξης δρόμου στον Γράμμο</a></p></blockquote>
<p><iframe class="wp-embedded-content" sandbox="allow-scripts" security="restricted"  title="“Μυστήριο παραμένουν ακόμη οι λόγοι διάνοιξης δρόμου στον Γράμμο” — AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη" src="https://alterthess.gr/mystirio-paramenoyn-akomi-oi-logoi-dianoixis-dromoy-ston-grammo/embed/#?secret=yAIHQzhvkj#?secret=jtRQdhtXv7" data-secret="jtRQdhtXv7" width="600" height="338" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no"></iframe></p>
<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="PL2LXWX57P"><p><a href="https://alterthess.gr/egklima-ston-grammo-anoigoyn-dromo-se-alpiki-zoni/">Έγκλημα στον Γράμμο-Ανοίγουν δρόμο σε αλπική ζώνη</a></p></blockquote>
<p><iframe class="wp-embedded-content" sandbox="allow-scripts" security="restricted"  title="“Έγκλημα στον Γράμμο-Ανοίγουν δρόμο σε αλπική ζώνη” — AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη" src="https://alterthess.gr/egklima-ston-grammo-anoigoyn-dromo-se-alpiki-zoni/embed/#?secret=LWC8o1JRsx#?secret=PL2LXWX57P" data-secret="PL2LXWX57P" width="600" height="338" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no"></iframe></p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/sti-dikaiosyni-i-ypothesi-dianoixis-dromoy-stin-prostateyomeni-koryfogrammi-toy-grammoy/">Στη Δικαιοσύνη η υπόθεση διάνοιξης δρόμου στην προστατευόμενη κορυφογραμμή του Γράμμου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/sti-dikaiosyni-i-ypothesi-dianoixis-dromoy-stin-prostateyomeni-koryfogrammi-toy-grammoy/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ξεφυλλίζοντας τον 20ό Αιώνα: Επιδημία Παρελθόντος</title>
		<link>https://alterthess.gr/xefyllizontas-ton-20o-aiona-epidimia-parelthontos/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/xefyllizontas-ton-20o-aiona-epidimia-parelthontos/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[menelaos.exioglou]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 06:29:57 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[alter-podcast]]></category>
		<category><![CDATA[Podcast]]></category>
		<category><![CDATA[Ξεφυλλίζοντας τον 20ό Αιώνα]]></category>
		<category><![CDATA[Πολιτική]]></category>
		<category><![CDATA[Τεχνολογία]]></category>
		<category><![CDATA[20ός αιώνας]]></category>
		<category><![CDATA[featured]]></category>
		<category><![CDATA[podcast]]></category>
		<category><![CDATA[social media]]></category>
		<category><![CDATA[δημόσια ιστορία]]></category>
		<category><![CDATA[Μπιλάλης]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140825</guid>

					<description><![CDATA[<p>Στο επεισόδιο Νοεμβρίου της σειράς “Ξεφυλλίζοντας τον 20ό αιώνα”, η Ελένη Πασχαλούδη συνομιλεί με τον Μήτσο Μπιλάλη, αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αφορμή το βιβλίο του “Επιδημία Παρελθόντος: Δημόσια Ιστορία στην Εποχή των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νήσος. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η δημόσια ιστορία και οι διαφορετικοί τρόποι [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/xefyllizontas-ton-20o-aiona-epidimia-parelthontos/">Ξεφυλλίζοντας τον 20ό Αιώνα: Επιδημία Παρελθόντος</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Στο επεισόδιο Νοεμβρίου της σειράς “Ξεφυλλίζοντας τον 20ό αιώνα”, η Ελένη Πασχαλούδη συνομιλεί με τον Μήτσο Μπιλάλη, αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αφορμή το βιβλίο του “Επιδημία Παρελθόντος: Δημόσια Ιστορία στην Εποχή των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νήσος.<br>
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η δημόσια ιστορία και οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οι ιστορικοί και το ευρύτερο κοινό προσεγγίζουν, ερμηνεύουν και αναπαριστούν το παρελθόν. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που μετασχηματίζουν τους όρους παραγωγής και διάδοσης της ιστορικής γνώσης, αλλά και τη σχέση της κοινωνίας με την ιστορία<br>
To podcast έγινε με την υποστήριξη των εκδόσεων Αλεξάνδρεια.</p>
<p>Ακούστε:<br>
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/episode/1kqGRlUtot28H3t4qeTt89?utm_source=generator&amp;si=a2811014de7e435a" width="85%" height="352" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe"></iframe><br>
<iframe title="YouTube video player" src="https://www.youtube.com/embed/HKeRg-0VwPI?si=U1ZMVBuXVfsICivy" width="560" height="315" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe></p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/xefyllizontas-ton-20o-aiona-epidimia-parelthontos/">Ξεφυλλίζοντας τον 20ό Αιώνα: Επιδημία Παρελθόντος</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/xefyllizontas-ton-20o-aiona-epidimia-parelthontos/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Την Πέμπτη η δίκη του συλληφθέντα της 30ης Οκτωβρίου του 2024 και του αστυνομικού πογκρόμ στη Ρωμαϊκή αγορά</title>
		<link>https://alterthess.gr/simera-i-diki-toy-syllifthenta-tis-30is-oktovrioy-toy-2024-kai-to-astynomiko-pogkrom-sti-romaiki-agora/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/simera-i-diki-toy-syllifthenta-tis-30is-oktovrioy-toy-2024-kai-to-astynomiko-pogkrom-sti-romaiki-agora/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2026 14:26:45 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Δικαιώματα]]></category>
		<category><![CDATA[Θεσσαλονίκη]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140817</guid>

					<description><![CDATA[<p>Συνεχίζεται αύριο 19 Νοεμβρίου η δίκη του συλληφθέντα μετά το πέρας της αντικατασταλτικής πορείας στις 30 Οκτωβρίου το 2024 και το πογκρόμ της αστυνομίας στην Ρωμαϊκή αγορά και τα παρακείμενα μαγαζιά. Υπενθυμίζεται ότι η ΕΛ.ΑΣ προχώρησε σε ρίψη χημικών, συλλήψεις στο σωρό και σοβαρές υλικές ζημιές σε χώρους εστίασης. Η πορεία στις 30 Οκτωβρίου του [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/simera-i-diki-toy-syllifthenta-tis-30is-oktovrioy-toy-2024-kai-to-astynomiko-pogkrom-sti-romaiki-agora/">Την Πέμπτη η δίκη του συλληφθέντα της 30ης Οκτωβρίου του 2024 και του αστυνομικού πογκρόμ στη Ρωμαϊκή αγορά</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Συνεχίζεται αύριο 19 Νοεμβρίου η δίκη του συλληφθέντα μετά το πέρας της αντικατασταλτικής πορείας στις 30 Οκτωβρίου το 2024 και το πογκρόμ της αστυνομίας στην Ρωμαϊκή αγορά και τα παρακείμενα μαγαζιά. Υπενθυμίζεται ότι η ΕΛ.ΑΣ προχώρησε σε ρίψη χημικών, συλλήψεις στο σωρό και σοβαρές υλικές ζημιές σε χώρους εστίασης.</p>
<p>Η πορεία στις 30 Οκτωβρίου του 2024 έγινε ως διαμαρτυρία για την επίθεση που δέχτηκε παρέα ανθρώπων που καθόταν στο πάρκο του ΕΚΘ κατά τον έλεγχο της ομάδας ΔΡΑΣΗ λίγες μέρες πριν, στις 28/10/2024.Ο έλεγχος κατέληξε σε τραμπουκισμούς της αστυνομίας, επίθεση και προσαγωγή όσων χτύπησαν.</p>
<p>Κατόπιν, η αστυνομία «φόρτωσε» κατηγορίες για αντίσταση και απείθεια σε δύο μέλη της παρέας, παρ΄ όλη την ύπαρξη βίντεο. Το πιο εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι υπήρχε βρέφος τριών μηνών σε όλο αυτό το σκηνικό.</p>
<p>Να σημειωθεί ότι η αντικατασταλτική πορεία πλαισιώθηκε από τριακόσια αλληλέγγυα άτομα και κινήθηκε στην ευρύτερη γειτονιά της Ρωμαϊκής αγοράς.</p>
<p>Μετά το τέλος της πορείας, όπως υπενθυμίζουν σε ανακοίνωσή τους δύο συλληφθέντες της 28 και 30 Οκτωβρίου του 2024 αντίστοιχα, δύο διμοιρίες MAT και μηχανοκίνητες δυνάμεις της ΕΛΑΣ περικύκλωσαν την οδό Γκαρμπολά, πραγματοποιώντας επίθεση από όλες τις κατευθύνσεις.</p>
<p><em>«Ο συγκεντρωμένος κόσμος μπαίνει σε μαγαζιά και οι δυνάμεις καταστολής επιτίθενται σε εστιατόριο στο οποίο είχε μπει κόσμος για να προφυλακτεί πετώντας δακρυγόνο σε κλειστό χώρο, σπάζοντας παράλληλα τα πάντα. Λίγο πιο πάνω στην Τοσίτσα, τα ΔΕΛΤΑ κηνυγούν κόσμο που βρισκόταν έξω από έτερο μαγαζί, ακινητοποιώντας δύο άτομα, ένα που δε πρόλαβε να μπει στο μαγαζί και ένα εντελώς άσχετο με την πορεία που προηγήθηκε».</em></p>
<p>Η αστυνομία απέδωσε χρήση βίας κατά υπαλλήλων, απείθεια, διατάραξη κοινής ειρήνης και εξύβριση.</p>
<p><iframe title="YouTube video player" src="https://www.youtube.com/embed/76xGO_yuVEg?si=N9QLBJbFJDr96DJF" width="560" height="315" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe></p>
<p><em>«Ακολούθησε και μια δεύτερη διαδοχική πορεία, με αυτό τον κύκλο κινηματικής αντικατασταλτικής δράσης να επιτυγχάνει να αναχαιτίσει την καθημερινή αστυνόμευση με αυτούς τους όρους για ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα στη γειτονιά της Ρωμαϊκής. Πρόκειται για μια γειτονιά με ιστορικό και πολιτικό βάρος, μια ζωντανή γειτονιά με στέκια, παλιότερα καταλήψεις και έντονο κοινωνικά το αντιεξουσιαστικό στίγμα. Η ΕΛ.ΑΣ αποπειράθηκε μετέπειτα να παγιώσει ορισμένες πρακτικές όπως η περικύκλωση της Ρωμαϊκής αγοράς μετά από πορείες, το κλείσιμο διόδων και γενικώς ένα ασφυκτικό πλαίσιο προληπτικής καταστολής. Ωστόσο οι επιδιώξεις του κράτους δεν επιτυγχάνονται αξιοποιώντας μονάχα την αστυνομική και ποινική καταστολή, αλλά επενδύοντας παράλληλα στον εξευγενισμό, στον εκτοπισμό μας απ’ τη γειτονιά με όρους οικονομικής εξασθένησης και την διαμόρφωση ενός πλαισίου επιβεβλημένης κατανάλωσης/θεάματος» σημειώνεται.</em></p>
<p>Όπως αναφέρεται, ακόμη, μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση σχετικά με την εκδίκαση των δύο υποθέσεων: «Οι δύο υποθέσεις εκδικάστηκαν από την ίδια έδρα στις 11/11/26, η μία μετά την άλλη. Συνδέονται μεταξύ τους οργανικά καθώς εντάσσονται σε ένα πλαίσιο κλιμάκωσης της καταστολής στο δημόσιο χώρο και αναδεικνύουν ένα αστυνομικό δόγμα απρόκλητης και ωμής βίας προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Συντελέστηκαν και τα δύο στο ίδιο γεωγραφικό τετράγωνο, μέσα σε 2 βραδιά, υπήρξε πάσα αδιαφορία για τους πολλαπλούς μάρτυρες οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ήταν έκδηλη και θεμιτή η απόπειρα τρομοκράτησης του κόσμου του αγώνα και ευρύτερα της γειτονιάς. Κλείνοντας θέλουμε να κάνουμε μια αναφορά στην στάση της ΕΛΑΣ στα δικαστήρια Θεσ/νίκης το τελευταίο χρονικό διάστημα. Σε μια χοντροκομένη απόπειρα να αρχίσουν σιγά σιγά να αναβιώνουν οι μη δημόσιες πολιτικές δίκες προηγούμενων δεκαετιών, οι αστυνομικοί προσπαθούν να εφαρμόσουν ένα καθεστώς ελεγχόμενης εισόδου στα δικαστήρια με τους επικεφαλείς τους να βαράνε καραούλι μπροστά στην είσοδο του κτηριού και να εφαρμόζουν ιδεολογικό face-control, συνεπικουρούμενοι από ΜΑΤ</p>
<p>Επικαλέστηκαν κατ’επανάληψη αόριστες προφορικές απαγορεύσεις εισαγγελέων και επέμεναν το προηγούμενο χρονικό διάστημα σε δικασίμους τριών άλλων πολιτικών διώξεων που αναβλήθηκαν, ότι η είσοδος επιτρέπεται μονάχα σε κατηγορούμενους και μάρτυρες»</p>
<p>Σχετικά με το δικαστικό σκέλος, στις 11/11/2026 η πρώτη υπόθεση πήρε αναβολή επειδή έλειπαν οι μάρτυρες κατηγορίας, ενώ η δεύτερη ξεκίνησε κατέθεσε ο μάρτυρας κατηγορίας ενώ η έδρα διέκοψε για αύριο Πέμπτη<strong><b>(19/11/26 στις 9:00)</b></strong> όπου και θα συνεχιστεί με τις καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης, των κατηγορούμενων και την ολοκλήρωση της διαδικασίας.</p>
<p>Κάλεσμα αλληλεγγύης για την αυριανή δίκη απευθύνουν συλλογικότητες της πόλης.</p>
<p> </p>
<div style="max-width: 56vh;">
<div style="left: 0; width: 100%; height: 0; position: relative; padding-bottom: 177.7778%;"><iframe style="top: 0; left: 0; width: 70; height: 70%; position: absolute; border: 0;" src="https://www.youtube.com/embed/t3rZ2qPRzdo?rel=0" scrolling="no" allowfullscreen="allowfullscreen"><span data-mce-type="bookmark" style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" class="mce_SELRES_start">﻿</span><span data-mce-type="bookmark" style="display: inline-block; width: 0px; overflow: hidden; line-height: 0;" class="mce_SELRES_start">﻿</span></iframe></div>
</div>
<p> </p>
<p> </p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/simera-i-diki-toy-syllifthenta-tis-30is-oktovrioy-toy-2024-kai-to-astynomiko-pogkrom-sti-romaiki-agora/">Την Πέμπτη η δίκη του συλληφθέντα της 30ης Οκτωβρίου του 2024 και του αστυνομικού πογκρόμ στη Ρωμαϊκή αγορά</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/simera-i-diki-toy-syllifthenta-tis-30is-oktovrioy-toy-2024-kai-to-astynomiko-pogkrom-sti-romaiki-agora/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Κλιματική Προσαρμογή: Προσοχή στο Κενό</title>
		<link>https://alterthess.gr/klimatiki-prosarmogi-prosochi-sto-keno/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/klimatiki-prosarmogi-prosochi-sto-keno/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2026 13:38:53 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Balkan Food Trailblazers]]></category>
		<category><![CDATA[Περιβάλλον]]></category>
		<category><![CDATA[featured]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140813</guid>

					<description><![CDATA[<p>Στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς Balkan Food Trailblazers μαθαίνουμε για τις κρατικές πολιτικές της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας σχετικά με τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην αγροτική παραγωγή. Αγρότες-ισσες, επιστήμονες-ισσες, ακτιβιστές και μέλη ΜΚΟ μιλούν στο Alterthess για το κατά πόσο οι στρατηγικές σχετικά με την κλιματική προσαρμογή εφαρμόζονται ή αντίθετα μένουν στα χαρτιά [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/klimatiki-prosarmogi-prosochi-sto-keno/">Κλιματική Προσαρμογή: Προσοχή στο Κενό</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς Balkan Food Trailblazers μαθαίνουμε για τις κρατικές πολιτικές της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας σχετικά με τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην αγροτική παραγωγή. Αγρότες-ισσες, επιστήμονες-ισσες, ακτιβιστές και μέλη ΜΚΟ μιλούν στο Alterthess για το κατά πόσο οι στρατηγικές σχετικά με την κλιματική προσαρμογή εφαρμόζονται ή αντίθετα μένουν στα χαρτιά και ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες για τη διατήρηση της αγροτικής παραγωγής και την επιβίωση αυτών που καλλιεργούν τη γη.</p>
<div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a">
<div dir="auto"><strong>Έρευνα – Αρχισυνταξία:</strong> Σταυρούλα Πουλημένη</div>
<div dir="auto"><strong>Εικονοληψία-Μοντάζ:</strong> Θεόφιλος Καλαϊτζίδης</div>
<div dir="auto"><strong>Ήχος &amp; Σχεδιασμός Λογοτύπου:</strong> Μενέλαος Εξίογλου</div>
<div dir="auto"><strong>Drone:</strong> Μενέλαος Εξίογλου, Θεόφιλος Καλαϊτζίδης</div>
<div dir="auto"><strong>Παραγωγή:</strong> Alterthess</div>
<div dir="auto">
<p><strong>Mετάφραση από τα Τουρκικά:</strong> Lale Alatli<br>
<strong>Μετάφραση από τα Αλβανικά</strong>: Rovena Spiridhi<br>
<strong>Μετάφραση από τα Μακεδονικά:</strong> Κέτη Ζάνεβα</p>
<p><strong>Fixers:</strong> Kevin Dishani (ALB), Öykü Bilici (TR), Yaşar Yağmur (TR)</p>
</div>
<div dir="auto"><strong>Με την υποστήριξη</strong> του Ιδρύματος Rosa Luxemburg / Παράρτημα Ελλάδας</div>
</div>
<div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a">
<div dir="auto"><strong>Ευχαριστούμε</strong>, επίσης, Άλλος Τρόπος, Βιοκοφινάκι, Το Ωραίον Ντεπώ</div>
</div>
<div dir="auto"></div>
<div dir="auto"></div>
<div dir="auto"><iframe title="YouTube video player" src="https://www.youtube.com/embed/Ka6yRhmzPnA?si=7Hdcw8WJfnNwjT96" width="560" height="315" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe></div>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/klimatiki-prosarmogi-prosochi-sto-keno/">Κλιματική Προσαρμογή: Προσοχή στο Κενό</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/klimatiki-prosarmogi-prosochi-sto-keno/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Θεσσαλονίκη: Χιλιάδες στους δρόμους για τα 53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου</title>
		<link>https://alterthess.gr/thessaloniki-chiliades-stoys-dromoys-gia-ta-53-chronia-apo-tin-exegersi-toy-polytechneioy/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/thessaloniki-chiliades-stoys-dromoys-gia-ta-53-chronia-apo-tin-exegersi-toy-polytechneioy/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 17 Nov 2026 21:25:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Θεσσαλονίκη]]></category>
		<category><![CDATA[Κοινωνία]]></category>
		<category><![CDATA[featured]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140801</guid>

					<description><![CDATA[<p>Μια από τις μεγαλύτερες πορείες των τελευταίων ετών πραγματοποιήθηκε σήμερα στη Θεσσαλονίκη με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν, όπως κάθε χρόνο, ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών και άνθρωποι που ζήσαν την εξέγερση ενώ ακολουθούσαν μπλοκ φοιτητών-τριών,  σωματείων, συλλογικοτήτων και πολιτικών οργανώσεων. Η ιστορία, τα συνθήματα του Πολυτεχνείου και η ανάγκη να [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/thessaloniki-chiliades-stoys-dromoys-gia-ta-53-chronia-apo-tin-exegersi-toy-polytechneioy/">Θεσσαλονίκη: Χιλιάδες στους δρόμους για τα 53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Μια από τις μεγαλύτερες πορείες των τελευταίων ετών πραγματοποιήθηκε σήμερα στη Θεσσαλονίκη με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν, όπως κάθε χρόνο, ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών και άνθρωποι που ζήσαν την εξέγερση ενώ ακολουθούσαν μπλοκ φοιτητών-τριών,  σωματείων, συλλογικοτήτων και πολιτικών οργανώσεων. Η ιστορία, τα συνθήματα του Πολυτεχνείου και η ανάγκη να αντιστεκόμαστε όταν η ζωή μας επιχειρείται να μπει στο γύψο εμπνέει κάθε χρόνο νέους ανθρώπους αποδεικνύοντας ότι η εξέγερση έχει πάντα κάτι επίκαιρο και συνδέεται με την καταπίεση που υφίσταται κάθε νέα γενιά. Το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», 53 χρόνια μετά, είναι ακόμη ζωντανό και πλήρες, όπως πλήρεις ένιωθαν και οι άνθρωποι που εξεγείρονταν διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή για όλους. Κόντρα στους κυβερνητικούς και μη αμφισβητίες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και σε όσους επιχειρούν να τη σβήσουν, η μνήμη για τα όσα έγιναν κρατάει ακόμη ζεστή τη φλόγα της αντίστασης στη χούντα.</p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140799" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/59f63dc5-0f7f-4ff9-bf2c-04bff4893fb9-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140797" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/02ee769f-4e75-4ae4-8e84-7cefad279aa7-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140773" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC0010-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140775" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC0224-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140777" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC0232-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140779" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC0269-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140781" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC0389-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140795" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/02762ccc-0c68-4458-adea-afbb87616661-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140793" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/9f6a1dc8-a80d-47cf-8619-7b346b5235ef-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140791" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC9921-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140789" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC9908-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140785" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC0482-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"> <img loading="lazy" decoding="async" class="alignright size-full wp-image-140783" src="https://alterthess.gr/wp-content/uploads/2026/11/DSC0453-560x373.jpg" alt="" width="560" style="display:block;margin:10px auto;max-width:560px;max-width:100%;"></p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/thessaloniki-chiliades-stoys-dromoys-gia-ta-53-chronia-apo-tin-exegersi-toy-polytechneioy/">Θεσσαλονίκη: Χιλιάδες στους δρόμους για τα 53 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/thessaloniki-chiliades-stoys-dromoys-gia-ta-53-chronia-apo-tin-exegersi-toy-polytechneioy/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ο John Berger στην Τσιάπας</title>
		<link>https://alterthess.gr/o-john-berger-stin-tsiapas/</link>
					<comments>https://alterthess.gr/o-john-berger-stin-tsiapas/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[alterthess]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 16 Nov 2026 21:51:10 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[alter-Βιβλίο]]></category>
		<category><![CDATA[Ο Νότος αντιστέκεται]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://alterthess.gr/?p=140710</guid>

					<description><![CDATA[<p>Στις 5 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννηση του Τζον Μπέρτζερ (1926-2017). Το παρακάτω κείμενο του Μεξικανού ποιητή Hermann Bellinghausen δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα La Jornada στις 17 Δεκεμβρίου 2007 και καταγράφει τη συμμετοχή του Μπέρτζερ σε μια πενθήμερη ζαπατιστική συνάντηση στο Πανεπιστήμιο της Γης, στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας της Τσιάπας, αφιερωμένη στη μνήμη του Andrés Aubry [&#8230;]</p>
<p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/o-john-berger-stin-tsiapas/">Ο John Berger στην Τσιάπας</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><em>Στις 5 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννηση του Τζον Μπέρτζερ (1926-2017). Το παρακάτω κείμενο του Μεξικανού ποιητή </em><em>Hermann</em><em> </em><em>Bellinghausen</em><em> δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα </em><em>La</em><em> </em><em>Jornada</em><em> στις 17 Δεκεμβρίου 2007 και καταγράφει τη συμμετοχή του Μπέρτζερ σε μια πενθήμερη ζαπατιστική συνάντηση στο Πανεπιστήμιο της Γης, στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας της Τσιάπας, αφιερωμένη στη μνήμη του </em><em>Andrés Aubry (1927-2007), Γάλλου ιστορικού που έζησε για πολλά χρόνια στην Τσιάπας, μελέτησε τις ιθαγενικές κοινότητες και συνδέθηκε με το ζαπατιστικό κίνημα.</em></p>
<p><strong>«Οι κουκούλες, αντί να τους κάνουν λιγότερο ανθρώπινους, τους έκαναν ακόμη περισσότερο»</strong><em><strong>. </strong></em> Του Hermann Bellinghausen</p>
<p>Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, Τσιάπας. 16 Δεκεμβρίου 2007. Με τον πιο μαχητικό χαιρετισμό που ακούστηκε σε αυτή τη συνάντηση της αντισυστημικής Αριστεράς, ο Τζον Μπέρτζερ γοήτευσε το ακροατήριο με την ιδιαίτερή του μαγεία, τη μαγεία του κόσμου των αποκάτω, καθώς και το δικό του βλέμμα έρχεται από τα κάτω: «Σύντροφοι παρόντες και απόντες», είπε. Και παραδέχτηκε πως ο ίδιος και οι σύντροφοί του σε αυτό το ταξίδι, που έφτασαν από την Άνω Σαβοΐα, 10.000 χιλιόμετρα μακριά, γνωρίζουν ότι ήρθαν σε έναν τόπο όπου «ακόμη και το πιο μικρό βουνό έχει όνομα».</p>
<p>Ο Μπέρτζερ, που στο πρόσωπό του συνυπήρχαν ο κριτικός της οπτικής αναπαράστασης, ο αφηγητής και ο σύντροφος, διηγήθηκε τη συνάντησή του με το Συμβούλιο Καλής Διακυβέρνησης του Οβεντίκ, στις 14 Δεκεμβρίου. Όπως είπε, οι φιλοδοξίες του εδώ ήταν περιορισμένες. «Όλοι εσείς γνωρίζετε πολύ περισσότερα για τον αγώνα στην Τσιάπας». Οπότε αναφέρθηκε σε εκείνα «τα πράγματα που εμφανίζονται στο μάτι του ταξιδιώτη» και προσέφερε ένα οξυδερκές, συγκλονιστικό πορτρέτο των τεσσάρων ιθαγενών Τσοτσίλ με τα καλυμμένα πρόσωπα –δύο γυναικών και δύο ανδρών– που τον υποδέχτηκαν επί μία ώρα στο γραφείο του Συμβουλίου Καλής Διακυβέρνησης. Και περιέγραψε τέσσερα πράγματα που τράβηξαν την προσοχή του:</p>
<p>«Είχαν εξουσία χωρίς το παραμικρό ίχνος αυταρχισμού. Και πιστέψτε με, ο αυταρχισμός, από τη στιγμή που αποκτηθεί, σκληραίνει ολόκληρη τη ζωή των ανθρώπων. Αυτές οι κουκούλες, αντί να τους κάνουν λιγότερο ανθρώπινους, τους έκαναν ακόμη περισσότερο. Γνωρίζω ότι “φόρεσαν τις κουκούλες για να γίνουν ορατοί”. Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό; Μπορείς να το διαβάσεις στα μάτια τους. Και τα μηνύματα των ματιών είναι η λιγότερο ελεγχόμενη από τις εκφράσεις του προσώπου και, κατά συνέπεια, η πιο ειλικρινής».</p>
<p>Δεύτερον, οι ιθαγενείς «γνώριζαν ότι έλεγαν την αλήθεια, επειδή δεν υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια. Τίποτε δεν ταράζει τόσο την ηρεμία όσο το να λες ψέματα, ή μισές αλήθειες. Τα ψέματα γεννούν φόβο σε εκείνον που τα λέει. Υπό αυτή την έννοια, κανένα μέλος του Συμβουλίου δεν φοβόταν (ήταν <em>fearless</em>). Και το να είσαι έτσι σημαίνει ότι έχεις εξοικειωθεί βαθιά με τον πόνο».</p>
<p>Τρίτον, «η μακρόχρονη αντίσταση και η καλή διακυβέρνηση μπορούν να προκαλέσουν κούραση, και η κούραση καταβροχθίζει σιγά σιγά την ψυχή, σαν τη σκουριά, γι’ αυτό και πρέπει να την αποδεχόμαστε και να την ανακουφίζουμε. Όταν κάποιος από το Συμβούλιο δεν μιλούσε, γιατί έπαιρνε το λόγο κάποιος άλλος, έκλεινε τα μάτια του όπως μισοκοιμούνται οι γάτες, μια απλή κίνηση ανακούφισης, με σεβασμό στην κούραση».</p>
<p>Και τέταρτον: «Για εμάς, έτσι όπως καθόμασταν απέναντί τους στο τραπέζι και εξέθεταν την πολιτική τους θεώρηση για την κατάσταση εδώ και την κατάσταση στον κόσμο, εκείνη τη στιγμή ενσάρκωναν την αντίθεση προς όλους τους πολιτικούς λόγους των ηγετών της Δεξιάς και της Αριστεράς που βλέπουμε μέρα και νύχτα. Αυτή η αντίθεση βρισκόταν στα σώματά τους, στις φωνές τους, στους ρυθμούς τους, στο μυαλό τους, στα δάχτυλά τους, στις ψυχές τους. Ήταν σαν να ενσαρκώνουν τη δικαιοσύνη. Όχι σαν μια μορφή τιμωρίας, που έτσι την αισθάνονται οι φτωχοί σε ολόκληρο τον κόσμο. Όχι τιμωρία, αλλά ελπίδα. Και πρέπει να κατανοήσουμε ότι η ελπίδα δεν είναι μια υπόσχεση για το μέλλον, αλλά κινητήριος ενέργεια στον ατέρμονο, καθημερινό αγώνα για να ζούμε με μια συγκεκριμένη αίσθηση αξιοπρέπειας».</p>
<p>Σε αυτό το σημείο ανακοίνωσε ότι θα αφηγηθεί μια ιστορία. «Από πού έρχονται οι ιστορίες;» αναρωτήθηκε. Και σαν μάγος που φέρνει ένα μικρό κουτί και το ανοίγει και μέσα του έχει ένα ακόμη μικρότερο, κι ύστερα ένα ακόμη, και από το καθένα βγάζει θησαυρούς, αφηγήσεις, εκλάμψεις, μοιράστηκε πρώτα ένα μήνυμα από την Αφρική, ένα γνωμικό: «Όσο τα λιοντάρια δεν έχουν ιστορικούς, οι ιστορίες του κυνηγιού θα δοξάζουν τους κυνηγούς». Κι έπειτα, ένα δώρο για τον υποδιοικητή Μάρκος, που αναφέρθηκε στα επτά χρώματα και τις επτά αισθήσεις, χρησιμοποιώντας έναν αριθμό για τον οποίο και ο ίδιος τρέφει μια ιδιαίτερη αδυναμία: το ποίημα <em>Ο έβδομος άνθρωπος</em>, γραμμένο το 1932 από τον Ούγγρο προλετάριο ποιητή Ατίλα Γιόζεφ, από το οποίο ο Μπέρτζερ είχε αντλήσει παλιότερα την αφετηρία για ένα από τα σημαντικότερα έργα του, τον <em>Έβδομο άνθρωπο</em>, σχετικά με τους μετανάστες εργάτες στην Ευρώπη:<sup><a href="https://alterthess.gr/o-john-berger-stin-tsiapas/#footnote_1_140710" id="identifier_1_140710" class="footnote-link footnote-identifier-link" title="Τζων Μπέργκερ και Τζην Μορ, Ο έβδομος άνθρωπος. Η ιστορία του μετανάστη εργάτη στην Ευρώπη. Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε στα ελληνικά από τον Καστανιώτη το 1979. Ήταν για πολλά χρόνια εξαντλημένο και επανακυκλοφόρησε το 2012 από τις εκδόσεις antifa scripta. (Σ.τ.μ.">1</a></sup></p>
<p>«Όταν πρέπει να παλέψεις για να επιβιώσεις / κάνε τον εχθρό σου να δει επτά. / Έναν που δεν δουλεύει την Κυριακή / έναν που αρχίζει τη δουλειά τη Δευτέρα / έναν που διδάσκει χωρίς να τον πληρώνουν / έναν που έμαθε κολύμπι ενώ πνιγόταν / έναν που είναι ο σπόρος του δάσους / και έναν που τον φυλάει μια άγρια λησμονιά. / Αλλά όλα αυτά τα κόλπα δεν φτάνουν. / Πρέπει εσύ ο ίδιος να γίνεις ο έβδομος».</p>
<p>Η μια ιστορία οδηγούσε στην άλλη, μέχρι να φτάσει η στιγμή που, όπως οι αρχαίοι παραμυθάδες της ανθρώπινης φυλής, ο Μπέρτζερ ανακοίνωσε εντέλει, με μια δόση σκανταλιάς: «<em>Okay, storytime</em>». Και διάβασε μια «επιστολή» από ένα ανέκδοτο βιβλίο,<sup><a href="https://alterthess.gr/o-john-berger-stin-tsiapas/#footnote_2_140710" id="identifier_2_140710" class="footnote-link footnote-identifier-link" title="Το βιβλίο εκδόθηκε στα αγγλικά την επόμενη χρονιά, το 2008. Και στα ελληνικά το 2013: Τζον Μπέργκερ, Από την Άιντα στον Χαβιέρ. Γράμματα σ’ έναν φυλακισμένο, μτφρ. Άννα Παπασταύρου, Πατάκης. (Σ.τ.μ.">2</a></sup> όπου μια γυναίκα αφηγείται στον αγαπημένο της, έναν πολιτικό κρατούμενο, διάφορα επεισόδια της αντίστασης σε έναν τόπο που θα μπορούσε να είναι η Παλαιστίνη, αλλά και το Ατένκο ή η Τσιάπας. Σε αυτό το επεισόδιο, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν μια φάλαγγα αρμάτων μάχης ενός στρατού εισβολής και ανακαλύπτουν ότι, όταν είναι ενωμένες και δίνουν έναν μεγαλύτερο στόχο, γίνονται ακόμη πιο δυνατές. Άτρωτες.</p>
<p>Λίγες μέρες νωρίτερα, κατά την επίσκεψή του στο ζαπατιστικό καρακόλ του Οβεντίκ μαζί με τη σύντροφό του Beverly και τον φίλο του Lorenzo, ο Τζον Μπέρτζερ είδε τις φωτογραφίες που είχαν συγκεντρώσει το 2004 δεκάδες φωτορεπόρτερ και που σήμερα κοσμούν την καφετέρια «Comandante Che Guevara». Μπροστά σε μία από αυτές, που δείχνει μια ανθρώπινη ασπίδα από γυναίκες ζαπατίστας, ξυπόλυτες και με καλυμμένα τα πρόσωπα, που κρατούν ραβδιά για να εμποδίσουν τη διέλευση μιας φάλαγγας του ομοσπονδιακού στρατού (μια φωτογραφία του Pedro Valtierra από το εχίδο της Μορέλια), αποφάσισε να αλλάξει τα σχέδιά του.</p>
<p>Στη συνάντηση, εκείνο το μεσημέρι, θα μπορούσε να μιλήσει για την κατάσταση στον κόσμο, για τον καπιταλισμό, τα κινήματα, τους αγώνες για τη γη. Βλέποντας όμως εκείνη τη φωτογραφία, αποφάσισε ότι θα διάβαζε την επιστολή της ηρωίδας του, της Άιντα, έχοντας ως αφετηρία τη διαπίστωση ότι «το θάρρος είναι να ανοίγεις μια τρύπα μέσα στο χρόνο που μας έχει επιβληθεί». Πού πηγαίνουν οι ιστορίες; είχε αναρωτηθεί στην αρχή της ομιλίας του. «Χωρίς αυτές δεν θα γνωρίζαμε πόσο πλατιά μοιράζονται η χαρά και ο πόνος μας».</p>
<p>Στο Οβεντίκ, ο Μπέρτζερ είχε εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον να επισκεφθεί την κλινική του καρακόλ: τα εργαστήρια, το φαρμακείο, το γυναικολογικό ιατρείο, τους κοιτώνες. Τη βρήκε καθαρή, απλή, με λιτό εξοπλισμό, λειτουργική. «Τίποτε δεν είναι πιο συγκινητικό από αυτό», είπε, ανακαλώντας ίσως στη μνήμη του τη μαγεία ενός από τα πρώτα του έργα, την καταγραφή της ζωής ενός γιατρού στα βουνά, με τον απολύτως ταιριαστό τίτλο «Ένας τυχερός άνθρωπος».</p>
<p>Πηγή: <a href="https://www.jornada.com.mx/2007/12/17/index.php?section=politica&amp;article=007n1pol" target="_blank" rel="noopener">La Jornada</a> Μετάφραση: σ.π.</p>
<ol class="footnotes"><li id="footnote_1_140710" class="footnote">Τζων Μπέργκερ και Τζην Μορ, <em>Ο έβδομος άνθρωπος</em>. <em>Η ιστορία του μετανάστη εργάτη στην Ευρώπη</em>. Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε στα ελληνικά από τον Καστανιώτη το 1979. Ήταν για πολλά χρόνια εξαντλημένο και επανακυκλοφόρησε το 2012 από τις εκδόσεις antifa scripta. (<em>Σ.τ.μ.</em></li><li id="footnote_2_140710" class="footnote">Το βιβλίο εκδόθηκε στα αγγλικά την επόμενη χρονιά, το 2008. Και στα ελληνικά το 2013: Τζον Μπέργκερ, <em>Από την Άιντα στον Χαβιέρ. Γράμματα σ’ έναν φυλακισμένο</em>, μτφρ. Άννα Παπασταύρου, Πατάκης. (<em>Σ.τ.μ.</em></li></ol><p>Το άρθρο <a href="https://alterthess.gr/o-john-berger-stin-tsiapas/">Ο John Berger στην Τσιάπας</a> εμφανίστηκε πρώτα στο <a href="https://alterthess.gr">AlterThess.gr - Όλες οι Ειδήσεις από την άλλη Θεσσαλονίκη</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://alterthess.gr/o-john-berger-stin-tsiapas/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>

<!--
Performance optimized by W3 Total Cache. Learn more: https://www.boldgrid.com/w3-total-cache/?utm_source=w3tc&utm_medium=footer_comment&utm_campaign=free_plugin

Object Caching 129/165 objects using Memcached
Page Caching using Disk: Enhanced 

Served from: alterthess.gr @ 2026-11-20 14:34:10 by W3 Total Cache
-->